donderdag 27 april 2017

Leesclub 'Blankenberge Blues' - Pieter Aspe & Koen Strobbe




De leesclub buigt zich over de opbouw van het verhaal!
Wat vinden zijn ervan?

Let op: kan spoilers bevatten!

Leesclub
 'Blankenberge Blues' 

Pieter Aspe
Koen Strobbe

De auteurs

Pieter Aspe, Vlaanderens meest gelezen misdaadauteur in binnen- en buitenland, debuteerde in 1995 met Het vierkant van de wraak, zijn allereerste ‘Van In’. Na zelf zowat alle thrillerprijzen in de wacht gesleept te hebben, heeft Pieter Aspe nu zijn eigen prijs voor beginnend schrijftalent: de Aspe Award.

Koen Strobbe, laureaat van de Aspe Award 2015, is wijnbouwer in de Provence en schreef met Kruis en munt zijn allereerste adembenemende thriller.


Aan de winterse kust smeedt een bont allegaartje van mensen een niet-alledaags complot nadat een van hen een aangespoelde potvis vond. In het dode dier zien ze namelijk een unieke kans om rijk te worden. In de darmen van een potvis zit immers amber, een goedje waarvoor de parfumindustrie veel geld veil heeft. Spijtig detail: een aangespoelde walvis opensnijden is bij wet verboden. De bende kan echter niet aan de lokroep van het grote geld weerstaan en besluit op zoek te gaan naar een koper in het illegale circuit. Langzaam maar zeker komen alle spelers in het verhaal zichzelf tegen en wordt de finale confrontatie met de professionele misdaad onvermijdelijk. Blankenberge blues is een spannend verhaal, doorspekt met milde, soms wat zwarte humor. De roman speelt zich af in een soort twilightzone: de kust zoals maar weinigen ze kennen, wanneer de zomer, de zon en de toeristen verdwenen zijn.

Lezers: Chrisje Stultiens, Ilse Blanckaert, Stefanie Claessens, Dirk De Wolf en Nick Evrard.


Wat vind je van de opbouw van het verhaal? Hoe ontwikkelt het verhaal zich naar de plot toe?

Chrisje: Ik vind de verschillende verhaallijnen wel boeiend, want ik vraag me natuurlijk af waar die met elkaar in botsing gaan komen. Over de helft had ik een groot 'AHA' moment en weet je ongeveer waar de 'clash' gaat komen, denk ik. Dan krijg je toch weer een onverwacht mini-verhaal-lijn cadeau in het casino. Vind ik leuk!

Ilse: Ik vind het boek vlot lezen doordat eerst eens de ene persoon wordt gevolgd, dan de andere, dan een koppeltje, dan blijken bepaalde personages elkaar beter te kennen dan eerst leek en andere personages blijken op een verrassende manier met elkaar verbonden te zijn. Dit maakt het verhaal best boeiend. Ik vond het einde wel een beetje flauw, wat tegenvallen toch. Dat had best verrassender en spannender gekund.

Stefanie: Ik vind de opbouw goed omwille van de vele verhaallijnen. Deze maken je heel nieuwsgierig: 'Hoe het gaat samen komen naar het plot toe'. In begin vond ik het boek enorm goed, op 1/3 ging het wat moeizamer en naar het einde toe vind ik dat het weer spannender wordt.

Dirk: Ik ben aan de tweede lezing toe. Het hoofdverhaal verloopt volgens mij heel traag en er zijn vele andere verhaallijnen, zodat het hoofdverhaal wat aan dacht dreigt te verliezen. De opbouw naar de plot gebeurt langzaam. Soms heb ik het idee, had dat ook bij Aspe , dat het boek een vooraf bepaald aantal zinnen moet hebben?

Nick: De verschillende verhaallijnen geven het boek langs de ene kant een meerwaarde en maken langs de andere kant dat het hoofdverhaal wat aan belang moet inboeten. Is wel goed opgebouwd maar toch enigszins voorspelbaar. Leest wel lekker weg.



Geen opmerkingen: