zaterdag 10 juni 2017

Leesclub 'Klikspaan' - M.J.Arlidge


Genre:thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789022578513
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 352
Uitgave: november 2016

Inspecteur Helen Grace heeft zoiets nog niet eerder meegemaakt: zes branden in vierentwintig uur, met twee doden en meerdere gewonden als gevolg. Dit moet opzet zijn, en het lijkt erop dat iemand de stad tot de grond toe wil laten afbranden. 

Grace doet met haar team onderzoek in de rokende puinhopen van de stad. Waar is de pyromaan die dit op zijn geweten heeft? Waarom maakt hij juist deze slachtoffers? Iedereen kan zijn volgende doelwit zijn. Eén fout kan het einde Helens carrière betekenen, en in steeds meer gebouwen breekt brand uit. Ondertussen moet Helen ook haar eigen demonen zien te verslaan...



We zijn aangekomen bij het voorlopig laatste deel van deze serie rondom Helen Grace. Wat opvalt is dat alle lezers de groei van Helen en de vaste personages allemaal ongeveer hetzelfde ervaren. Helen neemt het grootste deel van de aandacht en dat komt vooral omdat ze zo veelzijdig en intrigerend is. Helen houdt er op z’n zachtst gezegd ‘aparte’ gewoonten op na. Ze heeft een behoorlijke bagage die we in de vier delen steeds beter voor ogen hebben gekregen maar ze handelt soms tegenstrijdig met wat ze heeft meegemaakt. Dat zorgde soms voor onbegrip maar zeker ook voor nieuwsgierigheid. We gaan kijken hoe de lezers over ‘Klikspaan’ denken.

Petra: “Ow, klikspaan begint alweer spannend... Chantal: “Hfst 36. Je zou het maar meemaken….” Claudia: “@Petra klikspaan begint inderdaad spannend maar ook best wel verdrietig. Patrice bespeurt meteen weer het gevoel van 'in het verhaal zitten, aansluitend op het vorige deel meteen doorlezen geeft dit keer extra cachet.

Claudia vindt Arlidge qua verhaallijnen redelijk constant. "Het is niet zo dat het laatste boek veel beter is dan het eerste boek. Dat zie je bij veel andere auteurs wel dat ze steeds beter worden. Ontwikkeling van helen. Ik vind haar steeds softer worden. We hebben het hier al eens eerder over gehad. Ik vind wel dat het einde van ieder boek op hetzelfde neerkomt. Dader gevonden maar gaat iedere keer dood. Zou Arlidge daar in deel vijf verandering in brengen?"
"Ik vind hem een hele fijne, vlotte maar ook gemakkelijke schrijfstijl hebben. Je hoeft je nooit af te vragen wat ie nu weer bedoelt of blijven er langdurig open lijnen staan. Natuurlijk blijf je vragen houden maar dat is in een serie met een hoofdpersonage altijd. Ik vind wel dat Helen groeit als mens en ook haar handelen is merkbaar anders. Maar de charme is wel, Helen blijft Helen."

Helen is duidelijk iemand die sociale issues heeft en heeft behoefte aan een dominante persoonlijkheid in haar leven. Claudia geeft aan: “Wat ik wel grappig van Helen vind is dat ze het contact met Jake te persoonlijk vindt worden en dat wil ze niet. Maar ze gaat niet naar een andere meester omdat ze zich daar niet bloot kan geven? Heeft ze dan toch zelf ook gevoelens voor jake? Patrice twijfelt nog. “De relatie tussen Helen en Jake kan nog alle kanten uit, de basis is niet echt alledaags en je blijft je afvragen wat die twee voor elkaar betekenen. Daarbij weet Arlidge ook hier de spanning er toch heel subliem in te houden.” Claudia spreekt ook haar vraag hier over uit: “ik denk inderdaad ook dat ze wel gevoelens heeft voor Jake.” Jolanda geeft aan Helen duidelijk te zien veranderen en dat ze een zachtere/softe kant ontwikkelt. Maar niet met alles.

Jolanda vraagt zich af of het handelen m.b.t het privéleven, dat is nogal specifiek maar melden we niet vanwege spoilers, van Helen een aanvulling is voor de boeken dat ze dit doet en dat het beschreven staat? Alleen in deel een in het begin dacht ik misschien is zij wel de moordenares. Maar toen duidelijk werd dat hoe het in elkaar zat vond ik het eigenlijk alleen maar vervelend. Misschien dat je moorden al gruwelijk genoeg voor mij waren, dat het er niet extra bij hoefde. Petra haakt daar op in: ‘Ik snap je wel @Jolanda. Het hoeft niet meer zo uitgebreid beschreven te worden, alleen wanneer er is belangrijks gebeurd tijdens die momenten. Verder mag de schrijver wat mij betreft volstaan dat ze daar behoefte aan heeft/naar toe gaat.

Wanneer we ons verdiepen in de persoon Helen komt de vraag naar boven waarom ze doet wat ze doet en waarom ze dat nodig heeft. *SPOILER*: Ze is mishandeld in haar jeugd dan zou je juist denken dat ze inkrimpt/terugdeinst bij elke vorm van lichamelijk geweld. Petra denkt dat het een soort van straf is die Helen zichzelf oplegt en hierdoor verdiept het verhaal zich op psychologisch vlak wel, vult Patrice aan.

Claudia vraagt zich af of Helen het nodig heeft om te ontspannen? Ze meent dat eerder ergens te hebben gelezen. Dit aspect in het leven van Helen ontwikkelt zich vanaf deel een tot nu wel en krijgt een andere invulling maar de vraagt blijft, waarom? Ze is een sterke persoonlijkheid, heeft veel meegemaakt (en nu nog) en toch…..ze is enorm intrigerend, moeilijk te begrijpen. Maar Helen is dan ook niet de meest gemiddelde persoon en je moet haar echt leren kennen. Jolanda vult hier aan dat ze natuurlijk gebukt gaat onder enorme spanningen en die ergens kwijt moet. Je kunt je afvragen of deze manier logisch is gezien haar verleden. Maar soms zijn zaken niet altijd te verklaren. Het is dan ook de vraag hoe zich dit in het volgende deel/delen gaat ontwikkelen en of het blijft intrigeren.

Petra vond het wel verwarrend dat de ene keer werd de achternaam van een personage gebruikt de andere keer de voornaam. Dat was Patrice niet eens opgevallen… ;-), kun je nagaan dat we ieder op een eigen manier in het verhaal zitten. 

Helen blijft de gemoederen bezig houden. Hoe meer we het over haar hebben des te meer vragen er komen. Zou Helen moedergevoelens ontwikkelen gezien haar contact met Robert en de band met Charlie?
Jolanda gaat in op het schrijven van Arlidge. “Over het laatste deel had ik nog wel een paar vragen/opmerkingen. Ik denk dat Arlidge er goed aan heeft gedaan om de opbouw te veranderen, want anders waren ze allemaal hetzelfde, dan zou het te voorspelbaar worden en haken lezers denk ik af. Nu blijf je benieuwd naar welke wendingen er genomen gaan worden. Patrice kan zich daar wel in vinden en Claudia ook. “Dat gevoel had ik ook. Net op het moment dat je denkt, oké nu gaat het een beetje voorspelbaar worden dan gooit ie het roer (gelukkig) om. Ook het onvoorspelbare in het karakter van Helen zorgt dat het niet went. Claudia: “Helen werd steeds aardiger, misschien dat dat ook kwam door de vriendschap met Charlie. Misschien dat ze toch wel in staat is tot het aangaan van emotionele bindingen?”

Ingrid: “Jolanda zei dat ze vond dat Helen milder was in het laatste boek, Klikspaan. Daar ben ik het mee eens. Het team rond Helen is dan ook hechter. Kan daarmee te maken hebben. Daarvoor vond ik het team niet echt een geheel. (dat wordt door andere lezers ook gevonden) Wisselingen van personeel enzo. En ik dacht steeds dat Sanderson een man was. Maar is een vrouw." 

Ik heb genoten van de serie en kijk uit naar het nieuwe deel en ik hoop dat dan inderdaad hetzelfde team meedoet. Charlie is top! zegt Ingrid. Petra: “Uit! Wat is die Gardam een griezelig ventje zeg.” Chantal moet het allemaal laten bezinken, wat een verhaal!” Ja, dat is het!!
Patrice geeft aan de karakters stuk voor stuk wel uniek te vinden. "Iedereen heeft zijn verdienste, allemaal voegen ze iets toe. Zowel positief als negatief. In de uitdagende zin van het woord of zelfs tergend. Helen heeft het soms (oneerlijk) zwaar maar maakt het zichzelf ook niet altijd gemakkelijk."

Claudia: “Oef....duurt nog wel even hoor voor het juni is ” (boeken zijn gelezen in periode februari t/m april) Of we moeten de Engelse versie gaan lezen hihihi.
We hebben besloten te wachten.....geduld is immers een schone zaak.


Tot slot nog wat laatste opmerkingen van onze lezers aan elkaar en over deze vier boeken. 
Dit is de vierde en voorlopig laatste leesclub van deze intensieve maar geweldig positieve en kritische leesmarathon. De oproep in februari om met eigen exemplaren een Arlidge-leesclub te organiseren heeft veel enthousiasme teweeg gebracht. Deze dames kunnen in ieder geval niet wachten op 'Naar bed naar bed', het vijfde deel dat deze week in Nederland verschijnt.  

Jolanda: “En natuurlijk wil ik wanneer ik straks ook deel 5 lezen wanneer hij uitkomt! En die laat ik dan niet zo lang liggen hoor. We zitten er nu immers zo lekker in! Ik bedoel eigenlijk vooral voor deze uitdaging om deze 4 boeken in korte tijd te lezen. (al hadden de meeste van jullie al wel 1 of 2 delen gelezen). Ik neem mijn boek overal mee, en ga graag naar de zwemlessen e.d (weer een uurtje erbij om te lezen). Maar in de avond maak ik het nu wel later dan normaal.  Maar ik heb geen spijt hoor dat ik ze nu gelezen heb.
Danielle heeft de boeken nu allemaal al gelezen en kan niet wachten tot juni en we verder kunnen lezen. “Ben benieuwd of dit volgende boek ook zo geweldig is geschreven maar dat zal wel.”

Karin: “De nieuwe cover ziet er super uit! De mooiste tot nu toe vind ik persoonlijk, spreekt ook heel erg aan!” Patrice houdt van puzzelen en probeert de covers aan elkaar te linken met het verhaal, de rode draad. In het ene deel gaat dat beter dan in het andere, zo ook met de titel. Maar voor ‘Naar bed naar bed’  klinkt het al onheilspellend! En zouden uiteindelijk de titels bij elkaar ook iets gaan betekenen? Als een optelsom, een knaller, voor het laatste boek bijvoorbeeld? Maar dat gepuzzel valt nog niet mee, 'ik lees teveel thrillers hahahaha.'

Jolanda vindt de cover van ‘Naar bed naar bed’ erg mooi, past goed bij de anderen en de titel met de tape doet je raden naar wat er allemaal in dat boek zou kunnen gaan gebeuren. "Ik ga hem zeker lezen!"

Ook 'Klikspaan' scoort goed, met een ruime 4 sterren gemiddeld is dit deel zeker een mooie afsluiting van deze leesuitdaging!

Slotwoord:

Iedereen heeft in een enthousiaste modus deze vierluik afgerond. Veel ervaringen waren hetzelfde maar grote verschillen hebben we in ons verslag meegenomen. Van 54 A4 pagina’s vol aan boekenpraat en leeservaring hebben we hier dit verslag er van gemaakt. Het is een keer wat anders geworden dan een ‘gewone’ leesclub, we wilden het eens op een andere manier brengen. Wat heel duidelijk is geworden is dat we allemaal absoluut overstag zijn als het op deze serie aankomt. Naar deel vijf wordt dan ook reikhalzend uitgekeken. 

Hopelijk kunnen we die ook in een leesclub bespreken? We gaan het zien. 

Dames, dank jullie wel. Ik hou van puzzelen maar jullie hebben me voor een flinke uitdaging geplaatst. Ik hoop dat jullie tevreden zijn, ik heb het als een bijzondere manier ervaren om op deze manier een leesclub te coördineren. Het was bovenal supergezellig!!! 

Groetjes en bedankt voor jullie enthousiasme!
Patrice - Team De Perfecte Buren

Lees hier de eerdere verslagen:

Geen opmerkingen: