donderdag 22 september 2016

Duorecensie 'Naomi' - Philip Le Bon


Naomi – Philip le Bon
Genre: thriller
Uitgever: Lannoo
ISBN: 9789401428729
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 320
Uitgave: 12 juli 2016

Met dank aan de uitgever en Philip Le Bon voor het beschikbaar stellen van de recensie-exemplaren t.b.v. deze duorecensie.

Lezers: Karin en Patrice (beide team DPB)
Recensie samengesteld door Patrice 

Over de auteur
Karin: Philip Le Bon is een energieke veertiger woonachtig in de buurt van het pittoreske Brugge. Naast een fervent sporter, is hij verknocht aan lezen met als voorkeur misdaadverhalen. Uiteindelijk vond hij de moed en de tijd om zijn jongensdroom in vervulling te laten gaan, namelijk schrijver worden.

Beroepshalve is Philip Le Bon veiligheidsadviseur. Tegelijk is hij columnist en copywriter, met een specialisme in security, sport en biologie. 
(bron: philiplebon.com)

Nadat de Israëli's zowel haar familieleden als haar dromen uitroeiden, is de Palestijnse Naomi uitgegroeid tot een van de meest gewetenloze terroristen van de Al-Aqsa Martelarenbrigade. Maar dan wordt ze gevangengenomen door de Shin Bet, de Israëlische geheime dienst. Wanneer Naomi immuun lijkt voor de vele 'manipulaties', laat de Shin Bet een expert in onzichtbare marteltechnieken overkomen vanuit Guantánamo Bay. Haar einde lijkt nabij, tot ze dankzij de huurling Troy weet te ontsnappen. Naomi zal nooit meer dezelfde zijn. Toch besluit Troy haar in te zetten voor zijn volgende missie, een privékwestie die hem héél gevoelig ligt...

Samenvatting van het verhaal
Karin: Alles in deze trilogie draait om de overname van CytoSerum, het farmaceutisch bedrijf waarvan Sara’s vader eigenaar is. Dit bedrijf is met zijn ontwikkeling van een medicijn tegen Alzheimer leider op de markt. De Duke, hertog Gwilhym Hemmingway, zet alles in het werk om dit bedrijf over te nemen om daardoor bij een select gezelschap ‘superrijken’ te horen. Om dit te bereiken zet hij alle middelen in en laat hij zelfs Sara kidnappen door twee Tsjetsjenen die haar op een beestachtige manier behandelen.

Patrice: Sara is nog steeds niet terecht en de zorgen om haar welzijn zijn groot. Intussen is Benissa met gevaar voor eigen leven bezig met een reddingsoperatie. Wanneer hier een explosieve wending plaatsvindt lijkt het relatief goed af te lopen maar schijn bedriegt. Intussen lijkt de opdrachtgever van deze klus, de Duke, de aandacht van justitie te trekken en hij ruikt onraad. Door een domme actie zet hij alles op losse schroeven en zit er maar een ding op: vluchten. Benissa krijgt te maken met nieuwsgierige politieagenten en moet maken dat ze onder de radar komt. Sara bedenkt een plan en neemt hiermee een enorm risico. Ze meent geen keuze te hebben want ze dankt haar leven aan deze bijzondere vrouw. 

Karin: De plot van Benissa, de spectaculaire bevrijdingsoperatie van Sara, gaat feilloos over in Naomi. Benissa die anoniem betrokken is bij de operatie, vecht op leven en dood, maar komt, net als Sara in het ziekenhuis terecht. Als Sara hoort wie haar redder is en wat haar te wachten staat, bedenkt zij een snood plan om Benissa uit de kluwen van de politie te houden. Zal dit wel goedkomen?

Patrice: Toch weet het verleden van Benissa haar weer in te halen, in de persoon van Naomi doemt het kwaad weer op. Deze getraumatiseerde jonge vrouw heeft iets vreselijks gemeen met Benissa, alleen staan ze nu recht tegenover elkaar. Wie heeft de langste adem?

Beoordeling
Karin: ‘Naomi’ is deel drie in ‘De Mooie Moorden’ en de lat ligt hoog. Ze lag misschien TE hoog of waren het mijn verwachtingen die TE hoog waren?

Het boek start met een opfrissing van de vorige delen, Sara en Benissa. Op die manier zit je als lezer toch weer snel in het verhaal. Het is ook fijn dat de auteur elke keer zijn nieuw boek begint daar waar het vorige geëindigd was.

Patrice: Het tweede boek, Benissa, eindigde in een actiescène, bloedstollend spannend. Dit derde deel gaat precies verder daar waar het vorige is geëindigd, namelijk in die ene desbetreffende scène. Eindelijk kom je nu te weten hoe dat spannende moment tot een einde komt en wat er staat te gebeuren met de ontvoerde Sara, die in het eerste deel al in handen viel van twee brute Tsjetsjenen. Deze twee werkten in opdracht van een nietsontziende concurrent van Sara’s vader die uit is op het octrooi voor een belangrijk Alzheimermedicijn dat is ontwikkeld door Sara en een aantal wetenschappers. 

Karin: Hoewel Sara en Benissa pageturners waren van jewelste, komt ‘Naomi’ langzaam op gang en blijft naar mijn gevoel, zeker in het begin, te lang aanslepen. Er gebeurt niet veel. Er zit in vergelijking van zijn voorgangers weinig actie en spanning in het verhaal. De spanning komt er als Naomi op het toneel verschijnt. Ik kan er de vinger niet opleggen, maar voor mij was het geen ‘echte’ Le Bon. Te veel herhaling, te melig, actie die in vergelijking met zijn vorige boeken niet DE actie is. Het uitdiepen van een verhaallijn die totaal niet relevant is aan het verhaal en de onnodige uitleg over bijvoorbeeld de technische werking van wapens of een uitgebreide beschrijving van een achtervolging inclusief straatnamen. Allemaal zaken die de vaart uit het verhaal halen, waardoor de aandacht verslapt.

Patrice: Benissa is een bijzondere verschijning. Een zwaar getraumatiseerde kindsoldaat die door PTSS het goede niet altijd van het kwade kan scheiden. Gelukkig heeft ze Frank ontmoet, hij is gespecialiseerd psycholoog en hij heeft haar in het verleden al vaker behoed voor misstappen. Zo ook nu en Benissa staat nu aan de goede kant van de lijn. En ze hebben haar expertise hard nodig.

Patrice: De eerste twee delen in deze trilogie waren verpletterend en de verwachting was dan ook hoog gespannen voor dit afsluitende deel. Naomi zou de knallende derde zijn. Wellicht waren de verwachtingen te hoog gespannen maar dit deel heeft het gevoelsmatig niet waargemaakt. Je kunt duidelijk merken dat er opgegooide verhaallijnen in Sara en Benissa nu niet of nauwelijks aan bod komen. Het boek heet dan wel Naomi maar de rol van dit personage is echt minimaal. Het benadert bij lange na niet de suspense van zijn voorgangers. 

Karin: Gezien er eerst sprake was van vier boeken, kan ik mij niet aan de indruk ontdoen dat in dit derde deel alles uitgeklaard moest worden. Daardoor komt het allemaal wat geforceerd over en zijn er verhaallijnen die niet verder uitgewerkt zijn of personages waar ik me vragen bij stel. Om maar een voorbeeld te noemen, wat gebeurt er bijvoorbeeld met het plots opgedoken familielid en haar vriendin? Welke rol spelen die eigenlijk in het geheel? Dit is erg onduidelijk en heeft totaal geen meerwaarde of verdere bijdrage aan het verhaal. Wat me ook opviel is dat er redelijk wat verwijzingen waren naar liedjes. Dit is leuk en origineel, maar te veel is te veel, dan wordt het ergerlijk.

Patrice: De opgebouwde verhaallijn rondom Lucee is nauwelijks tot bloei gekomen terwijl juist daar de verwachting zo hoog van was gezien haar band met Benissa. Ook de intriges rondom Naomi, Troy en de Duke worden niet geheel naar verwachting afgerond maar dat geldt voor meerdere personages. Je vraagt je af wat er met hen gebeurt of waar ze zijn gebleven. Dat komt omdat Le Bon met de eerste twee delen de lat zo hoog had liggen en alles gevoelsmatig veel breder had uitgewerkt. Nu voelt het aan alsof daar geen ruimte voor was en alles in het derde deel moest worden afgerond en dus mis je zaken én spanning. De komst van een onverwacht familielid van Sara lijkt nu bijvoorbeeld totaal overbodig te zijn, het vervult eigenlijk geen belangrijke rol. Ze is spoorloos verdwenen zonder te zijn ontvoerd, ze komt niet meer voor in het verhaal. Zo jammer want ook hier was veel nieuwsgierigheid naar.

Slotsom
Karin: Maar het mag gezegd, met ‘Naomi’ heeft Le Bon nogmaals bewezen dat hij zijn huiswerk goed gemaakt heeft. Zijn uiteenzetting over medicatie, medisch materiaal en handelingen, wapens,........ de man weet er wat van. Ook de cover oogt weer mooi en verzorgd en ligt in de lijn van zijn voorgangers, Sara en Benissa. Een mooi trio om in je boekenkast te hebben staan. En zoals we van de auteur gewend zijn schrijft hij vlot, zeer beeldend en dit tot in de details.

Patrice: Le Bon schrijft grandioos goed, dat staat buiten kijf. Hij weet zaken heel filmisch en gedetailleerd te omschrijven. Met Sara en Benissa heeft hij menig lezer van de stoel geblazen, hier niet anders. Maar helaas is dat met Naomi niet het geval. 

Karin: Toch heeft Le Bon met ‘Naomi’ zijn verhaal niet afgerond, het is niet af voor mij. Bovendien miste ik de gedrevenheid waarmee hij zijn Sara, Benissa en ook De Bunker schreef. Daarom 3 sterren voor Naomi.

Patrice: Het blijft een goed geschreven boek met een sluitende afronding rondom Sara en gedeeltelijk rond Benissa maar gevoelsmatig mis je enorm veel aan het verhaal en is het geheel te snel afgerond. En dat is jammer. Een tip: ga het gewoon zelf ervaren en begin dan bij knaller Sara. 3 sterren voor Naomi

Geen opmerkingen: