donderdag 31 mei 2018

Suzanne Esther blogt ... Ana Soof







De eerste

Zoals beloofd zou ik jullie uitleggen waar de alias Ana Soof vandaan komt.
Mijn columns beginnen meestal met een steekwoord, een inval of een stelling waarna ik over het betreffende onderwerp al schrijvende er flink op los filosofeer. Vervolgens gooi ik ook nog wat analytisch vermogen in de strijd, plus een flinke dosis zelfreflectie.
Zo kwam ik ooit op het woord anasoferen.
Anasoferen is een combinatie van analyseren en filosoferen, en het verwoord perfect wat ik vaak doe.
Iemand die anasofeert is dus een Anasoof. Ana Soof klinkt leuker. Voilà.

Het is niet zo dat mijn columns altijd over iets diepzinnigs gaan. Regelmatig gaat het helemaal nergens over, maar op één of andere wijze vinden lezers die nou juist het leukst. Ik heb zelf niet altijd de controle over het schrijfproces; het lijkt soms of ‘iets’ anders dan ikzelf typ, en de aansturing van mijn vingers – tien vingers blind – overneemt.

Dat ‘iets’ noem ik voor het gemak mijn schrijfklier. Het zou zo maar een bestaand orgaan kunnen zijn, maar ‘het’ is soms behoorlijk klierig. Vooral als ik iets zogenaamd belangrijks wil schrijven en er komt iets heel anders uit?
Wees niet bang, ik heb geen gespleten persoonlijkheid. Ik weet meestal nog wel wat ik doe. Bovendien kan ik altijd nog kiezen om een geschreven stuk te deleten…toch?

Ik hoop dat jullie het leuk vinden om een beetje met mij mee te anasoferen. Het is geen verplichting, maar af en toe zal ik jullie uitdagen tot het delen van zaken die ik graag wil weten. Mijn nieuwsgierigheid is namelijk oneindig.

Als jullie een leuk steekwoord, onderwerp of een stelling voor mijn volgende column weten, dan hoor ik het graag. Anders verzin ik er zelf wel één. Of twee. Drie zelfs.

Tot snel,

Groetjes

Ana Soof (Suzanna Esther)









‘De bedriegers’ – Alex Berenson



Genre: thriller
Uitgeverij: Karakter Uitgevers
ISBN: 9789045214870
Aantal pagina’s: 368
Uitvoering: paperback
Verschijningsdatum: 23 april 2018

Met dank aan Karakter Uitgevers BV voor het recensie-exemplaar.

Alex Berenson schrijft met “de bedriegers” een goed doordachte spionagethriller.
Het verhaal lijkt uit de krant opgetekend. Niet eerder las ik een boek dat zo dicht bij de actuele politieke situatie staat als deze spionagethriller. Een huiveringwekkend plot dat hopelijk uit een fantasierijk brein komt en geen Nostradamus-achtige voorspellingen bevat.

"De bedriegers" is een boek dat in de huidige tijdgeest alle rampscenario’s samensmelt tot een wereld waarin iedere vorm van veiligheid voor burgers en wereldleiders is verdwenen.

Een in zekere mate onbedoelde aanslag in Dallas is de start van een aaneenschakeling van onverwachte gebeurtenissen. Als lezer ben je getuige van verraad, verhoortechnieken en complottheorieën. Je reist met de hoofdpersonen mee naar vele plekken op de aardbol waar de veiligheid een heikel goed is of zal worden.

Het verhaal is uiterst geloofwaardig en geeft verwijzingen naar gebeurtenissen zoals de schrijnende situatie in Syrië en de vliegramp met de MH17. Met uitzondering van fictieve namen voor de wereldleiders van Rusland en de VS geeft dit een realistische achtergrond. Veel andere namen zijn wel authentiek.

woensdag 30 mei 2018

‘Het grote poeperdepoepboek’ – Marianne Busser en Ron Schröder


 
Genre: kinderboek
Uitgever: Moon
ISBN: 9789048845606
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 72
Uitgave: maart 2018

Met dank aan uitgeverij Moon voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Het grote poeperdepoepboek is een heerlijk dik boek vol versjes geïnspireerd op de bijzondere, gekke, en soms zelfs ook een beetje vieze dierenwereld.

Voorleesplezier gegarandeerd!

Welk dier is de grootste sproeipoeper? Welk dier is een echte keutelkampioen? En welk dier heeft als bijnaam de poepfabriek?

En iedereen die nu gaat zeggen:
dat is wel een beetje raar
moet meteen maar even weten
dit is allemaal echt waar!

Dit boek is een bundeling van De poepfabriek, De keutelkampioen en De sproeipoeper.

Anders dan de titel doet vermoeden, gaan niet alle verhaaltjes over poep. Er zit bijvoorbeeld ook een verhaal in over kamelen en dat zij kunnen spugen als zij boos zijn, parende padden, de van kleuren veranderende kameleon en verhalen over baby dieren.

Het is een leuk boek voor tussendoor en de verhalen die over poep gaan zijn alleen daarom al grappig voor een kind. Omdat het korte verhalen zijn waar het vooral om weetjes draait, blijven de verhalen niet echt hangen en is de concentratie tijdens het voorlezen minder goed. Dit is niet gek aangezien je niet in een verhaal meegezogen wordt. Het zijn leuke verhaaltjes om iets meer over bepaalde dieren te weten te komen en daarom vooral geschikt om er af en toe even bij te pakken om een verhaaltje te lezen. Minder geschikt voor een knus voorlees moment.

In het boek zijn ook drie liedteksten te vinden waarvan je het liedje via internet op kunt zoeken. Leuk om er liedjes aan te verbinden maar minder praktisch om deze via internet te beluisteren. Daar heeft Helena toch mij voor nodig terwijl ze cd’s inmiddels zelf af kan spelen.

Al met al een prima boek zo lang je het gebruikt voor korte voorleesmomenten. 3 sterren dus voor ‘Het grote poeperdepoepboek’.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren



‘Het groene kristal, Terra 7 boek 1’ – Esther Wagenaar


 
Genre: sciencefiction
Uitgever: Celtica Publishing
ISBN: 9789491300769
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's:445 pagina's
Uitgave: februari 2018

Met dank aan Celtica Publishing voor het recensie-exemplaar.

Het verhaal
In 2192 is namens de Verenigde Naties een groep mensen vertrokken van aarde naar een andere planeet op zoek naar een beter bestaan. Pas na enkele eeuwen vindt men deze verloren gegane informatie terug. Het is dan inmiddels het jaar 2671. Men heeft jarenlang gedacht dat het een mythe was, dat de kolonisatie van Terra 7 nooit heeft plaatsgevonden. Men besluit een bemande missie te sturen naar Terra 7 om vast te stellen hoe het na al die tijd gesteld is met de kolonisten.
Om erachter te komen hoe het de kolonisten is vergaan, besluit men om een expeditie naar Terra 7 te sturen om hen te bestuderen en te onderzoeken of de kolonisatie van de planeet is gelukt.

Als een groep wetenschappers Terra 7 bereikt, komen zij er tot hun verbazing achter dat er technologie aanwezig is op de planeet. Dit terwijl Terra 7 was gekoloniseerd met de onderliggende gedachte technologie af te zweren om zo een geweldloze samenleving te vormen. De samenleving op Terra 7 is een heel stuk minder vredelievend dan men op aarde had verwacht. Hun shuttle wordt beschoten en het team weet met behulp van een redding capsule te landen op Terra 7. Eenmaal op de planeet worden zij bedreigd door enkele bewoners en dankzij twee Terranen, Dion (een Groene met telepathische krachten) en Zania (een Terrazone) weten ze te ontsnappen. Helaas moeten de wetenschappers de capsule achterlaten om hun eigen leven te redden. Dion en Zania vertellen de aardse wetenschappers dat het technologisch geavanceerde volk dat achter de aanval zat, genaamd Afranen, vijandig zijn. De groep wetenschappers heeft de opdracht meegekregen zich niet te bemoeien met de manier van leven op de gekoloniseerde planeet. Dit wordt echter moeilijk, omdat de capsule aardse informatie en technologie bevat die niet in handen mag komen van de Afranen. Dit zou het leven op Terra 7 te veel kunnen beïnvloeden. Als ze wederom door een patrouille Afranen worden aangevallen en Redbod, de leider van de groep wetenschappers, gevangen wordt genomen verandert dit echter alles. Ze besluiten om met hulp van Zania en Dion Redbod te vinden en te bevrijden en tegelijkertijd de capsule veilig te stellen.

Conclusie
De proloog legt in het kort uit hoe Terra 7 weer ontdekt is. Het is een transcriptie van de toespraak van een minister van Intergalactische Zaken. Het eerste hoofdstuk begint geheel verrassend, anders dan ik had verwacht en pakte mij direct doordat je midden in een spannende scène terecht komt.

dinsdag 29 mei 2018

WIN ACTIE!! 'De achterblijvers' - verhalenbundel





Winnen !!

Hou jij van Fantasy en/of Scifi dan is deze verhalenbundel zeker iets voor jou!
En weet je wat zo leuk is? Je kunt hem winnen.

Dankzij Godijn Publishing mogen wij zomaar een exemplaar van deze bundel weggeven.
Waag dus je kans en zet onder deze post in onze BESLOTEN groep op Facebook waarom jij zo van Fantasy houdt.
Simpel toch :-)

Nog geen lid bij ons? Dat is gefikst in één KLIK !

Korte inhoud:

Niet alle boerenknechten accepteren de uitdaging en gaan op avontuur. Niet alle prinsessen laten zich door mysterieuze prinsen meevoeren naar hun verre koninkrijk. Niet alle wetenschappers durven mee te gaan op expeditie naar een andere planeet en niet iedere jongere laat zich zomaar ombouwen tot het nieuwste model cyborg. Maar over deze ‘Achterblijvers’ zijn net zo goed verhalen te vertellen. Wat motiveerde ze? Hoe gaan ze om met hun isolement? Wat hebben ze om naar uit te kijken?
Achterblijvers in het universum of van de mensheid. Wie is de laatste? Wees gewaarschuwd! Voor je het weet ben jij de achterblijver…

Lees hier de RECENSIE van 'Achterblijvers




Boek van de maand - 'Pas op voor de buren' van Hilde Vandermeeren







Genre: thriller
Uitgeverij: Q
ISBN: 978 90 214 0812 5
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 304
Uitgave: 29 mei 2018

Met dank aan Uitgeverij Q voor dit vooruitlees-exemplaar.

Over de auteur

Hilde Vandermeeren (1970) schreef meer dan veertig kinder- en jeugdboeken, waarvan vele werden bekroond met Nederlandse en Vlaamse literaire prijzen. Sinds haar jeugd verslindt ze thrillers en spannende romans. Met haar eerste psychologische thriller ‘Als alles duister wordt’ begon haar carrière als thrillerschrijfster en won ze meteen de Hercule Poirot publieksprijs 2013. Ook werd ze genomineerd voor de Diamanten Kogel 2013. Een van haar korte verhalen is recent verschenen in het bijzonder prestigieuze Ellery Queen Mystery Magazine en genomineerd voor de Derringer Award 2017 voor beste korte verhaal. Voor haar thriller Schemerzone won ze de Hercule Poirot Prijs 2017 en werd ze genomineerd voor de Bookspot Gouden Strop 2018.


Samenvatting van het verhaal

Ruth Williams is auteur en had met haar debuut een instant bestseller te pakken. Ze schrijft wel onder het pseudoniem R.J. Dawson en daar heeft ze haar redenen voor. Nu, drie jaar later, wacht haar uitgever tevergeefs op haar tweede thriller die er maar niet zit aan te komen. Ruth zit met een writersblok maar wil dit niet toegeven tegenover haar uitgever.

Twee jaar geleden heeft Ruth een cottage gekocht in een doodlopende straat. Deze straat telt slechts vier huizen. Dat was wat ze precies wilde, afgesneden zijn van de buitenwereld. Wat haar ook heel erg aansprak, was het privébos aan de achterkant van het huis met in het midden een blokhut waar ze zich kon afzonderen om te schrijven. Hier woont ze nu al anderhalf jaar samen met Matthew Cunnings. Met haar buren heeft ze heel weinig contact en dat bevalt haar prima.

Maar dan gebeuren er plots rare dingen in en rondom haar huis. Dingen die ontbreken of verplaatst zijn. Ruth heeft het gevoel dat ze paranoïde aan het worden is. Ze heeft immers één grote angst, namelijk dat ze dezelfde ziekte als haar moeder zou krijgen en dat is slecht afgelopen. Ze moest maar eens beginnen met het afbouwen van haar slaapmedicatie, deze pillen hebben bijwerkingen zoals vermoeidheid en concentratiestoornissen. Maar beeldt ze zich dat allemaal in of gebeuren er echt vreemde dingen rond haar? En hoe zit het met de buren? Het is een heel rustige buurt waar ze woont, maar misschien is het wel bedrieglijk rustig. Haar moeder zei altijd dat ze moest oppassen voor de buren, die hebben tenslotte ook zo hun geheimen. Wordt ze nu langzaam gek of is alles in scène gezet??

“Liep er iemand op de bovenverdieping? Had ze eindelijk een echte reden om de politie te bellen?”


Conclusie

‘Pas op voor de buren’ is Hildes zesde thriller en het is er weer eentje om duimen en vingers bij af te likken. Ook voor dit boek heeft Hilde geopteerd om een Britse setting te kiezen en meer bepaald in Wales. Deze locatie had de auteur in haar gedachten en het viel me dan ook direct op door de Engelse namen die er worden gebruikt. Vandaar dat ik even bij de auteur had geïnformeerd waar het verhaal zich juist afspeelde want dat wordt niet in het boek vermeld.

maandag 28 mei 2018

‘Flashback’ - Mariëtte Middelbeek



Genre: thriller
Uitgever: Marmer B.V.
ISBN: 9789460683916
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 376
Uitgave: april 2018

Dank aan uitgeverij Marmer voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Vier vrouwen, drie moorden, één verleden

De vriendschap van Ilona, Sanne, Bregje en Anouk die op de middelbare school zo hecht was, is in de loop der jaren verwaterd. Maar als in de duinen bij Bloemendaal het lichaam wordt gevonden van Céline Landgraaff – de vijfde vriendin uit het groepje, die net na het eindexamen verdween – komt Bregje met het idee een reünie te organiseren. Voor het zover is slaat het noodlot echter ongenadig toe. Want het verleden mag dan ver weg lijken, sinds de vondst van Céline blijkt het ineens dichterbij dan ooit.

Mariëtte Middelbeek is zeker geen onbekende schrijfster voor mij. Al vanaf haar allereerste boek was ik weg van haar schrijfstijl. Toch is “Flashback” pas haar eerste thriller.

Het boek zelf is opgedeeld in vier delen. In ieder deel wordt het verhaal verteld door de ogen van één van de vriendinnen. Deze manier van vertellen zorgt ervoor dat je als het ware 4 verschillende verhalen leest die telkens samen komen. Hierdoor leer je alle vrouwen stuk voor stuk goed kennen, maar blijft er ook constant een spanning hangen. 

De omslag van het boek verdient ook zeker een vermelding. Deze heeft een bepaalde spanning over zich heen hangen, waardoor je het boek graag even oppakt. De kleur groen die gekozen is, is niet een standaard kleur maar gifgroen. Ook dit geeft het boek een aantrekkelijk en mysterieus uiterlijk.
Het duurde bij mij zeker tot het laatste deel voordat ik een vermoeden kreeg wie de dader was. Achteraf waren er wel duidelijk passages die tijdens het lezen wat onbelangrijk leken, maar uiteindelijk hints richting de dader bleken te zijn. Toen uiteindelijk de ontknoping volgde, voelde deze voor mij wel wat onrealistisch. Dit is erg jammer, want de rest van het boek was juist zo sterk, doordat je je echt kon voorstellen dat het iedereen kan overkomen. Het einde daarentegen is in mijn ogen wat vergezocht, waardoor dit het gevoel ontnam dat iedereen slachtoffer kan worden.

Toch is het in zijn geheel genomen een erg goed boek en ik kon het dan ook erg moeilijk wegleggen. Alle hoofdpersonages zijn zeer sterk uitgewerkt en je kan je goed een beeld vormen bij alle vrouwen. Al met al heb ik zeker genoten van het boek en heeft Mariëtte Middelbeek wel bewezen dat ze naast chicklits ook goed is in thrillers schrijven. Het boek krijgt van mij dan ook 3,5 ster en ik hoop dat er meer thrillers van haar hand zullen volgen.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren


Blogtour 'Vorstin van de kou' - Jasper Polane




De Maalstroom – re-read blogtour

Op 7 juni verschijnt “Heren van Twist”, het vierde en laatste deel uit de serie “De Onzichtbare Maalstroom” van Jasper Polane. Ik ben tot mijn grote plezier door de schrijver gevraagd het tweede deel uit deze serie te herlezen: “Vorstin van de Kou”.

Graag wil ik Jasper Polane bedanken voor de boeken “Lege steden” en “Vorstin van de Kou” voor deze re-read.

Flaptekst Heren van Twist

De Onzichtbare Maalstroom is de bron van magische energie. Prachtig, maar ook onvatbaar en angstaanjagend. 
De dief Rune Mathijsen ontvreemdt een jaden afgodsbeeld uit het huis van een rijke koopman. Al snel raakt hij verwikkeld in de intriges van een geheime cultus, maar als spionne Edison Walraven hem opzoekt blijkt de dreiging groter te zijn dan hij ooit had kunnen denken. 
In een poging het gevaar te bedwingen zetten de Wolvinnen van Otrostaadt een grootscheepse expeditie op touw. Zal het lukken de mysteries van de Onzichtbare Maalstroom te doorgronden? 
HEREN VAN TWIST verhaalt over denkbeeldige liefdes, schokkende metamorfoses en surrealistische angstdromen. Het is de zinderende apotheose van Jasper Polanes fantastische cyclus DE ONZICHTBARE MAALSTROOM.

Biografie

Jasper Polane is schrijver, uitgever en oprichter van Quasis. Hij wordt gezien als een vernieuwer in het genre. Zijn debuutroman Lege steden (2014) behaalde de tweede plaats in de Hebban Awards voor het Beste Fantasyboek van het Jaar.


Blog
Ik ben tijdens het lezen van de serie "De Maalstroom" gefascineerd geraakt door de fantomen. Jasper Polane heeft met deze wezens ervoor gezorgd dat delen van deze serie ronduit angstaanjagend zijn. Het tweede deel van de serie, “Vorstin van de Kou”, begint gelijk heftig:

"Konraad Stralbock merkte dat sterven geen pijn deed. De doodsoorzaak wel, natuurlijk: het moment waarop het monster met zijn klauw zijn zij insneed en een aantal belangrijke organen uit zijn lijf rukte. Ja, dat deed pijn. Maar het doodgaan zelf, het uitblazen van de laatste adem, het wegglippen van zijn bewustzijn: pijnloos."

Het zijn de zogenaamde fantomen die dit op hun geweten hebben. Konraad Stralbock is hoofdinspecteur van Inquisitie in Otrostaadt-Alpha. In “Lege steden” maak je als lezer kennis met hem. Heike Krim heeft vanaf het eerste moment dat zij voor deze man gaat werken een instinctieve afkeer. Bij het herlezen van “Vorstin van de Kou” blijkt Heikes gevoel gegrond te zijn.

Al in het eerste deel van de serie, “Lege steden”, komen Heike Krim, Edison, Odette en anderen uit de Alphawereld en Alixwereld in aanraking met fantomen als ze terecht komen in een nieuwe, nog onbekende alternatieve wereld die in eerste instantie leeg lijkt te zijn. Het is echter de thuiswereld van zeer kwaadaardige wezens: de fantomen. Het zijn donkere schimmige gestalten, gedaanten zonder vorm of gezicht. Ze geven mensen het gevoel van onmenselijk lijden, van haat en roepen bij hen doodsangsten op. Fantomen verplaatsen zich voornamelijk in de schaduwen, maar af en toe krijg je een beeld van hen: een gebochelde vorm, een suggestie van een rug, schouders, lange armen met ieder twee ellebogen en klauwen. Ze hebben puntige vingers die eindigen in lange, zwarte nagels.

zaterdag 26 mei 2018

'Achterblijvers' - verhalenbundel




Verhalenbundel met verhalen van Annette Akkerman | Jan van Beek | Niels van Beelen | Mark Bruinekreeft | Niels Colijn | Perry Dex | Wouter van Gorp | Mark Groenen | Mike Jansen | Peter Kaptein | Johan Klein Haneveld | Jorrit de Klerk | Jop van der Meij | Jan Meijers | Hay van den Munckhof | Garvin Pouw | Tim Reus | Karen van Soomeren | Cathinca van Sprundel | Ineke van Stempvoort | Romi de Temmerman | Laura Umbgrove | Miranda Weernink



Genre: science fiction / fantasy
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789492115553
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 314
Uitgave: mei 2018


Met dank aan Elly Godijn en Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.


De verhalenbundel "Achterblijvers" is het resultaat van een SF/Fantasy schrijfwedstrijd. Een vakkundige jury heeft de beste vijfentwintig verhalen gekozen voor deze bundel.

Het boek heeft een prachtige cover. Je ziet direct aan de afbeelding dat het om een SF/fantasy boek gaat. De titel "Achterblijvers" staat er duidelijk op vermeld aan de bovenkant van de cover, samen met de ondertitel "Wie is de laatste?" waardoor er veel ruimte overblijft voor de afbeelding zelf. Je ziet drie gestalten op een bergachtig terrein staan en zij kijken in de verte naar een futuristische stad. Eén van de drie gestalten is een robot. Verder zie je twee mannen en een heldere sterrenhemel. In de verte vliegt een wezen dat veel weg heeft van een draak. De afbeelding loopt mooi door via de rug naar de achterkant van het boek. De cover intrigeerde mij en maakte mij nieuwsgierig naar de verhalen die ik zou gaan lezen.

Het zijn verhalen over wezens, al dan niet menselijk, die er voor kiezen achter te blijven. Je leest in deze verhalenbundel wat hun verhaal is en wat de reden is dat ze ergens achter willen blijven. Dit is niet altijd in fysieke vorm, er zijn meerdere manieren waarop je achter kunt blijven. Bijvoorbeeld door eenzaamheid, door een keuze die je maakt of doordat iemand je verlaat. Je kunt besluiten alleen achter te blijven of gezamenlijk. Stuk voor stuk hebben de verhalen iets bijzonders. Ik kan mij goed voorstellen dat de jury het moeilijk heeft gehad om het winnende verhaal te kiezen.

Zoals gezegd heeft elk verhaal in de bundel iets speciaals. Er waren echter drie verhalen die ik persoonlijk zeer goed vond. Eén van de verhalen die een bijzondere indruk op mij maakte, was het verhaal over de mysterieuze jongen Isaac die betrokken raakt bij een raadselachtige moord (De achterblijver - Umbgrove). Maar ook het verhaal over een wereld waar rijke en intelligente mensen leven in een virtuele wereld raakte mij (Galts - Mark Groenen). Indien dit verhaal uitgewerkt zou worden tot een boek, zou ik het zeker lezen. Ten slotte het mooie verhaal over een eenzame bewaker aan boord van de oude ISS die meer voor de toekomst van de aarde betekent dan hij ooit had kunnen bedenken ( De oppasser - Jorrit de Klerk).

Doordat de verhalen kort zijn, leest de verhalenbundel aangenaam. Elke keer als je aan een nieuw verhaal begint, vraag je je af wat je te wachten staat, welk avontuur je gaat beleven en op welke manier het thema 'achterblijven' uitgewerkt gaat worden. Het boek heeft 312 pagina's en het bevat vijfentwintig verhalen en tevens een bonusverhaal van Johan Klein Haneveld. Een minpuntje vond ik het lettertype van de titels van de verhalen. Deze letters zijn soms niet geheel duidelijk. Zo lijkt de T erg op de J en dat leverde af en toe verwarring op tijdens het lezen. Wat mij opviel is dat het niet vijfentwintig verschillende schrijvers zijn. Het is twee schrijvers gelukt om met twee verhalen in deze bundel terecht te komen.
  
Ik heb deze verhalenbundel met zeer veel plezier gelezen en ben onder de indruk van het hoge niveau en de diversiteit van de verhalen. Dit is een boek dat je als SF/fantasy liefhebber absoluut gelezen moet hebben. Ik geef "Achterblijvers" graag 4 sterren.

Jeanine Feunekes-Both - recensente De Perfecte Buren

vrijdag 25 mei 2018

Boek van de maand - In gesprek met ... Hilde Vandermeeren






Hilde Vandermeeren interview.

“De mens achter het boek; wie is dat eigenlijk en waarom heeft die dat geschreven. Wie is de mens daarachter? Ik vind dat zelf ook interessant. Mocht het zijn dat u een bepaald woord niet begrijpt of zo, mag u dat gerust zeggen”. Met deze tekst begint Hilde Vandermeeren om haar interviewer uit Nederland op zijn gemak te stellen. Haar Vlaamse tongval klinkt prachtig en is heel goed verstaanbaar. We zitten in haar huis in België (in de provincie West-Vlaanderen) aan een grote eettafel. Aan de achterkant is alles van glas en kijkt uit over een mooie tuin. We drinken koffie. Als ik opmerk dat zij als Belgische, een Nederlandse uitgever heeft met een Nederlandse redactie, legt ze dat graag aan me uit.

“Ik schreef ook voor kinder- en jeugdboeken al in een soort standaardtaal. Dat was vaak ook met een Nederlandse redactie. Voor mij maakt dat niet zoveel uit. In 2013 verscheen mijn eerste thriller bij uitgeverij Q. Dat verschil tussen Nederland en Vlaanderen speelt eigenlijk niet. Je moet vooral een goed boek maken, dat voel ik ook zo met hart en ziel.”





“Ik ben opgegroeid in Wielsbeke en in Waregem naar school gegaan. Tijdens mijn schooltijd had ik al interesse voor wetenschap. Maar ook in de mens, de menselijke geest. Op mijn achttiende heb ik lang getwijfeld tussen de studies biologie of psychologie. Het is het laatste geworden, vijf jaar in Leuven. Heel interessant. Maar dan ben je afgestudeerd en wat ga je doen met dat diploma? Je kon tijdens het laatste jaar wat extra bij leren zodat je kon lesgeven. Dat heb ik toen gedaan. Vervolgens heb ik veertien jaar gewerkt als docent in het secundair onderwijs, afdeling beroepsonderwijs: richting verzorging en kinderzorg. Dat vak heet daar 'omgangskunde'. Echt wel psychologie, maar heel gericht op de praktijk van de leerlingen. Mijn man is ook psycholoog; we hebben elkaar ontmoet tijdens de studie in Leuven. Inmiddels zijn we 24 jaar getrouwd. Twee psychologen samen [lacht]. We hebben twee dochters, inmiddels 19 en 21 jaar. Dan is het zoeken naar de balans: werk, gezin en schrijven. In 2006 nam ik de beslissing om me alleen met schrijven bezig te houden, om daar mijn beroep van te maken. Mijn vaste benoeming in het onderwijs heb ik toen opgegeven. Ik heb daar geen spijt van. Ik schreef jeugdboeken en tevens voor de kinderkrant. De leeftijdsgroep daar is tussen de 10 en 14 jaar. Die combinatie maakte dat ik van mijn pen kon leven. Sinds 2013 schrijf ik ook voor volwassenen, thrillers. Die onafhankelijkheid is heel fijn. Maar die heeft ook een keerzijde. Soms bekruipt je de schrik dat er niks moet gebeuren met bijvoorbeeld je hoofd. Als zelfstandig auteur ben je wel kwetsbaar, daar denk ik soms aan. Veel mensen zeggen vaak: schrijver zijn, dat is tof. Ja, inderdaad, maar je moet wel de wil hebben om op die stoel te blijven zitten. De ene dag heb je de drive, een andere dag niet zo. Naast inspiratie heb je een heleboel discipline nodig. Mijn kinderen zijn beide ‘op kot’, dat wil zeggen dat ze op kamers wonen, ze studeren in Gent. Dat geeft mij de mogelijkheid om veel tijd aan mijn schrijven te besteden. Mijn gewone werkdag ziet er als volgt uit. Ik sta om 7 uur op. Dan koffie, krant en ontbijt. Snel daarna zit ik aan mijn bureau. Ach, daar wou u een foto van maken, nee! [kijkt verschrikt en lacht hard]. Dat is helemaal rommelig. Dat is niks voor een foto.”





“Ik ben echt een ochtend schrijver. Eerst lezen wat ik de vorige dag geschreven heb om daar weer in te komen. Ik zit in het verhaal en laat daarna mijn pen de vrije loop; of toetsenbord beter gezegd. Niet alles ligt van tevoren voor 100% vast. Als er een interessante gedachte komt, laat maar komen. Soms komt er een heel personage bij. Dat mag erin. Ik schrijf vrij korte hoofdstukken van tussen de 1000 en 1500 woorden. Tijdens het schrijven wil ik eigenlijk niet gestoord worden. Met zo’n hoofdstuk ben ik dan in de voormiddag meestal klaar. Ik krabbel dan in klad in een paar zinnen neer wat er kan gebeuren in het volgende hoofdstuk. Dan stop ik en besteed de middag aan administratie, de kinderkrant of wat huishoudelijke zaken. Ook doe ik mijn research het liefst ’s middags. Ik heb zo’n negen maanden nodig per boek. Dat is een beetje de globale lijn.”

Als ik vraag waarom Londen de locatie was van haar onlangs bekroonde boek "Schemerzone", komt er een heel duidelijk en verrassend antwoord.

“Meestal is de locatie van mijn boeken niet precies bepaald. Dat was al zo in al de 45 jeugdboeken die ik heb geschreven. Dat vind ik prettig, want het verhaal kan zich overal afspelen; het kan overal gebeuren. Bij "Schemerzone" was dat anders. De grondgedachte voor dat boek was een stukje uit het nieuws. Een zakenvrouw uit New York stapte op het vliegtuig naar Zuid-Afrika en postte vlak voor haar vertrek een heel domme tweet. Die ging vervolgens viraal en toen ze geland was, had de hele wereld er al van gehoord. Dat heeft haar geruïneerd. Dat raakte mij. Daar wilde ik over schrijven. Niet dat verhaal van die vrouw; ik wou iets anders doen. Toen dacht ik, oké wat als mijn hoofdpersoon iets heeft waardoor de lezer (en de hoofdpersoon zelf) niet zeker weet of ze zelf een bericht met verstrekkende gevolgen heeft verstuurd. Toen kwam ik op narcolepsie. Dan ben je op sommige momenten machteloos. Op een bepaald moment doet ze ook handelingen waarvan ze niet zeker weet óf ze die wel gedaan heeft. Daardoor gaat ze aan zichzelf twijfelen. Dat vond ik zo intrigerend. En dan kom ik op de vraag: waarom Londen? De sensatiepers in Engeland is verschrikkelijk. Daar worden mensen veel sterker dan hier openlijk aan de schandpaal genageld. Wat ze daar tonen aan privébeelden is heel erg. Mensen kunnen daar echt kapot gemaakt worden. Dat wou ik ook in mijn verhaal leggen. Vervolgens zijn we naar Londen gegaan voor de research. Waar woont mijn hoofdpersoon? Waar werkt ze? Ik wou daar zelf lopen en de sfeer voelen. Hier loopt ze ’s avonds, hoe ruikt het daar, wat zie je? Zo kom ik erop dat ik mijn idee, mijn verhaal, het beste daar kan uitwerken. Vandaar Londen. Mijn boeken zijn allemaal standalone verhalen; dat geeft mij de vrijheid. Maar zorgt er ook voor dat ik bij elk nieuw boek met een leeg blad, een leeg scherm begin. Dat is niet te onderschatten.”





Hilde lacht hartelijk, net als ik. Onmiddellijk komt de hond erbij staan. Lag deze eerst rustig in de mand, zodra er gelachen wordt wil ze delen in de gezelligheid en laat zich uitgebreid aaien. Hilde: “Die hond voelt dat het oké is en wil niks missen.” Vervolgens hebben we het over haar overstap naar het thriller genre. Ik complimenteer haar met de lovende kritieken en de vele prijzen die ze ontvangen heeft.

“De overstap van kinderliteratuur naar de volwassenen was best een lastige. Ik had al zoveel boeken geschreven, maar ik wist: dat is geen garantie. De meeste volwassenen kenden mij niet. Een nieuw publiek. Ik had het gevoel dat ik me nog meer moest bewijzen dan een debutant, dat ik moest laten zien dat ik niet was blijven steken in de kinderboeken. Ik vind dat ook zeker niet minder of zoiets, maar het is gewoon voor een andere doelgroep. Dan komen die prijzen en mooie kritieken. Dat is vooral heel motiverend. Ook mailtjes van lezers die vertellen dat ze van mijn boek genoten hebben en uitkijken naar meer zijn zo waardevol! De lezers beseffen soms niet dat een dergelijk bericht een katalysator is voor een auteur. Nu komt mijn nieuwe boek eraan, “Pas op voor de buren”. Zodra het in print is, kan je niets meer veranderen en moet je het loslaten. Dan komen de reacties los. Iedereen kan dat dan lezen. Iedereen kan daar iets over schrijven. Dat is altijd spannend. Altijd dat gevoel van: wat heb ik nu gedaan?”

Ik vraag haar: ”Voel je je dan kwetsbaar?”

“Ja, enorm! Bij ieder creatief beroep kan je te maken krijgen met negatieve recensies, dat hoort erbij. Maar ik vind de manier waarop dat gezegd wordt wel heel belangrijk. Een beetje relativeren heb ik inmiddels geleerd. Maar gelukkig zijn de reacties voor mij meestal positief. Een schrijver die ik graag lees is de Britse misdaadauteur Belinda Bauer, dat is mijn favoriet. Het is een breed palet waar mijn aandacht naar uit gaat. De samenwerking met mijn uitgever is heel prettig. Goede redactie ook. Bij een nieuw boek stuur ik de eerste pak ‘m beet, 30 pagina’s op. Daar krijg ik een puur inhoudelijke feedback op. Dan komen er teksten terug van: ja, dat zit goed; spannend etc. Dat is motiverend ook. [We lachen samen hartelijk] en aan het eind staat er dan iets in de trant van: dit of dit kan beter. Zo gaat dat over en weer per mail. In het najaar zien we elkaar persoonlijk in Antwerpen om samen met de uitgever en redactrice het volledige manuscript te bespreken. Tegen eind januari heb ik hun inhoudelijke opmerkingen allemaal verwerkt. Daarna komen de rondes op taal. Zo komt elk jaar in mei een nieuw boek van me uit. Ik geniet van het schrijven. Ik heb geen lijstje met allerlei dingen die ik zou willen doen, zoals bergbeklimmen of wat dan ook. Dat hoeft voor mij allemaal niet. De eenvoud en rust vind ik van grote waarde. In een drukke maatschappij vind ik het een luxe om in alle rust te kunnen schrijven.”

Dank je wel, Hilde, voor dit boeiende interview.

Roelant de By – onze vliegende reporter







‘Super de luxe’ – Suzanne Vermeer



Genre: thriller
Uitgever: A.W. Bruna
ISBN: 9789400508897
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 312
Uitgave: 2018

Met dank aan uitgeverij A.W.Bruna voor dit recensie-exemplaar

Korte inhoud

Emma Van Zomeren is een gekende Nederlandse vlogster, zo heeft zij maar liefst tweehonderdvijftigduizend volgers. Na haar studie journalistiek besloot zij om eerst even wat rond te reizen en geld te verdienen via haar vlog, in plaats van zich onmiddellijk in de wereld van de werkende mensen te storten.
Wanneer ze in Cannes is om verslag te maken over het wereldberoemde filmfestival voor haar vlog, ontmoet zij er de Italiaanse tweeling Alessandro en Sofia Onesti. Deze twee behoren tot één van de rijkste Italiaanse families. Er ontstaat een hechte vriendschap tussen de tweeling en Emma, waarop Emma besluit in te gaan op hun uitnodiging om mee te gaan naar hun penthouse in Monaco.

Voor Emma breekt de tijd van haar leven aan: ze verblijft er in ongekende luxe en bovendien hangt er een soort van spanning tussen Alessandro en haar. Zou dit een mooie romance kunnen worden?

Op een ochtend wordt zij wakker in het penthouse en blijken Sofia en Alessandro verdwenen te zijn zonder enige boodschap. Ze probeert hen te contacteren, maar al haar pogingen blijken tevergeefs. Gezien haar achtergrond van journalistiek studente begint het bij haar te kriebelen en besluit zij toch op onderzoek uit te gaan, ze denkt namelijk dat Alessandro en Sofia ontvoerd zijn. Maar al snel doet zij tal van bizarre ontdekkingen… is de tweeling wel wie zij beweren dat zij zijn? Niets is wat het lijkt te zijn.

Conclusie

Mijn eerste reactie na het lezen van dit boek was: ‘wat jammer dat ik hem al uit heb’, wat een heerlijk boek is dit. Het bevat alle typische Suzanne Vermeer elementen: romantiek, vrouwelijk hoofdpersonage, een zomerse setting, spanning, glamour en dat tikkeltje humor. Maar ‘Super de luxe’ is meer dan dit, het zit vol van onverwachte plotwendingen, is origineel, goeie schrijfstijl en gaat verder dan de voorgaande boeken van deze auteur.

donderdag 24 mei 2018

Jackie's lampje .... Komt 'ie... Lampje 2







Ik heb een levensgroot dilemma. Ik heb mijn uitgever beloofd een nieuw boek te schrijven, en ik moet nog best tempo maken ook, want het moet zo’n beetje in september wel ingeleverd worden. Braaf als ik ben, ben ik direct begonnen, en ik had een leuk idee, vond ik zelf: anders dan de voorgaande serie van vier luchtige vakantieromans, wat gruiziger, wat meer coming-of-age ook, en wat rauwer. Daar had ik nou echt zin in.
Maar wat gebeurt er: ben ik zo’n dertig pagina’s op streek in dit nieuwe verhaal, begin ik doodleuk ineens aan heel iets anders.

Ernáást!
Alsof ik daar tijd voor heb!
Alsof ik helemaal niet degene ben die het hier voor het zeggen heeft; alsof mijn hersenpan over borrelt met nog een idee wat ik snel een beetje moet zien vast te leggen, voordat het als schuimende, kokende melk over de rand bolt en vastkoekt op het hete gasfornuis.

Gatver; ik haat het gasfornuis afbikken, en waarom gebruik ik in vredesnaam deze metafoor? Ik ben allergisch voor melk, melk is de vijand, van melk krijg ik buikpijn en rare bultjes op onbenoembare plekken. Volgens mij ben ik dus eigenlijk veel minder de baas over mijn brein dan ik zelf denk.

Je leest wel eens van die stukken van schrijvers die dan zeggen dat er plotseling een hoofdpersoon hun verhaal binnengewandeld kwam op wie ze helemaal niet gerekend hadden en die ze boekenlang blijft achtervolgen. Dat leek me altijd zo raar, want ik ben een control freak, dus als ik ga schrijven dan bereid ik me goed voor. Ik werk het uit, ik doe vooronderzoek waar nodig, ik richt de structuur in van wat ik wil vertellen, ik denk na over de toon en over hoe de hoofdpersonen spreken…

Alleen, het afgelopen jaar had ik daar eigenlijk helemaal geen tijd voor.
Doordat mijn pretentieloze Facebookfeuilletonnetje binnen een paar weken nadat ik er vorig jaar mee was begonnen onverwachts uitgroeide tot veelgelezen én het plan voor een vierdelige boekenserie, en ik elke dag drie pagina’s moest kunnen plaatsen, had ik helemaal geen tijd voor uitgebreid voorwerk: ik moest gewoon doortikken en niet zeuren. En dus heb ik noodgedwongen een jaar lang gewerkt zonder overmatige controlfreakerigheid, wat best goed gelukt is, maar waar mijn hersenen dus ook meteen, zo blijkt, een stuk brutaler van zijn geworden.
Mijn persoonlijkheid heeft een persoonlijkheid ontwikkeld, dat idee.
Geef zo’n brein een vinger en het neemt meteen een hele hand; ik ben benieuwd wat Dick Swaab ervan zou zeggen.

'Everless' - Sara Holland



Genre: young adult
Uitgever: Blossom Books
ISBN: 9789463491341
Uitvoering: Hardcover
Aantal pagina’s: 293
Uitgave: februari 2018

Ik wil allereerst uitgeverij Blossom Books bedanken voor het recensie exemplaar van ‘Everless, het meisje en de alchemist’. Wat een prachtige cover hebben jullie weer!

Flaptekst
Tijd is geld. Zeker in Sempera, waar tijd in je bloed zit en omgezet kan worden naar munten. Hoe rijker je bent, hoe langer je leeft...
De familie Gerling is rijk: ze hebben tijd in overvloed door de hoge belastingen die ze eisen van de arme bevolking. En niemand haat hen meer dan Jules Ember. Toen ze klein was, woonde ze met haar vader op Everless, het landgoed van de Gerlings, maar een noodlottig ongeluk dwong hen midden in de nacht te vluchten. Als Jules erachter komt dat haar vader bijna door zijn tijd heen is, weet ze echter dat er maar een ding op zit: terugkeren naar Everless om daar te werken als dienstmeisje.
Teruggaan naar Everless brengt meer gevaar - en verleiding - met zich mee dan Jules zich ooit had kunnen voorstellen. Al gauw komt ze steeds dichter bij een bizar, eeuwenoud geheim over het landgoed en zichzelf.

Samenvatting van het verhaal
Jules en haar vader zijn gevlucht van Everless. Ze zijn arm en vader staat op het punt door zijn tijd heen te zijn. Jules staat voor een keuze. Machteloos toekijken of naar Everless (dat ze enorm haat) gaan om te werken. Het wordt dat laatste.

Ze moet hard werken maar verdient goed. Ze weet op te klimmen tot dienstmeisje van de koningin en de prinses. Er is echter wat raars met Jules aan de hand, ze kan de tijd vertragen. Haar vader waarschuwt haar voor Everless en Jules komt er achter dat hij een groot geheim over haar weet. Ze gaat op onderzoek en doet een verassende ontdekking.

Conclusie
Sara Holland schrijft fijn. Het leest snel en vlot. Wat bijzonder is aan dit boek, is de originaliteit. Nog nooit heb ik gehoord van een boek met dit concept, of met deze invalshoek. Maar ondanks dat de originaliteit enorm hoog is en het verhaal goed, zat ik terwijl ik las steeds in mijn hoofd met drie of vier sterren, meer werd het niet. Het is namelijk zeker goed geschreven, maar de stijl van Holland vond ik niet persé enorm goed. Diegene die mijn recensies leest, zowel hier als op mijn eigen blog, weten dat ik enorm gevoelig ben voor plottwisten in, en het eind van een boek. En wauw! Everless heeft me een plottwist en einde. Goedgloeiende! Ik ging als een gek door het boek die laatste hoofdstukken, zo graag wilde ik verder met die plottwist. Holland laat een mooi open eind dat ruimte laat voor het vervolg. 

Everless bevat spanning, liefde en bedrog. Emoties die het tot een pageturner maken. Ik geef Everless vier en een halve ster.

Marc-Jan van Dam - recensent De Perfecte Buren

woensdag 23 mei 2018

WIN actie !!! 'De Stem' van Suzanna Esther







Winnen !!

Karin las ‘De stem’ van Suzanna Esther en Roelant ging in gesprek met deze dame.
Tijd voor een winactie, want dankzij Futuro Uitgevers mogen wij een exemplaar van ‘De Stem’ weggeven.

Vertel ons hoelang Suzanna in Frankrijk heeft gewoond en op wie Maarten - uit ‘De stem’ - een oogje heeft.
Tip: zie interview en recensie ;-)

Je hebt tot woensdag 30 mei 23.55u de tijd om je antwoord te sturen naar perfecteburen@gmail.com
Zet in het onderwerp DE STEM.

Voorwaarde is dat je lid bent van onze BESLOTEN groep op Facebook.
Nog geen lid? Dat is gefikst in één KLIK.

Go Go Go !!!

Lees hier de RECENSIE van 'De Stem'
Lees hier het INTERVIEW van 'De Stem'