donderdag 14 juli 2016

'Smeulende waanzin' - Lizi Mulder


Genre: roman
Uitgever: AquaZZ
ISBN: 9789491897702
Uitvoering: paperback / e-book
Aantal pagina’s: 283
Uitgave: juni 2016

Met dank aan Lizi Mulder en Uitgeverij AquaZZ voor deze recensie-exemplaren.

Lezers: Greet Braem, Jolanda Dijkstra-Klinkenberg, Antoinette van Steeg en Peggy van Aert (voor DPB)
Groepsrecensie door Karin Teirlynck - DPB


Achterflap

Wanneer de lokale kunstvereniging een event plant rond het overlijden van haar memeetje, een bekend kunstschilderes, keert Lore Bossuyt terug naar Sint-Idesbald. Met tegenzin; ze heeft immers slechte souvenirs aan de kustgemeente overgehouden. Met haar Duitse dog Bouca neemt ze haar intrek in een huurhuisje en maakt al snel kennis met buurvrouw Gitte en haar gezin. Onverwacht loopt ze er ook haar jeugdfascinatie Patrick Verbist tegen het lijf. Maar hij blijkt niet de enige verrassing te zijn.
Nare herinneringen uit het verleden als elfjarige worden nare ervaringen in het heden. Wat is er vijftien jaar geleden nu echt gebeurd? En wat moet ze met haar ontluikende gevoelens voor Patrick?
Lores aanwezigheid en graaftocht in het verleden voeden de plaatselijke roddelmolen en worden door iemand duidelijk niet gesmaakt. De tijd tikt weg. Voor Lore en voor de waarheid ...


Cover

Jolanda: De cover vind ik mooi, en tijdens het lezen waande ik mij op dit stuk strand bij de strandscènes. Voordat ik begon te lezen, gaf de cover mij de indruk dat ik een spannend boek ging lezen. De cover krijgt een dikke zeven.

Greet: De cover van 'Smeulende waanzin' is mooi, zachte kleuren en een titel in een bijzonder lettertype, 8 punten daarvoor.

Antoinette: Ik geef de cover een 7. Hij ziet er mooi uit, maar ik weet niet als ik in een winkel was of ik het boek gelijk zou pakken. Als je het boek gelezen hebt, begrijp je wel waarom Lizi Mulder voor deze cover gekozen heeft.

Peggy: Een pier die uitloopt in zee. Het water en de lucht die als het ware zonder duidelijke overgang in elkaar opgaan. Er heerst een mysterieuze sfeer op de foto. Je nieuwsgierigheid wordt onmiddellijk gewekt. De eenvoud van de foto siert! Leuk is ook dat voor de titel ‘ Smeulende waanzin’ met twee verschillende lettertypes is gewerkt. Een krullend, romantisch lettertype en een strak, eerder onheilspellend lettertype. Dit past perfect bij het genre: ‘Romantische Suspense’. Na het boek gelezen te hebben, vind ik dat de titel ook perfect bij het boek past. Het geheel klopt. Ik geef de cover daarom ook graag een 8.


Samenvatting van het verhaal

Greet: 'Smeulende waanzin' is het tweede boek van de Vlaamse Lizi Mulder, die in Antwerpen woont en in Brussel werkt. Net als zijn voorganger 'Zinsbedrog' is het boek geen echte thriller, maar wel een prettig leesbaar verhaal dat het aanvankelijk vooral van een ontluikende romance tussen de hoofdpersonen Lore en Patrick moet hebben. Patrick zat vroeger bij de politie en is daarom bevriend met Steve. Inderdaad, Steve en zijn vriendin Jo, de hoofdpersonages uit Mulders eerste boek, vervullen hier een bescheiden rolletje. Dit doet vermoeden dat in een eventueel derde boek een andere vrijgezelle vriend van Steve en Patrick de vrouw van zijn leven zal vinden. 

Peggy: Lore Bossuyt heeft een huisje gehuurd in Sint-Idesbald. Ze is uitgenodigd door ‘Artistiek Baaltje’. Deze kunstvereniging heeft Lores hulp ingeroepen om samen een diner met expositie als hommage aan haar memeetje te organiseren. Lore heeft samen met haar hond Bouca nog maar net haar intrek genomen in het vakantiehuisje, of ze wordt via een gat in de haag aangesproken door twee kleuters. Zo komt ze in contact met Gitte, haar man en de twee kinderen, die hun vakantie doorbrengen in het huisje naast dat van Lore. Lore en Gitte worden al snel goede vriendinnen en brengen veel tijd samen door.

Antoinette: Lore Bossuyt keert na het overlijden van haar oma weer terug naar Sint-Idesbald. De lokale kunstvereniging heeft een event gepland gezien haar oma een bekende kunstschilderes was. Lore heeft niet echt heel goede herinneringen aan Sint- Idesbald dus ze gaat er met enige tegenzin heen. Al snel raakt ze bevriend met Gitte, haar buurvrouw van het huurhuisje. Gittes huwelijk kent enige barstjes en met haar twee kinderen heeft ze haar handen soms vol. Samen ondernemen de twee vrouwen verschillende leuke uitstapjes.

Peggy: Ondertussen maakt Lore ook kennis met Hilda De Man, de voorzitster van de kunstvereniging. Maar al snel wordt het duidelijk dat Hilda een taaie tante is, met een eigen menig, eigen ideeën. Haar wil is wet. Het is een echte ‘Ice Queen’. Samen zouden ze de expositie moeten voorbereiden, maar de houding van Hilda ten opzichte van Lore is bijna vijandig te noemen. Hoe komt dit toch?

Jolanda: Het verhaal speelt zich grotendeels af in een kustdorpje in België. Iedereen kent elkaar en weet veel van elkaar. Lore gaat na de dood van haar oma terug naar dit dorpje waar vijftien jaar geleden haar moeder is omgekomen in een brand. Tijdens haar bezoek komen de herinneringen weer boven. Samen met haar jeugdliefde gaat ze op zoek naar wat er toen daadwerkelijk is gebeurd. Deze speurtocht wordt per dag beschreven door verschillende personages die er uiteindelijk allemaal wat mee te maken hebben.

Peggy: Per toeval komt Lore opnieuw in contact met Patrick Verbist. Op elfjarige leeftijd had ze al een oogje op Patrick en dit lijkt nog niet veranderd. Vanaf de eerste seconde dat ze elkaar ontmoeten hangt er spanning en liefde in de lucht. Maar wil Lore zich wel binden. Is ze wel klaar voor een vaste relatie?

Antoinette: Daarnaast ontmoet zij Patrick Verbist en al snel krijgen de twee gevoelens voor elkaar wat bij Lore een hoop teweegbrengt.

Greet: Aanvankelijk weet het boek de lezer niet echt mee te slepen. We maken kennis met Lore die tijdelijk aan zee zal verblijven en we leren ook Patrick beter kennen. De twee vallen voor elkaar en dan kan het verhaal eindelijk een beetje spannend worden. Feiten uit Lores verleden komen naar boven, ze ontdekt meer over de brand waarbij haar moeder om het leven kwam. Ze maakt ook kennis met de goede en minder goede kantjes van de dorpsbewoners aan zee. Is iedereen wie hij beweert te zijn?

Antoinette: Maar niet iedereen is blij met de komst van Lore. Ze is een groot onderdeel van de roddels in het dorp als blijkt dat zij een relatie met Patrick heeft. Lijkt ze precies op haar moeder die tijdens een brand in de woning jaren geleden is omgekomen?? Al snel wordt er niet alleen maar gepraat over Lore, maar wordt zij ook lastig gevallen thuis. Waarom neemt de plaatselijke commandant het niet serieus?

Peggy: En dan is er nog Lores verleden dat ze met zich meedraagt. Wat is er vijftien jaar geleden nu eigenlijk echt gebeurd? Hoe is haar moeder nu eigenlijk om het leven gekomen? Zit er meer achter dan Lore zich herinnert? Stap voor stap komt Lore dichter bij de waarheid. Maar had ze het verleden niet beter laten rusten?

Antoinette: Al snel blijken de mensen die haar moeder en oma hebben gekend, wrok te hebben over het verleden van Lores moeder. Wie valt Lore lastig? En kloppen de roddels van nu en verleden wel? Als Lore haar stoute schoenen aantrekt en op onderzoek uitgaat komt zij in een benauwde situatie terecht. Zal de waarheid nu eindelijk boven water komen?

Conclusie

Peggy: Het verhaal speelt zich grotendeels af in Sint-Idesbald. Een badplaats waar ik nog nooit geweest ben, maar welke ik op slag op mijn ‘to do’ lijstje heb gezet, alleen al door de beschrijvingen van het vakantiehuisje van Lore.

Greet: Mulder weet een verhaal goed neer te zetten en heeft het in zich om zowel een romantisch als een spannend verhaal te schrijven. Momenteel tapt ze nog uit beide vaatjes, zowel het eerste als het tweede boek worden daarom als 'romantische spanning' omschreven. Om echt de aandacht van een groot publiek te trekken zal het misschien nodig zijn resoluut de ene of de andere kaart te trekken. 

Jolanda: Ik ben heel erg verrast door dit boek. Toen ik mij aanmeldde was ik ervan uit gegaan dat het om een thriller ging, maar het bleek een mix van romantiek en spanning te zijn. Helemaal mijn genre. En wat bleek het een goed verhaal te zijn. Zeer goed gevonden.

Peggy: Vergeleken met haar debuut is de schrijfstijl van Lizi is er absoluut op vooruit gegaan. Alle personages spelen een belangrijke rol. In haar debuut waren er nog een aantal scenes en personages die eigenlijk overbodig waren, die geen toegevoegde waarde gaven aan het verhaal. Dat is in dit boek niet het geval. Het boek leest zeer vloeiend en hoewel er redelijk veel personages zijn, hebben ze allemaal een duidelijke rol en plaats in het verhaal.

Antoinette: Het boek komt wat langzaam op gang, maar daarna leest het heerlijk weg. Ondanks dat er best veel personages een rol spelen in het boek is de verhaallijn goed opgebouwd en komen de personages goed aan bod.

Peggy: De hoofdpersonages worden mooi uitgediept en je kunt je gelijk een duidelijk beeld vormen van Lore en Patrick. Zowel qua karakter, als qua uiterlijk, en beetje bij beetje ook van hun leven en achtergrond. De spanning wordt in het boek met mondjesmaat opgebouwd, met de romantiek gaat het allemaal wat sneller. Maar het evenwicht tussen de twee zit juist.

Jolanda: Het boek leest prettig. De hoofdstukken zijn de dagen tijdens de speurtocht. Elke nieuwe dag is een nieuw hoofdstuk. Zeer overzichtelijk en makkelijk te lezen. Alle personages worden per dag beschreven, wat ze deden en waar ze waren. Al lezend in de tijd kwam de spanning steeds dichterbij, maar ook de oplossing. Regelmatig word je op het verkeerde spoor gezet en is de uiteindelijke uitkomst verrassend. De personages spreken tot de verbeelding en zijn goed beschreven. De romantiek spat regelmatig van de bladzijdes af. Juist de afwisseling van romantiek en spanning maakt dit boek tot een topper. Ik lees vrij regelmatig boeken van Vlaamse auteurs zodat de taal geen barrière meer is, het geeft juist dat sfeertje mee dat bij het verhaal hoort.

Greet: Het lettertype waarin het verhaal zelf is gedrukt is dan weer niet om vrolijk van te worden, het is te klein en door de kleine regelafstand komt de tekst heel druk over. Wat ook opvalt is het veelvuldig gebruik van aan het Frans ontleende woorden, ook wanneer je je daar helemaal niet aan verwacht en wanneer een Nederlands woord veel meer op zijn plaats was geweest. 

Peggy: Het gebruikt van dialectwoorden enerzijds, en de verwijzingen naar populaire liedjes anderzijds zijn, net zoals in Lizi’s eerste boek, zeer leuk. Ze geven een extra dimensie aan haar boeken. Af en toe is het taalgebruik wel een beetje onnatuurlijk. ‘Ondanks het retorische karakter van haar vraag antwoordde hij bevestigend’ (Deze zinsconstructie ben ik tweemaal in het boek tegengekomen). Maar dit wordt ruimschoots goedgemaakt door de bijna poëtische beschrijvingen van bijvoorbeeld het vakantiehuisje en het kapsel van Lore.

Peggy: Af en toe stoorde ik me aan het open einde van sommige hoofdstukken. Zoals het moment waarop Lore zich afvraagt hoe ze aan een uitnodiging om naar het vuurwerk te gaan, kan ontsnappen.
Antoinette: ‘Smeulende waanzin’ was voor mij de eerste kennismaking met Lizi Mulder, maar zij heeft mij zeker verrast. Ik zou het boek zeker aanraden om te lezen.


Slotsom

Jolanda: Al met al is Lizi Mulder erin geslaagd om mij te overtuigen om haar voorgaande boek ook te lezen. Hoop echt meer van haar te gaan horen. ‘Smeulende waanzin’ krijgt van mij 4 sterren.

Greet: Jammer van de talrijke spel- en taalfouten waarmee vooral de eerste hoofdstukken doorspekt zijn. Vooral samengestelde zelfstandige naamwoorden zorgden voor de nodige problemen (schrijf je dit nu aan elkaar, komt hier nu een spatie of toch maar liever een koppelteken).  'Smeulende waanzin' krijgt 3 sterren. 

Antoinette: Lizi Mulder heeft met ‘Smeulende waanzin’ een mooi boek geschreven, met een verrassende plot. Het boek heeft alle ingrediënten van liefde, verraad, jaloezie en spanning. Mijn eindoordeel is een verdiende goed!! Het boek krijgt van mij 4 sterren.

Peggy: Het is een romantisch en spannend boek. Een alleenstaand verhaal dat Lizi toch subtiel verweven heeft met haar debuut. Ik kijk uit naar haar volgende boek. ‘Smeulende waanzin’: romantiek, spanning, liefde, waanzin. Het verhaal kan met recht en reden bestempeld worden als ‘Romantische suspense’. Ik geef het boek graag 4 sterren.



Geen opmerkingen: