vrijdag 30 december 2016

'Kleine zwarte leugens' – Sharon Bolton


Genre: literaire thriller
Uitgever: A.W. Bruna
ISBN:
978-94-005-0806-4 / NUR: 305 
Uitvoering: E-book
Aantal pagina’s: 416
Uitgave: januari 2017

Met dank aan uitgeverij AW Bruna voor deze recensie-exemplaren

Lezers: Jeannie Bertens-Marcelis & Chester Gerritse (Team DPB)
Samengesteld door Nancy

Cover
Chester: De cover van ‘Kleine zwarte leugens’ laat een ruw, verlaten landschap zien met een gelige lucht als achtergrond. In combinatie met de titel krijgt de cover een naargeestig karakter. Alsof de horizon onbereikbaar is. Ik geef de cover een 8.

Samenvatting van het verhaal

Jeannie: Catrin woont en werkt op de Falklandeilanden. Heel haar leven staat in het leven van wraak, degene die haar twee zoontjes heeft gedood, moet dood en liefst snel. Ze heeft haar plan goed voorbereid maar dan verdwijnt er een jongetje en dat is niet de eerste keer! Catrin moet, of ze wil of niet, mee gaan zoeken en doet dat met Callum.

Chester: In ‘Kleine zwarte leugens’ verliest Catrin haar beide zoons door een noodlottig ongeval. Nalatigheid van haar allerbeste vriendin Rachel blijkt na onderzoek de oorzaak. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Het verlies van haar kinderen heeft ze nooit goed kunnen verwerken en Catrin raakt steeds meer verstrikt in een verstikkend web van haatgevoelens jegens degene die haar dit heeft aangedaan.

Jeannie: Callum op zijn beurt worstelt ook met het verleden, hij lijdt aan een posttraumatische stressstoornis door zijn verleden als militair tijdens de Falklandoorlog. In het verleden heeft hij een verhouding gehad met Catrin maar de dood van haar zoontjes heeft Catrin veranderd, ze is niet meer tot liefde in staat.

Chester: Terwijl Catrin zich beraamt op vergelding, verdwijnt er een kind op het eiland. Aangezien het een kleine gemeenschap is, waar iedereen elkaar kent (met uitzondering van de toeristen), gaat men er in eerste instantie vanuit dat het kind verdwaald is. Er wordt al snel een zoektocht georganiseerd.

Jeannie: Ook Rachel moet noodgedwongen mee gaan zoeken, Rachel woont teruggetrokken met haar gezin sinds haar vrijlating uit de gevangenis. Ze heeft amper contact met de rest van de bevolking, alleen haar ouders zijn er altijd voor haar. Rachel was de hartsvriendin van Catrin totdat ze de jongetjes van Catrin onbewaakt in haar auto achterliet met het noodlottige ongeluk tot gevolg. Rachel heeft drie zoons maar van de jongste, geboren na het ongeluk, kan ze niet houden, ze voelt geen binding met hem. Terwijl de hele bevolking van de Falklandeilanden op zoek is naar het vermiste jongetje, stranden er walvissen op het strand.

Chester: Echter, gebeurtenissen uit het verleden lijken hierbij een schaduw te werpen op de hoop op een goede afloop. Het wordt al snel duidelijk dat het eiland vele geheimen herbergt, waarbij verschillende levens op onvermijdelijke wijze met elkaar verbonden zijn.

Jeannie: Catrin’s hulp daar is nodig en dan laat Catrin een andere kant van zichzelf zien: de walvissen zijn niet meer te redden en moeten uit hun lijden verlost worden. Catrin doet dat op haar manier: ze schiet ze allemaal dood! De publieke opinie keert zich hierdoor tegen haar. Dat wordt nog sterker wanneer Catrin en Callum het lijk van een jongetje vinden dat een aantal jaren eerder vermist werd. En wel heel toevallig vinden ze daarna het jongetje wat nu vermist was, gelukkig springlevend. Wat is er toch aan de hand? De vermiste jongetjes lijken wel heel erg op de overleden zoontjes van Catrin. En wat gebeurt er met Callum wanneer hij een flashback krijgt en een aantal uren van zijn leven kwijt is? Tot overmaat van ramp verdwijnt ook het jongste zoontje van Rachel, Peter. De vlam slaat in de pan!

Conclusie

Jeannie: Sharon Bolton heeft een echte pageturner geschreven. Als lezer zit je op het puntje van je stoel en word je voortdurend op het verkeerde been gezet.

Chester: ‘Kleine zwarte leugens’ is een thriller pur sang. Het heeft alle elementen om de lezer op het zogeheten puntje van de stoel te houden. Sharon Bolton heeft een rijke, illustrerende schrijfstijl, waarmee ze tot in detail een volledige achtergrond weet te creëren, zodat de lezer aan de hand meegenomen wordt in de wereld van de schrijfster. Het voorstellingsvermogen van de lezer behoeft weinig inspanning, omdat het decor, in dit geval de Falklandeilanden, bijzonder beeldend wordt beschreven. Het rauwe, desolate karakter van het landschap, de onverbiddelijke, woeste leefomstandigheden, de flora en fauna…, de lezer kan er zich, op basis van de gegeven omschrijvingen, moeiteloos een voorstelling van maken.

Jeannie: Het verhaal wordt vanuit het perspectief van de drie hoofdpersonen geschreven, Catrin, Callum en Rachel. De karakters worden goed uitgediept, het oorspronkelijke verhaal, het ongeluk van de zoontjes van Catrin, wordt gaandeweg het boek compleet.

Chester: Dit zorgt er wel voor dat het verhaal in het begin wat moeizaam op gang komt, maar eenmaal ingeburgerd als ‘tijdelijke bewoner’ blijf je gebiologeerd lezen, omdat je gewoonweg de ontknoping wilt weten. Het verhaal zit slim in elkaar, waarbij de drie hoofdpersonen, Catrin, Callum en Rachel, elk een perspectief van de vertelling vormen. Aan het einde van het boek komen deze drie perspectieven bij elkaar en volgt er een listige apotheose. De karakters krijgen alle ruimte van de schrijfster om tot bloei te komen - met 416 pagina’s is dat ook mogelijk - en als lezer leer je (eens te meer) hoe belangrijk het is om oog te blijven houden voor ‘de andere kant van het verhaal’. De beweegredenen van mensen lijken soms ondoorgrondelijk, maar met wat achtergrondkennis (achteraf) zijn ze in de kern vaak beter te begrijpen c.q. te verklaren. Sharon Bolton weet de menselijkheid van de karakters goed te vatten en de machteloze strijd die ze voeren met de meedogenloze oneerlijkheid van het (nood)lot. De lezer wordt erin meegesleurd. De spanning wordt meesterlijk opgebouwd en de diverse verhaallijnen passen naadloos in elkaar. Met 416 pagina’s is de term ‘in één ruk uit te lezen’ wellicht wat ambitieus geformuleerd, maar het scheelt niet veel.

Beoordeling

Jeannie: De ontknoping was voor mij verrassend, goed gedaan Sharon Bolton! Dit boek krijgt 5 sterren van mij!

Chester: ‘Kleine zwarte leugens’ is een intrigerende thriller die meerdere lagen van de menselijke psyche behandelt. Sharon Bolton heeft hiermee een vernuftig, complex verhaal verteld met een subtiele, maar verontrustende plotwending in de laatste paragraaf. Zeer knap gedaan. Ik geef het boek 4,5 ster.


Geen opmerkingen: