zaterdag 22 juli 2017

GEVEN EN NEMEN





Een oude volkswijsheid zegt dat het leven bestaat uit geven en nemen. Daarmee wordt bedoeld dat er een soort natuurlijk evenwicht zou moeten bestaan tussen dat wat een mens geeft, en wat hij ervoor terugkrijgt al dan niet door dat te “nemen”.
Dit beeld is vanzelfsprekend een utopie. Zelden zal dat evenwicht nauwkeurig worden benaderd, laat staan gerealiseerd. Dat hoeft ook niet. Er zijn zeker vele situaties en sociale relaties en interacties waarin de balans weliswaar niet bereikt wordt maar het allemaal toch wel goed voelt. En gelukkig is het ook niet steeds goed meetbaar, het is meer een gevoel.
Als je erover na gaat denken, zie je helaas nogal wat situaties die totaal uit het lood zijn geslagen. In het dagelijks leven liggen de voorbeelden voor het oprapen. Kijk maar eens goed om je heen. Het geeft een slecht en onbevredigend gevoel. Maar als je dan weer de zegeningen van het leven ziet en ervaart, valt het veelal wel weer mee.



In de boekenwereld waarin we als fervente lezers en consumenten van al het moois van De Perfecte Buren en andere lezenswaardige blogs bovenmatig zijn betrokken of geïnteresseerd, is er helaas ook niet altijd sprake van een aanvaardbare verhouding tussen geven en nemen.
Dat geldt ook voor sommige uitgevers en auteurs. Het is alleszins begrijpelijk dat commerciële belangen een belangrijke rol spelen in hun gedrag maar soms lijkt het toch echt op eenrichtingsverkeer. Daarbij wordt louter gekeken naar het eigen belang van de uitgever of auteur. Men spint garen bij de naamsbekendheid door zoveel mogelijk Facebookvrienden te vergaren terwijl veelal geen sprake is van enige interactie. Daarbij speelt een rol dat velen er vreemd genoeg op kicken als ze “bevriend” zijn met een bekende auteur. Maar men miskent dat er vaak geen vriendschap is, maar de “relatie” louter als marketinginstrument wordt gezien.



Het kan nog veel erger. Ik heb ooit onder grote opgelegde tijdsdruk een boek van bijna 600 pagina’s geredigeerd. Dat was een niet geringe klus. Tevoren was bekend dat er geen honorarium tegenover stond, dus daarover geen kwaad woord. Doch van waardering viel nauwelijks iets te bespeuren. En dat staat op gespannen voet met een aanpalende basiswaarde in het leven: waarderen en gewaardeerd worden.

 

Geen opmerkingen: