zaterdag 29 april 2017

Leesclub 'Blankenberge Blues' - Pieter Aspe & Koen Strobbe






Hoe ervaart de leesclub de verschillende verhaallijnen?
Let op: kan spoilers bevatten!



Leesclub
 'Blankenberge Blues' 

Pieter Aspe
Koen Strobbe

De auteurs

Pieter Aspe, Vlaanderens meest gelezen misdaadauteur in binnen- en buitenland, debuteerde in 1995 met Het vierkant van de wraak, zijn allereerste ‘Van In’. Na zelf zowat alle thrillerprijzen in de wacht gesleept te hebben, heeft Pieter Aspe nu zijn eigen prijs voor beginnend schrijftalent: de Aspe Award.

Koen Strobbe, laureaat van de Aspe Award 2015, is wijnbouwer in de Provence en schreef met Kruis en munt zijn allereerste adembenemende thriller.


Aan de winterse kust smeedt een bont allegaartje van mensen een niet-alledaags complot nadat een van hen een aangespoelde potvis vond. In het dode dier zien ze namelijk een unieke kans om rijk te worden. In de darmen van een potvis zit immers amber, een goedje waarvoor de parfumindustrie veel geld veil heeft. Spijtig detail: een aangespoelde walvis opensnijden is bij wet verboden. De bende kan echter niet aan de lokroep van het grote geld weerstaan en besluit op zoek te gaan naar een koper in het illegale circuit. Langzaam maar zeker komen alle spelers in het verhaal zichzelf tegen en wordt de finale confrontatie met de professionele misdaad onvermijdelijk. Blankenberge blues is een spannend verhaal, doorspekt met milde, soms wat zwarte humor. De roman speelt zich af in een soort twilightzone: de kust zoals maar weinigen ze kennen, wanneer de zomer, de zon en de toeristen verdwenen zijn.

Lezers: Chrisje Stultiens, Ilse Blanckaert, Stefanie Claessens, Dirk De Wolf en Nick Evrard.

Er ontwikkelen zich verschillende verhaallijnen in 'Blankenberge Blues'. Hoe ervaar je die? Vind je het ingewikkeld? Vind je dat ze naar de plot goed samenkomen?

Nick: De verhaallijnen zijn zeker niet ingewikkeld. Mogen wel een beetje sneller to the point komen. Maakt het soms een beetje langdradig. Komen uiteindelijk wel tot een goed slot.

Dirk: Ik vond dat er te veel verhaallijnen waren en die vertragen het hoofdverhaal. Vooral de lijn over de motorclub duurt te lang. De verhaallijnen stoppen op het einde zonder dat ze afgerond zijn.

Stefanie: Ik vond de verhaallijnen heerlijk om te lezen en hoe alles bij elkaar kwam. Het was helemaal niet ingewikkeld. De verhaallijn met de motorclub is hilarisch, inclusief de situatie met Herman en Alain. De interacties tussen iedereen, de opbouw naar het einde toe vond ik heel goed, alleen mocht het misschien wat sneller gaan.

Ilse: Er zitten verschillende kleine verhaallijnen in het boek. De rode draad is de ambervondst, de interactie tussen de verschillende groepsleden, hun levens en de bijeenkomsten en de verkoop van de amber. Het wordt op geen enkel moment ingewikkeld. Ik vind bepaalde verhaallijnen wel goed (en verrassend) samenkomen. Andere verhaallijnen hadden dan weer ofwel beter uitgewerkt ofwel helemaal weggelaten mogen worden (telefoontje naar Prodarom, komst van de Canadezen).

Chrisje: Voor mij waren sommige verhaallijnen voorspelbaar, andere hebben mij aangenaam verrast. Het is vrij simpel om te volgen, dus geen te complexe situaties waarbij je terug moet kijken hoe het eigenlijk weer zat. Nee, het is niet ingewikkeld, fijn dat er nog een verhaal in een verhaal zit.


Geen opmerkingen: