woensdag 26 april 2017

Leesclub 'Blankenberge Blues' - Pieter Aspe & Koen Strobbe






De lezers buigen zich deze keer over de schrijfstijl van ‘Blankenberge Blues’
Hun mening lees je hieronder.


LET OP: kan spoilers bevatten !!


Leesclub
 'Blankenberge Blues' 

Pieter Aspe
Koen Strobbe

De auteurs

Pieter Aspe, Vlaanderens meest gelezen misdaadauteur in binnen- en buitenland, debuteerde in 1995 met Het vierkant van de wraak, zijn allereerste ‘Van In’. Na zelf zowat alle thrillerprijzen in de wacht gesleept te hebben, heeft Pieter Aspe nu zijn eigen prijs voor beginnend schrijftalent: de Aspe Award.

Koen Strobbe, laureaat van de Aspe Award 2015, is wijnbouwer in de Provence en schreef met Kruis en munt zijn allereerste adembenemende thriller.


Aan de winterse kust smeedt een bont allegaartje van mensen een niet-alledaags complot nadat een van hen een aangespoelde potvis vond. In het dode dier zien ze namelijk een unieke kans om rijk te worden. In de darmen van een potvis zit immers amber, een goedje waarvoor de parfumindustrie veel geld veil heeft. Spijtig detail: een aangespoelde walvis opensnijden is bij wet verboden. De bende kan echter niet aan de lokroep van het grote geld weerstaan en besluit op zoek te gaan naar een koper in het illegale circuit. Langzaam maar zeker komen alle spelers in het verhaal zichzelf tegen en wordt de finale confrontatie met de professionele misdaad onvermijdelijk. Blankenberge blues is een spannend verhaal, doorspekt met milde, soms wat zwarte humor. De roman speelt zich af in een soort twilightzone: de kust zoals maar weinigen ze kennen, wanneer de zomer, de zon en de toeristen verdwenen zijn.

Lezers: Chrisje Stultiens, Ilse Blanckaert, Stefanie Claessens, Dirk De Wolf en Nick Evrard.


Wat vind je van de schrijfstijl? Leest het boek vlot, hoe is de zinsbouw, is het ingewikkeld en met 'moeilijke' woorden, ...........

Chrisje: Het boek leest heel vlot weg. De zinnen 'bouwen' het verhaal met toffe details en 'sprekende' adjectieven: victorieus, omineus (deze heb ik moeten opzoeken). En die coole zinnen: 'Ze mocht zich driewerf achterwaarts in de poes laten naaien door Herman Brusselmans.' Zalig!

Ilse: Er zit een aangename vaart in het verhaal. Het bevat geen moeilijke woorden of ingewikkelde zinsconstructies. Ook de korte hoofdstukken dragen bij aan de vlotheid en het aangename tempo. Het is ook fijn dat er zo vaak gewisseld wordt tussen de hoofdpersonages, eerst volg je een stukje mee met de ene persoon, dan met de andere, dan komen twee of meerdere personages samen,....... Dit maakt het allemaal erg boeiend. Aspe en Strobbe hebben me ook best vaak weten te verrassen, met kleine verrassende wendingen, onverwachte gebeurtenissen, bepaalde figuren die plots opduiken.

Stefanie: Ik ben verrast dat ik een andere kant van Aspe zie. Van Aspe ben ik de humor niet gewoon. Dit boek leest veel aangenamer dan zijn vorige boeken, misschien door de combinatie met de andere auteur?

Dirk: Ik had van dit boek meer verwacht dan dat ‘het vlot leest'. Ik ga het boek herlezen, want ik ben niet zo enthousiast. Dus, of ik mis iets of ik leg mijn lat te hoog? Ik hoop nog steeds iets van Aspe te vinden.

Nick: Vlot verhaal. Aandacht voor details zoals ik al gemeld had bij mijn verwachtingen. Strobbe zijn boek is net zo gedetailleerd. Herkenbaar voor mensen die in de rustiger periodes naar zee gaan. Die herkenbaarheid maakt het voor mij aangenaam om lezen. Geen te ingewikkelde personages, maar mensen zoals we er allemaal wel kennen. Het is een overzichtelijk verhaal waarin ik Aspe en Strobbe herken. De samenwerking brengt een spannend maar ietwat voorspelbaar verhaal. Stoort me niet, prettig lezen!



Geen opmerkingen: