woensdag 29 maart 2017

Leesclub 'De droogte' - Jane Harper - Quotes







'DE DROOGTE' van Jane Harper - verschenen bij A.W. Bruna 

'Boek van de Maand' 

Deze 15 lezers buigen zich over dit boek en geven hun ongezouten mening. 

Koen Chevalier, Lisanne Ortsen, Wendy Bults-Perdok, Fany van Hemelen, Linda Hekker, Lianne van Roekel, Jantine Jansen-Vink, Annick van Goethem, Monique Langendoen, Anita de Groot, Ans Stier, Alexandra Honings, Ilse Mertens, Cindy De Clercq en Alex Van Damme

Aan de hand van leesclubvragen verschijnen er in deze maand quotes.
Zo is het leuk volgen hoe deze '15' denken over 'De droogte'!


Wat vind je van de opbouw van het verhaal. Voldeed het aan je 'verwachting' of had je er meer/minder van verwacht?


Annick vind het een sterk boek. Mooie opbouw, vlot en duidelijk verhaal. De flashbacks binnen de hoofdstukken zijn een meerwaarde. Stukje bij beetje wordt het verhaal zichtbaar voor de lezer. Je krijgt niet alle info ineens en dat houdt het spannend. Je kunt de ontwikkelingen volgen en komt steeds dichter bij de waarheid zonder op een zijspoor te worden gezet. Het op het juiste moment terugkijken om de ontwikkelingen in het heden te kunnen begrijpen en dit trekt haar erg aan in een boek. De opbouw was heel goed, volgens Anita. Het begon met de begrafenis van Luke, zijn vrouw en zijn zoon. Stukje bij beetje kreeg je meer informatie om er, net als Aaron, achter te komen wat er precies is gebeurd. Door met de tijdlijnen te spelen werd Anita heel vaak op het verkeerde been gezet. Lianne vond de opbouw sterk. Ze werd vaak op het verkeerde been gezet en vindt op een gegeven moment iedereen verdacht. Wat dat betreft voldeed het aan haar verwachting. Wat haar wel op het verkeerde been heeft gezet, is de vergelijking met Gillian Flynn en de benaming thriller. Er zit wat spanning in het boek en ze wilde graag weten hoe het afliep en vond het eerder een misdaadroman dan een thriller. Dat neemt niet weg dat ze het boek met plezier heeft gelezen. Een sterke opbouw, volgens Jantine. Stukje bij beetje ontwikkelt zich het verhaal in een mooie balans tussen heden en verleden, werkend naar de plot, die uit eindelijk zeer verrassend is. Een mooi debuut. Ilse vond het verhaal intrigerend en las het ook heel graag, maar ze kon het ook met gemak wegleggen. Volgens haar heeft dat voor een stuk te maken met de lengte van de hoofdstukken, zij vindt ze te lang! Er is daardoor ook weinig opbouw naar spanning. Het gaat nogal traag. Veel aandacht voor de omgeving en andere beschrijvingen maar er gebeurde niet echt iets. Doordat het over twee verhaallijnen gaat die door elkaar lopen, bleef het haar wel intrigeren. Monique vond de opbouw heel erg goed. Stukje bij beetje kom je te weten wat er in het verleden is gebeurd, daarmee blijft het tot het laatst gissen wie wat heeft gedaan. Het boek zelf vond ze niet super spannend. Het is niet zo dat ze het boek niet weg kon leggen, omdat ze persé door wilde lezen. Het boek zit goed in elkaar, vindt Fany. Stukje bij beetje wordt er gegraven en iets prijsgegeven uit heden en verleden. Zij vindt trouwens dat een boek ook thriller kan zijn zonder nagelbijtende spanning maar met ingehouden dreiging. Cindy vond de cursieve flashbacks die ertussen verweven stonden erg tof. Ook zij werd regelmatig op het verkeerde been gezet en daardoor wist ze pas op het einde wat er 20 jaar geleden precies is gebeurd en of dit iets met huidige situatie te maken heeft. Beetje bij beetje kwam Alexandra steeds iets meer te weten over wat er allemaal gebeurd was. Zij vond de opbouw erg goed. Het einde vond ze wel iets te 'makkelijk' in elkaar zitten - alsof de pagina's op waren en er snel een einde aan gemaakt moest worden - Dat vond ze jammer! Wat zijn ze het allemaal eens, want ook Ans vond de opbouw goed. Tot het einde toe blijf je nieuwsgierig naar de ontknoping, volgens haar. Wendy had het boek ook heel snel uit en vond de opbouw ook goed - Je komt steeds iets meer te weten over wat er is gebeurd, daardoor blijf je lezen in het verhaal. Je wordt constant op het verkeerde been gezet waardoor het zeker niet voorspelbaar is - 'De droogte' voldeed zeker aan haar verwachtingen. Lisanne kwam heel makkelijk in het verhaal. Prima opbouw, stapje voor stapje wordt er steeds meer onthuld. Dit zorgt ervoor dat ze het boek niet meer kon of wilde wegleggen. Ze was hierdoor blij verrast en had niet verwacht dat ze het zo spannend zou vinden. Zeer goede opbouw, stap voor stap, deel per deel, vindt Alex. Ze had geen enkele keer zin om naar het einde van het boek te bladeren. Linda vindt de opbouw echt super. Het is vooral fijn dat er steeds een flashback is op het moment dat het om dat moment gaat. Ze vindt het fijn dat de auteur de flashback niet als aparte hoofdstukken heeft gebruikt. De spanning wordt erg goed opgebouwd en maakte haar steeds nieuwsgieriger naar het verloop van het boek. Volgens Koen is 'De droogte' heel sterk opgebouwd waarbij voornamelijk het gebruik van de flashbacks verrassend was. Op het einde valt alles op zijn plaats, zonder dat je als lezer het gevoel krijgt misleidt te zijn geweest, waarbij je kan besluiten dat Harper zich niet heeft laat vangen door goedkope trucjes om vervolgens totaal onverwacht met een aap uit de mouw op de proppen te komen. Qua spanning kon het misschien wel beter, al is in dit boek eigenlijk niet het belangrijkste element. Dat is de interactie tussen diverse personages die, om wat voor reden ook, blijven of bleven hangen in het verleden en op één of andere manier daar een invulling trachten aan te geven.







Geen opmerkingen: