maandag 12 maart 2018

‘Björnstad’ – Frederik Backman


 
Genre: roman
Uitgever: Q
ISBN: 9789021405346
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 408
Uitgave: januari 2018

Met dank aan uitgeverij Q voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Björnstad is een Zweeds stadje dat zijn beste tijd heeft gehad. Zoals men daar zegt: je kunt er niet leven, je kunt er hoogstens overleven. Maar aan het meer staat een heel oude ijsbaan, en die is de reden waarom mensen in Björnstad nog geloven in betere tijden: het juniorenteam van de plaatselijke ijshockeyclub kan dit jaar landskampioen worden. De hoop op een betere toekomst voor de stad legt veel druk op de jonge spelers.
De halve finale is uiteindelijk de katalysator voor een gruwelijke daad die de hele stad in beroering brengt. Beschuldigingen vliegen over en weer en geen van de bewoners ontkomt aan de commotie.

Björnstad gaat over de hoop die mensen in een gemeenschap kan samenbrengen, geheimen die alles kapot kunnen maken en de moed die iemand nodig heeft om tegen de stroom in te gaan. In dit verhaal van een kleine stad beschrijft Fredrik Backman de hele wereld.

Ik hou niet eens van ijshockey… Ik snap ook eerlijk gezegd niet waarom mensen deze sport gaan doen, er vallen nogal wat klappen. En toch weet Backman een heel mooi verhaal neer te zetten waar je ook helemaal in raakt wanneer je geen fan bent van de sport. In Björnstad is ijshockey het enige wat ze hebben. IJshockey is alles en ook alles moet hiervoor wijken.

Het begin, daar moet je even doorheen. Je leest het boek door het oog van verschillende inwoners van Björnstad. Hierdoor bouw je niet echt iets op met een hoofdpersoon en is het, vooral in het begin, soms lastig om te onthouden wie wie is.

Natuurlijk draait wel alles om de ijshockeyclub. Zo volgen we een aantal spelers die ieder hun talenten hebben maar ook worstelen met eigen demonen en blijken hun ouders hierin hetzelfde te zijn. Zij worstelen met hun eigen demonen waar ze nog niet los van zijn. De eenzaamheid, trots, onzekerheid, vechtlust en moed sijpelen door het verhaal.

Backman heeft een manier van schrijven welke je mee lijkt te nemen naar een andere wereld. Het voelde alsof ik zelf aanwezig was in Björnstad.
Dat ijshockey voor alles gaat blijkt niet altijd even goed uit te pakken. De jongens moeten er namelijk alles voor over hebben waardoor het moeilijk kan zijn om jezelf te zijn maar ook om uit te vinden wie je nu echt bent.
Uiteindelijk blijkt dat ijshockey niet alles staande kan houden en je ook niet altijd kunt beschermen. Zie daar maar eens mee om te gaan wanneer je altijd anders hebt geloofd.

De jongens vormen een team in de halve finale en hoewel er geen speler is die een andere speler af zou vallen, worden er wel wat scheurtjes zichtbaar in het pantser van saamhorigheid. Bijzondere vriendschappen ontstaan terwijl hechte vriendschappen kapotgaan.

De verhaallijnen vloeien moeiteloos in elkaar over en komen mooi bij elkaar. De schrijfstijl van Backman is bijzonder. Hij zet zinnen meer kracht bij door deze op zich neer te zetten, buiten de alinea. Je moet even de tijd nemen voor dit boek maar daar krijg je ook wel wat voor terug. Björnstad scoort 4 sterren.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren




Geen opmerkingen: