woensdag 16 augustus 2017

'De vulkaan' - Ilja Gort


Genre: roman
Uitgever: Slurp Publishers
ISBN: 9789082522099
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 218
Uitgave: mei 2017  


Met dank aan Slurp Publishers voor het recensie-exemplaar


Na de prachtige absurdistische zwarte roman “De vrouwenslagerij” (5*) en de onderkoeld humoristische thriller “Chateau fatale” (4*) was thans de beurt aan de nieuwe roman van Ilja Gort met als titel “De vulkaan”.

De in Parijs wonende, aan lager wal geraakte wijnhandelaar Emile Pernot erft van zijn oudoom Jules het Domaine viticole La Mirabelle in het dorpje Sardets in Frans Baskenland. Van de ene op de andere dag is hij een vermogend man met een schitterend wijndomein. Met zijn kat Merlootje (what’s in a name?) vertrekt hij voor een eerste bezichtiging van zijn nieuwe bezit naar Sardets en ontmoet daar de trouwe medewerker van het wijndomein Plouc. Met hem klikt het meteen.
Emile is al snel verliefd op het ingedutte dorpje en haalt zich in zijn hoofd er burgemeester te willen worden om het dorpje in de vaart der volkeren tot grote hoogte op te stuwen. De uit “Chateau fatale” bekende journaliste van “Le Figaro” Leonie Fougard kruist in Parijs tijdens de verhuizing zijn pad. In zijn stamkroeg Chez Georges heft hij met haar het glas op zijn nieuwe toekomst.

“Hij neemt een proefslokje en doet op overtuigende wijze een leeglopend gootsteenputje na.”

Tot zijn eigen verbazing wordt Emile al snel na zijn komst in Sardets tot burgemeester gekozen. Met enkele dorpsgenoten maakt hij grootse plannen rond het veronderstelde bestaan van een slapende vulkaan bij het dorp. De ter plaatse wonende vulkanoloog Professor Alessandro Falcone heeft het bestaan ervan aangetoond met een wetenschappelijk nogal dubieus onderzoek. De vulkaan wordt met veel bombarie gebombardeerd tot een toeristische trekpleister voor het dorp. Met behulp van list en bedrog en de onbesuisde aannemer Bork wordt het project verder uitgebouwd. Maar blijft dat goed gaan?

Ilja Gort heeft een sterk ontwikkeld gevoel voor humor, dat staat buiten kijf. Uit een waarschijnlijk heel grote duim zuigt hij met groot gemak absurdistische gebeurtenissen die de lezer met regelmaat doen glimlachen. Het taalgebruik van Gort is eenvoudig en onberispelijk, maar ook treffend. Met weinig woorden schept hij al snel een haarscherp beeld van de omgeving en de personages. Bij tijd en wijle komt originele, soepele beeldspraak voorbij.

De plot van het verhaal is even ongewoon als grappig en fijnzinnig. Het slot van het verhaal is heftig en leuk bedacht. En als de lezer het boek dichtslaat, blijft een ontspannen gevoel over. Dat is precies wat een boek moet doen. Overigens is het eind van het verhaal enigszins voorspelbaar maar daarom niet minder aardig. “De vulkaan” verdient vier heldere sterren.  

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

‘Goede dochter’ - Karin Slaughter

 
Genre: thriller
Uitgever: HarperCollins
ISBN: 9789402726800
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 510
Uitgave: juni 2017

Met dank aan HarperCollinsHolland voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur
(bron: wikipedia)

Karin Slaughter (6 januari 1971) is geboren in een klein stadje in Georgia en woont tegenwoordig in Atlanta. Ze is bekend door haar thrillers uit de Grant County-reeks, die ook wel de Sara Linton-reeks genoemd wordt. Naast de Grant County-reeks, heeft Karin Slaughter "Vervloekt geluk" samengesteld. In dit boek schrijven Amerikaanse, Engelse en Nederlandse auteurs een hoofdstuk aan de hand van een bedel van een bedelarmband, die als rode draad door het boek loopt. "Triptiek" en "Versplinterd" zijn thrillers die niet in de Grant County-reeks thuishoren, maar personages uit deze reeks komen wel voor in de boeken, deze reeks is bekend als de Atlanta-reeks, Will Trent-reeks of Sara Linton-reeks.

De filmrechten van de Will Trent-thrillers zijn verkocht aan de Zweedse filmmaatschappij Yellow Bird. Karin Slaughter blijft verbonden aan de filmserie als executive producer en zij zal zelf het script schrijven. Triptiek zal het eerste boek zijn dat wordt verfilmd.


Korte inhoud
Achtentwintig jaar geleden: het zorgeloze leven van zusjes Charlotte en Samantha Quinn en hun ouders wordt wreed verstoord door een gruwelijke aanslag. Hun moeder verliest daarbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude.  
Achtentwintig jaar later: Charlotte - de klassieke 'goede dochter' - is advocaat geworden, in de voetsporen van haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Want de schokkende waarheid wil niet langer begraven blijven...

Na een brutale overval wordt het leven van de zusjes Quinn nooit meer hetzelfde. Gamma, hun moeder wordt voor hun ogen vermoord en zelf ontsnappen ze ternauwernood aan de dood. 

Achtentwintig jaar later - Sam heeft in New York haar leven zorgvuldig opgebouwd en wil niets meer met Pikeville, het dorp uit haar jeugd te maken hebben. Charlie is in Pikeville blijven wonen. Als zij getuige is van een dubbele moord komen de demonen uit het verleden weer boven drijven. En als er niet veel later een aanslag op haar vader wordt gepleegd, neemt zij contact op met Sam. Met veel tegenzin en niet van plan langer te blijven dan noodzakelijk zakt die terug af naar Pikeville.

dinsdag 15 augustus 2017

Boek van de Maand Bookflash deel 2: 'P.I.D.' - Bronja Hoffschlag en WIN




Bookflash deel 2

Het kind sloop aarzelend dichterbij en gluurde naar hem over de lage heg, die de twee tuinen van elkaar scheidde. “Wat ben je aan het doen, Tom?” Ze fluisterde, hoewel ze geen idee had waarom.
“Ssst, Judy,” siste hij en tijgerde op zijn buik naar de ruimte onder de veranda. De houten planken waren vlak boven zijn hoofd en hij zag er bijna geen hand voor ogen. Hij voelde spinnenwebben aan zijn gezicht plakken en slechts centimeters voor hem dacht hij een klein dier weg te zien schieten. Hij wilde er niet over nadenken wat het zou kunnen zijn.
Het deed er niet toe. Het was weg en hij had andere dingen aan zijn hoofd.
Langzaam begonnen zijn ogen aan het extreme donker te wennen en hij merkte dat hij alles buiten zijn onaangename schuilplaats nu duidelijker zag dan een paar minuten eerder. Vanonder de veranda gluurde hij heimelijk naar Judy.
Even leek het erop dat ze haar interesse in het vreemde gedrag van haar oudere buurjongen begon te verliezen, toen ze om zich heen keek en haar blik op de schommel naast haar bleef rusten.
Tom knikte haar bemoedigend toe, maar wist dat het te donker was om dit kleine gebaar over te kunnen brengen op deze afstand.
Judy wiebelde van haar linkervoet op de rechter en richtte haar blik toen weer op hem. Plotseling vastberaden liet ze zich op de grond zakken en kroop op handen en knieën door een smalle opening in de heg. Zoals ze Tom had zien doen, schoof ze plat op haar buik in de richting van zijn schuilplaats.
”Nee, Judy,” kreunde hij. “Ga terug. Ga terug.” Angstig dat haar aanwezigheid de zijne zou verraden keek hij om zich heen, maar behalve het meisje zag hij niemand.

maandag 14 augustus 2017

’Terug naar Berlijn ’ – Verna B. Carleton

 
Genre: roman
Uitgever: Querido
ISBN: 978 90 214 0529 2
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 349
Verschijningsdatum: 4 juli 2017

Met dank aan uitgeverij Querido voor dit recensie-exemplaar.

Over de auteur
Verna B. Carleton (Verenigde Staten, 1914-1967) emigreerde in 1933 naar Mexico. Ze was bevriend met Frida Kahlo en Duitse exilschrijvers als Anna Seghers en Walter Benjamin. Tot haar dood was ze vertrouweling van fotografe Gisèle Freund. Ze schreef artikelen voor onder meer The New Yorker.

Samenvatting van het verhaal
Vanuit Florida reist een Amerikaanse journaliste mee op een boot die hen naar Europa brengt. Ze wil de zomer daar doorbrengen. Op de boot bevindt zich een bonte verzameling van andere nationaliteiten. Daar ontmoet ze het Britse echtpaar Devon dat in Londen woont. Vanaf de eerste avond merkt ze al dat het echtpaar in een of andere crisis zit. Algauw hebben Nora en zij een vriendschapsband. De man, Eric Devon, bekent aan haar dat hij niet voor een bronchitis naar Jamaica is gegaan maar dat hij is ingestort en dat niemand hem kan helpen. Als er nog een Duitser aan boord komt ontwijkt Eric hem want hij kan de man niet uitstaan en daar heeft hij zo zijn redenen voor.

Eric heeft jarenlang in ballingschap geleefd, heeft een nieuwe nationaliteit en dus ook een nieuwe naam en achtergrond. Hij is als vluchteling naar Londen gekomen in 1934. Nora, zijn vrouw, is heel opgetogen dat hij eindelijk hun geheim aan de Amerikaanse heeft verteld. Het zijn al slopende jaren geweest en het is hard om continu in angst te moeten leven. De Amerikaanse journaliste stelt voor om samen met hen naar Berlijn te gaan. Hopelijk kan hij op een dag met een objectieve blik de goede maar ook de destructieve kant bekijken van zijn vaderland.

’Tabé Java Tabé Indië’ – Ronald Nijboer

 
Genre: non-fictie
Uitgever: HarperCollins Holland
ISBN: 978 94 027 2730 2
Uitvoering: paperback met flaptekst
Aantal pagina’s: 286
Verschijningsdatum: 8 augustus 2017

Met dank aan uitgeverij HarperCollins Holland voor dit recensie-exemplaar.

Het verhaal van Evert-Jan Nijboer begint op 6 april 1945 wanneer de Canadese bevrijders het dorp Hardenberg binnen rijden. Iedereen voelt het historisch belang van die dagen en zodoende begint hij een dagboek bij te houden. Op 25 mei 1945 kon de overwinning gevierd worden en dat was voor hem ook een bijzondere dag aangezien hij tweeëntwintig jaar werd. Veel van zijn leeftijdsgenoten hadden de bezettingstijd lijdzaam ondergaan. Zoals zoveel Nederlanders meldde hij zich aan bij De Binnenlandse Strijdkrachten, de BS.

Nederland wilde zo snel mogelijk met een volwaardig leger deelnemen aan de oorlog tegen Japan om de Indische kolonie weer in te lijven. Het leger bood voor Evert-Jan en zijn broer Gerrit-Jan een stabiel inkomen en beloofde goede voorwaarden als de soldaten terug thuis kwamen. Maar vooral de hang naar avontuur was wel misschien het doorslaggevende argument om te kiezen voor Indië. Op 17 mei 1945 zet Evert-Jan zijn handtekening en wordt hij oorlogsvrijwilliger. Hij gaat naar een opleidingskamp in Engeland. Ondertussen capituleert Japan en twee dagen erna roept vrijheidsstrijder Soekarno de onafhankelijkheid van de Republiek Indonesië uit. De Nederlanders waren niet meer welkom. Vrijwel niemand had dit in Nederland zien aankomen en ook nam niemand het serieus. Ondertussen in Engeland hadden ze amper notie van wat zich afspeelde in Indië. Over de actuele situatie op Java werd niet gesproken. Het is 2 oktober als de soldaten melding krijgen dat ze naar Liverpool moeten vertrekken waar hun boot klaar ligt.

Wat dan volgt is een lange zeereis met de nodige complicaties. Er is enorme onzekerheid door de wispelturige ontwikkelingen op politiek niveau tussen Nederland en Soekarno. Ook de Britten hebben nog altijd het opperbevel in dit gebied. Eenmaal aangekomen in Java moeten ze korte metten maken met de groep extremisten. Evert-Jan zit nu in de W-brigade en het doel is om gebieden te veroveren en vooral om orde en rust te herstellen. Wat dan volgt is een ware hel, een ware verschrikking voor degenen die er middenin zaten. En ook de politieke omstandigheden die maar blijven aanslepen en waar ook Evert-Jan deprimerend van wordt. Door een noodlottig toeval besluit hij om terug naar huis te keren. Op 27 februari 1948 zet hij terug koers naar huis.


“Java, en straks Indië, laten we achter ons. Ook laten we er onze kameraden achter; ook onze dode kameraden. Veel is beleefd en geleden. God geve dat het niet tevergeefs is geweest. Dat is een gedachte die velen bezig hield in deze uren van vertrek.”


zaterdag 12 augustus 2017

'Moederwond' - Gwyneth Leermakers







Dorry Vogels & Inge Brunnekreef wonnen onlangs ‘Moederwond’ van Gwyneth Leermakers bij ons.
Een van de voorwaarden was om een korte review te schrijven die wij zouden publiceren op ons blog. 
Beide dames zijn het in grote lijnen eens met elkaar. Lees nu hun bevinding over ‘Moederwond’.






Dorry Vogels

Mooie cover, groene achtergrond met drie vrouwenhoofden. Past goed bij het verhaal dat over drie vrouwen gaat: Oma, Myra en Phaedra.
Het verhaal wordt in het begin verteld door Myra. Je leest over het verhaal van haar en haar (stief) vader. Wat er tussen hen gebeurd is. Daarna wordt het verhaal verder verteld door Phaedra, de dochter van Myra. Het begint met haar succesvolle loopbaan, dat ze zwanger raakt en dit niet echt vlekkeloos verloopt. Als Fara, haar dochter wordt geboren, en ze na de bevalling een tijd uit de running is merkt ze dat haar baan op het spel staat. Dan besluit ze uit te zoeken waarom er zoveel twijfels zijn en ze zich zo onrustig voelt in haar leven. Nadat ze een gesprek aangaat met haar oma en moeder wordt het haar duidelijk.
Het verhaal wordt verteld in het verleden, door Myra en het heden door Phaedra.
Ik was de gelukkige die dit boek mocht lezen. Het maakt mij boos dat er zoveel onbegrip wordt getoond over incest seksueel misbruik. Dat het vaak niet geloofd wordt. 
Op het sterfbed van Myra’s vader vraagt hij: ‘Kun je me vergeven, je weet wel van vroeger?’
Ze kijkt hem recht in de ogen en ziet dat hij het meent. Maar ze voelt niks, helemaal niks en zegt: ‘Nee, dat kan ik niet'.

Het is een waargebeurd verhaal over misbruik en familiegeheimen. Hoe het geheim wordt gehouden en mensen die dit meegemaakt hebben hoe ze zich schamen en vaak de schuld aan zichzelf geven. Denken: gebeurt dit echt!
‘Moederwond’ is een goed opgebouwd verhaal dat in korte hoofdstukken geschreven is. Een indrukwekkend en emotioneel boek. Het leest makkelijk en Gwyneth Leermakers heeft een fijne schrijfstijl. 
Voor mij zeker 5 sterren waard.


Inge Brunnekreef

De cover vind ik prachtig. Je ziet een vrouw maar dan drie keer. Prachtig omdat het verhaal gaat over Phaedra, Myra en haar oma. De titel vind ik ook heel erg mooi en heel goed passen bij het verhaal. Phaedra lijkt een gelukkig getrouwde vrouw met een heel lieve man, maar schijn bedriegt. Na haar zwangerschap ligt ze in de knoop met zichzelf en is ze op zoek, maar waarnaar precies. Ze besluit een boek te schrijven en zo komt ze er achter wat er vroeger allemaal is gebeurd met haar moeder en oma.

Het verhaal wordt in het begin verteld door Myra, de moeder van Phaedra. Dit is in de verleden tijd. Daarna gaat het boek verder en vertelt Phaedra haar verhaal. Je leest over het verhaal van Myra en haar stiefvader en wat er allemaal gebeurt. Hoe mensen hun ogen kunnen sluiten voor zoiets kan ik met m’n hoofd niet bij. Ook lees je over Phaedra en haar succesvolle loopbaan. Als ze zwanger raakt van haar dochter Fara gaat het niet allemaal volgens plan. De zwangerschap loopt niet vlekkeloos en na de bevalling is ze nog een hele tijd uit de roulatie. Ze merkt dat haar baan op het spel staat. 


Een prachtig waargebeurd verhaal. Gwyneth Leermakers heeft een fijne schrijfstijl en ze weet me goed te pakken met dit verhaal. Een verhaal wat diepe indruk op mij heeft gemaakt. 
Dit komt ook wel door het thema misbruik. Ze weet precies te verwoorden hoe dit een grote rol heeft gespeeld in de drie generaties. 

Kun je het mij vergeven. Je weet wel, van vroeger ?’ hij kucht. 
Ik kijk hem recht in de ogen. Ik zie dat hij het meent. Ik voel niets, helemaal niets. ‘Nee, dat kan ik niet.’

Het boek heeft korte hoofdstukken en leest als een trein. De personen worden heel goed uitgewerkt. Het is erg aangrijpend en je leeft echt met Kyra en Phaedra mee. 
Ik voel woede en verdriet maar ook vreselijke afschuw en ook de onrust bij Phaedra.

‘Moederwond' is een indrukwekkend en emotioneel debuut van Gwyneth Leermakers. Ik heb genoten van elke bladzijde en bleef maar doorlezen. Wel moest het verhaal even bezinken.

Ik geef het boek de verdiende 5 sterren


vrijdag 11 augustus 2017

Marc-Jan stelt zich voor.



Hi leesmaatjes!


Ik ben Marc-Jan en sinds enkele maanden ben ik als recensent en kortverhaal-auteur aan het werk voor De Perfecte Buren. Misschien is het wel even leuk als ik wat dingetjes over mijzelf vertel. Ik ben dus Marc-Jan van Dam. Een boekenfreak die de vorige eeuw niet gezien heeft. Ik ben dus geboren op 21 september 2000, reken dus maar uit of ik inmiddels volwassen ben of nog steeds een broekie ben ;). Ik heb drie grote hobby’s. Dit zijn, in deze volgorde, schrijven, lezen en basketbal. Schrijven doe ik sinds ik zeven jaar was. Heerlijk om je gedachten aan papier toe te vertrouwen. En wanneer je dan van anderen hoort dat ze het goed vinden, geeft mij een enorme boost als het gaat om zelfvertrouwen. En dat geldt niet alleen voor het zelfvertrouwen in het schrijven. 

Gek genoeg heb ik op de basisschool heel lang stil gehouden dat ik schreef. Dat ik ooit een boek wilde schrijven sprak ik al helemaal nooit uit. Want zeg nu toch zelf: ‘Boeken en schrijvers zijn saai!’ Maar uiteindelijk kwam ik over dat punt heen en schreeuwde ik het tegen hen (beetje overdrijven kan geen kwaad): ‘Boeken en schrijvers zijn niet saai! Ik durf te wedden dat ik in meer werelden ben geweest dan jullie!’ Lezen deed ik ook al sinds ik klein was. Dit heeft een poosje op een laagpitje gestaan, maar sinds ik mijn eigen boekenblog begon ben ik weer meer gaan lezen. Ik recenseer nog steeds op mijn eigen blog en vanaf nu dus ook voor De Perfecte Buren.

Ik heb twee broers en zussen. Samen met één van die broers vorm ik een tweeling, maar echt lijken doen we niet op elkaar. Ook ben ik trotse oom van twee schattige neefjes en een über schattig nichtje. Ik zit op het Ichthus College Veenendaal en hoop daar volgend jaar mijn havodiploma te behalen.
Ik hoop dat jullie mij zo een beetje hebben leren kennen en anders kun je mij natuurlijk altijd een berichtje sturen. Want een ieder die mij kent, weet dat ik erg actief ben op social media. Vooral Facebook, Instagram en Twitter doe ik veel!

Greetz,
Marc-Jan van Dam (kortverhaal-auteur en boekrecesent bij De Perfecte Buren)

’De gevangenisfamilie van Perry T. Cook ’ – Leslie Connor

 
Genre: kinder & jeugd
Uitgever: Lemniscaat
ISBN: 978 90 447 0888 9
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 331
Verschijningsdatum: 1 juni 2017

Met dank aan uitgeverij Lemniscaat voor dit recensie-exemplaar.

Maak kennis met Perry T. Cook. Wat is er zo speciaal aan dit elfjarig kereltje? Wel het feit dat hij en zijn moeder in een gemengde penitentiaire inrichting wonen. Het is een beperkt beveiligde inrichting die de naam Blue River draagt en is gelegen in het piepkleine Surprise, Nebraska. Hij heeft er een leven opgebouwd en samen met zijn moeder Jessica en andere bewoners heeft hij het er naar zijn zin.

Het is Perry’s eerste dag in de brugklas in Butler County. Hij is harstikke blij dat hij Zoey terug ziet en dat ze in dezelfde klas zitten. Vanaf groep zes was alles anders geworden toen hij Zoey leerde kennen. Hij kon niet naar karate- of muziekles gaan en hij had ook nog last van Brian Morris, een echte pestkop. Maar met Zoey op het toneel te verschijnen is alles anders geworden. Sindsdien zijn ze dikke vrienden en Zoey heeft nog nooit iets rots gezegd over het feit dat hij in een gevangenis woont. Ook zij heeft zo haar problemen en meer bepaald met haar stiefvader Tom.

Jessica heeft vijftien jaar gekregen waarvan ze er bijna twaalf heeft opzitten. Over een paar weken mocht ze haar voorwaardelijke vrijlating aanvragen. Maar directrice Daugherty had haar verteld dat er een kink in de kabel zat. Perry is hier nog niet van op de hoogte gesteld en gaat ervan uit dat ze binnenkort kunnen vertrekken. Er is iemand die op de hoogte is van Perry’s situatie en de zeer ongebruikelijke regeling die de directrice als Perry’s voogd op zich heeft genomen en die absoluut niet bereid is om een oogje toe te knijpen. Perry moet naar het kantoor van mevr. Daugherty komen waar hem wordt verteld dat er iemand moeilijk doet omdat hij in de gevangenis woont. Het betekent een grote verandering, Perry moet namelijk onmiddellijk de gevangenis verlaten en bij de Officier van Justitie Thomas VanLeer gaan wonen. Er is één voordeel: het blijkt bij Zoey te zijn maar Perry voelt zich meer dan ellendig!

donderdag 10 augustus 2017

Win ‘Lichte jaren’ van Elizabeth Jane Howerd








Kei leuke win actie dankzij Uitgeverij Atlas Contact.

Hebben jullie Nancy haar recensie al gelezen? Ja toch!

En wil jij kans maken op deze lekkere dikke pil, dat kan!

Als jij weet in welk landhuis De Cazalets hun zomer doorbrengen en dit mailt naar perfecteburen@gmail.com ligt deze roman misschien binnenkort bij jou in de brievenbus.
Hoe gaaf is dat zeg! Verder vragen we om, na het lezen van heb boek, een korte review te plaatsen op Hebban, Goodreads, Bol en openbaar op je eigen tijdlijn.



Zet in onze besloten groep (onder deze post) ‘De Cazalets - ik doe mee’
Good Luck!


Korte inhoud:

De nadagen van het victoriaanse Engeland en de eerste onzekere jaren na het einde van de oorlog vormen de achtergrond van de vierdelige 'Cazalet-kronieken' van Elizabeth Jane Howard, die de periode 1937-1947omspannen. Deel 1, 'Lichte jaren', begint eind jaren dertig, in de laatste gouden jaren voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In de zomermaanden komen drie generaties van de familie Cazalet bij elkaar op hun familielandgoed vlak buiten Londen. Ze vullen hun dagen met kinderspelletjes in het bos, picknicken op het strand, gin-tonics in de tuin, feestmalen in de eetkamer. Het is een zonovergoten, onbekommerde tijd - maar onder de idyllische oppervlakte broeien er affaires en gefnuikte ambities; en de oorlog werpt zijn schaduw vooruit. ‘ lichte Jaren’: voor de liefhebbers van 'Downton Abbey'.  

Deze winactie loopt tot zondag 13 augustus 20.00 uur.


Nog geen lid? Zo gefikst door HIER te klikken. 


’Lichte Jaren’ – Elizabeth Jane Howard

 
Genre: roman
Uitgever: Atlas Contact
ISBN: 978 90 254 5040 3
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 544
Verschijningsdatum: april 2017

Met dank aan uitgeverij Atlas Contact voor dit recensie-exemplaar.

Het jaar 1937: we maken kennis met drie generaties van de familie Cazalet die hun zomer zullen doorbrengen in het idyllische Sussex. William, die de generaal wordt genoemd en zijn vrouw Kitty, die de Baronie wordt genoemd, wonen op het platteland waar ze hun drie zonen, vrouwen en kinderen zullen ontvangen. Ook hebben ze nog een ongetrouwde dochter Rachel die zich heel hard om iedereen bekommert.

Het is een heel groot en bont gezelschap en iedereen van de bedienden moet een tandje bijsteken zodat ze het met z’n allen naar hun zin kunnen hebben. Ze zullen hun tijd doorbrengen in Home Place, een prachtig landhuis dat met ijzeren hand wordt geleid door Kitty die er Victoriaanse gewoontes en eisen op na houdt. Doorheen de zomers van 1937 en 1938 beleven ze allerlei dingen maar er dreigt ook een oorlog te komen en dat zorgt voor de nodige ongerustheid. De zonen Hugh en Edward hebben in WO I gevochten en de ganse familie gaat een onzekere tijd tegemoet.

Premier Chamberlain kan alsnog de boot afhouden maar voor hoelang?

Conclusie
Dit is het eerste deel van de Cazalet kronieken. Het verhaal begin in de late jaren ’30 en de auteur laat ons kennis maken met een familie van hogere middenklasse die de zomers met elkaar doorbrengt. Elizabeth beschrijft het leven vanuit ieders standpunt en wat daarmee gepaard gaat. Zo heb je de volwassenen die hun uiterste best doen om alles zo vlotjes mogelijk te laten verlopen maar schijnt bedriegt. Er zijn sociale en politieke problemen en iedereen, groot en klein, probeert hier mee om te gaan en er het beste van te maken. De gesprekken tussen de kinderen zijn heel amusant om te lezen hoe zij over allerlei dingen denken en met mate hun toekomst. Ze legt heel veel emoties in haar personages en de verstandhoudingen die ze onderling hebben maar die met de mantel der liefde worden bedekt. De bedienden worden ook in dit verhaal betrokken en dat is prettig om te lezen dat ze niet als ‘onzichtbaar’ worden aangezien, ze behoren tot de familie. Dit geeft je een soort van ‘upstairs downstairs’ gevoel wat zeer prettig is om te lezen.

woensdag 9 augustus 2017

'Waterscheerling' - Rascha Peper


Genre: roman
Uitgever: Querido
ISBN: 9789021407487
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 75
Uitgave: 25 juli 2017 


Met dank aan Uitgeverij Querido voor het recensie-exemplaar


Waterscheerling is een giftige plant met een typische geur. Zij is familie van de peterselie en de selderie en komt vooral voor aan de waterkant en in drassige gebieden. Deze plant stond aan de rand van de waterput die een belangrijke rol speelt in het recentelijk uitgegeven prachtig uitgevoerde boekje “Waterscheerling” van wijlen Rascha Peper.

Wisselwachter Tienverloren woont met zijn gezin aan de rand van een Veluws dorp. In de achtertuin is een peilloos diepe waterput die is omgeven door waterscheerling. Vader heeft afdoende veiligheidsmaatregelen getroffen om te voorkomen dat zijn kinderen (drie in getal) erin zouden vallen.
De dochter des huizes Stella is een nakomertje, een zeer ondernemend kind. Zij drijft op jonge leeftijd haar vader soms tot wanhoop door bij het zwemmen in het meertje in de buurt af en toe spoorloos te verdwijnen. Als zij na enige tijd letterlijk weer boven water komt, blijkt de reden.

Stella heeft in haar puberteit een enigszins wereldvreemde vriend Pirre. De twee gaan op een vrij ongewone wijze met elkaar om. Dan slaat het noodlot toe. Op een dag verdwijnt de inmiddels achttienjarige Stella in de waterput. De smoorverliefde Pirre is ontroostbaar en laat zich in de put zakken. Daar blijkt een wondere wereld te zijn.

“Hij moest beide handen tegen zijn borst zetten om zijn hart terug te duwen.”

De in 2013 overleden Rascha Peper heeft een indrukwekkend oeuvre nagelaten. Het onderhavige boekje is daar maar een klein onderdeeltje van, maar wat is het mooi ! Het verhaal is geïnspireerd op het aloude sprookje van Vrouw Holle en ook op het onuitwisbare mythologische verhaal van Orpheus en Eurydice. Met een prachtige eenvoudige verteltrant schrijft Peper in fraaie bewoordingen een ontroerend sprookje waarin de belangrijkste thema’s van het leven op een aparte manier worden verweven.

Het verhaal gaat in feite over onvoorwaardelijke liefde, de zin van het leven en ook over de dood die nu eenmaal bij het leven hoort.
Het verhaal is kort, maar o zo indringend. Neem daarbij dat het boekje prachtig is uitgegeven met toepasselijke eigenzinnige illustraties van Sylvia Weve die op speelse wijze in de tekst zijn opgenomen.

Het is zo’n zeldzaam boekje dat je in alle rust nog eens zult herlezen om weer even te kunnen ontkomen aan de keiharde wereld. Al lezende vergeet je alles om je heen. Ook is het zeer geschikt om in fasen voor te lezen aan toehoorders van welke leeftijd dan ook. Prachtig en ontroerend!

“Waterscheerling” is in zijn bijzonderheid een mooi verhaal en krijgt vier glanzende sterren.   

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

In gesprek met Sophia Drenth


Recent hadden we een hele gave winactie van Bloedwetten 1&2 waar we twee winnaars erg blij mee hebben gemaakt. Van het een kwam het ander en zo lag daar ineens het voorstel om eens met elkaar in gesprek te gaan. En zie hier.....wat je altijd al wilde weten over Sophia Drenth. Enjoy!

Vertel eens wie Sophia is?
O jee, meteen het diepe in... Ik ben koppig, trouw en gezegend met een (te) goed gevoel voor humor. Als het moet kan ik altijd nog als stand up comedian aan de slag. Een beetje te intens misschien als ik mij ergens volledig op stort (zoals het publiceren van mijn boeken). Passie gaat immers in zekere zin hand in hand met een vleugje waanzin.

Je bent heel creatief. Wat doe je zoal?
Naast het schrijven liggen de andere creatieve bezigheden om eerlijk te zijn al een poos stil. Maar ik beheers o.a. glas-in-loodtechnieken, keramiek en algemene skills voor het maken van sieraden. Ik heb jarenlang collages gemaakt en ook een aantal jaar aan edelsmeden gedaan. Ik heb ideeën voor een nieuwe sieradenlijn en ik heb ook plannen om oude boeken een nieuw leven te geven. Nu nog de tijd ervoor vinden.

dinsdag 8 augustus 2017

‘Drie meter onder nul’ – Marina HeiB

Genre: thriller
Uitgever: Harper Collins
ISBN: 9789402726602
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 288
Uitgave: 11 juli 2017

Dank aan Harper Collins voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Op een dag besluit ze: ik word moordenares.

Ze kiest haar slachtoffer. Ze beraamt de moord. Ze laat niets aan het toeval over. En ze heeft al helemaal geen medelijden. Geduld is een schone zaak voor een jager.
Ze lijkt een onschuldige jonge vrouw: een uiterst succesvol IT-specialist, onafhankelijk, zelfverzekerd, intelligent en mooi. Maar ieder mens heeft een duistere kant. Op een mistige donderdag in november verandert alles. Die dag besluit ze: ik word moordenares. Waarom neemt ze deze beslissing?

Zoals veel kleine meisjes droomt de vertelster over iets onhaalbaars. Ze wil graag Pippi Langkous worden als ze wat groter is. Wanneer ze dat uitspreekt merkt ze voor het eerst hoe het is om gepest te worden, om niet ‘normaal’ te zijn. Thuis wordt ze liefdevol opgevangen en gaat ze op in haar fantasiewereld. Moeder is de enige die daar de rem op zet, ze is nu oud genoeg om te weten wat wel en niet kan. En dan gaat het fout.

Opgegroeid in Leipzig voor de muur viel en daarna verhuisd naar West- Berlijn. Nu is ze single en succesvol, zelfverzekerd. Toch slaat de verveling toe. Demonen uit haar verleden komen naar boven.

“Ik zal nooit Tarzan of Winnetou worden. Zoals ik als kind, opgaand in mijn fantasiewereld, mijn ribben brak, zo heb ik als volwassene gefaald in mijn pogingen normaal te zijn. Nu bepaal ik mijn lotsbestemming en mijn levensdoel. Mijn nieuwe doel is niet zozeer een beroep als wel een roeping. Ik word moordenares.”

Boek van de Maand Bookflash deel 1: 'P.I.D.' - Bronja Hoffschlag




New Orleans, Louisiana – december 1969


 De oude rugzak die hij op de middelbare school ook gebruikt had lag al maanden klaar onder zijn bed. Ooit hadden er leerboeken in gezeten en schriften en schrijfgerei. Nu bevatte de rugzak niet meer dan het meest essentiële, maar toen hij deze onder het bed vandaan naar zich toetrok, leek de tas veel zwaarder dan vroeger.
Hij had geweten dat ze zouden komen.
Twee jaar eerder had Charlie hem al gewaarschuwd. Alleen Charlie had naar hem geluisterd en hem op zijn woord geloofd, wanneer hij zijn vergezochte theorieën uiteenzette. Alleen Charlie. De anderen die hij in vertrouwen had durven nemen hadden hem paranoïde genoemd of een complotdenker. Ze hadden hem voor gek verklaard en zelfs onweerlegbaar bewijs van tafel geveegd, maar hij was overtuigd geweest van zijn gelijk en met Charlies waarschuwing in zijn achterhoofd, had hij zich erop voorbereid dat hij op een dag zou moeten vluchten.
Toch, nu het moment dat hij al lange tijd vreesde daadwerkelijk was aangebroken, werd hij overvallen door een hevig gevoel van twijfel.
De agressie en vastberadenheid die doorklonken in het luide gebons op de voordeur deden hem bijna een volle minuut lang bevriezen, totdat de noodzaak van direct handelen tot hem doordrong. Hij mocht niet aarzelen. Er was geen tijd te verliezen. Nu was het moment. Nu.
De keuzes die hij op dat moment zou maken zouden de rest van zijn leven bepalen. Zijn hele toekomst hing af van de snelheid waarmee hij zich uit de voeten zou kunnen maken.
Buiten werd er opnieuw hard op de voordeur gebeukt.

maandag 7 augustus 2017

Winnen - Lezen - Recenseren 'De zaak Magritte' - Toni Coppers






Voor de snelle Jelle’s onder jullie :-)

Wij zoeken nog twee ‘meelezers’ voor onze leesclub. 
Wil jij meelezen met ‘De zaak Magritte’, de nieuwe misdaadroman van Vlaams auteur Toni Coppers?

Lees eerst onderaan deze post de voorwaarden - Ga daarna als de bliksem naar onze BESLOTEN groep - Zet daar (onder deze post) ‘Ceci n’est pas un suicide’ - woensdag 9 augustus 2017 om 20.05u maken we de winnaars bekend

GO GO GO !


Het verhaal:
November 2017. Het leven van Alex Berger, een Brusselse rechercheur, staat in de wacht sinds zijn vrouw Camille overleed bij de terroristische aanslagen in Parijs, bijna twee jaar geleden. Ze werd neergeschoten op het terras van Le Carillon, waar ze met vriendinnen aan het aperitieven was. Sinds die dag is Berger een emotioneel wrak. Een man zonder hoop die te veel drinkt en om weinig of niets geeft. Zijn dromen zijn gevuld met gruwelijke nachtmerries waarin zijn vrouw hem telkens smekend komt vragen waarom hij haar niet gered heeft.
Tegelijk wordt een bizar spoor van moorden getrokken door Brussel en Parijs. Telkens vinden de speurders bij het slachtoffer hetzelfde briefje: 'Ceci n'est pas un suicide'...

- Lid zijn van onze BESLOTEN groep op Facebook
- In ruil voor het boek schrijf je een recensie die minimaal uit 400 woorden bestaat, excl. achterflap
- Je doet actief mee in chat/leesclub en respecteert elkaars mening
- Plaats tijdens de duur van de leesclub minstens 1 foto op sociale media met #dezaakmagritte @WPG Uitgevers België #leesclub @Leesclub voor lettervreters de perfecte buren.
- Je recensie dient uiterlijk 3 weken na ontvangst van het boek in het bezit te zijn van perfecteburen@gmail.com
- Kun je hier niet aan voldoen of red je het niet qua tijd? Laat dan de beurt aan een ander en doe een volgende keer mee.
- Na verschijning van de leesclub op ons blog van de conclusie/slotsom plaats je je recensie openbaar op je eigen tijdlijn, Hebban, Goodreads, Bol en andere (sociale) media.


Silke stelt zich voor.


Dag allemaal! Dag beste boekenliefhebbers!

De vraag werd mij gesteld om mezelf even voor te stellen. Dit is een simpele vraag, maar het bleek uiteindelijk toch niet zo gemakkelijk om er op te antwoorden.
Daarom dacht ik, waarom niet mijn vrienden kort aan het woord laten want wie anders kent mij beter dan hen?


“ok, wie is Silke, een dame met lange blonde haren, nonchalant af en toe in een dot, heeft de vibe voor verschillende culture reizen…voor ons soms ongekend of onbemind! Duikt gretig in verscheidene culturen en talen, geniet van cultureel erfgoed en historische gebouwen en ook de inwoners zijn op haar reizen onveilig (foto). Sociaal, altijd een helpende hand, vrijwilligster in elk sociaal initiatief, maar maakt ook extra tijd voor het schrijven van brieven en reviews van boeken en bezochte restaurants” Ann (beste vriendin)


Dit is inderdaad een korte omschrijving van wie ik ben, maar ik zal deze nu verder aanvullen.

Op 10 juni 1979 zag ik mijn eerste levenslicht in Brugge, waar ik ook tot een twee jaar geleden woonde. Nu woon ik samen met mijn vriend en mijn dikke pluizige knuffel kater in het verre Ronse.
Ik heb altijd al een brede interesse gehad in cultuur: erfgoeddag, open monumentendag, tentoonstellingen, musea, citytrips, kunst, … hiernaast heb ik ook nog eens vergelijkende cultuurwetenschappen gestudeerd.
Reizen is mijn grote passie, meestal pik ik er bestemmingen uit die niet zo voor de hand liggen. Andere hobby’s van mij zijn penpalling, buikdansen en experimenteren in de keuken. Op mijn reizen probeer ik telkens de lokale keuken uit en breng ik verschillende kruidenmengelingen terug mee naar huis. Hiermee ga ik dan aan de slag en probeer ik van alles uit. Naast het lezen van boeken kan ik ook genieten van een goeie film.


Natuurlijk zijn jullie vooral benieuwd vanwaar mijn interesse voor boeken komt. Vanaf mijn eerste woordjes die ik kon lezen, en de eerste leesboekjes op school moest men mij al boeken geven van een niveau hoger. De verplichte boekenlijsten op school spraken mij nooit aan, de boeken die erop stonden, had ik reeds enkele jaren ervoor gelezen. Ik vond het niveau van die lijsten altijd te laag. Maar met wat geluk kreeg ik het altijd voor elkaar dat ik mocht kiezen uit de boekenlijsten van een paar studiejaren hoger. Eén enkele keer mocht ik zelfs voor het vak Nederlands een boek lezen van een niet-Nederlandstalige auteur ‘Wilde Zwanen’ van Jung Chang, wat een superdik boek leek voor mijn klasgenoten, was voor mij een parel.

Voor het vak Engels mocht ik ook vaak afwijken van de verplichte boekenlijsten, boeken van onder andere John Irving kregen hier mijn voorkeur. Mijn liefde voor boeken werd extra aangewakkerd door mijn oom en tante die in de bibliotheek werkten. Via hen kon ik dan ook steeds de allernieuwste boeken ontlenen.
Nu lees ik vooral tijdens het pendelen. Elke dag pendel in van Ronse naar Brussel waar ik sinds kort tewerkgesteld ben op een personeelsdienst. Daarvoor werkte ik voor dezelfde firma op de helpdesk van hun IT-afdeling.


Mijn favoriete auteur is John Shors, ik heb zijn boeken een 3-4 tal jaren geleden ontdekt toen ik op zoek was naar boeken over Cambodia, mijn reisbestemming van toen. Hij schrijft vooral romans die zich afspelen in Azië, en heeft een zeer
mooi omschrijvende stijl. Bij het lezen van zijn boeken waan je je telkens op reis, ergens in Azië. Vooral zijn boek ‘Gelukskinderen’ over enkele straatkinderen in Vietnam heeft mij enorm aangegrepen en ik kijk al enorm uit naar zijn volgende roman over de geschiedenis van de Chinese muur.
Maar niet alleen fictie kan mij boeien, ook non-fictie lees ik af en toe. Hier kunnen vooral geschiedkundig en antropologische boeken mij enorm boeien. De Britse BBC journalist Robert Fisk (zeg maar de Rudi Vranckx van Groot-Brittannië) is mijn favoriete auteur in het non-fictie genre.



Mijn boeken top 5 bestaat uit:
1. John Shors, ‘Gelukskinderen’
2. Colleen McCullough ‘Bestemming Botany Bay’
3. Robert Fisk ‘De grote beschavingsoorlog’
4. Umberto Eco ‘De slinger van de Foucault’
5. Michael Ende ‘neverending story’


Zoals jullie uit mijn boeken top 5 kunnen opmaken lees ik graag verschillende genres. Het enige wat mij minder boeit is science-fiction.

Silke Wimme

‘In het donker’ – Karen Rose


Genre: thriller
Uitgever: De Fontein
ISBN: 9789026141249
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 768
Uitgave: mei 2017

Dank aan Uitgeverij De Fontein voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Het recht zegeviert niet altijd, want rechercheur Scarlett Bishop heeft talloze bad guys door de mazen van het net zien glippen en hun straf zien ontlopen. Tot nu toe heeft ze haar wraakgevoelens kunnen beteugelen, maar nu wordt die zelfbeheersing danig op de proef gesteld. Journalist Marcus O’Bannion zet zich in voor slachtoffers en hun rechten. Hij gelooft dat hij inmiddels alles gezien heeft op het gebied van zieke geesten en verdorvenheid, maar dan raakt hij betrokken bij het onderzoek naar de moord op een jonge vrouw die ooit zijn hulp zocht. Het onderzoek leidt Scarlett en Marcus naar een omvangrijk netwerk van mensenhandel. Scarlett en Marcus moeten zich inlaten met meedogenloze figuren en ze zullen hun eigen grenzen moeten overtreden. Als ze tenminste levend uit handen van de bende weten te blijven… 

In een donkere steeg ervaart Marcus O’Bannion de onmacht en frustratie om een verloren leven. Hij voelt instinctief aan dat er maar één iemand in aanmerking komt van wie hij de hulp nodig heeft en aarzelt dan ook niet om rechercheur Scarlett Bishop te contacteren. Marcus voelt zich verslagen maar realiseert zich meteen dat dit alles onderdeel is van iets veel groters. Scarlett denkt met hem mee en ziet al snel wat Marcus ook ziet, de feiten spreken voor zich. Het lijkt een onmogelijke opgave om tegen een organisatie als deze op te boksen, de gelederen lijken gesloten en het is zoeken naar een cruciale fout. Wanneer iedereen om hen heen direct in gevaar dreigt te komen door hun zoektocht naar antwoorden is er haast geboden. Ze hebben te maken met een goed georganiseerde bende die nergens voor terugdeinst. Dit vraagt om hard ingrijpen en snel denken. Echter wanneer je aan alle kanten wordt belaagd is het erg moeilijk om alles volgens de regels te blijven doen, iets waar vooral Scarlett zich beroepsmatig aan dient te houden maar Marcus niet. Het lijkt er heel sterk op dat volgens de regels handelen geen oplossing teweeg gaat brengen en Scarlett sluit haar ogen voor onorthodoxe maatregelen. Maar daarmee is het gevaar nog lang niet geweken.

vrijdag 4 augustus 2017

'Geen kind meer' - Esther Boek


Genre: non-fictie vermengd met fictie
Uitgever: De Crime Compagnie
ISBN: 9789461092199
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 215
Uitgave: juni 2017 (tweede druk) 



Na het intrigerende gesprek op 5 juli 2017 in RTL Late Night met schrijfster Esther Boek (pseudoniem), welk gesprek vermoedelijk door de betaalpolicy van RTL helaas niet meer op internet is terug te vinden, was het aanschaffen en lezen van haar boek “Geen kind meer” onontkoombaar.

Het verhaal is (grotendeels?) non-fictie en is geschreven vanuit het perspectief van Anna, het alter ego van de schrijfster. In februari 2011 wordt de dan negentienjarige zoon Dex de Koning van het samengestelde gezin met (stief)vader Martijn van der Meer, moeder Anna en andere zoons Daan en Pepijn rond acht uur in de ochtend thuis gearresteerd door twee agenten. Hij wordt beschuldigd van verkrachting van de minderjarige Charlotte de Ruiter. Direct daarna verschijnt volgens het verhaal een groep van ongeveer twintig politiemensen ter plaatse om sporen veilig te stellen.

Er ontstaat een emotionele rollercoaster die zijn weerga niet kent. Het optreden van politie en justitie is bikkelhard en emotieloos, terwijl Anna begrijpelijkerwijs wordt verscheurd door emoties en immense woede. Zij is overtuigd van de onschuld van haar zoon Dex en stelt alles in het werk om hem te steunen in de soms onmenselijke omstandigheden waarin hij is komen te verkeren. Omdat Dex meerderjarig is wordt hij door de politie volledig afgeschermd van zijn familie, en dat maakt de situatie bijna ondraaglijk.

‘Naar bed, naar bed’ - M.J. Arlidge

Genre: thriller
Uitgever: De Boekerij
ISBN: 9789022578599
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 368
Uitgave: juni 2017

Dank aan uitgeverij De Boekerij voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Als er een tweede slachtoffer valt, wringt Helen zich in zo veel bochten dat alles op scherp komt te staan en ze een onmogelijke keuze moet maken. Vertelt ze over haar privéleven of besluit ze te liegen om de aandacht van zichzelf af te houden?


Helen Grace heeft al genoeg persoonlijke tragedies meegemaakt, maar als het lijk van een bekende in een nachtclub wordt gevonden, komt het moordonderzoek opeens wel heel dicht bij haar eigen leven. Helen zwijgt in alle talen over haar connectie met het slachtoffer en werkt als een bezetene om de dader te vinden.

‘Naar bed, naar bed’ is alweer het vijfde deel in de serie die draait om inspecteur Helen Grace en het personage is inmiddels niet meer weg te denken in boekenland. Toch komt dit boek minder goed op gang dan de vorige delen van de schrijver. In een interview gaf hij aan dat er al plannen zijn voor meer delen dan de oorspronkelijk geplande zeven en het lijkt wel alsof hierdoor het verhaal wat gerekt moet worden. Dit zorgt ervoor dat je niet meteen in het verhaal zit, waardoor het boek sneller weggelegd wordt om tussendoor andere dingen te gaan doen.

donderdag 3 augustus 2017

'Schijngestalten' – Staf Schoeters


Genre: thriller
Uitgever: Kramat
ISBN: 9789462420687
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 317
Uitgave: juli 2017

Dank aan Uitgeverij Kramat voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Zelden zijn mensen en dingen wat ze voorwenden te zijn... Freelance journalist Enzo Marsman waant zich een 'speler' in internationale intriges, maar in werkelijkheid wordt hij de speelbal van machten achter de schermen. "Fucking hell!" was het enige wat Enzo meteen wist uit te brengen. "Jullie speelden me uit als een troef in een kaartspel. Dit alles was dus een door jullie opgezet en uitgeschreven scenario..." "Doe niet gek! En geef niet toe aan je paranoia. Denk je werkelijk dat we jouw persoonlijke miserie georkestreerd hebben: het spaak lopen van je huwelijk, het mislopen van je familiefortuin, het fiasco van je liefdesavontuur en je algemene onvrede met de wereld? We hebben je gemonitord, dat is zowat alles." "Juist. Ik meen het te begrijpen. Nu ik het dieptepunt van mijn neerwaartse spiraal heb bereikt, achten jullie me 'rijp' voor...Voor een zelfmoordmissie?"

Enzo Marsman is journalist en haantje de voorste als het op scoops aankomt. Op werkvakantie met zijn vrouw maakt hij een stomme inschattingsfout die hem heel duur komt te staan. Hij trekt namelijk de aandacht van de internationale veiligheidsdiensten op zich. Eenmaal in dat vizier is er geen ontkomen aan wanneer ze de nieuwsgierige en impulsieve Marsman een aanbod doen. Hij is té onbesuisd om het met gezond verstand af te wijzen en vanaf dat moment raakt hij betrokken in zaken die hun weerga niet kennen. Voor iedereen moet hij dit geheim zien te houden, iets wat veel consequenties heeft voor hem en zijn omgeving. Marsman komt op een punt waarop hij niet meer weet wie te vertrouwen is, wordt onzeker en paranoïde ten opzichte van zaken waarbij dat niet hoeft en andersom. Hij raakt betrokken in een web van misdaad en het schenden van internationale veiligheid.