woensdag 28 september 2016

'Galveston' – Nic Pizzolatto


Genre: thriller
Uitgever: Uitgeverij Q
ISBN: 9789021458625
Uitvoering: e-book
Aantal pagina’s: 220
Uitgave: september 2015

Met dank aan Uitgeverij Q voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur
Nic Pizzolatto (1975) schreef korte verhalen en debuteerde in 2010 met Galveston, waarvan de Nederlandse vertaling in 2015 verscheen. Hij brak door als schrijver en bedenker van de tv-serie True Detective. De laatste aflevering van het eerste seizoen werd zoveel bekeken dat de streamingdienst van zender HBO vastliep. True Detective werd overal juichend ontvangen.

Achterflap
Op de dag dat hij te horen heeft gekregen dat hij longkanker heeft, wordt maffiaknecht Roy Cady er door zijn baas op uit gestuurd om een van diens zakenpartners mores te leren. Wanneer hij het huis binnenkomt, blijkt de opdracht een valstrik waaraan Roy ternauwernood ontsnapt. Hij slaat op de vlucht met Rocky, een jong hoertje dat niet helemaal toevallig ook in het huis aanwezig was. Roy wil haar zo snel mogelijk dumpen, maar omdat hij toch niets meer te verliezen heeft, besluit hij haar en haar kleine zusje bij zich te houden. Uiteindelijk komen ze terecht in het stadje Galveston, waaraan Roy goede, maar misplaatste herinneringen heeft. Ondanks zichzelf raakt hij steeds meer gehecht aan Rocky. Ze bouwen langzaam maar zeker een band op totdat…

De cover
Al vanaf de eerst aanblik doet de cover mij denken aan een affiche van een film. Er spat dreiging vanaf, broeierige warmte, spanning. De cover plaatst je onmiddellijk in de Zuidelijke Staten. Bij het bekijken van de cover voel je je onmiddellijk deel van het verhaal, en wordt je nieuwsgierigheid gewekt naar de silhouetten, het wapen, het motel. De cover is als het ware een uitnodiging om direct in het boek en het verhaal te duiken. Hij deed me watertanden. Ik geef de cover daarom ook graag een 8.


Samenvatting
Op een dag staat het leven van maffiaknecht Roy Cady helemaal op zijn kop. Hij heeft net vernomen dat hij longkanker heeft. En juist op die dag wordt hij door zijn baas naar een nieuwe klus gestuurd. Een speciale klus volgens die baas. En dat klopt ook, want het ultieme doel blijkt het uit de weg ruimen van Roy zelf. Gelukkig weet hij, samen met de jonge prostituee Rocky, te ontsnappen Roy neemt Rocky mee naar Galveston, maar op hun vluchtweg wil Rocky nog even een omweggetje maken. Ze heeft nog geld tegoed van iemand en dat wil ze graag gaan ophalen. Ze zoude dit wel eens goed kunnen gebruiken. Wanneer Rocky terug bij de auto komt, blijkt ze het jonge meisje Tiffany bij te hebben. Haar zusje?
Aangekomen in Galveston, wil Roy zo snel mogelijk van Rocky en Tiffany af geraken. Maar de omgang met de meisjes maakt gevoelens bij Roy los. Hij raakt ook meer en meer gehecht aan Rocky. En Tiffany zou hij graag een mooie, zorgeloze toekomst bieden. Gaat dit hem lukken en gaat het hen samen lukken om uit de handen van de vijand te blijven?

Conclusie
In eerste instantie lijkt ‘Galveston’ meer een film dan een boek. Het boek is zeer geschikt voor mensen die van beeldende verhalen en een beeldend, poëtisch taalgebruik houden.

‘Oude hoop blafte in mijn hoofd als de geest van een hond’

De schrijver hanteert een zeer unieke en specifieke schrijfstijl. Een stijl die niet iedereen zal weten te waarderen. Hierdoor kan je het boek ook moeilijk als echt spannend bestempelen. Het verhaal leest niet als een trein, het kabbelt eerder als een klein beekje. Met zeer veel gedetailleerde beschrijvingen en dialogen.

Niet alleen door het beeldend taalgebruik, met uitvoerige beschrijvingen, maar ook door het soms niet altijd even duidelijke heen en weer gaan in de tijd, is het een boek dat je volledige aandacht vergt.

Aanvankelijk was het voor mij echt worstelen om door het boek te geraken. Ik heb het boek in eerste instantie ook een tijdje aan de kant gelegd. Maar gelukkig was er ergens iets in mijn hoofd blijven hangen, waardoor ik het boek toch opnieuw ter handen heb genomen. Met als resultaat dat ik blij ben het volledige verhaal gelezen te hebben.

Roy Cady is een sympathieke, stoere, misschien zelfs aantrekkelijke kerel, maar hij zal zeker niet terugdeinzen indien er iemand uit de weg geruimd moet worden.

Pizzolatto weet zijn personages mooi te typeren. Het lijkt bij momenten wel alsof je ze persoonlijk kent. Alsof ze tot je kennissenkring behoren. Het zijn mensen waar je stap voor stap meer van komt te weten.

Van het boek zelf had ik meer verwacht. Het verhaal heeft niet de al overheersende, zinderende spanning die de cover laat uitschijnen. Het behandelt wel zeer mooi en diepgaand verschillende thematieken, liefde, wraak, doodgaan. Het blijft nazinderen, maar er had wat meer actie en vaart in mogen zitten.

Ik geef het boek dan ook graag 3 sterren.

Peggy Van Aert - recensente De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: