maandag 26 juni 2017

'Maurice' – Anne-Laure Van Neer


Genre: thriller
Uitgever: Kramat
ISBN: 9789462420618
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 297
Uitgave: 1 april 2017


Dank aan Anne-Laure voor het toesturen van dit recensie-exemplaar.

Kan je ontsnappen uit de tredmolen? 'Beloof me, Maurice, dat je ophoudt met moorden,' zei moeder vlak voor ze stierf. Hoewel mijn taak als Verlosser van de Mensheid nog niet volbracht was, heb ik haar mijn woord gegeven. Wat moest ik anders, zo aan haar sterfbed. Maurice, 65 jaar en seriemoordenaar, belooft aan zijn stervende moeder om zijn roeping op te geven. Het is voorgoed gedaan om de Mensheid te bevrijden van bumperklevers, BMW-rijders en Alfa-mannetjes. Alles verloopt volgens plan tot zijn dochter thuiskomt met een nieuwe vriend. Een Alfa. Kan Maurice de verleiding weerstaan?

Hoe bestaat het? Hoe krijgt je sympathie voor een moordenaar? Niet vanwege zijn daden maar puur vanwege zijn gedachtengoed en zijn persoonlijkheid. Het is ongelooflijk maar waar. Van Neer heeft met Maurice een wel heel karakteristiek ventje neergezet die zowel op je lachspieren als op je ongeloof werkt. Want wie is die Maurice? Een overbezorgde vader die zich geroepen voelt de wereld te verbeteren en dat ook van harte ten uitvoer brengt. Een hartstochtelijk hekel heeft aan uitslovers en overheersende karakters, de zogenaamde “Alfa’s”, die zowel man als vrouw kunnen zijn. Totdat zijn moeke komt te overlijden en hij moet zweren nog maar één keer de boel op te kuisen (we zijn in een Vlaams sfeertje, duurt maar even) Dat klinkt natuurlijk al raar. Je moeder moeten beloven niet meer te moorden. Wat, moorden? Ja! Maurice ‘ruimt op’ door het plegen van moorden. En niet zomaar, niet willekeurig, nee! Hij neemt zijn werk als ‘Verlosser van de mensheid’ bloedserieus en zijn gegadigden zijn niet zonder reden de pineut.

Je zou het niet denken maar Maurice heeft last van zijn geweten. Nu hij zijn belofte heeft gedaan moet hij ineens goed nadenken, wikken en wegen zelfs, wie de afsluiting zal zijn van deze bijzondere maar, in zijn ogen toch, glansrijke carrière. De nieuwe vriend van zijn oogappel is een doorn in het oog, wie denkt die vent wel niet wie hij is met z’n dikke BMW, de voelsprieten staan al op scherp……wie denkt die blaag wel niet wie hij is om zijn meisje, zijn Alexia, zo te behandelen. Maar dan is er ook nog zijn echtgenote die het bloed onder de nagels vandaan haalt. Maurice heeft het moeilijk met zijn belofte en besluit om hulp te gaan zoeken. Zie je het al voor je? Een moordenaar die professionele hulp zoekt bij zijn gewetenswroeging. Hij heeft last van afkickverschijnselen en daardoor is iedereen potentieel moordmateriaal, maar……hij ‘mag’ er nog maar eentje.

Een dag uit het leven van Maurice, een middelmatig mannetje, met een middelmatig en onopvallend leventje. Hoe wonderlijk het misschien ook klinkt, door continu de aandacht op iets anders te leggen krijg je net als Maurice het gevoel van irritatie voor dat bepaalde moment en begrijp je zijn motivatie tot moord. Ben jij dan gek of heeft Van Neer je meegenomen in een subtiele brainwash zonder dat je het in de gaten hebt? Want laten we eerlijk zijn. Boeken zoals haar eersteling (Justine) en nu Maurice kom je niet snel tegen, echt niet! Dit soort zwartgallige humor zonder te kwetsen en zelfs te sympathiseren die zijn er gewoon niet veel, althans ik heb er pas twee gelezen en die zijn beide van de hand van Van Neer. Wat leuk is dat je personages uit Justine ook voorbij ziet komen en de knipoog wel degelijk ervaart. Je hoeft overigens de boeken niet beide te lezen om ze te kunnen plaatsen, maar het is wel aan te raden. De situaties zijn werkelijk waar te onwaarschijnlijk en daardoor zowel grappig als, ja echt, soms ook wel spannend. Niet tenenkrommend maar wel op de goede manier, een onderliggende suspense zeg maar. Het genre voor deze boeken is dan ook moeilijk vast te leggen. Het zijn geen pure thrillers, nee zeker niet. Romans zijn het ook niet want daar zijn ze weer te spannend voor. Een genre voor dit soort verhalen moet nog bedacht worden 😉

Wat Van Neer subliem doet, buiten een origineel verhaal neerzetten, is de personages tot in de finesse uitwerken. Ze doet dat zo dat je je zo inleeft in het geheel dat je niet in de gaten hebt wanneer ze je gewoon straal voor de gek houdt. Want dat doet ze graag. Situaties schetsen, de meest bizarre laat dat duidelijk zijn, die heel aannemelijk zijn maar die vervolgens 180 graden omslaan. En jou met een gevoel van ‘huh’ achterlaten. Om een voorbeeldje te noemen het proces in de praktijk van de psychiater Dr. De Praeter (hoe krijg je het bedacht!) De subtiele (gortdroge) humor, de wisseling tussen emoties en heel herkenbare situaties is gewoon steengoed. De absurde dialogen, overigens bloedserieus gebracht hoor, in de praktijk doen je geregeld hardop lachen. Tel daarbij de hilarische plotwending op en ook Maurice is een voltreffer.

‘Vooral het begraven blijkt een pak moeilijker wanneer er nog beweging in zit. 
Dat was niet voor herhaling vatbaar.’

De hamvraag van Maurice is niet zo simpel te beantwoorden. Hebben we hier te maken met een sociopaat of met een barmhartig medemens? Hoe dan ook wél met een boek van aparte klasse, al is het maar om de originaliteit en de manier waarop Van Neer alles beschrijft. Geweldig!

4,5 dikke sterren voor m’n nieuwe vriend Maurice, ik zie hem graag!
Patrice – Team De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: