woensdag 14 december 2016

‘Lichtschacht’ – Anne Goldmann

 
Genre: misdaadroman
Uitgever: Uitgeverij Stortebeeker
ISBN: 9789082345049
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 248
Uitgave: oktober 2016

Met dank aan Uitgeverij Stortebeeker voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur
Anne Goldmann, geboren in 1961, groeide op in een groot gezin op het platteland. Ze werkte als serveerster, keukenassistent en meid om haar opleiding als maatschappelijk werker te financieren. Op jonge leeftijd won ze twee schrijfwedstrijden, maar het echte schrijven begon pas enkele jaren geleden. Lichtschacht is haar derde roman, die evenals haar tweede, Triangel, de top tien van beste misdaadromans van Zeit Online bereikte. Goldmann woont en werkt in Wenen.

Achterflap
Alleen in een vreemde stad en getuige van een misdaad - wie kun je vertrouwen?
Wanneer er in plaats van drie nog maar twee mensen op het dak aan de overkant zitten te praten en te drinken, staat Lena voor een raadsel. Is de vrouw snel weggegaan toen ze even niet keek? Is ze gevallen of zelfs geduwd? Lena doet navraag, maar dat wordt haar niet door iedereen in dank afgenomen.

De cover
Op de cover zie je een lichtschacht. Duidelijk in lijn met de titel van het boek. Er werd mooi gespeeld met de lichtinval en het is ook duidelijk dat het om een groot, statig gebouw gaat Maar daarmee is ook alles over de cover gezegd. Er had wat meer pit in mogen zitten. Ik geef de cover een 7.

Samenvatting van het verhaal

In Wenen past Lena op de woning van een vriendin; ze is nieuw in Wenen en probeert wat geld te verdienen als kattenoppas en winkelhulpje. Op een avond zit Lena aan het raam een joint te roken. Aan de overkant ziet ze drie mensen op het dak zitten De twee vrouwen en de man zitten te babbelen en drinken een wijntje Het lijkt er gezellig aan toe te gaan. Wanneer Lena luttele seconden later nog eens kijkt, zitten er plots nog maar twee mensen. Eén vrouw is verdwenen. Haar hersenen draaien op volle toeren. Wat is er gebeurd? Is de vrouw naar beneden gevallen? Is ze gewoon weggegaan? Heeft ze zich misschien alles ingebeeld? Moet ze alarm slaan? Uiteindelijk onderneemt Lena die avond geen actie. Maar hoewel ze probeert de avond uit haar hoofd te zetten, laat het voorval haar niet los. Stap voor stap leert Lena nieuwe mensen kennen in Wenen en probeert ze beetje bij beetje te achterhalen wie de derde vrouw was op het dak en wat er nu eigenlijk echt is gebeurd.

Conclusie

Na het eerste hoofdstuk laait de spanning al hoog op. Goldmann weet je onmiddellijk mee midden in het verhaal te nemen. Je voelt je als het ware één met de verwarde gedachten van Lena. Wat is er gebeurd op het dak aan de overkant? Vanaf dan kabbelt het verhaal verder in twee verhaallijnen. Enerzijds de ervaringen en ontdekkingen van Lena in een nieuwe stad. Anderzijds maken we kennis met een duistere, onbekende man. Hij blijkt de man van het dak te zijn.

Goldmann creëert verschillende atmosferen. Het leven in een nieuwe stad, omgaan met verwarde gedachten en met een vreemde gebeurtenis. Duisterheid, koelheid en een soort van paranoïde sfeer.

Stukje bij beetje laat de schrijfster nieuwe elementen op de lezer los. Je denkt dat je steeds meer te weten komt over wat er is gebeurd, maar dan blijk je toch weer op je verkeerde been gezet te zijn.

Hoewel het boek spannend blijft tot op het einde en er slechts met mondjesmaat nieuwe info aangereikt wordt, zit je als lezer nooit helemaal midden in het verhaal. Je blijft het verhaal als buitenstaander volgen.
De verschillende mensen en ontmoetingen in het leven hadden allemaal wat meer uitgediept en uitgewerkt mogen worden. Het zijn stuk voor stuk mensen met een specifiek karakter of een speciaal verleden. Zo had ik wel wat meer willen weten over de vriendschap tussen George en Max. Ook de achterliggende redenen waarom George niet alles over zijn verleden en zijn vrienden aan Lena vertelt, had best wel wat meer aandacht mogen krijgen. In vele opzichten blijft Goldmann hier zeer oppervlakkig.

Het is een boek met een sterke plot, waar je als het ware door gehypnotiseerd wordt. Maar de plot mist verfijning en dieperliggende uitwerking. De twee verhaallijnen hadden subtieler verweven mogen zijn.
Lichtschacht is een verrassend boek met een originele plot. Hoewel niet alle hoofdstukken van hetzelfde spanningsniveau zijn, is het boek zeker een aanrader voor een aantal uren spanning. Soms zou je als lezer zelfs paranoïde worden.
Ik geef het boek 3 mooie sterren. 

Peggy Van Aert - recensente De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: