dinsdag 13 juni 2017

‘Het dameskoor van Chilsbury’ - Jennifer Ryan

 
Genre: roman
Uitgever: The House of Books
ISBN: 978 90 443 4919 1
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 461
Uitgave: 25 april 2017

Met dank aan uitgeverij The House of Books voor deze recensie-exemplaren.

Lezers: Silke Wimme en Nancy De Brucker
Samengesteld door Nancy (Team DPB)

Over de auteur
Jennifer Ryan groeide op in Kent en werkte een aantal jaren in Londen in de uitgeverswereld, voordat ze met haar gezin naar Washington, D.C. vertrok. Haar korte verhalen verschenen in meerdere literaire bladen. In 2015 ontving ze de John Hopkins Outstanding Graduate Award. Het dameskoor van Chilbury, haar debuutroman, is gebaseerd op de verhalen van haar grootmoeder over diens oorlogsjaren in Engeland.

Samenvatting van het verhaal

Silke; ‘Het dameskoor van Chilbury’ is Jennifer Ryan’s debuutroman. Het is altijd wel spannend om een debuutroman te lezen, je weet nooit goed wat je te wachten staat. Maar Jennifer Ryan heeft reeds meerdere uitstekende korte verhalen geschreven, waardoor haar debuutroman veelbelovend is en lovende kritieken krijgt. Het boek is gebaseerd op de oorlogsverhalen van haar grootmoeder in Engeland.

Nancy; Maart 1940 in Chilsbury in het graafschap Kent. Er hangt een briefje op het prikbord van het dorpshuis dat vanaf heden het dorpskoor wordt opgeheven aangezien alle mannelijke koorleden in het leger dienen. Dit heeft de dominee erop geprikt en de dames van het dorp uiten hun ongenoegen. Vooral de bazige mrs. B is het er niet helemaal mee eens en ze zal dan ook een hartig woordje spreken met de dominee.

Silke; In Chilbury zijn bijna alle mannen naar het front gestuurd tijdens WOII, waardoor de dominee beslist om het kerkkoor op te geven. Maar dan komt Prim (kort voor Primrose) naar het dorp, zij is muzieklerares en vol enthousiasme richt ze een vrouwenkoor op. Bovendien schrijft zij het koor in voor een wedstrijd. Indien ze winnen mag het koor de regio Litchfield vertegenwoordigen tijdens een nationale wedstrijd in de St-Pauls kathedraal te London. Via brieven en dagboekfragmenten leren we de verschillende leden van het koor kennen.


Nancy; Er hangt een beangstigende stilte rondom de oorlog die nu al reeds zes maanden aan de gang is. Alle vrouwen van het dorp moeten hun steentje bijdragen. Zo is mrs. Tilling in een dagboek beginnen schrijven om haar gedachten erin kwijt te kunnen. Haar zoon David moet ook naar het front en ze moet moed putten dat hij gezond en wel terug komt. Als verpleegster heeft ze genoeg werk te doen en ze wil zich ook zoveel mogelijk inzetten om dingen gedaan te krijgen in het dorp.

Silke; Kitty Winthrop volgt zanglessen bij Primrose en heeft net haar broer verloren in de oorlog. Haar zus Venetia is het mooiste meisje uit het dorp en windt graag jongens om haar vinger. En dan is er nog Mrs Tilling, zij is weduwe en haar zoon moet ook naar het front vertrekken. Met een klein hartje laat ze hem gaan, niet wetende of zij hem ooit nog terugziet. Gezien zijn kamer toch maar leeg staat te staan dient ze er een kolonel in op te vangen. En dan is er nog de bemoeizuchtige Mrs B.

Maar dan wordt Chilbury getroffen door een bom en alles verandert voor iedereen.

Nancy; Zo is er ook de dertienjarige Kitty die later zangeres wil worden en ze heeft haar best gedaan om de dominee te overtuigen maar helaas. Maar dat is zonder de goedlachse Prim gerekend die muziek juf is en les geeft aan de universiteit van Litchfield. Zij krijgt het gedaan dat het koor terug kan repeteren. Het was heerlijk om met elkaar terug te kunnen zingen. En dan is er nog Edwina Paltry die zo ook haar redenen heeft om zich bij het koor te voegen.
Ondertussen gaat het leven verder in het dorpje en komt er ook een ietwat rare snuiter wonen waar Venetia haar zinnen op heeft gezet. Ze is een enorme flirt die menig hoofd op hol kan jagen. Kitty vindt het gedrag van oudere zus maar niets.

En dan valt er een bom op het dorp. Hoe moet het nu verder met de vrouwen in het dorp? Kunnen ze er weer bovenop geraken na al wat er is gebeurd?

Conclusie

Silke; Het boek wordt verteld vanuit de verschillende personages die een dagboek bijhouden en brieven schrijven. Op deze manier leer je als lezer de personages goed kennen. Ze hebben elk hun eigen schrijfstijl, karakter en ervaren elk de oorlog op hun eigen manier.
Naarmate het verhaal vordert groeien de personages. Het is als lezer dan ook bijzonder om te ervaren hoe bij sommige personages de oorlog en het bombardement het goede naar boven brengen en bij andere het slechte. Het heeft mij toch wel even tot nadenken gezet. Hoe zou ikzelf zijn? Zou het goede bij mij naar boven komen? Of eerder het slechte?

Nancy; Het verhaal begint in de lente van 1940 en eindigt in september. Door middel van dagboeken, brieven en nota’s volgen we de vrouwen van Chilsbury. Zo leren we de volgende personages kennen: de zusjes Winthrop, de timide weduwe mrs. Tilling, Edwina Paltry die verloskundige is en ook heel geslepen en tot slot het Joodse meisje Silvie dat bij de familie Winthrop woont als evacuee. 

Elk hoofdstuk wordt afgewisseld door iemand anders. Het is wat ze allemaal meemaken en de gebeurtenissen worden vanuit hun perspectief beschreven. Deze vrouwen hebben allemaal een rol van betekenis naarmate het boek vordert. Het is ook eens iets anders om zo een boek te lezen. Het stoorde me totaal niet dat de hoofdstukken als dagboek en epistels werden omschreven. Ik vind het zelfs knap gevonden en heel aangenaam om te lezen.

Silke; De meeste oorlogsverhalen gaan over het front of het verzet, hier leren we het dagelijkse leven kennen van het gewone dorpsleven. Hierdoor zorgt de auteur ervoor dat dit niet weer een van de zovele oorlogsverhalen is, die we reeds kennen.

Nancy; Het is heel vermakelijk en ontroerend om te lezen hoe het er in de levens van de vrouwen aan toe gaat. Er wordt duchtig op los geroddeld, er ontstaan misverstanden, een schandaal en ook liefdesverdriet. Het is heel interessant om te lezen hoe allen met deze situaties omgaan. De auteur heeft ook de personages goed laten opgroeien en openbloeien en het is prettig om te lezen hoe ze zich door deze maanden sleuren. De muziek speelt ook een bepalende factor in dit verhaal. Zij brengt hen samen, weg van de beslommeringen en iedereen ervaart dit op zijn eigen manier hoe rustgevend het is.

Silke; Doorheen het verhaal worden heel wat thema’s verweven die voor ons nu als normaal worden beschouwd, maar die tijdens de oorlogsjaren taboe waren. En ook hier weer merken we hoe de personages groeien, eerst zijn ze heel afkeurend over bepaalde onderwerpen, maar naarmate het verhaal vordert merken we hoe ze hun mening aanpassen.

Nancy; Het is niet alleen rozengeur hoor! De realiteit van de oorlog wordt ook goed neergezet. Zo is iedereen bang van de invasie van de Duitsers die niet lang meer op zich laat wachten. Ook de moeders die hun zonen zien vertrekken met hun plunjezak en die niet weten of ze hen ooit nog terug gaan zien. De bombardementen die worden beschreven. Ondanks dit alles moet het gewone leven verder gaan.

Jennifer Ryan heeft veel research gedaan en dat kun je in het dankwoord lezen; zo heeft ze veel verhalen gehoord van haar oma; gruwelijke maar ook grappige. Ze is ook veel te weten gekomen over die periode aan de hand van brieven en autobiografieën. Mede hierdoor heeft ze de personages van haar boek sterk kunnen neerzetten, hun gedachten en emoties. Ze heeft een heel prettige schrijfstijl en je zit direct in het verhaal. Het is echt een feel-good boek ondanks dat het een oorlogsverhaal is.

Silke; Door de warme schrijfstijl is het moeilijk afscheid nemen van de dames van het koor van Chilbury op het einde van het verhaal. Je wil gewoon nog meer weten en verder lezen. Het is nogal moeilijk te zeggen welke schrijfstijl de auteur heeft, gezien elk personage een eigen schrijfstijl gebruikt. Het boek is ook verrassend, het is onvoorspelbaar wat er telkens zal gebeuren en heeft een origineel slot. Indien je meer wil weten over het dagelijkse leven tijdens WOII is dit boek zeker een aanrader.

Besluit

Silke; Eenmaal begonnen aan het boek kon ik het niet meer opzij leggen, dit is dus zeker een geslaagd debuut voor Jennifer Ryan en ik kijk al uit naar haar volgende boeken. Van mij krijgt dit boek dan ook 4 sterren.

Nancy; Dit is een prachtig boek voor allen die van historische fictie houden. Het is grappig, verdrietig … kortom een beetje van alles met zeer boeiende personages! Voor dit charmante debuut geef ik graag 4 sterren.



Geen opmerkingen: