dinsdag 5 juni 2018

´Zeven perfecte dagen´ - Rosie Walsh


 
Genre: roman
Uitgever: Boekerij
ISBN: 9789402310009
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 336
Uitgave: 5 juni 2018

Dank aan Uitgeverij De Boekerij voor het beschikbaar stellen van dit vooruitleesexemplaar.

Hoe snel kan je leven totaal op zijn kop komen te staan? Geloof je nog in die ene liefde, in toeval, in dat allesoverheersende gevoel je te verliezen in een ander? Sarah niet meer. Ze draagt al negentien jaar een onmetelijk verdriet op haar schouders, heeft haar huwelijk zien stranden en zelfs het emigreren naar de VS heeft haar niet het persoonlijk geluk gebracht waar ze zo naar hunkert. Hierdoor tekent alles wat zij doet zich af met een zwart randje. Wanneer ze in Engeland bij haar ouders op bezoek is en tijdens een wandeling Eddie ontmoet, verandert dat allemaal ineens. Eddie en Sarah vallen als een blok voor elkaar en beleven vervolgens zeven intense dagen met elkaar. Dit is wat ze allebei zo hebben gemist, niet eerder hebben ze dit voor iemand gevoeld. De dagen vliegen voorbij en ze spreken af elkaar snel weer te zien. Helaas zijn er verplichtingen die een einde maken aan de tijdelijke betovering, maar ze zijn allebei overtuigt van hun gevoelens, dit is hét! En dus nemen ze in vol vertrouwen tijdelijk afscheid van elkaar.

Eddie weet wat het is om geestelijk kapot te gaan. Min of meer gedwongen leeft hij een leven waar hij niet voor heeft gekozen maar waar hij, verantwoordelijk zoals hij is, geen andere mogelijkheden zag. Wanneer hij Sarah ontmoet voelt hij zichzelf weer tot leven komen. Dit is wat hij al die jaren heeft gemist. Zeven dagen lang openbaart zich een nieuw leven, nieuwe kansen en nieuwe gevoelens. Ondanks dat ze elkaar niet meer willen loslaten moet het, heel even maar. Ze hebben nog een heel leven voor zich, daar zijn ze van overtuigd. Ze hebben in elkaar de ware liefde gevonden en het lot heeft duidelijk gesproken, toch?

Totaal overrompelt en nog nagenietend van de dagen die achter hen liggen wacht Sarah op een berichtje van Eddie, maar hij komt zijn eerste belofte na hun afscheid niet na, hij laat niets van zich weten. Toch vertrouwt Sarah hem en besluit even af te wachten. Er is immers geen reden om aan te nemen dat er iets aan de hand is. Maar wanneer er meerdere dagen van stilte volgen besluit ze niet meer te wachten, dit voelt niet goed. Wat ze ook doet, ze krijgt hem niet te pakken, hij lijkt wel van de aardbodem verdwenen. In haar achterhoofd weet ze dat er iets goed fout moet zijn maar toch slaan de twijfels toe, het wordt een obsessie. Heeft ze zich dan zo vergist?


Zeven perfecte dagen’ is een roman die je met een diepe zucht dichtslaat en waarvan je baalt dat het boek uit is. Zowel Sarah als Eddie weten zich meteen in je systeem te nestelen. Tijdens- en na het lezen, én daartussen, blijven ze bij je hangen. Want vanaf het moment dat ze afscheid nemen, na die overweldigende week en de belofte die daaruit volgde, voel je dat er iets staat te gebeuren. Tussen de regels door belooft de auteur meer, je voelt het gewoon. Ze heeft twee hoofdpersonages neergezet met ieder hun levens, een verleden en vanaf nu een veelbelovende toekomst, dus wat kan er dan mis gaan? Het is precies dát, die vraag, die je tijdens het lezen bezig houdt. De mysterieuze passages in briefvorm doen daar nog eens een extra schepje bovenop. Er moet iets zijn, maar wat dan? Kan het zijn dat er iets uit het verleden roet in het eten dreigt te gooien of zijn ze gewoon te hard van stapel gelopen? Waarom anders laat Eddie niets meer van zichzelf horen en wat is het aan hem dat Sarah op het obsessieve af blijft geloven dat er meer aan de hand is? Het kan niet zo zijn dat hij zich ineens heeft bedacht, die week was te bijzonder, te intens om het zo ineens af te kappen. Want als ze ergens niet aan twijfelt dan is het aan hun klik, de belofte voor zoveel meer. Haar vrienden verklaren Sarah voor gek, adviseren haar om die week te koesteren en vanaf nu gewoon weer haar leven op te pakken.

Rosie Walsh heeft die belofte naar ‘meer’ continu voor ogen gehouden in het verhaal. Met vlagen is het zelfs een spannend boek. Walsh zet je geregeld op het verkeerde been en werkt zelfs met flinke cliffhangers die behoorlijk indruk maken. Sarah is een sterke vrouw, hoewel ze daar echt niet altijd de kracht voor heeft. Haar familie en werk vragen ook om aandacht. Toch kan ze het allemaal niet loslaten en besluit ze op zoek te gaan naar antwoorden. In ieder geval kan ze dan verder. De tijd tikt genadeloos door, op een bepaald moment zelfs letterlijk en wordt het nog spannend ook. Al is die wending ietwat voorspelbaar, het geeft wel een lekker voldaan gevoel. Zo heeft Walsh zowel ingrediënten van een feelgood als een thriller in deze roman verwerkt, top hoor!

Walsh begint met een proloog waarin zij een zoektocht duidelijk maakt, een schrijnend gemis. Maar het blijft niet hierbij, er volgen meer indringende passages. Het duurt wel even voor je weet van wiens hand ze zijn en vooral aan wie er wordt geschreven. Deze stukken zorgen voor een extra dimensie aan het verhaal en wanneer uiteindelijk duidelijk wordt hoe het nu zit kun je niets anders dan proberen om die brok in je keel weg te slikken. Dat er iets moest zijn was wel duidelijk maar de manier waarop de levens van de betrokkenen bijeen komen is behoorlijk emotioneel beladen en ook het feit dat je heel lang op het verkeerde spoor bleek te zitten was een verrassing.

Zeven perfecte dagen’ is een roman die zich met gemak kan meten met grote namen in dit genre. Het deed met vlagen denken aan een van mijn favoriete auteurs, Jojo Moyes. Een vloeiende schrijfstijl, sterke personages, een aannemelijk verhaal en vooral emoties die je vastpakken. Zo nu en dan lichtelijke voorspelbaarheid maar ach, dat mag in dit soort boeken. Alle ingrediënten dus voor een heerlijke, pakkende roman.

Wat aan dit verhaal zo prettig is, is dat de auteur de diepte ingaat, er is zoveel meer dan alleen een liefdesverhaal. Er ligt een écht verhaal op je te wachten. Heel mooi gedaan en daarom vier dikke sterren. Een echte aanrader! 

Patrice – Team De Perfecte Buren

 



Geen opmerkingen: