woensdag 27 juni 2018

‘De Zilvervos, legende van Esper 1' - Joke de Meyer



Genre: young adult
Uitgever: Uitgeverij De Belezenis
ISBN: 9789082805901
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 256
Uitgave: mei 2018

Ik wil in eerste instantie Uitgeverij De Belezenis en Joke de Meyer bedanken voor het recensie-exemplaar van dit boek.

Flaptekst
De zeventienjarige schildknaap Veder woont al heel zijn leven in Arél, hoofdstad van het meest zuidelijk gelegen graafschap in het koninkrijk Esper. Een grote muur rondom de stad ontneemt alle stedelingen de vrijheid. Volgens graaf Alryn een noodzakelijke bescherming tegen de gevaarlijke Sluipers die zich schuilhouden in de vervloekte Fluisterbossen, maar de ontevredenheid onder de bevolking groeit. Wanneer een van de kunstenaars zijn openlijke kritiek op Alryns beleid met zijn leven bekoopt, is dat het begin van een revolutie tegen de machtige Graaf en zijn aanhangers. Het duurt niet lang voordat Veder een zware verantwoordelijkheid draagt en ontdekt dat waarheid en leugen moeilijk uit elkaar te houden zijn. Zeker als een ongezien kwaad de stad teistert en het ene dodelijke slachtoffer na het andere valt.

Het verhaal

In Arél kun je nog steeds ridder worden, maar dan symbolisch. De stad neemt namelijk geen nieuwe wachten meer aan. Veder en zijn vrienden voltooien de opleiding als schildknaap, maar er heerst onrust in de stad. Dat men altijd opgesloten zit in de stad zint hen niet langer en hoe waar zijn de angstige verhalen over de ‘Sluipers’? Veder en zijn vrienden raken verstrikt in een geheime opstand. En wat heeft de ‘Verloren Zoon’ hiermee te maken?

Conclusie

Ik begon enorm enthousiast aan De Zilvervos. Na enkele hoofdstukken werd ik echter een beetje sceptisch. Naar mijn idee waren zinnen krom geformuleerd en soms zelfs niet correct, maar ik weet dit aan het Vlaams. Iets verder in het boek werd dit sceptische echter weer omgezet in enthousiasme. Het verhaal greep mij. Ik houd van zulk soort verhalen en ben blij dat er nog vervolgdelen komen.

Op een gegeven moment maakt de auteur een overstap naar ‘onze wereld’. Die kwam vrij onverwacht. Ik had liever gezien dat het boek was opgedeeld in twee delen bijvoorbeeld. Uiteindelijk werd de overstap echter normaal en paste het precies in het verhaal. Dit puntje van verwarring was dus meer een dingetje in de vormgeving. Rest mij nog te zeggen dat het einde aanspoort tot verder lezen in deel twee. Ik geef ‘De Zilvervos’ drie en een halve ster.

Marc-Jan van Dam - recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: