donderdag 13 juli 2017

Auteurs bloggen: Yvonne Bakker


Als je je gevoel laat spreken krijg je uiteindelijk mooie dingen!


Ik ben een laatbloeier. Alhoewel je - als je mijn boek leest - dat niet zou zeggen.

Als kind al verzamelde ik boeken. Was ik niet buiten aan het spelen, dan las ik. Andere meisjes speelden met poppen, maar ik las.  Al heel jong wilde ik schrijver worden, maar het leven besliste anders. Of - als ik heel eerlijk ben - liet ik het leven anders beslissen.

Dus hield ik het bij korte verhalen, gedichten, kinderrijmpjes en dergelijke. Om de een of andere reden dacht ik dat je als auteur een strak dagschema moest hebben, iets wat ik absoluut niet heb en ook niet wil hebben. Totdat ik 24 jaar geleden met mijn bedrijf ’Make It Easy’ begon en hiervoor trainingen ontwikkelde. In een later stadium werden deze trainingen in drukvorm uitgegeven, waarvan ‘A  t/m Z, afvallen zonder lijnen in 26 dagen’ de laatste was.

Dit was allemaal werk gerelateerd, maar omdat het bloed blijkbaar toch kruipt waar het niet gaan kan, ben ik inmiddels jaren geleden al begonnen met het beginnen te schrijven van een thriller. Er ging een wereld voor me open. Wat vond ik dit leuk en ontspannend.
Mijn thriller was nog lang niet af, toen mijn moeder overleed. Dat was voor mij de aanleiding om eerst maar een ander boek te schrijven. Een boek, dat voor een groot gedeelte uit mijn eigen geschiedenis bestaat. En de geschiedenis van mijn moeder en deels van mijn vader.

Toen ik ruim twee jaar geleden opgebeld werd vanuit het Vredespaleis over een boek dat mijn -  in 1947 overleden - vader 100 jaar geleden geschreven had, was ik helemaal de koning te rijk. Door het lezen van dat boek leerde ik na 68 jaar mijn vader kennen. 
Mijn thriller moet nog even in de la blijven, want mijn volgende boek  ‘De erfenis van mijn vader’ gaat nu voor. Maar als ik door mijn thriller opzij te leggen boeken schrijf met zulke goede reacties en recensies hoor je mij niet klagen.

Terwijl ik dit schrijf, scrol ik op mijn Facebookpagina naar de eerste reactie van een lezer over ‘De erfenis van mijn moeder’, die ik kreeg kort na mijn de boekpresentatie, die overigens heel gezellig was.

Dinsdag heb ik je boek gekocht en nu in een adem uitgelezen, een verhaal om niet te vergeten, zeer indrukwekkend. Ik ga het boek zeker nog een keer lezen.’

Zo volgden er vele, onder andere: ‘Onvoorstelbaar wat Paula mee heeft moeten maken. Je gaat helemaal op in het verhaal, leest makkelijk weg, ik kon niet stoppen met lezen. Een indrukwekkend boek.’

En nog eentje: ‘Je hebt een juweeltje geschreven, Yvonne Bakker! Met veel respect en bewondering gelezen. Een boek schrijven is een kunst maar zoals jij de bewoording kon vinden voor de geschiedenis, vind ik bewonderenswaardig, het heeft me geraakt in alles! Zeker een aanrader voor velen!  

Geen opmerkingen: