zaterdag 16 september 2017

Mariska Overman openhartig over research met uitdagingen


Het valt niet mee, research doen. En niet omdat ik het saai vind. Integendeel. De stapel boeken groeit bijna dagelijks (de stapel is zo'n 60 cm hoog inmiddels). Het probleem is dat ik mezelf niet kan begrenzen. En dit is niet alleen 'zomaar' een opmerking, maar voortkomend uit ADD, een afkorting voor een Aandachtstekort-stoornis. Nou, ik kan je zeggen dat dat de meest fout gekozen naam ooit is. Ik heb aandacht teveel. Constant. Ik word graag uitgedaagd en geprikkeld, ik verlies anders snel mijn interesse. En dat lukt met research doen bij uitstek. Met dus het gevaar dat ik voortdurend nieuwe prikkels krijg en daar met veel plezier achteraan loop ( iets met kat en spek enzo… ). En ik heb ook een tikkeltje OCD (iets met dwangmatigheid). Ik heb geen last van overmatig handen moeten wassen of drie keer een deur dicht moeten doen, maar wel van vastzittende en dwangmatige gedachten. Combineer dat met stapels researchboeken en… je raadt het al. Het valt niet mee.


Niet dat ik mezelf beklagenswaardig vind hoor. Ook hier weer: integendeel. Ik word steeds gillend enthousiast en wil alles delen (ADD-ding: grenzen in mijn hoofd werken…eh…niet zo goed). Mijn man vindt dat af en toe iets minder interessant. Hij wil gewoon werken, en niet elke vijf minuten horen wat ik nu weer ontdekt heb. En het lastige is, ik kan het ook niet online delen, want dan weet iedereen de hele inhoud van het te schrijven boek al zo ongeveer.

En passant ben ik met dit blog trouwens uit de kast gekomen wat betreft diagnoses. Voor het eerst open en bloot. En dat heeft een reden, los van mijn gezeur over research en de lastige combinatie ervan met ADD en OCD. Ik wil mensen en met name jongeren laten zien dat je, al voelt het soms hopeloos, ook met allerlei diagnoses best wat kunt. Al is het worstelen, al kost het jou misschien meer energie dan sommige anderen, al word je soms knettergek van jezelf: het kan. Het duurt misschien langer, het verloopt anders, maar het levert je ook wat op: eigenwaarde. En dat is zo ontzettend belangrijk. Geloof me, ik weet er alles van…



Ik ga verder met research doen. En op zoek naar iemand die mijn geweldige ontdekkingen met grote regelmaat wil aanhoren. Want, het valt niet mee. ;-)
P.S: ADD is een van de drie vormen van ADHD, officieel ‘ADHD van het onoplettende type', genoemd. Wat dan wel weer klopt. De keren dat ik op school niet oplette….­čśë

Mariska


Noot: Mariska werkt op dit moment aan haar tweede boek. Met de thriller 'Hoofdzaak' maakte zij bij Uitgeverij De Crime Compagnie haar debuut. Lees hier de mening van onze leesclub.

2 opmerkingen:

wendy wenning zei

Herkenbare stukjes­čśëEn wat heerlijk open geschreven!

Willeke van Dolderen zei

Herkenbaar in de zin van: in veel dingen geïnteresseerd zijn en dat snel "even willen doen" met als gevolg dat het verkeerd gaat en je van alles mot herstellen. Voorbeeld; ik was enthousiast over jouw blog en de herkenning van wat je schreef, dat ik in dit stukje al wel tien fouten heb moeten corrigeren.
Leuk, dat je het zo eerlijk hebt opgeschreven want het is niet alleen maar negatief, het levert ook wat op. Succes met je boek, je eerste boek staat op mijn lijst maar.......die is zo lang en de stapel boeken waarin ik geïnteresseerd ben is zo lang.