woensdag 17 augustus 2016

'Eenzaam en extreem ver weg' (Ventura saga 1) – Kate Ling

 
Genre: YA
Uitgever: Moon
ISBN: 9789048828821
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 276
Uitgave: juli 2016

Met dank aan uitgeverij Moon voor deze recensie-exemplaren

Duo recensie van Lisette Woest-Appeldoorn en Jeanine Feunekes-Both

Cover
Lisette: De cover is donkerblauw met een soort sterrenstelsel in een lichtere tint. Witte vogels vliegen richting het sterrenstelsel. De tekst staat in het zwart in het sterrenstelsel. Vlak boven het sterrenstelsel staat de tekst ‘Ventura-saga I’ en de naam van de schrijfster staat links onderaan de cover. De cover geeft echt een heelalgevoel en past daardoor goed bij de inhoud. De cover krijgt een 8.

Jeanine: De cover heeft een donkere blauwe kleur met een wit sterrenstelsel. Er vliegen witte vogels richting het sterrenstelsel. Midden in de afbeelding staat de titel van het boek: “Eenzaam en extreem ver weg”. Bovenaan de cover staat “Ventura-saga 1” en links onder de naam van de schrijfster. Het geheel intrigeert. Ik geef de cover een 8


Samenvatting van het verhaal
Lisette: Seren is een 16-jarig meisje dat geboren is aan boord van de Ventura, een ruimteschip van de NASA. De bemanning van de Ventura is op een verkenningsmissie van de NASA en ESA in het kader van hun gezamenlijke SETI -Search for Extraterrestrial Intelligence- programma en is op zoek naar leefbare planeten in het heelal. De mensen aan boord van de Ventura brengen hun hele leven door op het ruimteschip en Seren gaat hierdoor erg twijfelen aan de zin van haar bestaan.

Jeanine: De 16-jarige Seren woont op het verkenningsschip Ventura. Dit schip is op een ontdekkingstocht door de ruimte, een reis die de bemanning zal leiden naar Epsilon Eridani, meer dan 350 lichtjaar verwijderd. Het project is opgezet door Ventura Communicatie BV sinds er vanaf dat sterrenstelsel een signaal wordt uitgezonden. Al meer dan 100 jaar hebben wetenschappers tevergeefs geprobeerd het signaal te ontcijferen en de ontdekkingsreis heeft tot doel te ontdekken wat het Signaal willen vertellen.

Lisette: In het kader van het SETI-programma is de Ventura decennia geleden de ruimte in geschoten. 888 mensen vormden de originele bemanning van deze missie. 444 mannen en 444 vrouwen. Hun opdracht is om op zoek te gaan naar een planeet genaamd Epsilon Eridani. Deze planeet ligt op 350 lichtjaren van de aarde. De bemanning zal dan ook hun hele leven in de ruimte doorbrengen, net als hun nageslacht. Om het leven beheersbaar te houden op het ruimteschip zijn er strikte regels met betrekking tot school, werk, relaties, voortplanting en eigenlijk alles wat een mensenleven beïnvloedt. Seren wordt op de Ventura geboren en worstelt met de zin van haar leven. Alles is voorgekauwd en de bemanning lijkt meer op robotten dan op mensen. Als zestienjarige met razende hormonen van de puberteit verzet ze zich tegen haar leven op het ruimteschip en tegen de dagelijkse routine. Op een dag ontmoet ze Domingo Suarez, een 18-jarige jongen, en krijgt haar leven een doel. Alleen is een relatie uit liefde tegen de strikte regels die op deze missie worden gehanteerd. Kunnen Seren en Domingo zich conformeren aan de regels of gaan ze voor hun liefde?

Jeanine: Seren zit in de eindexamenklas en de kinderen uit haar klas horen met welke klasgenoot ze verder door het leven zullen gaan en met wie ze een genetisch gemodificeerd kind zullen krijgen. Dit om, zoals pater Seth zegt, hun grote levensdoel op Venture te vervullen. Het wordt de Verbintenis genoemd.
Seren krijgt de zoon van de kapitein als levenspartner toegewezen: de arrogante Ezra. Seren voelt zich ellendig, ze is al een buitenbeentje omdat ze het leven aan boord nutteloos vindt en ziet niets in de Verbintenis. De andere mensen aan boord van het ruimteschip noemen haar depressief, maar zelf is Seren van mening dat het feit dat ze haat hoe het leven aan boord van het ruimtevaartuig er aan toe gaat juist betekent dat zij de enige is die niet gek is.
Na een gesprek met haar vader besluit Seren om toch naar de afdeling Zorg te gaan, naar het spreekuur voor psychische problemen. Daar ontmoet ze Domingo Suarez en ze valt direct als een blok voor hem. Het feit dat Seren gevoelens heeft voor Dom is gevaarlijk. Het is verboden om op iemand anders dan je toegewezen partner verliefd te worden.

Lisette: Als ze op een dag de 18-jarige Domingo Suarez ontmoet, voelt ze zich voor het eerst begrepen en geliefd. Haar innerlijke strijd met betrekking tot het doel van haar leven wordt hierdoor aangewakkerd. Als het ruimteschip Ventura, dat zich met enorme snelheid door het heelal spoedt, ook nog eens in de buurt komt van de onbekende planeet Huxley-3 wordt haar interne worsteling alleen nog maar groter. Wil Seren wel haar hele leven doorbrengen op de Ventura?

Jeanine: Mensen beginnen argwaan te krijgen over Seren en Dom en Seren wordt door een vriendin gewaarschuwd dat het niet goed afloopt met mensen die rommelen met de levenspartner van anderen. Deze vriendin zegt in eenzelfde situatie te hebben gezeten en dat de gevolgen het niet waard zal zijn.
Haar opa, hoofd Beveiliging, vertelt haar dat ze niet de luxe hebben om dingen aan toeval over te laten, om te leven als dieren. Ze zijn allereerst een militaire operatie en moeten ook zo functioneren. Het Voortplantingsprogramma is een van die vele verplichtingen en je bent in overtreding als je dit programma in de weg staat. Er staan zware straffen op. Seren en Dom zullen op een gegeven moment de keus moeten maken tussen hun liefde voor elkaar en alle gevolgen van dien en wat men het normale leven noemt, dus voor hun levenspartners en het leven leiden dat van hen verwacht wordt.


Conclusie
Lisette: De titel en de achterflap spraken mij enorm aan. De zoektocht naar levensvatbare planeten en andere levens in het heelal fascineert mij al sinds mijn kindertijd. Helaas was de verwachting groter dan het uiteindelijk geleverde resultaat. Kate Ling schetst met haar boek een samenleving in een ruimteschip, maar focust zich voornamelijk op de relatie tussen Seren en Domingo, waardoor het eigenlijk weinig meer is dan een romantisch verhaal in de ruimte. De personages van Seren en Domingo worden oppervlakkig uitgewerkt en daardoor pakt het liefdesverhaal mij niet. De situatie waarin zij zich bevinden, is op zich een interessant gegeven, maar wordt te weinig uitgediept.

Jeanine: Vanaf het begin van het verhaal voel je de gemoedstoestand van Seren, het gevoel dat het bestaan nutteloos is. De sarcastische toon waarmee het boek begint past perfect bij het verhaal en bij Seren’s gemoedstoestand. Als je bij het stukje komt, dat de levenspartners bekend worden gemaakt, voel je het ongemak van Seren heel duidelijk. Ze voelt niets voor Ezra. Niemand begrijpt haar tegenwerking, omdat Ezra de zoon van de kapitein is en ze dus een goede verbintenis aan zal gaan.
Vanaf het moment dat Seren Domingo ontmoet, verandert de toon van het verhaal. Het wordt luchtiger, grappiger. Je voelt dat Seren steeds beter in haar vel gaat zitten. Domingo maakt gevoelens in haar los, waarvan ze het bestaan niet kende. Het leven lijkt ineens niet meer zo leeg en nutteloos.
Om een voorbeeld te geven, een zin die haar gevoel beschrijft:
"Ik voel dat zijn langzame, lieve glimlach zich van zijn gezicht naar het mijne verspreidt."
Het is echter vanwege de Verbintenis van beiden met een andere levenspartner gevaarlijk dat ze elkaar blijven ontmoeten. Het leven aan boord is strak geregeld. Je mag niet van de opgestelde regels afwijken. De sociale controle aan boord is ook erg groot: Seren en Domingo moeten elkaar stiekem ontmoeten. Een mooie scène uit het verhaal die je laat nadenken over hoe het leven van de bewoners op het ruimteschip wordt gecontroleerd is de volgende: Seren ontmoet Dom bij hardlopen en ze bespreken de planeet Huxley, waar ze op dat moment aan voorbij vliegen. Seren vraagt zich af of ze naar de planeet zouden mogen gaan als hij veilig blijkt te zijn, gewoon om te voelen hoe het is om vrij op een planeet rond te lopen. Dom antwoordt dat dat waarschijnlijk niet gaat gebeuren omdat mensen aan boord van het ruimteschip er dan misschien achter komen wat ze missen in het dagelijks leven. En zolang ze dat niet weten, blijven ze tevreden met wat ze hebben. Volgens hem is dat de theorie achter veel regels aan boord van het ruimteschip.

Lisette: De hele sfeer op de Ventura doet denken aan 1984 van Orson Welles, de controle op alle facetten van de levens van de bemanning, maar ook dit gegeven wordt niet echt uitgewerkt. Paradoxaal genoeg blijft het verhaal toch boeien. Waarschijnlijk een combinatie van mijn nieuwsgierigheid, de vlot leesbare schrijfstijl van de schrijfster, de setting en het realistisch aanvoelende leven op een ruimteschip. Intrigerend is ook de strijd tussen het menselijk blijven in de ruimte en de strikte regels om zo’n langdurige missie in goede banen te leiden. Wat doet het leven in een besloten gemeenschap met de individualiteit van een mens, hoe ga je om met gevoelens als je leeft in een kleine gemeenschap in een beperkte ruimte zonder privacy? Maar net als de andere verhaallijnen wordt ook dit onderdeel niet echt diepgaand beschreven en blijft het boek daardoor een aardig tussendoortje.

Jeanine: Het is bizar hoe ver de regels worden doorgevoerd. Een nieuw liedje creëren mag niet. Het is niet de bedoeling dat mensen zelf liedjes, films of wat dan ook maakt op Ventura. Dit is een overtreding van de Cultuur-wet. Met andere woorden: je mag geen eigen initiatief tonen, geen eigen creaties maken, niet zelf een invulling geven aan je leven. De mensen aan boord van Ventura worden bewust zo mak als schapen gemaakt om ze onder controle te houden. Dit met als doel om de nog honderden jaren durende reis goed te voltooien zonder problemen.
Ik vind Seren een geweldig personage. Ze is eerlijk en zegt wat ze denkt. Ze loopt niet mee met de massa, maar trekt haar eigen plan. Het leven is verstikkend aan boord van het ruimteschip. Ze stuit dan ook op veel tegenstand, maar ze blijft steeds zichzelf trouw. De emoties, de sociale druk, je eigen leven niet kunnen leven zoals je wilt, deze thema’s worden goed beschreven in het verhaal. Ik had het tijdens het lezen erg te doen met Seren. Ze wordt beschouwd als krankzinnig, als ziek. Het enige dat ze wil is iemand liefhebben, iemand voor wie ze zelf gekozen heeft. Maar dat is aan boord van Ventura niet mogelijk.
De verwijzingen naar haar moeder Grace zijn intrigerend. Volgens haar omgeving was haar moeder zo ziek dat ze niet meer door kon gaan met leven. Van haar opa hoort ze dat ze erg op haar moeder lijkt en dat hij niet wil dat Seren dezelfde kant opgaat als haar moeder. Zij trok alles in twijfel en was niet in de staat het leven te accepteren hoe het was.
De romantische sfeer van het verhaal gaat over naar spanning als Seren en Dom keus moeten gaan maken. Het verhaal is vanaf dat moment dermate spannend dat het nauwelijks weg te leggen is. Je wilt weten wat ze besluiten en wat de consequenties zullen gaan zijn. Gaan ze tegen alle regels in en kiezen ze voor elkaar met gevaar voor eigen leven of kiezen ze voor hun levenspartner en proberen zij op die manier een oplossing te vinden om samen te zijn?

Lisette: Alleen het einde heeft mij geraakt en totaal verrast, maar niet genoeg om te zien hoe het Seren en Domingo verder vergaat. Eenzaam en extreem ver weg krijgt van mij 2.5*

Jeanine: Ik vond het einde sterk en onverwacht. De schrijfster trekt je in het intense verhaal en laat je niet meer los. In het begin van het boek voeren de romantiek en de aantrekkingskracht tussen Seren en Dom een grote rol. Later in het verhaal blijft deze bestaan, maar de spanning gedurende onverwachte gebeurtenissen neemt dan de overhand.
De titel kan op twee manieren uitgelegd kan worden: aan de ene kant de reis van de Ventura en zijn bemanning zelf, ver weg van aarde, het eenzame bestaan van de bemanning aan boord. Maar ook hoe Seren zich voelt aan boord van het ruimtevaartuig voordat ze Dom ontmoet.
Ik ben meer dan benieuwd naar het volgende deel. Dit is een serie die je het liefst in één keer uit zou willen lezen. Ik geef het boek 3,5 sterren.


Lisette en Jeanine – recensenten De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: