maandag 1 mei 2017

Leesclub 'Blankenberge Blues' - Pieter Aspe & Koen Strobbe




Het verdict - De slotsom van de leesclub

Let op: kan spoilers bevatten!

Leesclub
 'Blankenberge Blues' 

Pieter Aspe
Koen Strobbe

De auteurs

Pieter Aspe, Vlaanderens meest gelezen misdaadauteur in binnen- en buitenland, debuteerde in 1995 met Het vierkant van de wraak, zijn allereerste ‘Van In’. Na zelf zowat alle thrillerprijzen in de wacht gesleept te hebben, heeft Pieter Aspe nu zijn eigen prijs voor beginnend schrijftalent: de Aspe Award.

Koen Strobbe, laureaat van de Aspe Award 2015, is wijnbouwer in de Provence en schreef met Kruis en munt zijn allereerste adembenemende thriller.


Aan de winterse kust smeedt een bont allegaartje van mensen een niet-alledaags complot nadat een van hen een aangespoelde potvis vond. In het dode dier zien ze namelijk een unieke kans om rijk te worden. In de darmen van een potvis zit immers amber, een goedje waarvoor de parfumindustrie veel geld veil heeft. Spijtig detail: een aangespoelde walvis opensnijden is bij wet verboden. De bende kan echter niet aan de lokroep van het grote geld weerstaan en besluit op zoek te gaan naar een koper in het illegale circuit. Langzaam maar zeker komen alle spelers in het verhaal zichzelf tegen en wordt de finale confrontatie met de professionele misdaad onvermijdelijk. Blankenberge blues is een spannend verhaal, doorspekt met milde, soms wat zwarte humor. De roman speelt zich af in een soort twilightzone: de kust zoals maar weinigen ze kennen, wanneer de zomer, de zon en de toeristen verdwenen zijn.

Lezers: Chrisje Stultiens, Ilse Blanckaert, Stefanie Claessens, Dirk De Wolf en Nick Evrard.


De slotsom

Dirk: Net als bij Aspe wordt het spannend in de laatste bladzijden. In dit boek zit veel potentieel, maar na het lezen blijf ik toch wat op mijn honger zitten. Er zijn te veel verhaallijnen en die allemaal de ruimte krijgen om te groeien, maar zo wordt het hoofdverhaal wat uit het oog verloren. Ik heb het boek met plezier gelezen en voel dat er in dit duo potentieel zit. Door een tip om dit boek niet te lezen als een ‘Aspe’ vond ik het boek best ok√©. 3 sterren!

Ilse: De titel van het boek, 'Blankenberge Blues', past wel bij het verhaal. Veel personages hebben een eerder verdrietige kijk op het verleden, zitten met een onvervuld verlangen, zijn niet tevreden met hoe het leven is gelopen. Het leven is voor velen van hen niet wat ze verwacht of gehoopt hadden. Het boek heeft een eerder duistere, deprimerende sfeer, vooral naar het einde toe en toont niet echt de beste kant van de mens. Het boek komt niets tekort qua schrijfstijl, woordkeuze, zinsbouw en dergelijke, maar het verhaal zelf, het geheel aan gebeurtenissen, het verloop en de uitwerking hiervan, het verhaal rond de amber en zeker het eind stelt wel teleur. Ik geef 3,5 ster.

Stefanie: Ik vind de opbouw van het boek goed omwille van de vele verhaallijnen. Door deze verhaallijnen word je heel nieuwsgierig hoe het gaat verlopen naar de plot toe. Je leest met spanning verder hoe alles in elkaar gaat vloeien. Je wilt weten wat er gaat gebeuren. Ik raad het boek zeker aan, je ziet een andere kant van Aspe in combinatie met de andere schrijver. De cover is duister, mysterieus en gaf mooi weer hoe het verhaal zou zijn. Ik geef het boek een 4,5 ster, omdat het aangenaam lezen was en het toch steeds genieten is als ik 'Aspe' lees. 

Nick: Het verhaal is opgebouwd uit een aantal verschillende verhaallijnen. Hoewel sommige een meerwaarde geven aan het verhaal zorgen andere ervoor dat het verhaal toch enigszins aan belang moet inboeten. Dat maakt het soms een beetje langdradig. De verschillende personages zijn mooi uitgewerkt en heel herkenbaar. Mensen als u en ik. Elk met zijn eigen problemen, onderling allemaal met elkaar verbonden. Het oog voor details, de mooie beschrijvingen: " Met open mond keek hij omhoog, precies op het moment dat een grote zilvermeeuw boven hem een klodder grijsgroene drek liet vallen. Recht in zijn mond." Is er hier maar een van. Je kunt het je zo voorstellen. Aangenaam om lezen toch! Ik had op geen enkel moment het gevoel dat het verhaal van twee verschillende auteurs was. Het verhaal draagt hun beider stempel. Hoewel ik op het eind niet echt een wauw gevoel had en het toch enigszins voorspelbaar was vind ik het een boeiend verhaal. Het is voor mij ook meer een open eind. Sommige dingen lijken niet volledig uitgewerkt, af. Is dit de bedoeling?? Wie weet...... Ben en blijf enthousiast. Heb al van beide auteurs gelezen en ik vind dit een mooie combinatie. Je herkent er de beide auteurs in en ze brengen samen een spannend, goed, vlot en makkelijk leesbaar verhaal dat ik met veel plezier heb gelezen. Zeker een aanrader. Het boek krijgt van mij een verdiende 3,5 sterren.

Chrisje: Welke Vlaming houdt niet van een verhaal aan het zeetje? En dan nog in de winter - mijn favoriete periode. Een desolaat strand, de stilte in Blankenberge, de kleine zelfstandige die probeert te overleven, de gepensioneerden die aan de kust genieten van hun laatste jaren,...... Typische elementen, die je laten grijnzen.
Deze thriller munt niet uit in spanning, maar wel door de pluimage van de karakters en de kleine, parallelle verhaallijnen. Heerlijke humor en speelse, verrassende wendingen hebben mij aangenaam verbaasd. In het begin stoorde het me dat een 'auteur' een grote rol speelt in het boek, maar na een paar hoofdstukken vond ik het kriebelend amusant. Misschien had het schrijversduo nog meer uit de 'zijverhalen' kunnen puren, toch heeft het me lekker 'gepord'. Meer moet dat niet zijn. Aanrader! 
3 sterren.



Geen opmerkingen: