woensdag 11 oktober 2017

Leesclub 'De zaak Magritte' - Toni Coppers


Leesclub 'De zaak Magritte' - Toni Coppers


 Misdaadroman


Met dank aan Uitgeverij Manteau/WPG Uitgevers België voor het
beschikbaar stellen van deze recensie-exemplaren t.b.v. deze leesclub.


Lezen mee in deze leesclub:
Viviane Gerits, Marina Binck, Silke Wimme, Peggy Van Aert en Karin Teirlynck


***

Op verzoek van de erven Magritte schreef Toni Coppers deze indringende, literaire thriller waarin een bizar spoor wordt getrokken tussen Brussel en Parijs. Telkens vinden de speurders bij het slachtoffer hetzelfde briefje: ‘Ceci n’est pas un suicide’…


Waar gaat het verhaal over:
November 2017. Het leven van Alex Berger, een Brusselse rechercheur, staat in de wacht sinds zijn vrouw Camille overleed bij de terroristische aanslagen in Parijs, bijna twee jaar geleden. Ze werd neergeschoten op het terras van Le Carillon, waar ze met vriendinnen aan het aperitieven was. Sinds die dag is Berger een emotioneel wrak. Een man zonder hoop die te veel drinkt en om weinig of niets geeft. Zijn dromen zijn gevuld met gruwelijke nachtmerries waarin zijn vrouw hem telkens smekend komt vragen waarom hij haar niet gered heeft. 


Hoe heb je het rouwproces van Berger ervaren? Was het relevant voor het verhaal of net niet?
Viviane: Ik vond het intens, heel erg intens zelfs, om er in ondergedompeld te worden, maar het is erg belangrijk in het boek. Het was volgens mij zeer zeker relevant voor het verhaal. Het maakt deze thriller heel menselijk, toegankelijk en het brengt Berger en zijn beleving erg dichtbij de lezer. Tristesse als leidraad in de thriller. Ik vond het mooi en sterk. Chapeau voor Toni Coppers!


Marina: Ik vond het zeer aangrijpend geschreven, maar het maakte het boek compleet. Een emotionele verhaallijn, naast de moordzaken die opgelost worden! Eigenlijk twee verhaallijnen,  die verweven worden tot één mooi geheel.


Silke: Ik vond het niet storend en het past in het verhaal. Het zette mij zelfs tot denken dat de gevolgen van dergelijke aanslagen veel verder gaan dan 'enkel' de slachtoffers, diegene die achterblijven lijden ook! Het is een prima rode draad en iets wat soms onbegrijpelijk was, werd duidelijk - het is moeilijk te begrijpen wat mensen in Bergers situatie doormaken, maar dit werd nu wel duidelijk met het lezen van dit boek - voor mij is het een meerwaarde aan het verhaal.


Peggy: Zeer intens, zeer emotioneel, zeer intrigerend. Het verlies en het verwerken daarvan worden op een zeer menselijk manier beschreven. Een verlies gaat veel verder dan alleen het gemis, je zit ook met de ‘waarom’-vraag, de ‘wat als’-vraag, de ‘wat wilde ze me nog vertellen’-vraag. Ik vond deze verhaallijn zeer aangrijpend en jammer genoeg natuurlijk zeer actueel.


Karin: Zonder het rouwproces van Berger is er geen verhaal. Dus natuurlijk is dit relevant. De manier waarop Coppers dit beschrijft en verwerkt, maakt dit verhaal menselijk en levendig. Het verlies van zijn geliefde, het immense verdriet dat daarmee gepaard gaat, het isolement waarin Berger zit, worden zo beeldend beschreven dat het je langs de ene kant ontzettend aangrijpt terwijl je probeert om dit te begrijpen, maar langs de andere kant wil je Berger ook eens goed door elkaar schudden om zijn leven terug op de rails te krijgen. Ik vind het erg knap van Coppers om als misdaadauteur zulke intens trieste gevoelens over te brengen naar de lezer. 

Welk personage sprak je het meest aan en zijn je verwachtingen na het lezen van 'De zaak Magritte' uitgekomen? 
Viviane: Ik had niet zoveel verwachtingen, omdat ik de schrijver niet echt kende. Na het lezen van dit boek weet ik dat ik hem vanaf nu zeker verder zal volgen. Hier houd ik echt van. Berger sprak me het meest aan als personage. Hij evolueert tijdens het boek, komt los uit zijn verlamming en begint actief te werken aan zijn grote trauma: het verlies van zijn geliefde. Heb ervan genoten.


Marina: Ik had wel hoge verwachtingen, omdat ik nog niet zo lang geleden 'De zomer van de doden' van Coppers gelezen heb. Ik vreesde, omdat dit boek andere personages heeft, dat mijn verwachtingen misschien te hoog waren en dat het zou tegenvallen, maar dit is zeker niet het geval! Sterke opbouw, mooi verhaal en de personages zijn zo goed beschreven dat je ze zo voor je ziet.


Silke: Meer dan mijn verwachtingen. Na een paar slechte ervaringen met Vlaamse thrillers had ik er niet veel van verwacht. Maar ik vond dit boek echt goed! Mijn mening over Vlaamse thrillers zal ik een beetje bij moeten sturen. Sara Cavani, de politieagente met de leuke t-shirtjes sprak mij het meest aan. Het is een leuk nevenpersonage, die ook een belangrijke rol in het verhaal speelt. Bovendien heeft ze karakter. Ze is niet zomaar iemand die vanop de zijkant meekijkt.

Peggy: Dat kan niet anders dan Berger zijn, hij draagt het boek! In de twee verhaallijnen zie je hem afzien, pijn hebben, maar ook evolueren. Een woord: waaauw! Aangezien ik zonder verwachtingen aan het boek ben begonnen, is dit een lastige vraag. Maar jawel, ik heb van de eerste tot de laatste seconde genoten van het boek. De twee verhaallijnen die elkaar naadloos aanvullen en met elkaar verweven zijn en daarbij nog Magritte die continu aanwezig is! Top!


Karin: Mijn verwachtingen zijn meer dan uitgekomen. Waar ik dacht dat dit boek eerder in de lijn van de Liese Meerhout thrillers zou liggen, bleek dit ongegrond. Met Berger heeft Coppers een totaal nieuw personage gecreëerd en 'I like it'! Zoals ik eerder aangaf, zou er zonder Berger geen verhaal zijn, dus lijkt het mij logisch dat hij het personage is dat me het meest aansprak. Een gebroken man die wegkwijnt in zijn verdriet, maar uiteindelijk een allesomvattende beslissing neemt.

Morgen bespreekt de leesclub 'De zaak Magritte' het eindoordeel, hier op de blog.

Geen opmerkingen: