maandag 29 mei 2017

‘Ik tel tot tien’ – Linda Green


Genre: thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789022579923
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 336
Uitgave: mei 2017

Dank aan uitgeverij Boekerij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

De nachtmerrie van elke ouder: je kind kwijtraken terwijl je even niet oplet

Voor de lezers van Paula Hawkins, Gillian Flynn en Sophie Hannah

Een, twee, drie… Lisa Dale doet haar ogen dicht en telt, klaar voor een spelletje verstoppertje in de drukke speeltuin. Als ze haar ogen weer opendoet, is haar vierjarige dochter Ella weg. Verdwenen zonder een spoor achter te laten. De -politie, de media en Lisa’s familie – niemand heeft een idee wie de dader kan zijn.

Maar wat als de dader geen vreemdeling is? Wat als degene die het gedaan heeft denkt een goede daad te verrichten? En wat als Lisa’s kleine meisje voor altijd is verdwenen? In een paar tellen kun je alles kwijtraken…

Zodra je begint met lezen, leer je al snel een samengesteld gezin kennen met twee werkende ouders en drie kinderen. Alles wijst op een doodnormaal gezin en niemand verwacht dan ook dat op een dag het leven van dit gezin volledig op zijn kop staat. Toch wordt deze dag werkelijkheid wanneer Lisa even niet oplet tijdens een spelletje verstoppertje en haar dochtertje Ella plotseling lijkt te zijn verdwenen.


Juist doordat de schrijfster voor een doorsnee gezin heeft gekozen, kun je je als lezer heel goed verplaatsen in de nachtmerrie waar deze familie in terecht is gekomen. Terwijl je aan de ene kant meeleeft met de wanhoop, weet je als lezer al snel wie de dader is en hoe het met de gezondheid van Ella is gesteld. Dit zorgt ervoor dat dit boek net wat anders is dan andere thrillers. Dit keer staat de ontmaskering van de dader niet centraal, maar geeft de schrijfster langzaam bloot wat de beweegredenen zijn van de dader.

Door op deze manier niet enkel de ouders centraal te stellen, maar ook de gedachtegang van de dader duidelijk naar voren te laten komen, kom je als een soort scheidsrechter tussen twee kampen te staan. Hierdoor veroordeel je de dader niet meteen, maar heb je ook enigszins begrip voor deze persoon, ondanks dat je weet dat het verkeerd is wat er gebeurt.

Het boek zelf is prettig geschreven, waardoor je af en toe het idee hebt dat je zelf getuige bent. De motieven worden langzaamaan steeds duidelijker door steeds meer informatie uit het verleden bloot te geven. Bovendien zorgt het wisselen van vertelperspectief er ook voor dat op spannende momenten er een switch is, waardoor de spanning nog langer opgebouwd blijft en je als lezer door wilt blijven lezen.

Naast hoofdstukken beschreven vanuit de moeder en de dader, zijn er ook nog hoofdstukken vanuit een ander personage. Van deze persoon is het niet duidelijk waar deze zich op het moment van de ontvoering precies bevindt, maar wel is al snel duidelijk dat deze persoon belangrijk is voor de dader.

Kortom Linda Green heeft met Ik tel tot tien een thriller geschreven die een andere opbouw heeft dan het merendeel van de thrillers. Dit zorgt ervoor dat het boek een frisse wind is tussen de vele thrillers die ieder jaar verschijnen, waardoor het tevens ook een heel plezierig boek is omdat je als thrillerliefhebber dan toch eens wat anders leest. 4,5 sterren

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren


Geen opmerkingen: