donderdag 13 april 2017

'Domina' - L.S. Hilton

Genre: thriller/misdaad
Uitgever: The House of Books
ISBN: 9789044351392
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 342
Uitgave: 6 april 2017

Met dank aan The House of Books voor deze recensie-exemplaren.

Lezers: Silke Wimme & Karin Teirlynck (beide DPB)

Over de auteur
Lisa Hilton is opgegroeid in Engeland en heeft in Key West, New York, Florence, Parijs en Milaan gewoond. Tegenwoordig woont ze in Londen. Ze studeerde Engels en kunstgeschiedenis. 'Domina' is het vervolg op 'Maestra', dat in 30 landen is verschenen en waarvan de filmrechten werden verkocht aan Columbia Pictures.

Achterflap

Judith Rashleigh is met succes gepromoveerd van veilinghuis assistent tot internationale kunsthandelaar. Ze mag daarbij een bloederig spoor hebben achtergelaten, haar nieuwe leven als chique galeriehouder in Venetië is alles waar ze van droomde. Maar terwijl ze zich een weg onderhandelt door de Italiaanse kunstscene lijkt haar verleden haar in te halen. Na een onschuldige opmerking op een feestje beseft Judith dat iemand haar op het spoor is...

Samenvatting

Karin: Judith exploiteert een kleine kunstgalerie in Venetië. Als Elisabeth Teerlinc wil zij een nieuw leven beginnen als rijk meisje in de high society en zo de schepen achter zich verbranden. 

Silke: Judith Rashleigh, of hier in Domina: Elisabeth Teerlinc, heeft eindelijk haar jeugddroom kunnen verwezenlijken: het runnen van een eigen kunstgalerie in Venetië. Om dit te kunnen bereiken heeft ze een nogal bloederig spoor nagelaten. 
Maar na een ontmoeting op een feestje met een klasse dame die een opmerking maakte over het verleden heeft ze schrik dat zij alles wat ze ooit wou, voor altijd zou verliezen. Ze wil haar kunstgalerie behouden, kost wat kost. Ze gaat dan ook op zoek naar diegene die haar zou kunnen verraden, die haar gezien heeft tijdens haar ‘bloedige periode’ en die ervoor zou kunnen zorgen dat haar droom uiteen kan spatten. 


Karin: Als zij door ene dr. Kazbich gevraagd wordt om een taxatie te doen van een privé-collectie voor een klant van hem heeft ze daar haar twijfels bij. Waarom zou iemand met een serieuze collectie een beroep doen op haar, een kleine vis in de kunsthandel? Toch gaat ze in op het aanbod en maakt kennis met Pavel Jermolov, een beroemde en beruchte Rus. Wat ze daar te zien krijgt is adembenemend - drie Picasso's, een Rembrandt, Breugel, Titiaan, Caravaggio en nog een groot aantal andere beroemde kunstwerken. Omdat de omvang van zijn collectie en de waarde zo uitzonderlijk zijn besluit ze dat zij niet de juiste persoon is om die taxatie te doen. Trapt ze daarbij op zijn tenen?

Karin: Kort daarna gebeuren er rare dingen. Zaken in haar appartement lijken verplaatst en niet meer op hun plek te liggen. Een boek ligt open op een pagina met de afbeelding van Medusa, een werk van Caravaggio, waarvan ze een kopie bij Jermolov heeft zien hangen. Elizabeth is ervan overtuigd dat Jermolov erachter zit. Als bovendien zijn vrouw Elena opduikt in Venetië, die ze ontmoet heeft op het huwelijk van een gemeenschappelijke vriendin, en haar een gunst 'vraagt' is ze daar vrij zeker van. Wat wil hij van haar en wat heeft Caravaggio ermee te maken? Draait alles om zijn werk en wat heeft zij ermee te maken? Haalt haar 'oude' leven haar terug in?

Silke: Tijdens deze zoektocht krijgt ze te maken met de Russische maffia, wapenhandelaars en reist ze opnieuw door enkele prachtige Europese steden, zoals London, Amsterdam, Parijs, … .

Conclusie

Karin: 'Maestra', het debuut van Hilton was zeker spraakmakend te noemen. Een mooi voorbeeld van 'you hate it or you love it', er was geen middenweg. Dit haalt Hilton zelf ook aan in haar nawoord (wat beter een voorwoord was geweest!) in 'Domina'. Zelf vond ik 'Maestra' goed in elkaar zitten en was ik erg nieuwsgierig naar haar tweede boek.

Silke: Op het einde van het boek is er een brief te vinden van de auteur gericht aan haar lezers. Wat jammer dat die pas achteraan het boek staat, het zou beter vooraan passen, zodat men dit als lezer kan lezen voordat men het boek begint te lezen. Het is namelijk een soort inleiding voor Domina. Ikzelf vond ‘Maestra’ niet fantastisch, maar ik had het gevoel dat er meer zou komen, en dat het misschien nog goed ‘zou worden’, wanneer alles duidelijk zou worden na een tweede en derde deel. Daarom was ik ook enorm benieuwd naar deze ‘Domina’, het vervolg op ‘Maestra’.

Karin: Met 'Domina' heeft ze me zeker niet teleurgesteld en als je puur naar het verhaal kijkt merk je dat Hilton er een serieuze research heeft opzitten. Ze weet waarover ze schrijft als ze het heeft over kunst, over Venetië of de andere steden die voorkomen in het boek. Deze dame is zeker niet over een nacht ijs gegaan. Toch duurde het een hele tijd voor ik in het verhaal kwam en het eerste deel moest ik echt doorwroeten. Het is niet alleen oppervlakkig, maar vooral de vele merknamen die genoemd worden zijn ronduit storend en dragen niets bij aan het uiteindelijke verhaal. Pure bladvulling die helaas op regelmatige basis terugkomt. Daarna komt er langzaamaan meer structuur en snap je waar Hilton naartoe wil. Het blijft goed opletten, omdat er regelmatig terugverwezen wordt naar 'Maestra' met al zijn karakters die daarin voorkwamen. Soms was het even graven in het geheugen, maar gelukkig zorgt Hilton voor de nodige geheugensteuntjes

Silke: Het is weer duidelijk dat de auteur een zeer grondige research heeft gedaan. De schilderijen die vermeld worden zijn terug een verwijzing en bovendien een rode draad. Zoals in ‘Maestra’ Gentelischi’s een link was naar het hoofdpersonage, wordt er hier vaak verwezen naar Caravaggio en Botticelli. We leren niet alleen iets meer over de schilderijen, maar ook over het leven van deze schilders. De research van de auteur ging deze keer verder dan alleen over kunst en mooie steden. Persoonlijk houd ik er niet van wanneer er in een verhaal feiten aangehaald worden die niet blijken te kloppen, bij LS Hilton hoeft men daar geen schrik van te hebben. Wat ze schrijft over Caravaggio, Botticelli, Zersetzung techniek, Parijs, ….... klopt allemaal. Ze is zeer grondig tewerk gegaan en weet waar ze het over heeft.

Karin: Het boek is geschreven met vaardige pen en kennis van zaken, daar is niets tegenin te brengen. Helaas komt het uiteindelijke verhaal soms niet uit de verf door de ellenlange zinnen en de onnodige bladvulling, waardoor voor mij het verhaal ook minder vlot las dan 'Maestra'. Verder kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat de auteur met dit boek wil 'bewijzen' dat ze meer in haar mars heeft dan enkel over 'sappige' seks schrijven, wat trouwens aardig is gelukt!

Silke: Het boek bestaat terug uit een proloog, die zorgt dat je onmiddellijk in het verhaal ‘gesmeten’ wordt. Je komt terecht midden in een moordscéne. Hierna volgen er drie hoofdstukken: reflectie, refractie en dispersie. Die worden opgedeeld in kleinere delen, wat het lezen vlotter maakt. Het is mij echter nog steeds niet duidelijk waarnaar de titels ‘Maestra’, en ‘Domina’ verwijzen, alsook de titels van de drie hoofdstukken in ‘Domina’.

Karin: Haar uiteenzetting over Caravaggio (schilder) en andere kunstwerken/kunstenaars is subliem. Dat zal elke kenner beamen. Mede daardoor weet Hilton de lezer te verrassen, omdat je in 'Domina' een heel andere Judith leert kennen. Daarbovenop neemt Hilton je, door middel van cursieve tekst, mee naar Judith's verleden en dit zorgt voor een verrassende, doch hartroerende wending. 

"Het is waar wat ze zeggen: uiteindelijk is alleen de binnenkant belangrijk"

Silke: Er wordt zoveel meer duidelijk over ‘Maestra’ na het lezen van ‘Domina’, het is alsof er heel veel verschillende puzzelstukjes in elkaar vallen. ‘Domina’ is sterker dan ‘Maestra’, en de auteur pakt het slim aan door in de eerste pagina’s niet een klassieke inleiding te geven met een samenvatting van ‘Maestra’, maar via subtiele verwijzingen naar ‘Maestra’. Door subtiele verwijzingen naar ‘Maestra’ in de eerste delen van ‘Domina’, worden we herinnerd aan wat er is gebeurd in ‘Maestra’ en waar het verhaal was geëindigd.

Karin: De cover heeft, net als ‘Maestra’ een ‘scheur’ op de voorzijde, maar kleurt blauw in plaats van rood. Een slimme zet, want het boek is direct herkenbaar als zijnde een Hilton als je het in de boekhandel ziet liggen. Bovendien is het een mooi aanblik om boeken die een serie vormen op die manier in je boekenkast te hebben. Hilton heeft met 'Domina' een goed verhaal neergezet, maar na het lezen heb ik werkelijk geen idee waarvoor die titel staat. Waar dit bij ‘Maestra’ overduidelijk is, is het hier gissen. 

Silke: Toch mis ik nog meer diepgang in het personage van Judith, zij blijft oppervlakkig en vaag. Ze lijkt niet zo koelbloedig te zijn als men eerst zou denken, maar ook dit wordt heel vaag gehouden. Misschien is de verdere uitwerking voor in het derde deel? Soms heb ik het gevoel dat bepaalde onderwerpen erbij gesleurd worden, zoals de vele kledingmerken, handtassenmerken, uitgebreide omschrijving van Venetië, etc… dit is niet echt een meerwaarde aan het verhaal, en maakt het soms langdradig. Ik bleef geboeid tot op de laatste pagina en blijf toch wel benieuwd naar het derde en laatste deel. Hoe zal dit eindigen? Daarom toch 4 sterren.

Karin: Daar waar 'Maestra' een kennismaking/inleiding was met Judith is 'Domina' een waardig vervolg. Met de woorden 'wordt vervolgd' worden we ook nu weer in wacht gezet. Of dit een goede zet is valt te betwijfelen. We wachten het af! 'Domina' krijgt 3 sterren.

WORDT VERVOLGD !

Geen opmerkingen: