donderdag 20 juli 2017

Leesclub 'Naar bed naar bed' - M.J. Arldigde


Genre: thriller
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789022578599
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 384
Uitgave: 8 juni 2017

Dank aan Uitgeverij Boekerij voor het mogelijk maken van deze leesclub d.m.v. de recensie-exemplaren.

Deelnemers zijn: Claudia, Jolanda, Chantal, Karen, Petra, Ingrid en Patrice.
Leesclubcoördinatie, vragen en samenstelling recensie: Patrice (team De Perfecte Buren)

LET OP, DEZE LEESCLUB BEVAT SPOILERS!

Flaptekst

Helen Grace is de heldin van de populaire thrillerreeks van M.J. Arlidge. Ze is een geharde rechercheur die motorrijdt en zich het liefst alleen door het leven slaat, maar wordt achtervolgd door persoonlijke demonen die haar af en toe zelfs in een depressie dreigen te storten. Toch is zij onmisbaar in de strijd tegen psychopaten die Southampton blijven teisteren en onschuldige slachtoffers maken, op gruwelijke wijze… Helen Grace heeft al genoeg persoonlijke tragedies meegemaakt, maar als het lijk van een bekende in een nachtclub wordt gevonden, komt het moordonderzoek opeens wel heel dicht bij haar eigen leven. Helen zwijgt in alle talen over haar connectie met het slachtoffer en werkt als een bezetene om de dader te vinden. Als er een tweede slachtoffer valt, wringt Helen zich in zo veel bochten dat alles op scherp komt te staan en ze een onmogelijke keuze moet maken. Vertelt ze over haar privéleven of besluit ze te liegen om de aandacht van zichzelf af te houden?

Wat ging vooraf aan deze leesclub van ‘Naar bed naar bed’? De lezers hebben vanaf februari de eerste vier delen met eigen exemplaren gelezen en gerecenseerd. Dit vijfde deel kregen we van de uitgever aangeboden voor deze leesclub. Er is in deze groep lezers een grote mate van verhaalkennis en enthousiasme maar vooral ook zijn er veel vragen en is de betrokkenheid hoog. 

In dit eerste verslag bespreken we de uitstraling van de serie tot nu toe en de verwachtingen van dit vijfde deel.


Wat vinden jullie van de titel, de cover en flaptekst?
Claudia: Wat mij direct opvalt is de overdaad aan reclame voor de andere boeken van Arlidge. Op de achterkant, beide binnenkanten en laatste pagina's van het boek. Naar mijn idee onnodige ruimte opvulling. De cover vind ik mooi en passen bij de rest van de serie. Ook de titel, deel van een kinderrijmpje past bij de rest van de serie. Ducttape maakt je nieuwsgierig naar wat in het boek gaat gebeuren. Ervaring leert ons dat de dader waarschijnlijk dit gaat gebruiken. De flaptekst geeft iets bloot van het verhaal, niet echt heel veel maar genoeg om je nieuwsgierig te maken. Welke bekende van Helen is het slachtoffer? Wie is het tweede slachtoffer? Ik ga snel lezen😜 Ben benieuwd of er iets van onze voorspellingen uitkomt.

Chantal: Wat opvalt is de vele reclame voor de rest van de serie, voor mij te veel. Ducttape op de kaft past goed bij de rest van de serie en aangezien ik aan het voorstukje heb gelezen ook bij het verhaal. Jammer dat er weer hetzelfde staat over de schrijver, en heb al foutje ontdekt want dit is toch het vijfde deel niet het vierde! Ik hoop dat ik het met net zoveel plezier ga lezen als de rest van de delen.

Jolanda: Ik blijf de titels mooi passend vinden. Fijn dat hij die lijn door heeft getrokken. Net als inderdaad de mooie grote letters en spannende onderzin. De ducktape vertelt denk ik inderdaad iets over de moorden. Verder ben ik het met Claudia en Chantal eens dat er veel te veel reclame in staat over de andere delen. En de fout op de achterkant is een gemiste kans. Zonde dat dat er zo verkeerd opstaat. Ik ben benieuwd of dit ook zo in de exemplaren staat die in de boekhandel liggen. Ik zal van de week wanneer ik er ben eens kijken.

Claudia: Btw ik zag net iemand anders op Facebook hier ook een opmerking over maken en die had een gekocht exemplaar. Staat dus op alle boeken....

Karen: Ik vind de cover heel mooi en een goed en duidelijk vervolg qua stijl op de rest van de serie. Dat maakt het boek voor fans van de serie ook herkenbaar in de boekhandel. De reclame is inderdaad wel nogal 'in your face'. Zou beter zijn als dat niet zo was maar dat weten de auteur en de uitgever wellicht ook wel, niemand heeft graag reclame maar vanuit commercieel oogpunt is het wel logisch. (Anderzijds heb ik bij andere boeken van andere auteurs nog niet vaak echt reclame gezien, laat staan zoveel.) De kinderrijmpjes zijn leuk maar ik vind de originele Engelse titels eigenlijk wel leuker... helaas wel geen idee welke vertaling ik beter had gevonden dan hoor.

Ingrid: Voorblad helemaal in zelfde stijl als de eerdere boeken. Binnenkant voorblad staan de eerste twee boeken afgebeeld. Op de achterflap staan de andere twee boeken. Tevens aan het eind een beschrijving van de eerste vier boeken. Op zich heel handig omdat dan gelijk duidelijk wordt wat de volgorde is en de beschrijving is weer even een opfrisser. Kortom, prima gedaan zo.

Patrice: Marketingtechnisch (mijn vakgebied) is het heel slim om voor herkenning te gaan én een totaal eigen stijl te hebben. Dat is wat hier wel gebeurt. De rijmpjes, de opmaak, hetzelfde formaat (dat is ook weleens anders) In een oogopslag herken je de vijf in de boekenhandel, heel goed over nagedacht! 

Petra: Oké, het merendeel is denk ik al gezegd maar ik schrijf het toch op: past goed in de lijn van de andere boeken. De ducttape heeft vast te maken met de handelwijze van de moordenaar. Samenvatting achterkant is prima, genoeg om te intrigeren. Voor mij zijn de quotes uit recensies volstrekt overbodig. Veel reclame voor de voorgaande boeken. De afbeeldingen aan de binnenkant van de kaft vind ik niet nodig. Samenvattingen van de andere boeken aan het eind zijn wel nuttig zeker voor mensen die voorgaande delen niet hebben gelezen.


Wat zijn je verwachtingen van 'Naar bed naar bed'? Vertel...... Ik wil onderhand wel eens weten hoe het nou zit tussen Charlie en Helen?
Jolanda: Ik hoop dat ze een soort vriendinnen blijven, ik gun Helen wel iemand waarop ze kan rekenen en die er voor haar is wanneer ze het nodig heeft. Dat maakt Helen ook kwetsbaar en zachter.

Waarom willen we dat Helen 'zachter' wordt? Is dat omdat we haar dat gunnen of omdat we dat verwachten/hopen?

Jolanda: Goede vraag, misschien om beter met haar mee te kunnen voelen? En daardoor zelf meer betrokken te blijven met haar, omdat ze toch de hoofdpersoon is? Ik ben wel benieuwd naar wat jij en de andere hiervan vinden.

Patrice: Ik weet het niet. Ik hou wel van een harde tante maar ze krijgt wel veel op haar dak. Het moet wel geloofwaardig blijven uiteindelijk dus Arlidge zal haar moeten blijven ontwikkelen. Of de andere personages moeten een grotere rol krijgen en daardoor meer inhoud of aanvulling geven op Helen.

Claudia: Ik vond het juist interessant dat Helen zo’n pittige tante was en vond het jammer dat ze steeds softer werd. Wel mooi om de vriendschap tussen haar en Charlie te zien groeien want in het begin kon ze haar niet uitstaan toch.

Petra: Ik verwacht weer een spannend verhaal. Het zal denk ik te maken hebben met Helens "ontspanning". Daarnaast ben ik erg benieuwd hoe Helen zich verder ontwikkelt.

Chantal: Ik ben benieuwd wie er nu van Helens bekenden dat slachtoffer wordt, en hoop toch echt niet Charlie. Want die heeft al genoeg voor haar kiezen gehad.

Petra: Dat hoop ik ook Chantal.

Karen: Dat dacht ik ook, "als het Charlie maar niet wordt".

Jolanda: Ik ben benieuwd of dit deel opnieuw zo afschuwelijk spannend zal worden, met misschien een ontroerend open einde? Ik ben heel benieuwd welk verhaal er achter de hoofdinspecteur zit. Eigenlijk is dit voor mij de grootste onbeantwoorde vraag uit het laatste deel.

Petra: Dat is me een griezelig ventje hoor. Volgens mij gaat daar echt nog wat mee gebeuren.

Claudia: Daar ben ik ook zo benieuwd naar. Ik vond het zo'n creep die vent bleh.

De titel voorspelt niet veel goeds......als je even aan het lezen bent, komt dat er dan ook uit? Is het spannend (genoeg)? Noem eens een voorbeeld.
Jolanda: Let op SPOILER!!!! Blz. 178 hoofdstuk 62 t/m hoofdstuk 65. Ik vind hem spannend maar niet spannend genoeg zoals bij zijn andere delen. Daar kreeg ik het soms benauwd bij, en dat heb ik hier niet. Mijn voorbeeld (let op nu volgt de SPOILER! Aan het eind van hoofdstuk 62 vindt Gary het lijk van Paine. Hij beschrijft er echt goed hoe hij de woning binnen gaat (terwijl je als lezer al weet wat hij gaat aantreffen), de vragen die door zijn hoofd gaan waar Paine mee bezig is, de warmte die op hem af komt. Dit maakt het heel spannend. Tot de laatste regel, waar staat dat de reden dat hij aan de grond vastgenageld is, de stank is. Hier kan ik me van alles bij voorstellen. Maar er wordt nergens echt op in gegaan. Ook niet wanneer Helen in hoofdstuk 65 Paine onder ogen krijgt en het laken voor het eerst optilt. De beschrijving dat het leek alsof hij van binnenuit geëxplodeerd was komt toch niet zo beeldend over zoals hij in zijn eerste boek (dacht ik) het over bv de maden had. Dit was zo beeldend geschreven dat ik het niet vergeten ben. En dat mis ik in dit boek tot nu toe wel.

Petra: Ik vind het niet zo spannend als de voorgaande delen. Daarin werden ook veel sneller slachtoffers gemaakt volgens mij. Wat Jolanda zegt klopt ook wel, veel minder beschrijvend. Ik vind het tot nu toe meer psychologisch spannend. Met name hoe Helen hiermee omgaat dus.

Patrice: Dat ben ik met je eens Petra, de tergende spanning ontdek ik nu ook (nog) niet maar er is wel een continue onderliggende spanning die elk moment naar boven kan komen. Het psychologisch element is hoger dan in de vorige delen maar ik vind het wel iets trager. Dat kan komen door de subtiele omschakeling van meer actie naar meer hersenwerk. 

Chantal: Ben het met Jolanda en Petra eens het is een beetje veranderd van beeldend naar psychologisch, misschien toch de druk van volgende deel moet af! Minder slachtoffers dat heeft met aard van de misdaad te maken, bij brand kan je nu eenmaal meer slachtoffers verwachten dan bij een misdaad zoals deze uit wraak.

Hebben jullie dan de indruk dat dit verhaal met minder passie of inspiratie is geschreven? Of is het juist die comfortzone waar hij voor kiest of dat er sprake is van deadlines ivm populariteit van de serie?
Chantal: Minder inspiratie en door tijdsdruk gekozen voor veilig, denk ik
Maar dat is dan toch geen positieve ontwikkeling?!

Petra: Ik heb een interview met hem gelezen op leesmagazine van Bol. Daar zegt hij dat hij een idee had voor 7 delen. De uitgeverij ziet er meer delen in. Ik vermoed dus dat hij zijn idee nu dus aan het uitsmeren is over meer delen. 

Proef je iets van langdradigheid Petra?
Petra: Langdradig wil ik het niet noemen. Meer dat hij echt aan het uitzoeken is hoeveel hij in een boek kan zetten om het spannend te houden en de optie tot meerdere delen daardoor openhoudt? 

Chantal:@Petra dat denk ik ook.

Jolanda: Ik vind het ook niet langdradig, daar schrijft hij te goed voor, maar ik denk inderdaad net als Petra dat hij zoekende is. Met het einde van dit deel weet hij in elk geval dat zijn vaste lezers het volgende deel ook willen gaan lezen.

Zou je het omschrijven als bewust een verhaallijn opbouwen en lijnen openhouden voor vervolg? 
Jolanda: In dit deel zeker inderdaad!

Patrice: Een vervolg komt er zeker want de verhaallijnen zijn nog lang niet volledig. Er zijn nog zoveel vragen en open lijnen. Ben wel heel benieuwd of Arlidge de wijziging naar het psychologische doorzet of dat hij terugpakt naar de ruwere scènes en meer actie zodat de spanning meer continu is.

Volgende week volgt de beoordeling en eindconclusie van deze leesclub!

Lees hier wat deze lezers van 'Iene Miene Mutte, 'Piep zei de muis', 'Pluk een roos' en 'Klikspaan' vonden.  

Geen opmerkingen: