zaterdag 1 oktober 2016

DPB recensenten stellen zich voor: Charles


Ik ben Charles Kuijpers, 64 jaar, hertrouwd weduwnaar met drie zoons en drie kleinkinderen, bedrijfseconoom (Rotterdam 1976) en fiscaal jurist (Leiden 1981). In mijn arbeidzame leven was er nauwelijks tijd voor het lezen van andersoortige boeken dan vakliteratuur. Dat is drastisch veranderd door mijn pensionering eind 2007. Sindsdien ben ik een veellezer van thrillers, romans en soms non-fictie, en een groot bewonderaar van vooral het fraaie proza van Bernlef. Ook poëzie gaat mijn deur niet voorbij. Zo komt bijvoorbeeld het verzameld werk van Herman de Coninck, Adriaan Roland Holst of Hendrik Marsman af en toe uit de boekenkast. Daarin bevinden zich tevens een paar planken met schaakboeken. En ook het werk van Marten Toonder is integraal in mijn boekenkast te vinden.
Vanwege mijn bijzondere belangstelling voor de Nederlandse taal ben ik al meer dan veertig jaar lid van het Genootschap Onze Taal.


Sinds ik op 29 juni 2014 mijn lieve Lucy ontmoette, met wie ik op 29 juni 2016 ben getrouwd, lees ik veel minder dan de zeven jaren daarvoor. Maar gelezen wordt er nog steeds. Sedert medio 2012 verschijnt van elk gelezen boek een recensie van mijn hand. Die is te vinden op mijn eigen Facebookpagina, op Hebban, bol.com en watleesjij.nu. Ik ben ook met enige regelmaat betrokken bij groepsrecensies, duorecensies en individuele recensies bij de prachtige blog van De Perfecte Buren.

Inmiddels staat de teller van mijn recensies op bijna 300. Het mooiste boek dat ik ooit heb gelezen, is nog steeds “Het kleine meisje van meneer Linh” van Philippe Claudel. Dit is een van de weinige boeken die ik herlezen heb. Jaren geleden maakte het al een diepe indruk, daarom heb ik het in 2014 aangeschaft en opnieuw gelezen toen er een luxe editie van het boekje uitkwam.

In mijn recensie stond onder meer:

“Claudel heeft in prachtige heldere bewoordingen een schitterend verhaal geschreven over de intense behoefte van de mens aan contact en vriendschap. In veelal korte en krachtige pennenstreken schildert hij een meeslepend, dramatisch en ontroerend verhaal waar de lezer zich volledig in verliest. Letterlijk elk woord is zorgvuldig gekozen.

“Het kleine meisje van meneer Linh” is gewoonweg een verplicht boek voor eenieder die van lezen houdt. Het is van een magische kwaliteit en zou –als dat zou kunnen- zes sterren krijgen.
Inderdaad, nog steeds een van de allermooiste verhalen die ik ooit gelezen heb………”

Geen opmerkingen: