maandag 24 oktober 2016

‘De wereld achter het water’ – Jen Minkman

 
Genre: Young Adult
Uitgever: Storm publishers
ISBN: 978 94 92098 29 0
Uitvoering: E-book
Aantal pagina’s: 242
Uitgave: november 2016 

Met dank aan Storm Publishers voor het recensie-exemplaar.

Lezers: Lisette Woest-Appeldoorn en Jeanine Feunekes-Both (beide DPB)

Cover 
Jeanine: Je ziet de afbeelding van een meisje, hetzelfde meisje van de cover van het eerste deel “Het boek van voorheen”. Ze staat op een pad, met aan beide zijden muren. Op de achtergrond zie je een bos. Het meisje lijkt je aan te kijken en heeft, net als bij de cover van het eerste deel, iets intrigerends over zich. De afbeelding is omlijst met een prachtige zwarte rand, met in de hoeken een tekening. Ik geef ook deze cover een 8.

Lisette: Op de cover staat een jonge vrouw in een blauwe jurk. Ze staat op een soort pad met omheiningen aan weerszijden en een winterachtig en doods aanvoelend landschap komt boven de omheining uit. Een kale boom in een winterse grijstint versterkt dit gevoel. Op de achtergrond gloort een sprankje zonlicht. De jonge vrouw is omlijst door een barokachtig frame. De cover geeft voor mij het gevoel van het boek weer. Een sprankje hoop in een overgangsperiode van de oude naar de nieuwe wereld. De cover krijgt van mij een 8,5.

Samenvatting van het verhaal
Jeanine: Leia en Walt zijn met het stiekem door Walt gebouwde schip, de Explorer, met Tony aan het roer op weg naar Cornwall. Leia heeft zich nooit gerealiseerd dat het water rondom het eiland zo enorm is, dat het een zee is. Na enkele dagen varen komen ze aan bij de Overkant - een kustlijn waarin Leia eigenlijk nooit geloofde. Aan land bezoeken ze eerst de stad Penzance. Deze stad ziet er anders uit dan ze van hun eiland gewend zijn: de stad bestaat deels nog uit ruïnes van hoge gebouwen uit vroegere tijden voordat bijna alles platgebombardeerd werd. Tony vertelt dat er nog twee grote steden zijn: Bodmin in Cornwall en Dartmoor in Devon. Het valt de bewoners van het eiland direct op dat de mensen aan de Overkant de beschikking hebben over technieken die hun onbekend zijn. Ze zijn vol verbazing over de zelf rijdende voertuigen. Ze vertrekken met een bus richting de stad Dartmoor om de president Jacob te ontmoeten. Onderweg ziet de groep veel zwartgeblakerde velden en ze schrikken van de enorme vernietiging van het landschap die na al die jaren nog zo goed zichtbaar is.

Lisette: Walt en Leia varen met een groep Hoophavenaren en New Exeters naar Cornwall. Het land dat achter het water ligt en waar Tony vandaan komt. Na 150 jaar geïsoleerd gewoond te hebben op het eiland Tresco gaan de huidige inwoners op zoek naar hun roots. Het land dat ze alleen kennen uit verhalen en waarvan ze dachten dat het een mythe was. Als ze na een aantal dagen varen uiteindelijk in Cornwall aankomen, krijgen ze met eigen ogen de verwoesting te zien die Tony hun had geschetst. Na een verwoestende oorlog is een groot deel van het land onbewoonbaar, desolaat en giftig geworden. Dartmoor en Bodmin zijn twee stadsstaten waar nog leven mogelijk is. Tony komt uit Bodmin en wil hen daarheen brengen, maar eerst laat hij hun Dartmoor zien, de stad waar Henry woonde met zijn vrouw. Een stad geregeerd door een president en bevolkt door mensen die er uitzien alsof ze geen zorg in de wereld hebben. Iedereen is extreem vriendelijk en gelukkig, zo op het eerste oog. Achter deze vreedzame façade schuilt echter een angstaanjagende levensvisie. Als Walt en Leia Exeter, de stad van hun voorouders, willen bezoeken komen ze tot schokkende ontdekkingen over het leven in Dartmoor. Ze willen hierna zo snel mogelijk Dartmoor verlaten, maar dit is een moeilijkere opgave dan het lijkt.

Jeanine: Eenmaal aangekomen bij de stad Dartmoor wacht de president hen op. Het valt de groep op dat de inwoners van Dartmoor allemaal erg gastvrij en vriendelijk zijn. Sonia, de zus en raadgever van de president leidt hen rond en toont hun onderweg de kerk. Ze legt uit dat ze elke zondag samen komen om elkaar te herinneren aan de woorden van Jezus, een man en een God tegelijk. Volgens haar genas hij de zieken, vergaf zijn vijanden, liet wonderen zien en liep op het water. Hij heeft hun geleerd dat geweld de wortel van het kwaad is. De overdreven gastvrijheid en vriendelijkheid maakt de eilandbewoners achterdochtig en dit blijkt ook terecht te zijn. Leia en de anderen komen erachter dat die vriendelijkheid grotendeels schijn is en dat niets is wat het op het eerste gezicht lijkt te zijn.

Lisette: Ondertussen hebben de achterblijvers op Tresco het zwaar. Na het wegvallen van de muur tussen Oost- en West-Tresco en het omvallen van het brute machtsregime enerzijds en het onwrikbare geloof anderzijds proberen zij een nieuwe en stabiele samenleving op te bouwen, maar de onderlinge verdeeldheid over hoe dit dient te gebeuren is groot. Wachtend op de terugkeer van Walt, de beoogde nieuwe leider, worden er nieuwe allianties en vriendschappen gesmeed om de weg te plaveien voor een gemengde en geïntegreerde samenleving.

Jeanine: Op het eiland Tresco zelf loopt het ook niet soepel. Alisa heeft besloten achter te blijven op het eiland en haar steentje bij te dragen aan de wederopbouw. Dit wordt bemoeilijkt omdat mensen zich geen raad weten met de gebeurtenissen. Ze hebben het nog geen plek kunnen geven en af en toe loopt dit uit op ongeregeldheden tussen tegenstanders. Er vormen zich onder de bewoners van Hoophaven, in het gebied van de gelovigen twee nieuwe groeperingen: aan de ene kant de Hervormelingen en aan de andere kant de Phileanen die de oude religie in ere willen herstellen. Maar ook aan de andere kant van de muur, in het Ongelovigengebied, in Newexter is het leven veranderd. Alisa komt met een plan, dat voor beide kanten van de Muur een uitweg kan vormen. Het is echter moeilijk iedereen te laten samenwerken en al gauw dreigt het uit de hand te gaan lopen.

Conclusie 
Lisette: In dit vervolg op ‘Het land van voorheen’ neemt Jen Minkman ons direct mee op de ontdekkingsreis van Walt, Leia en een groep anderen van het eiland Tresco. Nadat ze in deel 1 er achter zijn gekomen dat hun leven op Tresco gebaseerd was op leugens, mythes en machtspelletjes willen ze hun geschiedenis verder ontrafelen in Cornwall. Het land waar hun voorouders vandaan komen en waar ze antwoorden hopen te vinden op de vele vragen die de komst van Tony en Henry op Tresco bij hen hebben opgeroepen.

Jeanine: Net als in het boek “Het boek van voorheen” wordt het verhaal verteld vanuit verschillende personages. Bovenaan de hoofdstukken staat steeds vermeld wie het ik-personage is in dat hoofdstuk en tevens waar het verhaal zich afspeelt: op het eiland Tresco of in Cornwall. Je zit gelijk weer in het verhaal. De schrijfster geeft geen korte samenvatting, maar door de gedachten van Leia, door de gesprekken aan boord van het schip en het bezoek aan het kerkhof op het vasteland waar hun voorouders liggen, geeft Jen Minkman in het begin van het boek een terugblik waar het vorige deel over ging.

Lisette: Door de ogen van Walt en Leia schetst ze een beeld van de samenleving in Cornwall. Hun ontdekkingsreis is behoorlijk overweldigend. Gebouwen, vervoermiddelen en landschappen die hun voorstellingsvermogen te boven gaan en daarnaast ontmoeten ze heel veel mensen die in een totaal andere samenleving leven dan zij gewend zijn. Al deze indrukken roepen nieuwe vragen op en hebben invloed op hun kijk op de samenleving van Tresco.

Jeanine: Wat mij direct opviel is dat ondanks dat de personages nu weten dat hun geloof gebaseerd is op misverstanden, op onwaarheden, ze er toch onbewust aan blijven vasthouden. Het is nu eenmaal lastig om oude gewoonten af te leren. Jen Minkman gaat in dit deel verder met het verschil in wat een mens gelooft qua godsdienst. Op het eiland waren er al twee geloven en het blijkt dat er op het vasteland nog ander geloof is: het geloof in Jezus. Leia en Walt denken bij het verhaal dat Sonia, de zus en raadgever van de president, hun vertelt over Jezus aan een verhaal dat bij hen op het eiland wordt verteld: het verhaal over Jesse. Jesse was volgens hun verhalen de verrader die Hoophavenaars ervan wilde overtuigen dat ze zonder Annabel konden ontsnappen van Tresco, de man die beweerde op water te kunnen lopen. Ze zijn verbijsterd dat een man die op hun eiland wordt beschouwd als iemand die hoogverraad heeft gepleegd volgens hun geloof, aan de Overkant aanbeden wordt.

Lisette: Parallel aan de ontdekkingstocht van Walt en Leia -een tocht naar het verleden, maar ook een kijk in de toekomst – gunt ze ons een inkijk in het leven van degenen die op Tresco zijn achterbleven. Hun worsteling met de nasleep van de val van de muur, die het eiland decennialang in tweeën had gesplitst en de wederopbouw van een samenleving waarin oost en west samengaan. Waar vooroordelen heersen, maar ook mogelijkheden zijn voor een gezamenlijke toekomst. Waar oude vriendschappen gebukt gaan onder de veranderingen en nieuwe relaties tot stand komen door het wegvallen van grenzen.
Jeanine: Jen Minkman weet verder goed weer te geven hoe het voor zowel de eilandbewoners die thuisblijven, als voor degenen die de overtocht maken voelt dat het beeld dat ze van de wereld hadden compleet veranderd is. Ze zijn hun houvast kwijt. Er wordt dieper ingegaan op de nieuwe relatie tussen Leia en Walt, maar ook op het eiland ontbloeit er onverwachts een liefde, die niemand (ook het personage in eerste instantie niet) zag aankomen.

Besluit 
Lisette: Jen Minkman heeft met “Het land achter het water” een intrigerend vervolg geschreven op “Het land van voorheen”. Net als in het eerste deel is haar schrijfstijl pakkend. De personages komen tot leven, en een aantal van hen – o.a. Sol, Ben en Alisa – worden dieper uitgewerkt. Naast Walt en Leia vormen zij de hoofdvertellers van dit boek. Door wederom gebruik te maken van deze verschillende perspectieven ontstaat er ook nu weer een rijkelijk geschakeerd verhaal.

Jeanine: Dit boek leest aangenaam en prettig en is een goed vervolg op het eerste deel. Toch mist ik het "wauw" effect dat ik bij “Het boek van voorheen” had.

Lisette: De vertellijnen vloeien mooi samen tot een geheel overzicht en deze manier van vertellen zorgt er ook voor dat er geen samenvatting van het eerste deel nodig is. De gedachtegangen van de personages geven de lezer voldoende inkijk in de geschiedenis, zonder dat er van tijdsperspectief gewisseld wordt. In dit tweede deel bouwt de schrijfster verder op de maatschappelijke thema’s van geloof, macht, liefde, kracht, verdeeldheid en heden/verleden.

Jeanine: Dit verhaal is ook spannend om te lezen, maar het verrassingseffect over het geloof van de eilandbewoners dat het andere deel een zo sterk verhaal maakte, is hier helaas niet aanwezig. Wel is het een goed en spannend verhaal over hoe het leven er aan de Overkant uitziet, wat zij geloven, welke dreiging van dit geloof uitgaat en hoe de bewoners van het eiland de draad van hun leven weer moeten zien op te pakken, ondanks het ontstaan van de twee nieuwe groeperingen die elkaar tegenwerken.

Lisette: Het eerste deel was sterker, omdat daar nog nieuwe en verrassende invalshoeken in zaten, zoals het geloof gebaseerd op de Star Wars boeken zonder dat de New Exeters doorhadden dat het pure fictie betrof en daarmee een sterk punt maakte m.b.t. ontstaan van geloof en de gevolgen hiervan. Jen Minkman werkt dit thema ook in het tweede deel goed uit, maar het heeft minder impact dan in het eerste boek. Wel laat ze heel goed zien dat geloof, strijd om macht en vertrouwen een universeel thema zijn.

Jeanine: Ik geef “De wereld achter het water” 3,5 sterren.

Lisette: “Het land achter het water” is dan ook een boek dat vlot leest, spannend is en stof tot nadenken geeft. Doordat het minder originele invalshoeken heeft, krijgt deel twee van mij een 3,5 sterren.

Jeanine en Lisette - Recensenten De Perfecte Buren



Geen opmerkingen: