vrijdag 18 november 2016

'De stropploeg' - Koen P.H. Romeijn

 
Genre: sciencefiction
Uitgever: Futuro uitgevers
ISBN: 9789492221520
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 256
Uitgave: april 2016

Met dank aan SF Terra voor het recensie-exemplaar.

'Vergeet niet, het is de geheime kracht, diep in ons weggeborgen, die onze drijfveren stuurt; daar komt die overredende stem vandaan, daar ligt de kern van het leven, daar, zouden we zelfs kunnen zeggen, is de mens zich zelve.'
- Marcus Aurelius 121-180 AD


Over de auteur
Dit futuristische maar bovenal confronterende verhaal van Evan Deleir is het eerste boek van Koen P.H. Romeijn. Koen is muzikant en tekstschrijver. Als gitarist en zanger heeft hij met verschillende bands albums uitgebracht, en is hij veelvuldig op tournee in binnen- en buitenland. Daarnaast schrijft hij columns.

De cover
Hierop is duidelijk de titel aanwezig. Deze staat vermeld in een witte rechthoek met witte letters. Onder de rechthoek staat de naam van de schrijver. Verder zie je op de cover het bovenlichaam van een mannelijk personage. Hij draagt een medaillon dat door zijn schittering direct opvalt. Op de achtergrond zie je een deel van een landschap met bebouwing. De cover krijgt van mij een 7.
  
Het verhaal
Evian is een inwoner van Nieuw Pangea, een zwevende metropool boven het aardoppervlak, waar welvaart in overvloed is. Het is volledig geïsoleerd van de buitenwereld door een omringend energieschild. Het immense energieveld boven de gebouwen, dat de hele metropool overkoepelt, komt op Evan over als een grote sneeuwbol waaraan men vergeten is de sneeuwvlokken toe te voegen. Hij zou zich gezegend moeten voelen, iedereen ervaart dat zo. De mensen in Nieuw Pangea hebben de beschikking over de nieuwste technieken en snufjes, zoals bijvoorbeeld een Relocator - je reist zonder reistijd. Het creëert een opening in ruimtetijd (een afgebakend zwart gat volgens de wetenschappers).

Evan en zijn beste vriend Julius hebben een baan gekregen bij de beruchte Stropploeg. De Stropploeg is veruit de zwaarste divisie die je kunt treffen binnen NPRID (Nieuw Pangea Reparatie en Innovatie Divisie), het bedrijf waar zij al jaren voor werken. De Stropploeg is niet werkzaam in de stad zelf, maar eronder, buiten de bescherming van het energieveld. Voordat ze de volgende dag beginnen aan hun nieuwe baan, besluiten ze nog wat te gaan drinken in een kroeg. Als ze naar huis gaan vindt er voor hun ogen een bizar ongeluk plaats met een Relocator, met dodelijke gevolgen voor de passagier. Evan ziet een vreemd licht na de explosie en in dat licht iets wat hij niet goed kan verklaren.
De volgende dag is de eerste werkdag bij de Stropploeg niet wat Evan ervan verwachtte. Hij is een zeer ervaren technicus en de klussen die hij en zijn team moeten uitvoeren zijn naar zijn idee een verspilling van talent. Zijn humeur bereikt in de loop van het dag een absoluut dieptepunt, zo ook zijn geduld.
Deze dag is het begin van een reeks vreemde gebeurtenissen die te maken lijken te hebben met Evan , maar ook in verband lijken te staan met het ongeluk van de Relocator. Hij krijgt het gevoel dat er iets belangrijks staat te gebeuren en probeert koste wat kost erachter te komen wat er aan de hand is.

Conclusie
Koen P.H. Romeijn heeft met De stropploeg een goed en spannend sciencefiction-verhaal neergezet. De spanning wordt vanaf het begin goed opgebouwd. Je krijgt het unheimische gevoel dat er zaken niet kloppen. De schrijver trekt je steeds dieper in het verhaal en je valt van de ene verbazing in de andere.

Het verhaal is zeer beeldend geschreven, de schrijver maakt veel gebruik van bijvoeglijke naamwoorden, waardoor je als lezer een duidelijk beeld van de toekomst geschetst krijgt. Een toekomst waarin ik persoonlijk liever niet zou willen leven. De mens heeft wel erg veel vertrouwen in techniek en is er bijna volledig van afhankelijk; voor zo goed als alle zaken zijn er robots die belangrijke taken overnemen van de mens. Sommige robots zijn al zo geavanceerd dat ze niet van mensen te onderscheiden zijn.

Het boek begint met een proloog. Het is een prachtige tekst, geschreven door het hoofdpersonage Evan C. Deleir. Hij maakt erin duidelijk dat hij zich niet thuis voelt in huidige maatschappij; hij walgt van het welbehagen dat heerst, van de zelfgecreëerde schijnheiligheid. Volgens hem verstikken de mensen zich erin en ze hebben het niet eens door volgens Evan. En daar ergert hij zich misschien nog het meest aan. Er spreekt heimwee uit, een verlangen naar hoe het vroeger was. Evan is een man met een apart karakter. Hij is opvliegend, verbergt zijn angsten onder een stoer karakter en houdt niet van de nieuwe elektronische snufjes. Hij is een opvallend persoon die bijvoorbeeld qua kleding laat zien dat hij niet met de massa mee wil lopen. Hij voelt zich niet op zijn gemak in Nieuw Pangea, hij kan er niet aarden en dat frustreert hem.

Koen Romeijn heeft voor het verhaal enkele fascinerende zaken bedacht zoals de LifeDevice, een soort armband afgestemd op jouw persoonlijke DNA waarmee je van alles kunt regelen, zoals wij nu met onze mobiele telefoon doen. Maar een LD kan meer: het zorgt er bijvoorbeeld voor dat je extra vitaminen krijgt als je verkouden wordt, of pijnstilling indien nodig. Evan houdt niet van dit soort techniek en weigert dan ook zijn LD te dragen.

Het verhaal is verder vlot van toon en leest aangenaam. Hier en daar is er een aangenaam vleugje sarcasme aanwezig. Evan heeft een zwaarmoedige kijk op het leven. Het sarcasme zorgt ervoor dat deze zwaarmoedigheid van Evan niet de hoofdtoon gaat voeren in het verhaal. Ik moest regelmatig glimlachen om Evans manier van reageren op situaties waar hij het duidelijk niet mee eens was. Ondanks (misschien wel juist vanwege) zijn moeilijke karakter vind ik Evan een sympathiek personage. Hij is interessant en intrigerend en volgt duidelijk zijn eigen koers.

Met De Stropploeg is er eindelijk weer eens een goed sciencefiction verhaal van Nederlandse bodem. Het is een zeer spannend verhaal. Mensen zijn niet wie je denkt dat ze zijn. Situaties blijken in de loop van het verhaal anders in elkaar te steken dan je had verwacht. Er was één scène die me even stil liet worden: dat was het moment als Evan erachter komt welke rol hij in dit alles speelt. Net als Evan was ik even stomverbaasd, maar toen begon ik de samenhang tussen bepaalde gebeurtenissen te zien en was ik zeer geïntrigeerd naar hoe het verhaal zou aflopen. Ik heb dat deel met veel plezier gelezen. Het einde bevat helaas minder actie dan verwacht, het is meer filosoferend van aard. De schrijver heeft een opening gelaten naar een tweede deel, waarvan ik hoop dat het zal gaan verschijnen. 
De Stropploeg krijgt van mij 3,5 sterren. 

Jeanine Feunekes-Both – Recensent De Perfecte Buren

1 opmerking:

Mieke Schepens zei

Ik ben het met je eens. Ik las het boek oktober 2016: https://graaggelezen.blogspot.nl/2016/10/de-strop-ploeg-geschreven-door-koen-ph.html