vrijdag 23 juni 2017

Leesclub 'De zomer van de doden' van Toni Coppers




Verschenen bij Manteau/WPG Uitgevers België

Een speciaal woord van dank aan WPG voor deze recensie-exemplaren.
Zonder jullie was deze leesclub niet mogelijk geweest.


Lezen mee: 
Anita de Groot, Kelly Illegems, Alexandra Honings en Karin Teirlynck voor DPB

De laatste twee vragen en 
daarna volgt de eindconclusie van 
'De zomer van de doden'


Opgelet: kan spoilers bevatten !


Wat vinden jullie van het verhaal op zich? Is het spannend genoeg? Wordt er naar de plot toe gewerkt? Hoe vinden jullie het einde?

Alexandra: Ik vond het spannend, maar niet nagelbijtend spannend. Op sommige punten kabbelt het verhaal wat voort (vooral als het om het eten in Italië gaat). De vaart blijft wel in het verhaal, dat scheelt. Er wordt zeker naar de plot toegewerkt en ik had ook heel lang niet door wie de dader zou zijn. Richting het einde kreeg ik wel mijn vermoedens, maar dat was zeker niet vanaf het begin zo. Het einde vond ik iets te makkelijk. Opeens wist iedereen hoe het zat en was de dader ook door iedereen in het vizier. Ik vond het einde wat abrupt, maar zou ook niet kunnen zeggen hoe het anders had gekund.

Kelly: Het is een verhaal dat je vaak op het verkeerde been zet. Je denkt: 'Ah, dat is persoon A, maar toch ineens persoon B of C'. Je wordt misleidt, maar naar het einde toe word alles duidelijker, valt alles in de 'plooi'.

Anita: Het verhaal is als een puzzel, iedere keer word er meer informatie vrijgegeven. Ik had het gevoel dat ik in de huid van Liese kroop. Daardoor had ik het gevoel dat ik de moorden aan het oplossen was. Het einde is toch spectaculair te noemen. Niet in de zin van vuurwerk, maar wel in de zin van hoe belangrijk teamwerk is. Dat iemand het overzicht houdt, waardoor plot en spanning tot het einde in het verhaal zat. Dus ja, het verhaal was tot het einde toe spannend.

Karin: Het verhaal zit goed in elkaar. De spanningsboog wordt goed opgebouwd en je blijft als lezer lang in het ongewisse. Tenenkrommend spannend is het niet, maar tijdens het lezen voel je steeds een onderhuidse spanning met de vraag hoe het nu in elkaar zit, wie wat gedaan heeft en wat heeft het een met het ander te maken? De mijmeringen van Masson, de oude moordzaak en een nieuw teamlid geven het verhaal diepgang en maken het menselijk. Naar het einde toe gaat het erg snel en wordt alles opgelost op een paar bladzijden. Je blijft wat verbouwereerd achter - 'is dit het nu'?

  
Wat of welke gebeurtenis is je het meest bijgebleven? Zou je het boek aanraden aan familie/vrienden en waarom?

Alexandra: Het meeste wat mij is bijgebleven is toch wel het verblijf van Masson in het klooster. Het klonk als een heerlijke plek en ik zag het ook al helemaal voor mij. Heerlijk rustig (met huisspook) en meehelpen in de olijvengaard. Geweldig lijkt mij dat! Ik zou het boek aanraden, het leest gewoon lekker. Een fijn boek voor bijvoorbeeld op vakantie.

Kelly: Wat mij is bijgebleven is dat het een super goed verhaal is. Ook hoe Liese de zaak op zich neemt, hoewel ze haar partner, zeker in het begin, een beetje heeft verwaarloosd. Een aanrader voor lezers die zot zijn van thrillers.

Anita: Ik raad het boek zeker aan bij vrienden en zeker aan degene die gek zijn van het genre Commissaris Witse en Baantjer. Het meeste wat me is bijgebleven is het plezier van het lezen. Maar ook dat Liese haar verantwoordelijkheid neemt door als teamleidster op te treden, zodat Michel Masson (die in dit deel echt zoekende was) kon herstellen en zijn plek weer kon vinden in het team.

Karin: Dit is voor mij zeker een van de betere boeken met Liese Meerhout. Wat mij vooral is bijgebleven is het verhaal rond Masson en zijn verblijf in Italië. Eerst zijn onrust, nadat hij het werk terug opneemt en daarna de rust die hij vindt in Italië. Dit straalde als het ware van de pagina's en was bovendien zo beeldend dat ik er precies middenin zat. Het is vooral zijn tweestrijd die Coppers goed beschreven heeft. Ik ben ook heel benieuwd naar het verdere verloop daarvan. Zeker een aanrader voor wie van een goed boek houdt dat lekker wegleest!


De leesclub zit erop, rest ons nog de eindconclusies mee te geven.

Vanaf vandaag worden de recensies van Alexandra, Anita en Kelly gedeeld op gekende (sociale) media. 
Wil jij meer weten over 'De zomer van de doden' van Toni Coppers? 
Lees dan zeker hun recensies :-)

Heb jij het boek gewonnen? Kijk snel onder deze post!



Alexandra: Toni Coppers heeft een fijne schrijfstijl. Geen ingewikkelde verhaallijnen en ook niet nagelbijtend spannend, maar gewoon prettig leesbaar, goed uitgewerkt en duidelijk. Ik denk wel dat het iets makkelijker leest als je de voorgaande boeken in de reeks ook gelezen hebt. Het is niet perse nodig, maar het maakt bepaalde zaken omtrent bijvoorbeeld Masson wel duidelijker. Ik ben heel benieuwd of Massimo in een volgend boek ook weer langs zal komen en ben ook heel nieuwsgierig hoe het Liese en Masson verder zal vergaan. Al met al een meer dan geslaagde kennismaking, een vervolgafspraak zal er wat mij betreft zeker komen tussen ons! Van mij 4 sterren voor 'De zomer van de doden'.

Kelly: Mijn eerste reactie toen ik het boek vast had was 'Ziet er wel heel spannend uit'! Nadat ik het verhaal had gelezen was ik helemaal verkocht. Je kunt het beschrijven als 'spannend', 'misleidend' maar vooral een super vlotte schrijfstijl, waardoor het vlot leest. De auteur kon ook heel grappige opmerkingen maken.
De personages zijn goed uitgewerkt. Tijdens het lezen word je helemaal in het verhaal gezogen en je leeft werkelijk met de slachtoffers mee. 4 sterren.

Anita: Toni weet de spanning goed op te bouwen en heeft mij vele malen op het verkeerde been gezet. Ook het prachtige taalgebruik maken van dit boek een feestje om te lezen. Ben dan ook blij dat ik Toni Coppers heb ontdekt. Ik geef het boek 5 sterren, want het heeft een zeer goed en geloofwaardig plot. Het is heel spannend en zeker een aanrader voor de lezers van bijvoorbeeld Baantjer.

Karin: Het blijft een feit: als je een Coppers dichtslaat, kijk je al uit naar een volgend deel met Liese Meerhout, want Coppers beheerst de kunst om verschillende draadjes open te houden. Je wilt gewoon weten hoe alles verder gaat; Liese's relatie met Matthias, krijgt Masson zijn leven terug 'op de rails' en zal het nieuwe teamlid Noureddine zijn draai vinden? Met 'De zomer van de doden' heeft Coppers weer een mooie Liese Meerhout neergezet, voor mij een van de betere. Kan de man zichzelf nog overtreffen? We zullen het zien. 4,5 ster voor deze kanjer.

De winnaar van de winactie is Aty Janzen! Van harte gefeliciteerd, het boek komt jouw kant op! Graag jouw gegevens zsm via mail naar perfecteburen@gmail.com


Geen opmerkingen: