dinsdag 11 april 2017

‘Wiegelied’ - Cilla & Rolf Börjlind

 
Genre: thriller
Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers
ISBN: 978-94-005-0783-8
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 336
Uitgave: 14 februari 2017

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor deze recensie-exemplaren.

Lezers: Patrice van Trigt & Nancy De Brucker (Team DPB)

Samenvatting van het verhaal

Patrice; Terwijl Luna en Olivia vrijwillig hun bijdrage leveren bij de opvang van een groep vluchtelingen op het station in de hoofdstad raakt Muriel emotioneel betrokken bij een van de kinderen en komt in een situatie terecht die ze niet had kunnen voorzien. Het meisje, Folami, lijkt in de chaos verloren. Muriel ontfermt zich over haar ondanks de weinige middelen die ze tot haar beschikking heeft.

Nancy; Zoals op vele plaatsen in Europa, krijgt Zweden en meer bepaald de hoofdstad Stockholm een stroom van vluchtelingen te verwerken. In het centraal station is het een chaos van jewelste en Olivia en Luna doen er alles aan om deze mensen te helpen. Luna heeft medelijden met een groep vluchtelingen en neemt die mee om op haar aak te verblijven. Op een andere plaats in de stad vindt Muriel, een bekende van Tom Stilton en drugsverslaafde, een Nigeriaans meisje waar ze zich over ontfermt.

Patrice; Maar al snel merkt Muriel wat die verantwoordelijkheid inhoudt en wat het allemaal losmaakt. De opvang hapert en hun veiligheid kan niet langer gewaarborgd worden. Tom Stilton heeft in zijn verleden ook het nodige meegemaakt en trekt zich het lot van Folami en Muriel persoonlijk aan. Maar daarmee ook het nodige aan problemen.

Nancy; Mette en haar team krijgen een telefoontje dat er een moord heeft plaatsgevonden in Småland en meer bepaald in een bos bij het Dällingenmeer. Daar vinden ze de resten van een aangevreten lijk. Voor het team is het een verschrikking, het is ronduit weerzinwekkend.

Patrice; De aanwijzingen die door het team van Mette Olsäter vervolgens bij de moord op een buitenlandse jongen worden gevonden wijzen in de richting van de georganiseerde misdaad in Roemenië, een broeinest van alles wat fout is. Om tot het oplossen van deze zaak te komen gaan Tom en Olivia op pad en belanden in de Roemeense ondergrondse activiteiten. Een wonderbaarlijk crimineel systeem dat onder leiding staat van een genadeloze man. Wanneer blijkt dat zijn armen tot in Zweden reiken zijn ze inmiddels in een levensgevaarlijke situatie terecht gekomen en zullen ze allemaal een tandje moeten bijzetten om hier heelhuids uit te komen.

Nancy; Olivia is nu sinds zes maanden toegevoegd aan het team en ook vraagt Mette op haar eigen manier aan Tom om hiervan deel uit te maken. Als er op de plaats delict het moordwapen wordt gevonden doet dit de wenkbrauwen fronsen. Het wapen lijkt gelinkt te zijn aan Roemenië. De inscriptie op het moordwapen verwijst naar een misdaadsyndicaat. Mette stuurt Tom en Olivia naar Boekarest om uit te zoeken wie het slachtoffer is en om nog meer info te vergaren. Niets gaat ongemerkt voorbij als ze in Boekarest zijn en zeker niet aan het hoofd van de criminele bende.

Als ze terugkomen blijkt het moordonderzoek vast te zitten totdat ze weer een oproep krijgen. Wederom gaat het om barbaarse moorden. Het is nu alle hens aan dek voor Mette en haar team om dit te stoppen!

Conclusie

Patrice; ‘Wiegelied’ kent meerdere verhaallijnen die in het begin niets met elkaar lijken te hebben. De actuele problematiek zoals de vluchtelingencrisis, en de maatschappelijke betrokkenheid waar ook Zweden mee te maken heeft, worden mooi in het verhaal verwerkt. In dit vierde deel rondom de inmiddels bekende personages Rönning & Stilton is een afschuwelijke moord aanleiding voor een diepgaand onderzoek dat het team ver over de grenzen brengt, letterlijk en figuurlijk. Het is geen gewoon onderzoek en al snel ontwikkelt de situatie zich tot gevaarlijke proporties. Een grote rol is weggelegd voor de georganiseerde misdaad die overal een vinger in de pap lijkt te hebben en die grensoverschrijdend te werk gaat, dat daar slachtoffers bij vallen is iets waar geen rekening mee wordt gehouden.

Nancy; De proloog begint al goed en eindigt met een cliffhanger waar je al meteen nieuwsgierig naar bent. Ook hier weer in dit deel zijn er verschillende verhaallijnen en is het in het begin even opletten en je aandacht erbij houden. Het schrijversduo heeft dit ook in zijn vorige delen toegepast en als lezer wordt je nieuwsgierigheid direct opgewekt. Het is zeer filmisch beschreven en dat is dan ook geen wonder als je weet dat het scenarioschrijvers zijn. Af en toe wordt er een bommetje gegooid en naarmate het verhaal vordert wil je niets anders dan verder lezen. Ze draaien er ook hun hand niet voor om, om de vluchtelingensituatie heel goed te beschrijven en de dingen die Tom en Olivia moeten aanschouwen in Roemenië. Ook zit je in een rollercoaster van emoties zowel bij de kinderen als bij het onderzoeksteam.

Patrice; Het succesvolle schrijversechtpaar Börjlind heeft met de voorgaande drie delen van Rönning en Stilton de lezer aan hen weten te binden, niet in de minste zin vanwege de meer dan aansprekende personages en hun fascinerende verhalen. Prachtige en tot de verbeelding sprekende thrillers die alle componenten bevatten om deze serie tot een succes maken. Nu zelfs op tv! En dat is geen wonder, want de sterke verhaallijnen en dito personages zorgen daar wel voor. Maar nu het vierde deel en het valt op dat, ondanks de spannende verhaallijn, het allemaal wat trager op gang komt. Indrukwekkend, dat weer wel want de proloog is al veelzeggend. Het begin van het verhaal deed regelmatig wat schokkerig aan en het duurde even eer het verhaal vastpakte. Ook is er, in tegenstelling tot voorgaande delen, niet echt sprake van een doorontwikkeling van de hoofdpersonages. Iets wat je vaker ziet in series en wat meteen ook een valkuil kan zijn. Al moet worden gezegd dat Muriel veruit het sterkste personage is in dit verhaal en dat erg overtuigend is gebracht en dat haperen weer compenseert.

Nancy; Mette is als een moederkloek die over haar kuikens waakt en dat doet ze op haar eigen manier. Ze is een extreme controlefreak en handelt zonder poespas, de directe manier van aanpakken is haar wijze om deze gecompliceerde moordzaak aan te pakken. Niettegenstaande dit alles ontfermt ze zich over haar team en ze weet precies aan wie ze wat heeft. Zo haalt ze Tom bij het team maar ondertussen heeft ze toch twijfels. Olivia maakt nu ook deel uit van haar team en blijft groeien in haar rol.

Patrice; Börjlind weet met ‘Wiegelied’ net wat minder te fascineren en dat komt omdat het op de een of andere manier wat meer gekunsteld overkomt. Het doet zelfs wat geforceerd aan. Terwijl zaken zoals de georganiseerde Oost-Europese misdaad en het vluchtelingenprobleem vanuit het Midden-Oosten zich bij uitstek lenen tot het ontwikkelen van de meest afschuwelijke verhalen waar fictie en feiten dicht bij elkaar kunnen liggen. De toevalligheden die nu nodig zijn om tot de plot te komen zijn niet zoals we gewend zijn van het duo. De plot op zich was ook niet verrassend maar wordt wel weer ijzersterk gebracht. Conclusie is dat dit duo duidelijk meer in zijn mars heeft dan nu met ‘Wiegelied’ naar voren komt. De verklaring voor de titel, die scene, dat ‘Wiegelied’ is erg mooi en emotioneel. Folami en Muriel spelen daar een essentiële rol en het moet gezegd, het is haast onmogelijk om daar geen tranen van in je ogen te krijgen. Complimenten daarvoor!

Nancy; Ook in dit deel komen personages terug uit Toms verleden. Hij wordt niet graag aan deze tijd herinnerd maar heeft er desondanks toch goede vrienden aan over gehouden. Zo heeft hij nu ook een stabiele relatie met Luna en wonen ze nog altijd op haar aak. Zijn oude getrouwe vriend Abbas en Ronny Redlös, de goedhartige antiquariaateigenaar die ook moeite doet om de daklozen te helpen.

Patrice; Aan het vernieuwende, het verrassende en de sensatie van voorgaande delen is duidelijk ingeboet. De lat lag natuurlijk ook zo ontzettend hoog dat het nagenoeg onmogelijk is het iedere lezer naar de zin te maken. Niettemin is ‘Wiegelied’ een goed geschreven, vlot te lezen boek dat goed doordacht is en een sterke verhaallijn heeft. 3 stevige sterren

Nancy; De Börjlinds hebben nu weer gebruikt gemaakt van hedendaagse conflictsituaties die ze in dit boek verwerven hebben. Het zijn zeer gewaagde thema’s die ze aanhalen en ze zijn zeer gevoelig en uitermate weerzinwekkend. In deel drie ‘Zwarte dageraad’ hebben ze kinderen als vermoorde personages gebruikt en nu ook weer; dit is voor mij niet verfrissend en het hoeft niet herhaald te worden. Voor het schokeffect moeten ze het zeker niet laten want dat is er wel degelijk maar ik heb er toch wat moeite mee. Dit gezegd hebbende vind ik het een boek dat zeer vlot leest en waar de spanningen hoog oplopen. Vooral op het einde is er sprake van gerechtigheid, iets wat Tom Stilton hoog in de vaandel draagt. De titel van dit boek geeft het nog een extra cachet wat je ook niet onberoerd laat! 4 sterren










Geen opmerkingen: