dinsdag 7 maart 2017

'Zonen van De Farao' - Ru de Groen


Genre: roman
Uitgever: De Geus
ISBN: 9789044538151
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 247
Uitgave: februari 2017 


Met dank aan Uitgeverij De Geus voor het recensie-exemplaar


“De sigaren van de farao” is de titel van een befaamd stripalbum van Kuifje, oorspronkelijk uit 1934. In de roman “Zonen van De Farao” van Ru de Groen draagt de sigarenfabriek van de adellijke familie Van Arckel d’Oubray die naam.

Het verhaal draait in hoofdzaak om het wel en wee van de tweelingbroers Jaap en Ewout d’Oubray. In 1951 begint Jaap, net afgestudeerd in de rechtsgeleerdheid, als werknemer bij de sigarenfabriek van zijn vader. Die fabriek is overigens destijds door zijn moeder ten huwelijk aangebracht.
Jaap is een serieuze en toegewijde jongeman, in tegenstelling tot zijn broer Ewout. De laatste is een rasechte losbol, die het niet alleen met zijn studie te gemakkelijk neemt maar ook met allerlei andere aspecten van het leven. Omdat vader van oordeel is dat Ewout een veel betere verkoper is dan Jaap, haalt hij ook Ewout binnen in de onderneming. Zijn ideaal is dat beide broers tezamen zijn bedrijfsopvolger worden.


Het verhaal maakt regelmatig sprongetjes achteruit en vooruit in de tijd. Daarbij komen velerlei zaken aan de orde, zoals de bijzondere aspecten van het werken in een familieonderneming, buitenlandse reizen vooral naar de VS, avontuurtjes met meisjes en vrouwen, flashbacks naar het einde van WO II, het leven in een studentenhuis, jaloezie, de eerste stappen op het pad van de liefde, broederliefde, problemen van een adellijke familie, de eigenaardigheden van het jagen, en uiteraard de in die dagen nogal opgeklopte cultus rond sigaren.

Ru de Groen (1957) is een telg uit de familie die lange tijd de bekende bierbrouwerij Grolsch bezat. Het schrijven van een roman over een familiebedrijf is dan een voor de hand liggende keuze. De Groen doet dat met verve. Zijn taalgebruik is vlekkeloos en toegankelijk. Het verhaal is aardig gecomponeerd en kent diverse verrassende wendingen. De bijzondere, soms gespannen relatie tussen vader en opvolgende (althans dat is de bedoeling) broers is herkenbaar. In dat opzicht heeft het verhaal realiteitsgehalte.

De seksuele escapades van Ewout en de daarin soms tegen wil en dank meegesleepte Jaap zijn tamelijk puberaal beschreven. Maar die stijl past wel enigszins in het hele verhaal. Tegen het einde van het boek krijgen heftige gebeurtenissen de overhand. Het slot van het boek rond het beoogde aantreden van Jaap als opvolger van zijn pas overleden vader is even verrassend als vergezocht. Het verhaal eindigt daarmee tamelijk abrupt. Sommige lezers zullen worden bekropen door het gevoel dat het einde te gehaast is geschreven.

“Zonen van De Farao” is een aardige roman die borg staat voor een aantal uren ongebreideld en onschuldig leesplezier. Het boek krijgt drie sterren.  

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: