maandag 3 april 2017

'Het Pauluslabyrint' - Jeroen Windmeijer


Genre: thriller
Uitgever: HarperCollins
ISBN: 9789402722307
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 392
Uitgave: maart 2017


Met dank aan HarperCollins voor het recensie-exemplaar
  
Het verhaal van het als thriller aangeduide boek “Het Pauluslabyrint” van de Leidse antropoloog Jeroen Windmeijer begint met een letterlijk misselijkmakende proloog die zich afspeelt in Spanje in het jaar 72. De eerste zin luidt:

“Met zijn scherpe dolk snijdt de beul de buik van de veroordeelde in één haal open.”

En daarna wordt het nog even fors aangezet in beeldende bewoordingen. Het verband van deze proloog met het eigenlijke verhaal blijft lange tijd volstrekt duister doch op enig moment daagt het in het oosten. Evenzeer valt dan op dat deze onsmakelijke proloog zonder probleem achterwege had kunnen blijven. Dat zou de consistentie van het verhaal niet verstoord hebben.

Het boek speelt zich voornamelijk af in een korte periode in 2015. Als burgemeester Freylink in Leiden bij een symbolische handeling met een graafmachine onder het oog van plaatselijke notabelen letterlijk een stuk de grond in zakt, ontdekt men een tot dan toe onbekend gangenstelsel. In het gat blijkt zich ook een mysterieuze jongeman te bevinden, slechts gekleed in een lendendoek en geheel onder het bloed.
Het is de start van een serie turbulente gebeurtenissen waarin hoogleraar archeologie Peter de Haan de hoofdrol vervult. Twee andere wetenschappers, Arnold van Tiegem en Judith Cherev, verdwijnen. Peter voelt zich geroepen op onderzoek uit te gaan. Hij belandt in een mysterieuze zoektocht waarbij ingewikkelde, voornamelijk op allerlei religieuze thema’s gebaseerde aanwijzingen worden gevonden die hem verder moeten helpen bij de ontrafeling van de verdwijning van Judith.
Hoe de queeste afloopt mag de geïnteresseerde lezer zelf ontdekken.


Windmeijer schrijft in heldere stijl. Op zijn algemene woordgebruik en zinsbouw valt niets aan te merken. De plot is op zichzelf aardig geconstrueerd maar wel nogal vergezocht. Aangezien het verhaal zich afspeelt in de stad Leiden, zou de lezer –zeker als Leidenaar of gewezen Leidenaar- regelmatig momenten van herkenning moeten hebben. Dat valt een beetje tegen. Een rijke schakering aan herkenbare straatnamen en bijzondere plekken trekt voorbij, doch door de niet erg uitgebreide beschrijvingen komen de wandelingen en verplaatsingen in de stad niet bij eenieder echt tot leven.

Het boek zal echter vele lezers om een andere zwaarwegende reden niet aanspreken. Het gaat dan om hen die geen of weinig interesse hebben in religie in talloze vormen. Het boek staat werkelijk bol van de citaten uit de Bijbel, liturgie van de katholieke kerk en ook van andere godsdiensten, en van diverse aspecten van het leven van de apostel Paulus. Ook (andere) kerkgeschiedenis komt in te ruime mate aan bod. Er is sprake van een overdosis, die op den duur onaangenaam aanvoelt, en de neiging oproept zodanige passages domweg over te slaan. Dan blijft na dit strippen een tamelijk vergezochte plot over met soms ongeloofwaardige wendingen.
Hierbij zij aangetekend dat het denkbaar is dat het boek van in religie en geschiedenis geïnteresseerden een enigszins hogere waardering zou kunnen krijgen doch dat is lastig te beoordelen.

“Het Pauluslabyrint” bracht niet het gehoopte leesplezier en krijgt twee sterren. Halfjes worden niet uitgedeeld.  

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: