dinsdag 8 mei 2018

‘Dubio’ - Karin de Roos



Genre: historische roman
Uitgever: Q
ISBN: 9789021409061
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 424
Uitgave: april 2018

Dank aan uitgeverij Q voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Flardinga, 1014. De jonge Bernulf vindt in het veenmoeras een ernstig mishandeld meisje. Ze herinnert zich niets, behalve haar naam: Germaine. Niemand kan achterhalen waar ze vandaan komt, dus ze wordt opgenomen in Bernulfs familie. Wanneer de graaf van het gebied vier jaar later in conflict komt met de keizer, spelen Bernulf en Germaine tegen wil en dank een cruciale rol in de historische Slag bij Flardinga.

Vlaardingen, 2018. Een jonge vrouw wordt in een psychiatrische kliniek opgenomen. Op geen enkele wijze kan worden vastgesteld wie ze is en waar ze vandaan komt. Ze beweert uit het elfde-eeuwse Flardinga te komen en wil wanhopig graag terug. Ze lijkt psychotisch, maar waarom kan ze dan feilloos plekken uit heden en verleden verbinden?

Dubio is een prachtige historische roman die heden en verleden vervlecht en speelt met thema's als identiteit, oorsprong en religie.


Toen ik “Dubio” voor de eerste keer in mijn handen had, kreeg ik al meteen zin om dit boek te gaan lezen. De kaft is prachtig vormgegeven en geeft een oud gevoel. Het verhaal zelf neemt je meteen mee naar de vorige eeuw en je waant je echt in een omgeving waarin je alles om je heen even vergeet. Het voelde voor mij zelfs niet goed om tussendoor even op mijn mobiel te kijken, omdat dan het plaatje niet meer klopte.

Voordat ik begon met lezen had ik echter een heel ander idee van de opzet dan Karin de Roos werkelijk heeft gebruikt. Ik dacht dat heden en verleden echt constant werden afgewisseld, maar het verhaal wordt geheel chronologisch verteld met op een gegeven moment een tijdssprong van duizend jaar. Nu ik het boek in zijn geheel gelezen heb, denk ik dat dit de juiste keuze is geweest. Hierdoor bleef je echt in het verhaal zitten, zonder dat er ineens allerlei moderne snufjes tussendoor kwamen die voor onze huidige tijd heel normaal zijn. 

De schrijfstijl deed mij heel erg denken aan de boeken van Thea Beckman. Hiermee wil ik een groot compliment geven, want haar boeken heb ik gedurende mijn jeugd verslonden. Bovendien leren we tijdens het verhaal meer over de slag bij Vlaardingen. Persoonlijk wist ik hier nauwelijks iets vanaf, dus naast ontspannend is dit boek ook nog eens erg leerzaam geweest. De auteur geeft zelf aan dat niet alles op waarheden berust, maar in grote lijnen is toch een historisch onderwerp op een zeer aantrekkelijke manier omschreven.

Toen het verhaal zich ineens honderd jaar later afspeelde, vond ik dit aan de ene kant interessant, maar aan de andere kant ook ontzettend jammer. Als het boek nog 300 pagina’s over Bernulf en zijn familie was gegaan, had ik het ook prima gevonden. Het was zo ontzettend leuk om beetje bij beetje iedereen beter te leren kennen dat het bijna zonde is dat we niet weten wat er in de tussenliggende honderd jaar precies is gebeurd. Toch zorgde het tweede deel ervoor dat je ook hier meteen weer wordt meegesleept.

Alles lijkt te kloppen aan het verhaal, zowel het heden als het verleden lijken tot op de details correct en hieruit wordt wel duidelijk dat er veel vooronderzoek is gedaan voordat het boek gepubliceerd werd. Tijdens het lezen merkte ik dat ik er echt de tijd voor wilde nemen om alles op me in te laten werken en ook naderhand denk ik regelmatig terug aan het boek. Het is zo vroeg in het jaar misschien wat voorbarig, maar dit verhaal zal waarschijnlijk hoog in mijn favorietenlijstje van 2018 eindigen. Ik kan dan ook niet anders dan “Dubio” welverdiend 5 sterren geven en ik hoop dat veel mensen dit boek nog gaan lezen.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: