maandag 10 juli 2017

‘Slapende reuzen’ – Sylvain Neuvel

 
Genre: speculatieve thriller
Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045213118
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 272
Uitgave: 18 mei 2017

Met dank aan Karakter Uitgevers B.V. voor het recensie-exemplaar.

we zijn niet alleen...

Cover: het eerste dat opvalt is het gezicht. Dit gezicht wordt vormgegeven door meerdere sterrenstelsels en geeft door de manier waarop deze gerangschikt zijn, de illusie van een gezicht waarvan de ogen gesloten lijken te zijn. De rest van de cover bestaat uit sterren tegen een zwarte achtergrond, het heelal. De titel van het boek is weergegeven in glanzende letters, met vlak erboven de zin: we zijn niet alleen. De cover krijgt van mij een 9.

Samenvatting van het verhaal
Rose Franklin uit Deadwood, South Dakota, heeft net haar elfde verjaardag gevierd. Ze heeft een nieuwe fiets gekregen. Ze besluit na haar feestje een stukje in het bos te fietsen. Rose ziet in de verte een turquoise gloed. Terwijl ze naar deze gloed wandelt, verdwijnt de grond onder haar voeten en ze valt. Ze raakt buiten bewustzijn. Als ze wakker wordt, ligt ze in een 15 meter diep gat, dat volmaakt vierkant is. De wanden zijn donker en kaarsrecht en hebben een ingewikkeld snijwerk dat een helder turquoise licht geeft. Brandweermannen arriveren om Rose te helpen en zijn verbijsterd over wat zij zien: Rose blijkt in de palm van een reusachtige metalen hand te liggen die in het gat ligt. Al gauw na haar val neemt het leger de leiding over. Rose Franklin krijgt pas na 17 jaar weer de kans de handpalm te zien. Ze is inmiddels doctor in de natuurkunde en krijgt de mogelijkheid om in het geheim met een team de hand te onderzoeken.


Het bestaan van de hand druist tegen alles in wat men meent te weten over de Amerikaanse beschavingen. De hand blijkt na testen 1000 jaar ouder dan de oudst bekende beschaving. De hand is een raadsel: het tart alle natuurkundige wetten.

Tijdens het onderzoek zijn er tegenslagen waardoor interesse van de Amerikaanse overheid in project vermindert en het onderzoek wordt stilgelegd. Een aantal medewerkers van het project kan zich hier echter niet bij neerleggen en ze besluiten door te gaan om uit te zoeken wat het artefact nu precies inhoudt. Door de uitzonderlijke omstandigheden bij het onderzoek van het artefact ontstaan er stressvolle situaties, waar de teamleden op verschillende manieren mee omgaan. Ze komen voor de vraag te staan of het artefact kan zorgen voor eeuwige vrede of dat het juist gebruikt kan worden als een massavernietigingswapen. Het team moet keuzes maken wat ethisch en moraal verantwoordelijk is.

Conclusie
Het verhaal begint met "Bestand nr. 003" Vraaggesprek met dr. Rose Franklin, PhD, Senior wetenschapper, Enrico Fermi Instituut. Locatie: Universiteit van Chicago, Chicago, IL
Het blijkt dat dit de vertelstijl van het verhaal is. Het gehele boek bestaat uit verschillende bestanden, zoals vraaggesprekken met diverse mensen (wetenschappers, militairen, politici), logboeken, audiodagboeken, nieuwsartikelen, missierapporten en transcripties. Er is één personage dat steeds terugkeert in zo goed als alle bestanden: de interviewer. Het wordt gedurende het hele verhaal niet bekend wie de (mannelijke) interviewer is, wat mijn nieuwsgierigheid alleen maar vergrootte. Wat is de reden dat hij onbekend dient te blijven? Het is intrigerend dat je niet weet wie de interviewer is. Het is een man en hij heeft duidelijk de leiding over de gehele operatie. Organisaties zoals NSA kan hij zomaar aan de kant schuiven. Het is dus een man met veel (politieke) macht.

De schrijfstijl maakt het verhaal interessant. Het is echt alsof je geheime rapporten, interviews en verslagen leest. Wat daaraan bijdraagt is het feit dat de bestanden elkaar weliswaar opvolgen, maar er regelmatig bestanden ontbreken. Zo begint het verhaal met bestand nr. 003, dan 004 en dan een sprong naar 007, 009 en 017. Wat houdt dat in? Krijg je als lezer maar een deel van de waarheid over de hand te lezen? Zijn de bestanden die ontbreken, bewust weggelaten? Wat het lezen van deze bestanden zo interessant maakt, is dat het boek op deze manier geen standaardverhaal is. Met het lezen van elk bestand krijg je als lezer steeds meer inzicht in wat er aan de hand is.

Alle medewerkers van het project houden een audiodagboek bij om hen te helpen om met de stress om te gaan. Je krijgt door deze tapes een beter inzicht in de mensen die meewerken aan het project en hun motivatie en beweegredenen. Ondanks deze afstandelijke manier van schrijven leer je de personages uit de bestanden goed kennen. Hoe meer je over het artefact te weten krijgt, des te meer vragen roept het bij de lezer op: is het een wapen? Is het buitenaards? Welk doel dient het?

Het boek wordt beschreven als een speculatieve thriller. Ik vind het persoonlijk niet echt een thriller. Het is meer een sciencefictionverhaal. Dit vanwege het vermoeden van het bestaan van aliens en de verschillende takken van de wetenschap die een belangrijke rol spelen gedurende het verhaal, zoals bijvoorbeeld natuurkunde, wiskunde en cryptologie.

De epiloog verraste mij zeer aangenaam en intrigeerde mij. Aan het einde van het verhaal is door het open einde goed te merken dat “Slapende reuzen” het eerste deel is van een tweeluik. Ik kijk erg uit naar het volgende deel "Ontwakende goden" dat in november 2017 verschijnt. Ik geef “Slapende reuzen” 3,5 sterren

Jeanine Feunekes-Both - recensente De Perfecte Buren



Geen opmerkingen: