maandag 10 oktober 2016

'Beschermduivel' – Ronald van den Broek


Genre: thriller
Uitgever: Palmslag
ISBN: 978 94 917 7353 2
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 344
Uitgave: 8 oktober 2016

Dank aan Uitgeverij Palmslag en Ronald van den Broek voor het beschikbaar gestelde recensie-exemplaar.

De niet erg geliefde moeder van Maud van Staveren raakt tijdens de jaarlijkse buurtbarbecue dodelijk gewond. Het heeft er alle schijn van dat iemand haar uit de weg wilde ruimen. Als niet veel later haar dochter iets gruwelijks overkomt op een nabijgelegen kasteel, verandert het voortkabbelende leven van Maud in een kolkende, levensgevaarlijke rivier.

Wat doet het met je als je niemand in je directe omgeving nog kunt vertrouwen? En wat hebben de recente gebeurtenissen te maken met een dodelijk ongeval uit het verleden, waarbij de auto van een jong gezin te water raakt en een zonderlinge voorbijganger maar een van de inzittenden van de verdrinkingsdood uit het kanaal redt...

Beschermduivel is een intrigerende psychologische thriller over vertrouwen, bedreiging en begeerte.

Over de auteur 
Na zijn debuut Varkensbloed in chocolade (2014) verrast Ronald van den Broek thrillerliefhebbers opnieuw met het ijzingwekkende boek Beschermduivel. Ronald is in Utrecht geboren en woont in Amsterdam. Naast het schrijven van thrillers werkt hij als jurist.

Samenvatting van het verhaal
Maud van Asperen is getrouwd met Thomas en met zoon Arno en dochter Fleur zijn ze zo op het oog een normaal gezin. Beide ouders werken en de kinderen hebben zo hun eigen dingen. Dochter Fleur is de meest ambitieuze van de twee en is van plan om in Amsterdam te gaan studeren en het eerste jaar op kamers te gaan wonen bij haar oma. Maud werkt in het Antoniusziekenhuis in Nieuwegein en loopt tegen wat strubbelingen aan. Deze hebben een behoorlijke weerslag op haar. Daar komt ook nog eens bij dat haar relatie met Fleur bijvoorbeeld niet loopt zoals ze graag zou zien en daardoor heeft ze de neiging
haar te vaak haar zin te geven. Echter hebben Fleur en Arno gelukkig wel een hele goede band, ondanks dat broer en zus totaal verschillend zijn. Maud heeft de neiging haar gezin op de eerste plaats te zetten en zichzelf, te vaak, weg te cijferen. Misschien is het juist dát wel waardoor haar zaken ontgaan en haar ineens opvallen pas nadat zich een ongeluk voordoet in haar eigen tuin, met haar eigen moeder tijdens de buurtbarbecue. Dit ongeluk heeft als het een ware een sneeuwbaleffect en die bal blijft voorlopig nog wel even rollen. Er gebeuren vreemde dingen die niet zo een, twee, drie te verklaren zijn maar Maud wel aan het denken zetten. Wanneer dan een voorval met Fleur totaal uit de hand loopt lijkt het einde zoek. Maud lijkt bij niemand terecht te kunnen, zelfs Thomas en vrienden lijken niet thuis te geven. Wat is er in vredesnaam aan de hand? De gedachte dat iemand het op haar gezin heeft gemunt is ronduit angstaanjagend.

Conclusie
“Als de enige overlevende van een gezinsdrama tot het uiterste gaat om degenen van wie hij houdt te beschermen...”. Een zin die veelbelovend is en de toon zet voor wat een spannend verhaal gaat worden.

Ronald van den Broek was met zijn debuut al verrassend te noemen maar hij heeft zich als schrijver met dit verhaal echt overtroffen. In meerdere opzichten is dit boek totaal anders en heeft het een zwaardere psychologische lading. En op zich is dat knap want ‘Varkensbloed in chocolade’ had dat al behoorlijk. Dit verhaal is zoveel meer. De personages zijn heel divers. Maud, de moeder van het gezin heeft meerdere kanten. Ze is passief en onderdanig maar kan ontzettend volhardend zijn. Haar moeder is een harde tante en niet de meest hartverwarmende persoon, hun relatie is ingewikkeld. Maar wat er vervolgens met haar gebeurt doet de nodige vragen rijzen. Iets klopt er niet, maar wat?

Het verhaal is sowieso best complex want Van den Broek heeft het aangedurfd met een behoorlijk aantal hoofdpersonages dit verhaal op te bouwen. Hierdoor krijgt het boek meerdere lagen die naarmate het verhaal vordert steeds meer naar elkaar toegroeien. Ondanks dat heb je op sommige momenten echt geen idee waar het naartoe gaat en dat is mateloos intrigerend. Want waar en op wie ligt de focus? En wanneer Fleur via haar vriendje een baantje krijgt aangeboden op het kasteel waar hij woont krijg je helemaal kippenvel, die omgeving alleen al….. Wie je nou sympathiek moet vinden en wie juist niet, je bent het volledig kwijt, je weet het even niet meer. Maar er is één iemand die alles wél onder controle heeft, tot in de uiterste puntjes.

Om het nóg complexer te maken zijn daar die mateloos fascinerende flashbacks. Het lijkt in eerste instantie een op zich staand verhaal dat schrijnend en akelig tegelijk is. Door kwelgeesten geplaagd en op zoek naar antwoorden vertelt Van den Broek een op zich staand verhaal over een persoon die echt de weg kwijt is. Naarmate deze verhaallijn vordert is het met vlagen bizar en misselijkmakend te noemen. Toch is het lange tijd niet helemaal duidelijk van wie deze flashbacks zijn, al waren daar wel de nodige vermoedens, die later inderdaad bleken te
kloppen. De spanning en de sfeer zijn vaag gehouden met zo nu en dan een sadistisch detail. 

De hamvraag is dan natuurlijk ook: wat hebben deze verschillende verhaallijnen met elkaar te maken? Het vreselijke ongeluk uit de proloog lijkt lange tijd geen link met het verhaal van Maud en Fleur te hebben totdat ineens BAM, daar hét moment was! Kippenvel en boosheid maar ook een verdrietig en tegelijk misselijkmakend gevoel stak de kop op. Wat zich daar afspeelt doet ineens zoveel meer duidelijkheid brengen in het geheel. En dan snap je ook ineens zoveel meer over het waarom. Maar die wetenschap maakt het niet minder bizar.

Richting de plot breekt er onrust en paniek uit, deze emoties zijn weergaloos sterk neergezet! Het gaat ineens heel rap allemaal, het een volgt het andere op. De puzzelstukjes vallen in elkaar. In een paar dagen tijd zijn de levens van alle betrokkenen totaal omgeslagen, en hoe! Er gebeurt enorm veel, het verhaal is daarbij behoorlijk suggestief en heeft daardoor een continue onderliggende spanning. Het is niet bloedstollend spannend, maar het heeft een psychologische lading die er niet om liegt. Gelukkig heeft Van den Broek het niet kunnen laten om soms met een knipoog een leuke woordspeling of scherpe opmerking te gebruiken. Zijn schrijfstijl is helder, vrij van onzin en je hebt het boek dan ook echt zo uit. Dit boek is echt een aanrader voor lezers die houden van het lang in het ongewisse blijven, onvoorspelbaarheid en een verrassend eind. De titel is echt grandioos goed gevonden. Hoe letterlijk wil je het hebben!?

Tergend, subtiel, slim en doortastend heeft Van den Broek zijn eigen Beschermduivel gecreëerd……5 dikke sterren!

Patrice – Team De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: