dinsdag 8 november 2016

Auteurs bloggen: Robert Thomson



Schrijversperikelen:


Als schrijver maak je heel wat mee. Loop ik op straat, komt er een dame me achterop fietsen, snijdt me zowat, en roept: ‘Goed boek, heel goed boek!’ Waarop ik vroeg: ‘Welk boek, mevrouw?’ Zij: ‘Uw boek natuurlijk! U weet wel De zwarte spiegel. Nou doei hè.’
Staat er aan de kassa bij de Jumbo een jonge meid achter me. Uiteraard kijk ik even om, zo ben ik dan ook wel weer. Ze lacht naar me: ‘U bent het hè…? U bent toch Frank Beumer uit De zwarte spiegel?’ Ik antwoordde dat ik slechts zijn schepper was. Ze haalde een papiertje uit haar tas, vroeg aan de kassa een pen, draaide zich om, boog naar voren en hield het papiertje op haar rug. Nog geen seconde later stond ik over haar heen gebogen een uiterst persoonlijke boodschap neer te pennen. Ze keek lachend op naar de ietwat verbaasde omstanders: ‘Ja, hij is schrijver!’


Eens had ik het onzalige idee de opbrengst van mijn boeken ter beschikking te stellen aan De Voedselbank. Nou dat heb ik geweten toen ik daar publiekelijk kond van deed, met als doel zo veel mogelijk op te halen voor de minder bedeelden onder ons. Dat bericht, het gelijktijdig uitkomen van mijn roman Een obsessieve drang, die over een narcistische bankman gaat, en dat ik zelf een bancaire achtergrond heb, wekte bij enkelen een niet te onderdrukken moordlust op. Via mijn website ontving ik de ene bedreiging na de andere. Zo erg zelfs dat mijn echtgenote amper nog met mij over straat durfde omdat op een gegeven moment alles wel heel dichtbij kwam. Ze zag me al op straat liggen met een paar kogelgaten in mijn kop. Vooral omdat ons huis in die tijd met rotte eieren was bekogeld.


“Van je familie moet je het hebben” is het gezegde. Mijn aimabele neefje liet via mijn uitgever fijntjes weten dat hij graag een financiële genoegdoening van mij tegemoetzag. Mijn debuutroman Een onverwachte erfenis ging volgens hem over hem en zijn ouders. Jammer dat hij in Cambodja op het toilet van zijn eigen bar door een van zijn criminele vriendjes aan flarden geschoten is. Vermoedelijk wegens een ripdeal. Hij heeft zijn dreigement “See you in court” nooit waar kunnen maken. Best jammer, het zou een heel aparte ervaring geweest zijn.
Mijn 20 jaar oudere zus wist er ook raad mee. Nadat ze De zwarte spiegel had gelezen belde ze mij op en zei: ‘Ik vind het niet mooi van je dat je zomaar mensen doodslaat.’ Ik probeerde haar aan het verstand te peuteren dat het maar een verhaal was en dat niet IK maar mijn personage dat allemaal deed. Het ging er niet in. Ze bleef volharden dat ik mij schandelijk gedroeg en dat ik daar onmiddellijk mee moest ophouden.


De allermooiste reacties ontving ik van de dames uit orthodox-christelijke kring die mijn roman De offerschalen van Satan gelezen hadden. Ze herkenden zich in mijn hoofdpersonage Paula, die door haar man werd onderdrukt. Sommige lieten weten dat ze mijn roman zelfs in het geniep gelezen hadden. Er zat echter ook een mail bij van een man uit diezelfde kring. Hij vond mijn roman schandelijk en godslasterlijk. Hij had niet door dat hij door zijn reactie juist bevestigde wat ik in mijn roman aan de orde stel.

Het leven van een schrijver is dus verre van saai. En wanneer ik me opsluit om een nieuw verhaal te schrijven creëer ik mijn eigen wereld, mooier kan haast niet. De variaties in personages zijn oneindig. Of het nu gaat om het liefst aaibare elfje, het gemeenste loeder, de gestoorde of de nietszeggende persoonlijkheid, je kruipt in hun huid. Tja, wat zegt dat over mij…?



Overzicht titels van Robert Thomson:
* Een onverwachte erfenis (2012) roman
* De zwarte spiegel (2012) psychologische roman
* Een obsessieve drang (2013) psychologische roman
* De offerschalen van Satan (2014) spannende roman (duorecensie klik hier)
* Het kille doodskleed (2016) roman (binnenkort een duorecensie op ons blog)

Website: http://www.rthomson.nl

Geen opmerkingen: