vrijdag 30 maart 2018

WIN actie!!! 'Lijkbloem' van Anne Mette Hancock




Toffe winactie !

Gisteren 29 maart verscheen bij Prometheus ‘Lijkbloem’ van de Deense auteur Anne Mette Hancock en wij mogen zomaar een exemplaar cadeau doen van dit debuut.

Jeannie mocht het boek al lezen en hier http://perfecteburenleesclub.blogspot.be/2018/03/lijkbloem-anne-mette-hancock.html kun je haar recensie lezen.

Wil jij dit boek winnen?
Vertel ons dan waar de auteur woont. Het antwoord stuur je naar perfecteburen@gmail.com en dit voor 6 april 20.00u

Let op:

- Vermeld in je mail - buiten je eigenlijke naam - je gebruikersnaam op Facebook
- Zet in het onderwerp ‘Lijkbloem
- Bij ontvangst van je gewonnen boek post je een foto openbaar op je tijdlijn en op onze Facebook-groep met #Lijkbloem @Anne Mette Faith Hancock @Prometheus @Boeken&Leesclub De Perfecte Buren 
- Zorg dat je lid bent van onze besloten groep, want enkel dan ding je mee
- Nog geen lid? Gefikst in een KLIK

Waar gaat het boek over?

Journaliste Heloise Kaldan zit midden in een nachtmerrie: het artikel waar ze maanden aan heeft gewerkt blijkt gebaseerd op onjuiste bronnen, en de krant is in rep en roer. Te midden van dit alles ontvangt ze mysterieuze brieven van ene Anna Kiel, die al drie jaar wordt gezocht voor de moord op een jonge advocaat. In de brieven laat Anna Kiel doorschemeren dat ze Heloise kent, maar Heloise kan zich daar niets van herinneren.
Wanneer er nog een moord plaatsvindt, begint zowel de eigenzinnige politieman Erik Schäfer als Heloise in de oude zaak te graven. Heeft Anna Kiel opnieuw toegeslagen, of is er meer dan één moordenaar? Waarom leiden alle sporen in de zaak opeens naar Heloise? Is haar eigen leven in gevaar?







‘Het leven gaat niet altijd over roze’ – Brianna Wolfson


Genre: roman
Uitgever: HarperCollins
ISBN: 978 94 027 0079 4
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 318
Uitgave: 6 maart 2018

Met dank aan uitgeverij HarperCollins voor dit recensie-exemplaar.

Samenvatting van het verhaal

12 jaar eerder
Rosie Collins werkt in een bloemenzaak in hartje Manhattan als ze Rex Thorpe leert kennen. Volgens Rosie is hij een knappe klootzak en algauw hebben ze een relatie. Ze zijn elkaars tegenpolen: Rosie is heel excentriek en zit vol energie en met momenten is ze niet bij te houden. Rex is heel afstandelijk en hij straalt kracht uit. Toch voelt Rosie zich veilig en geborgen bij hem.

Na een jaar verkering wordt hun dochtertje Willow geboren. Rex wil weg uit Manhattan en ze verhuizen naar Virginia waar hij is opgegroeid. Hij denkt dat het daar beter is en Rosie doet een concessie alhoewel ze nu al weet dat het fout zit. Als Willow is geboren wil Rex een goede vader zijn maar merkt algauw dat moeder en dochter twee handen op één buik zijn. Ze lijkt heel erg op haar moeder en het is alsof de navelstreng nooit is doorgeknipt, de liefde tussen hen is zo groot! Voor Rex is dit een beginnende uitsluiting. Een paar jaar later wordt hun zoontje Asher geboren en Rex heeft meteen een band met dit kleine ventje. Voor Rosie speelt dit helemaal anders uit en na enige tijd besluiten ze dat ze beter uit elkaar kunnen gaan.

Heden
Willow is nu elf jaar en Asher zes jaar. Willow kent twee werelden: die bij hun mama en die bij hun vader. Willows ouders hebben co-ouderschap en Willow haat het als ze de tijd bij haar papa moet doorbrengen. Ze houdt niet van haar vaders huis, het is er steriel en stil en de dagen zitten vol met huiswerk en klussenlijstjes. Hij toonde nooit warmte of had nooit een lach op zijn gezicht. Hij was beslist en direct en daar hield Willow niet van. Bij haar moeder is het totaal anders: daar worden Willow en Asher overstelpt door liefde, doen ze gekke dingen samen. De dingen waarop Rosie ‘ja’ zei, waren oneindig. Ze kuste en knuffelde erop los. Willow groeit op met de muziek van haar moeder en ze hebben verkleed- en schminkpartijen voordat ze naar haar favoriete show kijken. Zo dragen ze ook dezelfde pyjama’s en Rosie doet dit om Willow te laten ontsnappen aan die gehardheid van haar vader.

Op een dag na school staan Willow en Asher in de afhaalcirkel waar ze op Rosie wachten tot die hen komt afhalen. Maar de schemering zet in en dan komt ineens hun vader hen ophalen. Willow is boos, het is haar mama’s avond! Willow geraakt in paniek en weet niet wanneer ze haar moeder terug zal zien … Ze mag er niet aan denken om constant bij haar vader te moeten gaan wonen.

Conclusie
‘Don’t judge a book by it’s cover’ is voor dit boek heel toepasselijk. Als je denkt dat dit een feel-good boek is dan heb je het dik verkeerd. Het is heel ingrijpend en heftig om te lezen. Het raakt je tot in het diepst van je hart.

donderdag 29 maart 2018

Boek van de maand - In gesprek met ... Bertina Mulder




Bertina Mulder vertelt ...

“Tijdens het schrijven van dit boek over de reis naar Mars merkte ik dat de aandacht snel gaat naar de techniek, naar het wel of niet mogelijk zijn van dergelijke ondernemingen, maar er wordt nauwelijks gekeken naar de menselijke en juridische aspecten. Want stel dat we daar met een kolonie zitten, wie is dan de baas? Wie bepaalt de regels? Zelfs bij een vlucht van de ISS is er een moment geweest dat de astronauten zijn gaan staken en de communicatie hebben uitgezet. Ouderwetse muiterij zeg maar want Houston control is op afstand. En deze mensen cirkelden om de aarde; niet eens heel ver weg. Ik heb gewerkt bij een bedrijf dat een dependance had elders. Gewoon hetzelfde bedrijf op verschillende locaties. Zelfs daar zag je meteen “cultuurverschillen”. Dus als je op zo’n reis naar Mars zit, die 5 tot 7 maanden duurt, kan ik me voorstellen dat ze op een gegeven moment denken: krijg het heen en weer daar op aarde met z’n allen. Wij zitten hier en wij moeten het doen. Dan gaan wij het ook bepalen. Zodoende ontdekte ik, al schrijvende, dat er naast de financiële, ook veel politieke, morele en ethische kanten aan het verhaal zitten. Per aspect is er maar één groep die zich daar specifiek mee bezighoudt. Zo is er een milieugroep die vindt dat een nieuwe planeet als Mars niet geschonden mag worden, omdat wij ons moeten bezighouden met onze eigen planeet. Ik was juist geïnteresseerd in de claustrofobische omgeving van zo’n ruimteschip zonder hulp van buitenaf. Welke beslissingen neem je als niemand kan controleren wat je gedaan hebt?”

Bevlogen praat Bertina Mulder over het onderwerp van haar nieuwste boek, “De Rode Magneet”, een prachtige titel. Het is een buitengewoon boeiend relaas over een bemande reis naar Mars. Als ik de term Science Fiction laat vallen, reageert ze fel.

“Het is geen science fiction wat ik hier beschrijf. Alles wat ik beschrijf is al gedaan of is mogelijk. Ze zijn nu bezig met de simulatiemissies hier op aarde. Mensen zitten 6-9 maanden opgesloten in een kleine ruimte. Mogen alleen naar buiten in een ruimtepak. De communicatie gaat altijd met een vertraging van 20 minuten enkele reis zoals het ook is op een reis naar Mars met het thuisstation. Het is gewoon hier op aarde maar ze bestuderen de effecten die dergelijke beperkingen hebben op mensen. Opeens brand hier? Nee, je zult eerst zelf die vlammen moeten doven en pas daarna kunnen vertellen wat er beschadigd is. Je kunt geen brandweer laten komen of een dokter. Je zit opgesloten. Dat is geen science fiction!

Ik heb voor mijn boek alleen gebruikt wat nu bekend is en technisch al helemaal haalbaar is. Of de financiën ervoor er zijn is een tweede. Maar dat zijn randvoorwaarden. Het doel en de manier waarop dat zou moeten gebeuren is bekend. In mijn research heb ik met heel veel mensen uit de ruimtevaartwereld gesproken. Heel erg boeiend. Die hebben een soort eigen vakjargon. Zodra ze een vraag beantwoorden met woorden als ‘plausibel’, dan weet je dat ze daar niets over mogen vertellen.

Wat staat er bijvoorbeeld niet op internet? Wat er fout gaat. Ik stelde vragen als: wat gebeurt er als er iemand tijdens zo’n ruimtereis overlijdt? Het is nog niet gebeurd, maar dat zal vast een keer gebeuren. Wat doe je dan met dat lijk? Meenemen naar Mars en daar begraven? Dat moet dan in de diepvries. Kost enorm veel geld, die extra ballast. Dan denk je aan het zeemansgraf. Sluisdeuren open en de ruimte in schieten: de air-lock en push. Zo’n lijk vergaat niet, het mummificeert.  Volkomen steriel. Net als op Mars zelf; geen bacterie te vinden.

‘Verras me’ – Sophie Kinsella



Genre: roman
Uitgever: The House of Books
ISBN: 9789044353624
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 375
Uitgave: 2018
Met dank aan uitgeverij The House Of Books voor dit recensie-exemplaar

Kort inhoud

Dan en Sylvie zijn het ideale koppel, het ‘huisje-tuintje-kindje’ - type. Ze zijn gelukkig getrouwd, hebben een mooie woning, beiden hebben een goede job en twee schatten van dochters die bovendien een tweeling zijn. Tijdens een routineonderzoek bij de dokter meldt deze hun dat zij alle twee supergezond zijn en hen nog een lang leven te wachten staat. De levensverwachtingen van de mens stijgen nog steeds waardoor hen nog 68 jaar huwelijk te wachten staat de komende jaren. Toen ze trouwden stonden ze er niet bij stil dat een huwelijk in de 21ste eeuw best wel van lange duur kan zijn.

Ze zijn beiden geschrokken van deze gedachte. Gaan ze dit echt wel zo lang volhouden? Zal er geen sleur komen in hun mooi leventje?  68 jaar lijkt voor hen zeer lang. Om sleur in hun huwelijk te voorkomen besluiten ze elkaar regelmatig te verrassen. Dit leidt vaak tot leuke, maar ook grappige situaties en het lijkt er wel op dat er terug spanning komt in hun relatie.

Maar dan denkt Sylvie dat Dan vreemdgaat… en slaan de stoppen door bij haar. Ze gaat op onderzoek uit naar Dan, want ze wil zeker zijn dat haar huwelijk nog te redden is.

Conclusie

Sophie Kinsella is gekend voor haar hilarische chicklits en ze probeert telkens iets nieuws in haar boeken. In dit verhaal is er niet één vrouwelijk hoofdpersonage, zoals kenmerkend is bij een chicklit, maar zijn Dan en Sylvie samen als koppel, de hoofdpersonages.

woensdag 28 maart 2018

‘Dat gaat ‘m niet worden’ – Ton den Boon


 
Genre: taal en cultuur algemeen
Uitgever: Van Dale
ISBN: 9789460774164
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 122
Uitgave: 2017


Met dank aan Van Dale Uitgevers voor het recensie-exemplaar.


De Nederlandse taal is voortdurend in beweging. Soms in schoonheid, dan weer tot wanhoop van puristen met ontwikkelingen die forse kritiek krijgen. Denk bijvoorbeeld aan “hun hebben” dat door sommige taalwetenschappers zelfs als aanvaardbaar wordt beschouwd …

Onder de grappige titel “Dat gaat ‘m niet worden” verscheen een bundeling van 101 trends uit de taalcolumns van Ton den Boon in dagblad Trouw. Den Boon is een schrijver met veel gezag, hij is immers al vele jaren hoofdredacteur van het onvolprezen woordenboek de dikke Van Dale.

In dit boekje beschrijft Den Boon met een zeer vlotte maar ook uiterst zorgvuldige pen allerlei nieuwe uitdrukkingen en woorden die de Nederlandse taal zijn binnengeslopen. De stukjes zijn zeer instructief, niet zelden ook humoristisch en vaak ook relativerend van aard. Maar ze moeten zeker ernstig worden genomen door eenieder die van taal houdt.
Zoals de schrijver in zijn voorwoord opmerkt:

“Daarom is het zo belangrijk dat we onze taal blijven gebruiken, dat we er creatief mee om blijven gaan, dat we alle mogelijkheden die eigen zijn aan onze taal, blijven benutten. Want alleen zo zorgen we ervoor dat die wonderschone taal nooit “af” en hopelijk nooit voltooid zal zijn.”

Het boekje behandelt zeer diverse onderwerpen en is toegankelijk geschreven. Het mag niet verbazen dat de auteur helder en eenduidig formuleert. Het boekje is gemakkelijk te lezen omdat het niet wetenschappelijk is opgezet maar -voor de lezer bijna onmerkbaar- toch zeer gefundeerd en ter zake is.
Reeds het lezen van de inhoudsopgave is een genot. En dat blijft het lezen van het boekje tot en met het laatste onderwerp met als titel “En dan nog dit …”. Daarin wordt een lichtelijk serieus loopje genomen met het verschijnsel “nabrander” in vele mediaprogramma’s. Een soort uitsmijter die men aldaar nog even kwijt moet.

“Dat gaat ‘m niet worden” doet zijn titel in het geheel geen eer aan, integendeel. Het is een zeer geslaagd boekje dat het ‘m juist wél gaat worden.  
Vier flonkerende sterren, van harte aanbevolen voor iedereen die zijn of haar moerstaal een warm hart toedraagt. En wie doet dat niet?

Charles Kuijpers – recensent De Perfecte Buren

Wintertrilogie 1 – 'Wintercode' - Pen Stewart


 
Genre: fantasy
Uitgever: Quasis Uitgevers
ISBN: 9789492099303
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 440
Uitgave: december 2017

Met dank aan uitgeverij Quasis voor het recensie-exemplaar.

Verhaal
Chloë heeft de kans op een gewoon leven opgegeven vanwege een aangeboren talent. Chloë is geboren tijdens de winterzonnewende en erfde daarmee de krachtigste energie die iemand in deze wereld kon meekrijgen. Zij is daardoor een van de meest belovende kandidaten in het monasterium van de Orde van de Winterkinderen sinds lange tijd. Chloë Sol Ramsey ziet hierdoor een rooskleurige toekomst tegemoet. Het is haar lotsbestemming om haar taken van Wintermagiër op zich te nemen en de Paternitius te helpen het Paternaat te beschermen tegen de natuurlijken na de eindtesten van de opleiding.

De Orde van Winterkinderen bewaart al eeuwen het machtsevenwicht tussen de mensen van het Paternaat en de oorspronkelijke rassen van Laersinweld. Chloë Sol Ramsey staat op het punt om haar eindtoetsen te doen en definitief toe te treden tot de Orde. Maar dan slaat het noodlot toe. Als eenmaal de dag is aangebroken dat Chloë haar laatste testen moet ondergaan gebeurt er iets catastrofaals. Chloë moet hierdoor vluchten voor haar leven. Ze wordt hierbij geholpen door haar voormalige geliefde en een laatste halfling van Laersinweld. Tijdens haar vlucht komt Chloë er langzamerhand steeds meer achter dat bepaalde dingen die ze altijd voor waar had aangenomen niet blijken te kloppen en dat ze bijna niemand meer kan vertrouwen.

Conclusie
Wat een schitterende cover! Het boek springt direct in het oog door de ijsblauwe kleur. De titel staat er met grote letters op vermeld. Onderaan staat "verbeeldingsroman". Het is de eerste keer dat ik dat woord tegenkom, het past bij het verhaal. De subtiele 1 naast de titel "Wintercode" geeft aan dat het een serie betreft en er meerdere delen zullen komen. Op de flaptekst staat dat het een trilogie wordt.

dinsdag 27 maart 2018

‘Geboren in schande, deel 3 van de Concannon trilogie ’ – Nora Roberts



Genre: roman
Uitgeverij: Boekerij
ISBN: 9789022583074
Aantal pagina’s: 1056
Verschijningsdatum: februari 2018

Met dank aan Uitgeverij De Boekerij voor het recensie-exemplaar

‘Geboren in schande’ is het derde deel uit de Drie dochters-trilogie van Nora Roberts. Deze trilogie is eerder verschenen als De zusjes Concannon-trilogie.
Shannon Bodine is de dochter van Amanda en Colin Bodine. Althans dat heeft ze haar hele leven gedacht. Shannon werkt in New York bij een gerenommeerd marketingbedrijf. Eerst overlijdt Colin en nog geen jaar later overlijdt ook Amanda. Op haar sterfbed vertelt ze dat Colin niet de vader is van Shannon. Een getrouwde Ierse man, ene Tom Concannon zou haar vader zijn.

Intussen zijn de zusjes Concannon uit de eerste twee delen, op zoek naar hun halfzusje die in Amerika is opgegroeid. Wanneer Maggie en Brianna hun halfzusje vinden, is haar moeder Amanda net overleden. Shannon heeft het heel moeilijk met het verhaal over haar verleden, al haar zekerheden in het leven zijn verdwenen. In eerste instantie heeft Shannon geen zin om haar onbekende familie te ontmoeten. Brianna schrijft haar echter een hartelijke brief met een uitnodiging om bij haar te blijven logeren. Shannon gaat op haar uitnodiging in.

Aangekomen in Ierland, houdt Shannon de eerste dagen afstand tot haar nieuwe familie. Met Maggie botert het helemaal niet maar Brianna is een ander verhaal. Brianna weet langzamerhand het contact met Shannon aan te halen. En dan is er nog Murphy! Murphy is een hele goede vriend en buurman van Maggie en Brianna. Hij beschouwt hen als zussen. Als hij Shannon voor het eerst ontmoet, weet hij meteen dat zij dé vrouw voor hem is. Zij is degene die hij al lang uit zijn dromen kent en op wie hij al heel zijn leven wacht.

‘Erfenis van de botten’ – Dolores Redondo


 
Genre: thriller
Uitgever: Xander Uitgevers
ISBN: 9789401608190
Uitvoering: e-book
Aantal pagina's: 454
Uitgave: maart 2018
  
Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.


Met het uitbrengen van “Beschermengel” van Dolores Redondo in 2017 deed uitgever Xander een gouden greep. Het is een intrigerende thriller met als belangrijkste personage hoofdinspecteur Amaia Salazar, een daadkrachtige en interessante rechercheur. Het boek kreeg vier stralende sterren.

Recentelijk verscheen het tweede deel rond Amaia met de enigszins wonderlijk aandoende titel “Erfenis van de botten”.
In de proloog wordt direct de toon gezet met de brute schending van een babylijkje in een grafje. Pas veel later in het boek blijkt de betekenis van deze afschuwelijke scène. Er vindt in Pamplona en omgeving een serie raadselachtige moorden plaats. Ze worden opmerkelijk genoeg snel gevolgd door zelfmoorden van de daders die een merkwaardig patroon vertonen. Bij elke zelfmoord wordt eenzelfde aanwijzing achtergelaten die voorgeprogrammeerd lijkt.

Hoofdinspecteur Amaia Salazar is aan het begin van het verhaal hoogzwanger en bevalt van zoontje Ibai. Zij en haar man James Wexford hebben het er heel druk mee maar Amaia wil zo snel mogelijk weer aan het werk. Het combineren van werken en het geven van borstvoeding blijkt gecompliceerd maar met veel inspanning lukt het een tijdlang. James krijgt daardoor soms minder aandacht.
Rond de moorden en zelfmoorden ontwikkelt zich een ingewikkelde plot. De ontheiliging van een kerk in Arizkun wordt onderdeel van de puzzel.
Diverse gebeurtenissen houden de rechercheurs intensief bezig. Tussendoor is er ook nog een lastige affaire met de in “Beschermengel” geschorste arrogante en subversieve inspecteur Fermin Montes, en met de in de richting van Amaia hinderlijk opdringerige onderzoeksrechter Markina.
Diverse uit het vorige boek bekende personen verschijnen weer ten tonele, zoals familieleden van Amaia, collega-rechercheurs en de gehuwde forensisch onderzoekers Dr. González en Dr. Takchenko. De loyale onderinspecteur Jonan Etxaide verwerft intussen met zijn grote inzet in het onderzoek de meeste sympathie van de lezer. De afloop van het verhaal is tamelijk bizar, onder meer vanwege de opmerkelijke rol van een van de belangrijke personages.

maandag 26 maart 2018

Winnen - lezen - recenseren 'Nooit meer bang' van Gaby Rasters






Er komt weer een leesclub aan !!


Gaby Rasters stelt drie exemplaren beschikbaar van ’Nooit meer bang’ voor een leesclubje.

’Nooit meer bang’ is haar eerste standalone, na de trilogie "FOLLOW', "LIKE' en "SHARE'.

Waar gaat het verhaal over:

Hoofdpersoon Louise uit "Nooit meer bang' van Gaby Rasters heeft de mannen afgezworen. Maar dan ontmoet ze bij het ontbijt in haar Brusselse hotel Josh. 
Het is liefde op het eerste gezicht en ze rijdt hoteldebotel terug naar huis, terwijl hij naar het vliegveld gaat. In de auto belt ze haar beste vriendin om te vertellen over de ontmoeting. 
Die vraagt meteen: "Luister jij geen radio? Er is een aanslag gepleegd…' Het is het begin van een zoektocht. Naar liefde, naar hoop, naar Josh, naar zichzelf. 

WIL JIJ MEELEZEN MET ONS?

Dat kan, maar lees eerst even de voorwaarden:


- Lid zijn van onze BESLOTEN groep op Facebook
- In ruil voor het boek schrijf je een recensie die minimaal uit 300 woorden bestaat, excl. achterflap
- Je doet actief mee in de leesclub en respecteert elkaars mening
- Plaats tijdens de duur van de leesclub minstens 1 foto op sociale media met #nooitmeerbang #leesclub @Gaby Rasters @zomerkeuning @Leesclub voor lettervreters de perfecte buren
- Je recensie dient uiterlijk 3 weken na ontvangst van het boek in het bezit te zijn van perfecteburen@gmail.com
- Pas na verschijning van de conclusie/slotsom plaats je je recensie openbaar op je eigen tijdlijn, Hebban, Goodreads, Bol en andere (sociale) media
Kun je hier niet aan voldoen of red je het niet qua tijd? Laat dan de beurt aan een ander en doe een volgende keer mee
- Aanmelden kan tot vrijdag 30 maart 12.00u door een mail te sturen naar perfecteburen@gmail.com met in het onderwerp ’Nooit meer bang’
- Ook op de besloten groep vind je deze post terug. Geef ook daar even aan dat je mee wilt lezen door het woord ’Nooit meer bang' te posten :-)


Lees HIER het verslag van de boekpresentatie




'The Fall of Netherea, The Shaedon Resurgence Book 1' Jeffrey Debris


 
Genre: science fiction
Uitgever: Celtica Publishing
ISBN: 9789491300455
Uitvoering: e-book
Aantal pagina's: 330
Uitgave: november 2015

Met dank aan Jeffrey Debris voor het recensie-exemplaar.

Het verhaal
Het is tien jaar na de oorlog die de planeet Saridia in bijna complete vernietiging achterliet. De Scarowyn Grummus is op de planeet om zijn laatste ritueel te voltooien om toegelaten te worden tot de orde van de Aarde-meesters. Hij wordt begeleid door zijn mentor Tryu tijdens dit ritueel. Met behulp van magie kunnen zij werelden redden die beschadigd zijn door vervuiling, om deze zo een tweede kans te geven. 

Tijdens het ritueel gebeurt er iets onverklaarbaars. Er is een soort verstoring die energie wegtrekt van het land, waardoor het ritueel in gevaar komt. Grummus en Tryu besluiten naar de dichtstbijzijnde nederzetting bij een ruimtestation te gaan om te onderzoeken wat er gebeurd kan zijn. De magische portalen die Grummus en Tryu normaal gesproken gebruiken om te reizen tussen planeten blijken niet meer te werken en Grummus en Tryu zitten vast op de planeet. 

Tegelijkertijd blijkt ook de planeet Netherea te maken te hebben met problemen. Räz Numera, een Windmeester van de Orde van De Negende Cirkel is op deze planeet aanwezig met het doel om artefacten en verloren kennis te verzamelen en komt midden in deze problemen terecht. Uiteindelijk wordt de planeet zo instabiel dat de bewoners geëvacueerd moeten worden door een ruimtevloot. Al gauw blijkt dat de gebeurtenissen van beide planeten met elkaar te maken hebben. Een oud ras, waarvan men dacht dat het uitgestorven was, heeft een plan in werking gezet en vormt een bedreiging voor al het leven in het universum.

Conclusie
In de eerste paar hoofdstukken maak je kennis met de verschillende personages uit het verhaal en wordt de basis gelegd voor het verloop van het verhaal. Tijdens de introductie van deze personages lees je over de situaties waarin zij verkeren en je krijgt het vermoeden dat op een gegeven moment alles samen zal gaan vallen.

‘In de greep van de waanzin’ – Luca D’Andrea



Genre: thriller
Uitgeverij: Xander Uitgevers
ISBN 9789401608442
Aantal pagina’s: 368
Verschijningsdatum: maart 2018

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar

Marlene is getrouwd met Herr Wegener, een man die haar als zijn eigendom beschouwt, een juweel waarmee hij kan pronken. Herr Wegener heeft het einde van de Tweede Wereldoorlog door list, bedrog en moord weten te overleven. Sindsdien is hij de baas, niet alleen over zijn eigen leven maar door middel van dwang ook over dat van anderen. Als Marlene ontdekt dat ze zwanger is, wil ze vluchten uit haar gouden kooi. 

Dat lijkt te lukken maar op haar vlucht kiest ze een verkeerde afslag. Deze afslag leidt haar niet naar de veilige grensovergang maar juist dieper de bergen van Tirol in. Daar krijgt ze een ongeluk en wordt ze gevonden en gered door Bau’r Simon Keller. Deze zwijgzame man woont helemaal alleen in de bergen in zijn oude maso, het traditionele huis in Tirol. Simon is op zichzelf, hij heeft geen contact met de buitenwereld. In een grijs verleden zijn de beide ouders overleden en zijn kleine zusje. Sindsdien leeft Simon alleen met zijn gedachten en zijn varkens. Herr Wegener intussen zet een klopjacht in op Marlene. Kosten noch moeite worden gespaard om haar te vinden en haar te vermoorden vanwege haar verraderlijke vlucht. Als Herr Wegener erachter komt dat Marlene zwanger is, draait hij door en huurt hij via het geheimzinnige Genootschap de Vertrouwenspersoon in. 

vrijdag 23 maart 2018

WIN actie !!! 'Chateau de Provence' - Marelle Boersma





En ja hoor, we hebben weer een leuke winactie!
Dankzij De Crime Compagnie mogen wij onder jullie - onze leden - een exemplaar van 'Chateau De Provence' van Marelle Boersma weggeven.

Je moet er wel een ietsiepietsie voor doen.
Weet jij het antwoord op onderstaande vraag mail die dan als de bliksem naar perfecteburen@gmail.com met in het onderwerp 'Chateau'.
Wie weet komt het boek binnenkort jouw richting uit :-)

Hoe heet Marelles nieuwe boekenreeks waarvan 'Chateau de Provence' het eerste deel is en waar zal deel twee zich afspelen?

- Tip: lees het interview van Roelant - hier is de LINK naar het interview.
- Deze winactie loopt tot 1 april middernacht.
- Wij vinden het fijn dat je - na ontvangst van je gewonnen boek - een foto post openbaar op je tijdlijn en op onze Facebook-groep met #chateaudeprovence @Marelle Boersma @De Crime Compagnie @Boeken&Leesclub De Perfecte Buren 



In gesprek met ... Marelle Boersma







“Als je zelf vertrekt en in een ander land gaat wonen, merk je pas waar je allemaal tegenaan loopt. In 2015 ben ik, samen met mijn nieuwe liefde Jan, vertrokken naar Portugal. Dat vormt de basis van mijn nieuwste boekenreeks ‘Ik vertrek’, waarvan nu net het eerste deel is verschenen: ‘Chateau de Provence’. Je bent zelf een allochtoon. Ik sprak de taal ook niet. Vreselijk moeilijk dat Portugees. Maar ongelooflijk aardige mensen. Heel arm; ze verdienen heel weinig, maar ze werken erg hard. Je wordt altijd geholpen als er iets is. Het is een echte deelcultuur. Het weinige dat ze hebben, delen ze met anderen. Maar ze hebben ook diverse andere gebruiken waarvan wij zouden zeggen: moet dat nou zo? Zoals hoe ze bijvoorbeeld omgaan met kettinghonden. Maar dat zit gewoon in die cultuur. Je moet je aanpassen. Ook een stapje terug doen in ritme. Als je in de supermarkt staat, duurt het soms eindeloos bij de kassa. Want met iedereen worden alle nieuwtjes en roddels uitgebreid doorgenomen. Als je denkt nog even snel boodschappen te doen voordat je iemand van het station ophaalt of zo, dat gaat niet werken in Portugal. Dat is een groot verschil met ons jachtige leven hier in Nederland. Je komt zo wel veel meer tot rust.”




Aan het woord is Marelle Boersma, gezeten op de bank in het huis van haar zoon in Wageningen. Het huis waar ze zelf voor haar vertrek naar Portugal ook heeft gewoond. Ze is even in Nederland voor de presentatie en enkele signeersessies van haar nieuwe boek. Hierna vliegt ze naar Sicilië om research te doen voor haar volgende boek.

“Het verhaal is al voor een groot deel klaar, maar ik ben nu op het punt gekomen dat ze naar Sicilië gaan. Want ondanks dat het beide zuidelijke streken zijn, is er verschil tussen de Provence en Sicilië. Qua sfeer, qua mensen, qua geur alles. Dat moet in het boek komen. Geur is echt zo’n zintuig dat schrijvers te weinig toepassen, maar wat heel erg belangrijk is. In je jonge jeugd wordt geur al in je herinnering vastgelegd. Dat is heel krachtig als je daar mee aan de slag gaat als schrijver. In ’Chateau de Provence’ zit een boekenlegger die naar lavendel ruikt. Geweldig om zo in de sfeer te komen van die streek. Een heel leuk extraatje in het boek. Ik ben trouwens heel erg blij met de Crime Compagnie, mijn uitgever.  Heerlijk brainstormen met elkaar; zo inspirerend! Mijn idee voor de nieuwe ‘Ik vertrek’ reeks heb ik ook direct met Ilse besproken. Toen ik nog in Nederland woonde, nam ik vooral gewone mensen waar iets bizars of bijzonders mee gebeurde als onderwerp. Misstanden aankaarten en daar dan een thriller over schrijven. Mensen namen soms zelf contact met mij op en vertelden me dan wat hun was overkomen. Dan keek ik of ik daar een boek over kon schrijven. Wat is er al over dat onderwerp geschreven? Wat voel ik erbij? Kan ik er iets mee? Nu heb ik toch minder voeling en voeding met Nederland omdat ik er niet meer woon. Je volgt het nieuws wel, maar op een afstand. Het idee voor deze nieuwe reeks kwam zo op mijn pad. Ik ben daar erg blij mee. Ik barst van de ideeën.”





“Vroeger heb ik er altijd bij gewerkt. Dat moest wel: alleenstaande moeder met twee kinderen, dan moet er brood op de plank. Ik gaf onderwijs aan de Universiteit van Wageningen en deed onderzoek in de biochemische toxicologie. Dat ging heel veel over voeding, over voedselsupplementen, gezonde voeding enz. Ondertussen was ik druk met schrijven en met schrijftrainingen geven. De vraag naar die schrijftrainingen werd steeds groter en groter. De mensen bleven terugkomen en wilden meer. Ik hield dat in het begin nog wat af omdat ik ook mijn eigen boeken wilde schrijven. Maar ik had daarvoor steeds minder tijd over. Toen dacht ik opeens: waar ben ik nou mee bezig?  En toen kwam ondertussen Jan ook langs. Nou ok, dacht ik, dan is dit het moment.  Op 1 januari 2015 heb ik ontslag genomen van mijn baan. Dat is een stap die gelukkig goed uitgewerkt heeft. Ik kan nu van het schrijven en de schrijftrainingen leven. Dat is een droom die uitgekomen is.”

“Mijn eerste boek kwam uit in 2005. Moeilijke tijden waren dat. Ik was gescheiden, twee kinderen en een baan. Eén dag per week hield ik toen vrij om te schrijven. Daarnaast ’s avonds als de kinderen naar bed waren. In de weekenden en de vakanties ook natuurlijk. Ik zie me nog zitten in de voortent, druk aan het schrijven. Tja, als je iets heel graag wilt dan komt dat niet onderaan je prioriteitenlijst te staan. Dan doe je dat. Dan vind je daar tijd voor. Bij elk nieuw boek wil ik mijzelf steeds uitdagen. Een echt nieuw boek schrijven en niet doorborduren op een eerder succes of een trucje toepassen. Ik maak het mijzelf niet gemakkelijk, maar dat vind ik ook leuk. Dat hoort bij me. [lacht] Iemand zei tegen me: Oh, je gaat ‘ik vertrek-boeken’ schrijven? Dat is makkelijk; dan heb je altijd een vast format. Die kent mij dus niet. Dat gaat dus echt niet gebeuren.”

Daarna gaat het gesprek over collega-schrijvers die zij graag leest. Dat vindt Marelle een moeilijke vraag.

“Ik probeer alle boeken van de Crime Compagnie te lezen. Daarnaast vind ik Jody Picoult [Amerikaanse schrijfster uit 1966] erg goed omdat zij altijd heel scherpe dilemma’s aansnijdt in haar boeken. Zodanig dat je als lezer denkt: poeh! Wat zou ík doen in zo’n situatie? Heel erg knap. Niet altijd werkt ze dat vervolgens op een heel goede manier uit, maar het zijn wel heel goede boeken. Zoals “De Tweede Dochter” bijvoorbeeld. In Nederland? Charles den Tex kan met woorden toveren; dat vind ik heel knap, maar zijn onderwerpen hebben dan weer wat minder met mij. Identiteitsfraude, computers en zo. Maar hij schrijft heel knap. Net als Michael Berg. En verder natuurlijk mijn collega’s van de Crime Compagnie. Ilse heeft een groep schrijvers in haar stal die wél onderscheidend zijn, en toch een bepaalde herkenbaarheid hebben. Dat is heel fijn. Met de Scandinaviërs heb ik niet zoveel. Ik hou ook niet zo van detectives. Zo van: daar wordt een moord gepleegd en die gaan we oplossen. Ik hou meer van gewone mensen die in ongewone omstandigheden terechtkomen. Dat vind ik leuk en interessant. Maar iedereen heeft zijn eigen smaak daarin. Dat is prima. Lang geleden heb ik ooit een boek gelezen van Nicci French waar tijdens het lezen mijn gevoel veranderde; zo beklemmend, ik werd er gewoon naar van. Ik dacht: jeetje, hoe dat kan! Hoe je door het schrijven van een boek zo iemands gemoedsrust kan veranderen. Dat was voordat ik zelf aan het schrijven was. Grappig is dat na het verschijnen van mijn boek “Ik volg je” iemand mij precies datzelfde vertelde. Dat vond ik heel leuk om te horen.”
Daarna praten we over mogelijke toekomstige locaties voor haar “ik vertrek” serie. Na Sicilië wil ze naar het noorden. Ik opper Scandinavië, maar dat wordt stellig ontkend.





“Nee, ik bedoel meer Ierland of Schotland; heel mysterieuze landen. Vind je dat niet het noorden? [interviewer lacht] Voor mij is dat het noorden; het is een stuk noordelijker dan Portugal. Maar ik wil ook wel naar Griekenland of Australië. Maar dat is nog ver weg. En er moet ook een verhaal zijn. Het gaat om het verhaal. Sicilië kwam tussendoor eigenlijk. Ik had een gesprek met iemand en zo kwam ik op dat verhaal. En de setting hoort daar dan bij. Natuurlijk ga ik dan research doen ter plaatse. Ik heb veel gereisd, de hele wereld over. Waarom ik juist naar Portugal ben vertrokken en niet naar een ander warm land komt door Jan. Voor mij was dat toeval en een volslagen verrassing. Jan had al meer dan 20 jaar de droom om daar naartoe te gaan. Hij wilde echt zelfvoorzienend leven. Hij komt uit de plantenteelt, met name de ecologische kant. Vanwege allerlei dingen kwam het er steeds niet van. Toen hij op een gegeven moment alleen kwam te staan dacht hij bij zichzelf: als ik een nieuwe vrouw ga zoeken, moet het er wel een zijn die met me mee wil gaan. [lacht hartelijk] Welnu, schrijven kan ik overal. Ik moest alleen dingen regelen voor mijn schrijfworkshops en trainingen. Maar dat is goed te doen. Zodoende werd het Portugal. Heerlijk!”

Roelant de By  – onze vliegende reporter 








‘Het laatste dat zij deed’ - Gregg Olsen


 
Genre: misdaad
Uitgeverij: Karakter Uitgeverij – Uithoorn
ISBN: 978 90 452 1435 1
Uitvoering: digitaal boek
Aantal bladzijden: 320
Verschijningsdatum: 19 februari 2018

Met dank aan uitgeverij Karakter voor dit recensie-exemplaar.

Gregg Olsen heeft veel boeken op zijn naam staan en geniet in zijn geboorteland Amerika grote bekendheid. “Het laatste dat zij deed” is het eerste boek van zijn hand dat in het Nederlands is vertaald.

Liz en Owen wonen in een oude bungalow aan de oever van de rivier Deschutes in het stadje Bend. In hun ogen hebben hun buren en vrienden Carole en David het beter voor elkaar. Zij hebben een droomhuis laten bouwen en leven het rijke leven van geslaagde zakenmensen die lijken te beschikken over een onuitputtelijke hoeveelheid geld. En ze hebben een schattig zoontje, Charlie.

Als Liz op een ochtend in grote haast haar huis verlaat en Charlie op de uitrit aanrijdt, neemt zij een rampzalig besluit dat verstrekkende gevolgen voor de twee echtparen zal hebben. Niemand begrijpt wat er is gebeurd behalve een oude buurman die aan de overkant van de rivier woont en die zijn eigen geheimen heeft.

donderdag 22 maart 2018

‘Kinderen van de rivier’– Lisa Wingate



Genre: roman
Uitgever: Ambos|Anthos Uitgevers
ISBN: 9789026333972
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 415
Uitgave: 2018

Met dank aan Ambo/Anthos Uitgevers voor dit recensie-exemplaar


‘Voor de honderden die verdwenen
En voor de duizenden die dat niet deden.
Opdat jullie verhalen
Nooit vergeten worden.’



Heden, Aiken, South Carolina.
Avery Stafford behoort tot een van de vooraanstaande families van South Carolina en is een succesvolle advocate. Wanneer haar vader kanker krijgt besluit ze om terug te keren naar Aiken om voor haar zieke vader te zorgen. Daar ontmoet zij in een verzorgingstehuis toevallig May Crandall.
May lijkt Avery te herkennen, maar Avery heeft May nog nooit gezien. Wanneer Avery in May haar kamer komt herkent ze wel haar grootmoeder op een oude foto die op het nachtkastje staat. Direct is Avery nieuwsgierig naar May en het verband die zij zou kunnen hebben met haar grootmoeder. Avery begint een zoektocht naar het verleden en verborgen familiegeheimen komen naar boven. De vraag is of deze niet beter verborgen zouden blijven.

1939, Memphis.
Rill Foss woont met haar zussen en broertje bij Briny en Queenie op de Arcadia, een woonark op de Mississippi. Ze leiden een arm leven, maar hebben elkaar en zijn gelukkig. Tot Queenie, Rills moeder met spoed naar het ziekenhuis moet. Rill blijft alleen achter met haar broer en zussen op de woonark totdat haar ouders terugkomen van het ziekenhuis maar dan worden zij in afwezigheid van enig volwassene opgepakt door de politie. Zo komen ze terecht in een weeshuis van Georgia Tann. De directrice en werkers handelen er wreed tegenover de kinderen. In de weeshuizen van Georgia Tann verdwijnen kinderen en anderen worden er mishandeld, de natuurlijke ouders worden misleid, de pleegouders gechanteerd,… .
Rill doet er alles aan om te overleven en samen te blijven met haar zussen en broertje...

Conclusie

Na het lezen van dit verhaal moest ik toch even bekomen. Wat een boek. Het is goed geschreven en het verhaal is schrijnend.

Het boek bestaat uit verschillende delen, afwisselend leren we het verhaal van Avery kennen in het heden en dat van May in het verleden. Langzaam lopen beide verhalen ineen en zie je als lezer meer en meer het verband tussen beide. De auteur heeft een mooie schrijfstijl die zeer beeldend is. Ook de gevoelens van Avery worden op een sterke manier weergegeven.  De verhaallijn in het ‘heden’ lijkt aan te leunen bij een feelgoodroman (vrouwelijk hoofdpersonage, op zoek naar de liefde, jonge dertiger, romantiek, happy end…) maar de aandachtige lezer zal zien dat het verhaal toch veel verder gaat dan de traditionele feelgoodroman. Het gaat niet alleen over Avery’s zoektocht naar de waarheid, maar ook de impact die bepaalde onthullingen uit het verleden kunnen hebben op haar leven en dat van haar familie. Avery is een personage dat met zeer veel zorg uitgewerkt is en zal zeker veel lezers bekoren. Als lezer word je ook meermaals op het verkeerde spoor gezet, telkens wanneer je denkt de plot te weten en je het voorspelbaar vindt, is dit niet zo en krijgt het verhaal een andere wending. Het boek gaat niet alleen over het verleden, maar ook over het heden en de impact die het verleden hierop kan hebben.

Boek van de maand 'De rode magneet' - WIN ACTIE!!





Win ons boek van de Maand - ‘De rode magneet’ van Bertina Mulder !


Ben je na het leesfragment van vorige week nieuwsgierig geworden naar dit boek? Waag dan zeker je kans, want van Bertina mogen we twee gesigneerde exemplaren van ‘De rode magneet’ weggeven.

Lees hier het LEESFRAGMENT !!

Weet jij het antwoord op onderstaande vraag mail dan je antwoord voor dinsdagavond 27 maart 20.00u naar perfecteburen@gmail.com - De winnaars worden bekend gemaakt op donderdag 29 maart als het interview met Bertina online gaat.

’Norah’s spieren zijn - sinds de dag dat het afgietsel werd gemaakt - gegroeid. Wat is daarvan het gevolg?

Heel belangrijk:
- Vermeld in je mail - buiten je eigenlijke naam - je gebruikersnaam op Facebook
- Zet in het onderwerp ‘De rode magneet
- Bij ontvangst van je gewonnen boek post je een foto openbaar op je tijdlijn en op onze Facebook-groep met #Derodemagneet @Bertina Mulder @Boeken&Leesclub De Perfecte Buren 
- Zorg dat je lid bent van onze besloten groep, want enkel dan ding je mee
- Nog geen lid? Gefikst in een KLIK

Lees hier de RECENSIE van 'De rode magneet'