vrijdag 4 november 2016

'Wie niet weg is' - Piet Baete


Genre: roman
Uitgever: Uitgeverij Lannoo
ISBN: 978 94 014 3739 4
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 216
Uitgave: 2016

Met dank aan Piet Baete voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur

Piet Baete (°1978, Oostende) heeft in Knokke-Heist zijn humaniorastudies gedaan. Hij studeerde later Germaanse talen in Leuven. Daarna trok hij naar de Verenigde Staten voor studies scenarioschrijver aan de UCLA (Los Angeles). Hij heeft al scenariowerk voor film en tv op zijn actief. Zo schreef hij mee aan de tv-series Team Spirit en Aspe.
‘Dromen van de dood’ was de eerste psychologische thriller van de hand van Piet Baete.


Achterflap

Durf jij alles achter te laten in de hoop dat het vanzelf weer goed komt?

De kans bestaat dat we elkaar ooit hebben ontmoet. Het is echt heel goed mogelijk dat we elkaar ooit voorbij zijn gelopen of zijn gekruist in een straat, of dat we elkaar toevallig hebben aangeraakt in de metro, schouder tegen schouder, zoiets. Alleen hebben we nooit gepraat, jij en ik. Ik heb je nooit gevraagd hoe het met je gaat en omgekeerd heb jij dat ook niet gedaan. Het maakt ook niet uit, dat is nu eenmaal wat mensen doen, of niet doen, hangt er van af hoe je ’t bekijkt. Maar stel dat het wél was gebeurd, dat we op een of andere manier aan de praat waren geraakt, dan zou ik je zeker over Clarisse hebben verteld.
Tristan werkt als podiumbouwer voor een band. Hij reist de wereld rond en leeft in een droom. Maar zijn verleden laat hem niet los. Hij wordt heen-en-weer geslingerd tussen vele emoties. Onderweg van ontmoeting naar ontmoeting komt Tristan eindelijk tot leven en omarmt hij de pijn en het verdriet die deel uitmaken van zijn bestaan.

  
Tristan en Clarisse kennen elkaar van jongs af aan. Het is voor iedereen vanzelfsprekend dat zij een koppel zijn en een koppel zullen blijven. Ze zijn voor elkaar bestemd. Ook Tristan is daar heilig van overtuigd. Tot Clarisse op een dag met het voorstel komt om ieder zijn weg te gaan en het lot te laten beslissen over hun toekomst samen, of ze daadwerkelijk voorbestemd zijn. Eigenlijk vindt Tristan het maar niets, maar stemt toch in met Clarisses idee. Niemand snapt hun beslissing, want als je gelukkig bent dan maak je zo’n keuze toch niet?

Na een tijd gaat Tristan op zoek naar Clarisse. Hij mist haar, hij mist haar stem. Op zijn weg komt hij mensen tegen die soms maar even zijn pad kruisen en mensen met wie hij langere tijd doorbrengt. Op hun manier dragen ze allemaal hun steentje bij in zijn zoektocht naar Clarisse of .......... is het de zoektocht naar zichzelf?

‘Stop met struikelen. Laat Clarisse los. Stap in het leven.’

Piet Baetes woorden vloeien uit zijn pen. In vierenveertig korte hoofdstukken zuigt hij je mee in het leven van Tristan. Op een begrijpelijke, duidelijke manier weet hij de gebeurtenissen in het leven van Tristan neer te zetten. Je waant je in zijn leven, je waant je ter plekke. Dit omdat Tristan zijn verhaal aan jou, de lezer, vertelt. Je voelt je aangesproken en stilaan krijg je er een vriend bij die je af en toe eens goed door elkaar wilt rammelen. Wakker wil schudden.

Tristan praat niet alleen tegen jou, maar gaat in dialoog met iedereen die zijn pad kruist. Hij vertelt hun over Clarisse of gewoon over de dagdagelijkse dingen die hem bezighouden. Of, als hij het even niet meer weet belt hij zijn vriend bij het tankstation, in zijn blauwe overall en met smeerolie op zijn onderarmen. Op hem kan hij dag en nacht rekenen.

Dit boek lees je niet in één ruk uit. Dit is een boek om van te genieten. Eentje dat je maar eens om de zoveel tijd in handen krijgt. De stijl van het boek wordt gekenmerkt door Baetes filosofische redeneringen. Die zetten je aan het denken. Het boek staat er vol van, maar om er toch enkele te noemen:

‘.... schrijf haar dat je alleen maar te laat komt op plaatsen waar je niet op tijd wilt zijn’

Of

‘We maken echt veel te veel van veel te weinig’

Opvallend en subliem in dit verhaal is de scherpe kijk van de auteur op het leven en wat er achter schuilt. De vergelijking met een schaakspel of de blinde vlek die mensen hebben om zaken in het leven wel of niet te zien, het zijn er maar enkele. Elke keer slaat Baete (voor mij toch) de spijker op zijn kop.

Het boek is aandoenlijk, leerrijk en grappig tegelijk. Sfeerbeelden zijn filmisch neergezet. ‘Wie niet weg is’ zit opbouwend goed in elkaar. De vraag waar Clarisse is en of ze het lot nu inderdaad getart hebben, blijft je bezighouden. En ondertussen ga je helemaal op in Tristans wereldje. Baete laat hier en daar een klein puzzelstukje vallen, waardoor je denkt dat je het weet. Helaas is de plot hartverscheurend en zie je die niet aankomen.

Het verhaal van Tristan is een verhaal over liefde (vooral liefde), ontmoeten, zoeken, loslaten, verwerken..... De essentie! Een verhaal over leven en overleven met herkenbare situaties, herkenbare conversaties. Oprechte emoties waar je jezelf in terugvindt. De cover en de titel kun je dan ook maar begrijpen, als je het boek gelezen hebt.

Baetes schrijfstijl is aangenaam. Een mooi staaltje proza verpakt in een verhaal. Op een paar kleine puntjes na die me niet erg realistisch lijken, was dit verhaal een bijzondere ervaring. Ik ben onder de indruk! Het is totaal iets anders dan ik gewend ben, maar het was een lust dit boek te mogen lezen.

Voor Tristan en zijn vrienden 4,5 ster!

“We zullen binnen tien jaar nog eens praten.
Ja. Laten we dat doen.” 


Karin - Team De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: