dinsdag 16 mei 2017

Bookflash 'In onschuld' - Melissa Skaye en Win.....



De man verafschuwt het ochtendlicht dat veel te vroeg de nacht verjaagt. De spanning in zijn lichaam neemt toe, hij is bedacht op die onverwachte, vroege voorbijganger. Als een slappe pop hangt Yara over zijn schouder. Hij heeft haar geknakt, gebroken. Hij wil van haar af, haar dumpen, zijn plan staat vast. De plek waar hij haar wil neerleggen, is zorgvuldig uitgekozen. Nog een paar meter. De opkomende zon schijnt fel in zijn ogen. Hij voelt de zweetdruppels vanaf zijn voorhoofd in zijn wenkbrauwen lopen. Hij schudt zijn hoofd om te voorkomen dat ze in zijn ogen terechtkomen.
Er is geen tuinhek zodat hij moeiteloos de achtertuin inloopt.
Dit is de plek.
Hij laat de last van zijn schouder glijden. Haar lichaam ligt roerloos aan zijn voeten. Hij doet een stap achteruit en kijkt met een blik vol minachting op haar neer.
Daar ligt het feestbeest dan. Haar ogen zijn gesloten, haar rode krullen steken fel af tegen het gazon. Een hand boven haar hoofd, de andere met gespreide vingers naast haar lichaam als een witte spin. Uitgefeest.

De zon is vroeg op, maar Yara wordt bedekt door een deken van schaduw. Hij kijkt naar de achtergevel van haar huis die wel volop wordt beschenen. Nog een paar uur voor de zon het gazon bereikt. Nee, voorlopig nog geen warmte op haar lichaam.
Ze draagt alleen een rokje en een topje. Hoe luidt de definitie van hoer ook alweer? Iemand die voor geld seksuele handelingen verricht. Voor deze vrouw gaat dat niet op. Zij doet het voor niets. Yara is een natuurlijke schoonheid en daar maakt ze gretig gebruik van.
Zijn blik valt op haar armen en benen. De blauwe plekken en schrammen zijn grotendeels zijn verdiensten. Hij weerstaat de verleiding haar in het gezicht te slaan.
Nog eentje toe?


Het bevalt hem niet helemaal hoe ze daar ligt: de benen gespreid, perfect. Haar hoofd een tikje naar rechts gebogen, de mond gesloten, prima. Dan ziet hij wat hem dwarszit en hij bukt zich om haar rokje wat hoger te schuiven zodat haar string goed zichtbaar is. Ze wil toch zo graag een losbandig wijf zijn? Een penetrante geur dringt zijn neus binnen. Wat stinkt ze! Heeft ze in haar broek gepist? Hij schiet rechtop.
Om hem heen is het volkomen stil waardoor hij zich bewust wordt van zijn eigen ademhaling. Plotseling hoort hij bladeren ritselen in de wind, het tjilpen van een vogel. Hij maakt voor een moment zijn hoofd leeg terwijl hij de achtertuin in zich opneemt. De donkerblauwe tuinstoel en een glazen schaaltje lijken totaal niet op hun plaats op de strook schots en scheef gelegde tegels bij de achterdeur. Het is niet eens een geheel: rode bakstenen afgewisseld met grindtegels waartussen distels hoogtij vieren. Een gazon dat nodig moet worden gemaaid en dat bovendien vol paardenbloemen en ander onkruid zit, een tuinhuis of iets dergelijks ontbreekt en dan telt hij de berging niet mee.

Een zwarte opoefiets leunt tegen de schutting, bij de achterdeur liggen roze slippers naast een grijze klikobak, een ingeklapte parasol ligt vergeten op de grond. Is dit de plek waar Yara van de zon geniet? Boek in haar hand, of misschien haar mobiel? Voert ze gesprekken terwijl ze op die stoel zit, midden in de puinhoop om haar heen? Bloemen en planten ontbreken en de in een verweerd bakje gestoken plastic margrieten lijken een zielige poging om de boel wat op te fleuren.
Hij zet een stap naar de achterdeur, maar verstijft wanneer hij luid geblaf hoort. Shit, dat is wel heel dichtbij. Hij zoekt naar de bron van het geluid, kijkt in tegenovergestelde richting om te zien of daar een uitweg is. Dan klinkt er een vrouwenstem: ‘Boy! Hierrr!’

Snel opent hij de deur van de berging en stapt naar binnen. Vanaf dit punt heeft hij overzicht over de hele tuin, dus ook Yara is goed zichtbaar.
Een chocoladebruine labrador komt de tuin in en loopt regelrecht naar de vrouw op het gras. Hij snuffelt aan haar gezicht. Als de man de deur van de berging bijna heeft dichtgetrokken, verschijnt vanuit de aangrenzende steeg een vrouw in een witte broek en dito jasje. Een verpleegstersuniform, constateert hij. ‘Boy, kom hier!’ zegt ze, terwijl ze een hondenriem nochalant in haar hand laat bungelen. Geschokt staat ze stil en kijkt met gefascineerde afschuw naar het gazon. Haar mond zakt onelegant open. ‘Yara ...?’
Hij tuurt door de kier van de deur. Lijn dat beest aan! Hij had eerder uit voorzorg in de berging gekeken, maar nooit gedacht dat hij deze muffe ruimte echt nodig zou hebben.
Behoedzaam duwt de verpleegster haar hond opzij en hurkt neer. Ze legt geroutineerd een vinger op Yara’s hals en trekt dan hoofdschuddend het rokje naar beneden.
De labrador likt Yara’s gezicht. Zijn bazin staat op en grijpt een mobiel uit haar broekzak. Voor ze kan bellen, begint Yara te mompelen, terwijl ze moeizaam probeert op te staan.
Fuck, denkt hij. Nu is ze nog bijgekomen ook. In het bijzijn van een verpleegster en haar hond!
‘Yara,’ zegt de vrouw. ‘Ik ben het, Lotte. Ik woon drie deuren bij je vandaan, weet je nog? Wacht even, wacht, niet te snel overeind komen.’ Ze knielt en legt haar handen op Yara’s schouders. ‘Waar ben je geweest, wat is er met je gebeurd? Als ik zo naar je ogen kijk ... Heb je drugs gebruikt? Je moet het me eerlijk vertellen zodat ik je kan helpen.’
‘... ik kan me niets herinneren. O god, alles doet me zeer.’
‘Was je naar een feest?’ De verpleegster geeft niet op.
‘Vrienden ... Kirsten.’
‘Waar is Kirsten nu?’ vraagt Lotte. ‘Is dat een vriendin?’
‘Kirsten? Ik weet niet ...’


WIN WIN WIN

Heb je genoten van dit leesfragment uit 'In onschuld'? 
Heb je het goed gelezen?
Wil je dit boek winnen zodat je het hele verhaal kunt lezen?
Doe dan mee met de onderstaande prijsvraag! 
Ben je nog geen lid van onze gezellige boekengroep? Dat is met een klik op DEZE LINK zo gepiept! Alleen leden dingen mee met prijsvragen en de winnaar wordt bekend gemaakt op de besloten groep.

Geef antwoord op de volgende vraag en mail je antwoord voor 23 mei 12.00 uur naar perfecteburen@gmail.com

Wat is de naam en het ras van de hond uit het bovenstaand leesfragment?

Mail snel je antwoord en waag een kans!!!


Geen opmerkingen: