woensdag 8 februari 2017

'Troebel water' – Belinda Aebi

  
Genre: misdaadroman
Uitgever: Manteau/WPG België
ISBN: 978 90 223 3317 4
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 290
Uitgave: 9 januari 2017

Met dank aan Manteau/WPG België voor deze recensie-exemplaren.

Lezers: Katja Van Laer, Carol Vermast en Willeke van Dolderen.
Groepsrecensie door Karin Teirlynck (DPB)

Cover

Carol: De cover van het boek dekt de lading van het verhaal volledig: water en donker voor emotie en mysterie en rood voor liefde en bloed. Daarom scoort de cover foto een absolute 9 bij mij.

Willeke: De cover van het boek beoordeel ik met een 8. Je ziet water met onderin een rode waas (bloed?) Een groot appartementsgebouw wordt weerspiegeld in het water. De cover past bij het verhaal.

Katja: Een mooie cover van de weerspiegeling van een flatgebouw in het water. Onderaan is het water roodgekleurd, vermoedelijk door bloed. Past perfect bij de titel van het boek en je ziet ook meteen de link met het verhaal. De titel staat in grote vette witte letters ter hoogte van de onderste helft van het boek met daarboven de naam van de auteur. De cover is heel uitnodigend, hij maakt je nieuwsgierig.
Hij krijgt van mij 8.

Achterflap

Kraanbestuurder Jos houdt van zijn vak en hij houdt van de Schelde. Elke dag sluit hij ritueel af door vijf minuten met een verrekijker op te gaan in het ongeëvenaarde landschap waarin hij dagelijks werkt. Tot hij op een dag ‘iets’ opmerkt in het water. Een lijk… Wat volgt is een bizar onderzoek waarin alle sporen maar in één richting gaan: die van een doodlopend straatje. Alles wijst op een tragisch ongeval. Of niet?


Samenvatting

Katja: Het verhaal speelt zich af in Temse aan de Schelde en wordt verteld door drie hoofdpersonages: Jos, Rik en Eddy, ze behoren tot een groepje kaartvrienden. De vierde kaartvriend is Fons, hij komt ook vaak voor in het verhaal maar geen enkel hoofdstuk wordt vanuit zijn oogpunt verteld. Jos is kraanbestuurder en werkt mee aan de bouw van verschillende flatgebouwen aan de Schelde. Om zijn werkdag af te sluiten, bewondert hij steeds nog even de omgeving met zijn verrekijker alvorens zijn kraan te verlaten. Hij is dan ook diegene die op een dag een lijk in het water ziet liggen.
Onmiddellijk belt hij zijn vriend Rik die rechercheur is en het hele onderzoek in gang zet.   
Dan blijk het lijk geen onbekende te zijn voor hun vriend Eddy. Is er een moord gebeurd of gaat het om een ongeval? Dat zal duidelijk worden wanneer je het verhaal leest.

Carol: Het verhaal gaat over kraanmachinist Jos, zijn dagelijkse bestaan en dan vooral over wat hij vanuit zijn kraan allemaal ziet, overdenkt en fantaseert. Ook spelen zijn vrienden van een wekelijks privé-kaartclubje een grote rol in het verhaal. De impact van wat vriendschap kan inhouden, hoe ver je daarvoor gaat en wat voor consequenties dat vervolgens heeft trof mij het meest in deze thriller.

Willeke: Het verhaal gaat over een kraanmachinist Jos, die hoog boven in zijn kraan uitziet over de Schelde en de appartementsgebouwen die al gebouwd zijn en degene waar nu aan gewerkt wordt. Hij houdt van zijn werk en beschrijft uitgebreid wat hij ziet. Aan het eind van een dienst ziet hij een lichaam in het water, hij meldt het aan de politie, een kaartvriend en dan ontvouwt zich het verhaal.  
Het verhaal begint met een begrafenis van een vrouw, die na een langdurig ziektebeeld is overleden en haar diepbedroefde man. Wie het zijn wordt in de loop van het verhaal duidelijk.  
Na de vondst van het lichaam in het water ontwikkelt zich het verhaal, waarvan niet duidelijk is wat de waarheid is of wat een leugen. Jos, als degene die de vrouw gevonden heeft en Rik, die het onderzoek op zich neemt. Vooral Jos stoort zich eraan dat hij er niet bij betrokken wordt en leeft zich in, in wat er gebeurt bij een verdrinking. Daarin gaat hij erg ver. Al lezende vraag je je af; “Wie is nu de dader, een bekende of een onbekende?” Er zijn allerlei verwikkelingen en aan het eind wordt duidelijk wat er gebeurd is maar dan nog komt er een twist waardoor de draadjes aan elkaar worden geknoopt.

Beoordeling

Carol: Wanneer de vriendin van een van deze vrienden dood aangetroffen wordt, komt het verhaal op gang. De eerste honderd pagina’s werd ik vooral afgeleid van de rode draad van het verhaal. Dit kwam door het Vlaamse taalgebruik waaraan ik moest wennen en door de enorme hoeveelheid gedetailleerde zijdelingse beschrijvingen van allerlei zaken. Die mijns inziens niet echt relevant waren voor het verhaal op zich maar je daar juist van weg leidden.

Katja: In het begin van het boek is het moeilijk om de rode draad doorheen de opstart van het verhaal te blijven zien. De auteur gaat van de ene omschrijving over in de andere, waardoor je je aandacht moeilijk bij de feiten van dat hoofdstuk kan houden. Een deel van deze omschrijvingen zijn echt wel nodig, bijvoorbeeld de beschrijvingen van verschillende personages (alleen volgen deze misschien iets te snel op elkaar en worden ze in één keer iets te uitvoerig beschreven, wat meer verspreiden doorheen de eerste hoofdstukken was misschien beter geweest). Andere omschrijvingen waren voor mij meer bijzaak, zoals de beschrijving van een beeldhouwwerk. Deze komen ter sprake als 'weetjes' die Jos op je loslaat.

Willeke: Af en toe zijn er heel veel details vooral door Jos, die veel beschrijft over de bewoners van het appartementsgebouw waar hij op uit kan kijken. Het lijkt erop of die verdacht zijn maar hoe verder je in het boek komt hoe meer je ontdekt dat het alleen maar de observaties van Jos zijn. Zijn observaties over de Schelde zijn leerzaam. De beschrijvingen van het onderzoek zijn soms heel naïef, er zijn acties, die niet professioneel zijn, deels doordat mensen een verborgen agenda hebben. Ondertussen kan de lezer meelezen met daderinformatie, die een paar keer cursief gedrukt een rol speelt in het verhaal.

Katja: Wanneer je eenmaal goed in het verhaal zit, leest het vlotter en wil je ook weten hoe het verder verloopt. Je gaat zelf verschillende personen verdenken, je denkt al snel te weten hoe de vork in de steel zit maar op het einde valt je mond toch nog open van verbazing. Het boek is heel goed opgebouwd, met een duidelijke verhaallijn waarin alle personages goed uitgewerkt zijn.

Carol: Vanaf hoofdstuk 14, op ongeveer een derde van het boek komt er wat meer versnelling in het verhaal en de laatste 120 pagina’s lezen dan aan de hoofdstukeinden als een pageturner. De laatste plottwist, alhoewel verwacht, komt wat abrupt. Toch krijgt het verhaal dan een wat diepere laag waardoor het volgens mij juist dan pas meer inhoud krijgt. Zodat het verhaal meer wordt dan alleen maar een oppervlakkige technisch goed geschreven thriller.

Willeke: Het verhaal speelt zich af in Antwerpen met mooie beschrijvingen over de rivier de Schelde. De auteur is een Vlaamse en dat is te merken aan het taalgebruik wat heel snel went. De plot was niet onverwacht, voor een deel zag je het aankomen en dan lijkt het teleurstellend, maar door de twist aan het eind blijft het toch tot het einde verrassend.

Conclusie

Carol: Belinda Aebi’s 'Troebel Water' is beslist amusant genoeg om te lezen! Ik geef 3,5 ster.

Katja: Het is een leuk boek voor mensen die van misdaadromans houden en houden van leuke weetjes over de streek waar het verhaal zich afspeelt. Ikzelf stoorde me daar wat aan, maar omdat het verhaal zelf wel goed verteld is, geef ik het boek 3,5 ster.

Willeke: Ik vind het een goed verhaal met af en toe wat zwakke punten maar zeker aan te bevelen, juist omdat je regelmatig op het verkeerde been wordt gezet, waardoor je verder wilt lezen. Ik geef dit boek 4 sterren.




Geen opmerkingen: