vrijdag 20 april 2018

‘De Tovenaar van Compostela’ - Monica Vanleke



Genre: jeugd
Uitgever: Ambilicious
ISBN: 9789492551269
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 232
Uitgave: maart 2018

Dank aan uitgeverij Ambilicious voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Viola ontdekt dat haar mama kanker heeft. Opa sprak ooit over zijn kameraad Jacques in Compostela, een tovenaar die wonderen en mirakelen verricht. Zou die man nog leven? Hij kan vast mama genezen!
Met een noodgedwongen ommetje langs de Efteling gaan ze er samen stiekem vandoor. Als de bizarre Poppea op hun pad verschijnt, gaan de poppen aan het dansen. Net als opa heeft die zo haar eigen redenen om mee te willen.
Zullen ze slagen in hun missie?

“De Tovenaar van Compostela” wordt aangeprezen als een boek dat geschikt is voor iedereen die van avontuur houdt, ongeacht of je nu 11 jaar oud bent of 111. Het verhaal wordt verteld door de ogen van een jong meisje, Viola. Viola moet al vroeg worstelen met het idee dat ze haar moeder gaat verliezen aan kanker en deze angst wordt de lezers vrij snel duidelijk. Vanleke zorgt er met dit boek voor dat volwassenen gaan inzien dat kinderen ongeacht hun leeftijd toch veel mee krijgen wanneer één van hun ouders ziek wordt, terwijl het voor jeugdige lezers juist een verhaal is waar in begrijpelijke taal de boodschap wordt meegegeven om vooral te blijven praten over hoe jij je voelt wanneer dit in jouw familie gebeurd.

Gedurende het verhaal besluit Viola samen met haar opa om de pelgrimsroute naar Santiago de Compostella te lopen, omdat haar opa hier vroeger een tovenaar heeft ontmoet die haar moeder wellicht kan genezen. Het verhaal voorafgaand aan de start van de route, vond ik persoonlijk een beetje vergezocht. Ondanks dat haar moeder ziek is en waarschijnlijk veel aan haar hoofd heeft, lijkt het mij totaal niet logisch dat een jong meisje zomaar met een vriendinnetje mee kan zonder dat er een familielid wordt ingelicht. Een aantal pagina’s verder blijkt echter dat het verhaal erg veel weg heeft van een sprookje en in sprookjes kan en mag alles. Hierdoor liet ik de gedachte dat sommige dingen totaal onlogisch waren een beetje varen, waardoor ik meer van het verhaal ging genieten.

Het verhaal eindigt, zoals elk sprookje, met een goede afloop. Erg leuk vond ik dat we tot tweemaal toe werden meegenomen naar de Efteling, een plek die mij elke keer weer kind laat voelen en waar sprookjes tot leven komen. Dit decor paste ook perfect in de verhaallijn. Voor kinderen is Viola waarschijnlijk een erg leuk personage die regelmatig fantasiewoorden gebruikt. Zelf vond ik het personage af en toe vervelend en onsamenhangend, maar aan de andere kant, het blijft een kind en ieder kind verandert continu van gedachten en wil ineens iets totaal anders. Voor volwassenen is het in mijn optiek een leuk boek om een keertje gelezen te hebben, wanneer je een fantasierijk verhaal wil zonder de standaard vampiers, heksen en weerwolven. Toch is het boek vooral op kinderen gericht door het taalgebruik en de gebeurtenissen die plaatsvinden. Van mij krijgt het boek 3 sterren en door het lezen van dit boek ga ik maar weer eens snel een uitstapje richting de Efteling maken.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren


Geen opmerkingen: