woensdag 31 augustus 2016

'Judaskus' - Linda Jansma



Genre: thriller
Uitgever: De Crime Compagnie
ISBN: 9789461091635
Uitgave: e-book
Aantal pagina’s: 344
Verschijningsdatum: juli 2016

Met dank aan De Crime Compagnie voor het recensiemateriaal voor deze groepsrecensie.

Lezers: Elly Brouwer, Ine van Erp en Karin Teirlynck voor De Perfecte Buren
Groepsrecensie: Karin Teirlynck (DPB)

Over de auteur
(bron: lindajansma.nl)

Linda Jansma (1967) schrijft psychologische thrillers met een maatschappelijk thema, bijna allemaal gebaseerd op waargebeurde verhalen. Inmiddels heeft Linda zeven titels op haar naam staan, waaronder de bestsellers Houvast, Tweestrijd en Kwetsbaar – de heruitgave van Caleidoscoop (2010) – waarmee zij de Schaduwprijs 2011 won, de prijs voor het beste Nederlandstalige debuut.

Daarnaast werd ‘Schuilplaats’ uitgeroepen tot Beste Vrouwenthriller 2013, stond ‘Kwetsbaar’ op de longlist van de Gouden Strop en ‘Houvast’ en ‘Verbroken’ op die van De Diamanten Kogel.

Korte inhoud/achterflap

“Eén ongeluk. Twee gezinnen. Wat is de link?

Barbara en Marcus van Brederoo wonen met hun twee dochters in een dorpje in Friesland, waar Marcus een huisartsenpraktijk heeft. Wanneer Barbara wordt lastiggevallen door een onbekende man, die het niet alleen op haar, maar ook op haar kinderen heeft voorzien, gaat ze de confrontatie aan. Maar dan lijkt het erop dat Marcus er meer vanaf weet...”

Cover

Elly: De omslag is een 7 waard. Een mooie achtergrond met groen en een blauwe lucht. En een sereen meisje. De tekst over ‘twee gezinnen, een ongeluk. Wat is de link?’ Dit alles maakt je nieuwsgierig naar het verhaal.

Ine: De cover is enigszins mysterieus: Vage kleuren (suggestie van een oude foto?) een half afgebeeld meisje dat wegloopt en daarbij die pakkende tekst! Wel een mooie cover. Een 7.

Karin: Het eerste wat mij opviel bij deze cover is de tekst ‘twee gezinnen, één ongeluk’ Wat is de link?’ Dit roept vragen op. Wat heeft de titel er bijvoorbeeld mee te maken en wat zou die link kunnen zijn? De tekst verdringt de foto naar de achtergrond, wat misschien de bedoeling is. Na het boek te hebben gelezen had ik persoonlijk voor een andere cover gekozen. Deze afbeelding geeft voor mij niet weer waar het boek over gaat. De cover geef ik een 6.

Samenvatting

Elly: Het boek begint met een verschrikkelijk auto-ongeluk, dat tien jaar geleden plaatsvond.

Karin: Barbara woont samen met haar man Marcus die huisarts is, en hun twee dochters Puck en Robin in een klein dorp in Friesland. Annelien en Timo wonen samen met Daniëlle (die Timo’s dochter is) en hun zoontje Josh van elf maanden in Leeuwarden. Timo is er landgoedbeheerder van een groot domein. Daniëlle heeft een vriend, Merlijn, bij wie ze zich goed voelt en die haar begrijpt. Na de dood van haar moeder en haar zusje zit zij erg met zichzelf in de knoop en op de liefde en vriendschap van haar vader moet ze niet rekenen. Annelien doet erg haar best om er te zijn voor Daniëlle, maar die laat haar niet toe.

‘Daniëlle was woedend geworden, had haar toegeschreeuwd dat ze niet zat te wachten op een surrogaatmoeder’

Ine: Marcus en Barbara van Brederoo zijn gelukkig getrouwd, hebben twee prachtige dochters en zijn volmaakt gelukkig in een klein dorpje in Friesland waar Marcus als huisarts werkt. Daarnaast maken we kennis met Timo en Annelien, hun zoontje Josh en Daniëlle, de 16-jarige dochter van Timo en zijn eerste vrouw.

Elly: De personen zijn het huisartsengezin Marcus en Barbara van Brederoo met twee dochters Robin en Puck. Zij wonen in Friesland. Marcus draagt een geheim met zich mee en Barbara voelt en merkt dat er iets aan de hand is. Het andere gezin is het beheerdersechtpaar van Landgoed Wâldstaete in Friesland, Timo en Annelien met hun zoontje Josh en Timo's dochter Daniëlle. Daniëlle heeft een vriendje Merlijn.

Karin: Barbara heeft het gevoel dat ze bekeken en achtervolgd wordt. Haar gevoel wordt bevestigd doordat ze telkens dezelfde man terugziet. Als ze er dan ook nog achter komt dat Marcus haar voorliegt, gaat ze op onderzoek uit.

Elly: Barbara wordt gestalkt door een onbekende man en gaat op onderzoek uit waarbij zij het gevaar niet schuwt.


‘Al dagenlang vreet de angst zich een weg door mijn lichaam om wat hun volgende stap zal zijn.’

Ine: Barbara is degene die op onderzoek uitgaat en de nodige verbanden legt.Als lezer word je meegenomen in haar zoektocht naar de waarheid.

Karin: Timo deed altijd al wat raar, maar nu heeft Annelien het gevoel dat hij zichzelf niet is. Onverwacht moet hij ineens een paar dagen weg of is er een cursus. Ze blijft het vreemd vinden. Tot ze op een avond een berichtje leest dat ze beter niet had gelezen. Waar is Timo mee bezig?

Elly: Annelien vindt dat Timo verandert en snuffelt in zijn privégegevens.

Ine: Tijdens het lezen ga je je afvragen hoe gelukkig beide gezinnen echt zijn.Hoe zijn ze verbonden met elkaar? Wat heeft het ongeluk, waar het boek mee opent, te maken met hun levens? Is Marcus wel eerlijk tegen Barbara? Hoe eerlijk is Timo tegen zijn vrouw en dochter en waarom is Daniëlle zo ongelukkig?

Conclusie

Karin: Een klap en breken van glas. Het begin van Judaskus start in het verleden met een auto-ongeluk en direct daarna een flashback in het heden, gevolgd door een krantenartikel. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, want wat heeft dit alles met elkaar te maken?

Karin: Zoals we gewend zijn van Jansma is haar schrijfstijl ook nu weer vlot, ongecompliceerd en filmisch. Vooral in het begin van het verhaal lijkt alles erg mysterieus en dat is het ook, maar naargelang het verhaal vordert wordt het redelijk ‘doorzichtig’ en dat is jammer. Het mysterieuze ebt snel weg en het verhaal kabbelt verder. Wat wel een tijdlang een puzzelstukje blijft dat niet op zijn plaats wil vallen zijn de persberichtjes die er en passant tussen komen. Naarmate je dichter bij de plot komt, komen de verschillende verhaallijnen mooi samen.

Elly: Het is een prettige schrijfstijl en erg makkelijk te lezen. Zelfs het omschakelen van degene die het vertelt, zowel naar het toen als naar het nu geeft geen problemen. Je wilt graag blijven lezen om erachter te komen wat de connectie tussen de families is en wat er gaat gebeuren.

Karin: De hoofdstukken wisselen elkaar af met de gevoelens en belevenissen van Barbara, Annelien en Daniëlle. Daarnaast zijn er de flashbacks van een onbekend persoon. De gebeurtenissen van Barbara en de flashbacks zijn in de ik-vorm geschreven wat erg aangenaam is. Verder bestaat het verhaal uit vier delen. Voor je aan een nieuw deel begint staat er een quote die op dat deel van het boek slaat.


‘Life is about choices, Some we regret, some we’re proud of.
We are what we chose to be.
Graham Brown

Elly: Ook het verhaal van Annelien, van Daniëlle en de andere personen komt aan bod. Omdat in het boek niet heel veel personages ten tonele komen zijn de meesten wel goed uitgewerkt, wat het verhaal zeker ten goede komt. De verschillende verhaallijnen worden heel kundig naar elkaar gebracht en in elkaar verweven.

Ine: De meeste wendingen zie je wel aankomen, alleen is de laatste misschien voor velen enigszins onverwacht.

Karin: Er zijn toch enkele bedenkingen van mijn kant. Om er een paar te noemen (zonder spoilers weg te geven): de kleine Josh, een baby van elf maanden, kan bijvoorbeeld ‘waf’ en ‘los’ zeggen. Ik beweer niet dat dit niet zou kunnen, maar dan is het in mijn ogen een kleine bolleboos. Dan heb je ook de beslissing die Marcus en Barbara jaren geleden namen... Kan dit zonder slag of stoot? Op een gegeven moment als de zon nog niet helemaal op is en de mist het uitzicht blokkeert, kan ze toch uitgestrekte weilanden waar koeien grazen, zien? En waarom wordt het insulineverhaal niet verder uitgewerkt? Nu heeft dit totaal geen meerwaarde voor het verhaal.

Karin: Jansma laat verschillende onderwerpen aan bod komen, zoals nieuw samengesteld gezin, pubertijd, zelfmoord, liefde, chantage, ..... Naar mijn gevoel een beetje te veel van het goede, waardoor de uitwerking van de karakters onvoldoende is. Haar liefde voor Friesland daarentegen steekt Jansma niet onder stoelen of banken. De sfeerbeelden weet ze goed neer te zetten. Je waant je tijdens het lezen in de streek. De plot was verrassend en zie je niet aankomen, omdat er ook geen aanleiding toe is.

‘Want als je niemand toeliet tot je gevoelens, konden ze je ook geen pijn doen’

Slotsom

Elly: Ik zou het boek zeker aanraden. Je kunt het ook makkelijk wegleggen na een hoofdstuk en het verhaal zo weer oppakken daarna. Ik geef vier sterren.

Ine: Het is een prettig lezend boek. Je blijft lezen om op de vele vragen die de revue passeren een antwoord te vinden. Het is een heel onderhoudend boek en er komen best veel verschillende onderwerpen aan de orde.(misschien iets te veel?) Maar ik vind het niet het beste boek van Linda. Het is niet een echte thriller. Ik geef het boek 3,5 ster.

Karin: Ondanks dat het boek leest als een trein komt het allemaal wat ongeloofwaardig over en zijn er te veel toevalligheden. Het boek is geen uitschieter, maar een leuk tussendoortje. Ik geef het graag 3 sterren.













Geen opmerkingen: