dinsdag 26 juni 2018

‘Zoektocht’ – Jeannette Mimi Funk


 
Genre: detective
Uitgever: Vertelpunt
ISBN: 9789491220906
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 272
Uitgave: augustus 2016

Met dank aan uitgeverij Vertelpunt voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

De rustige provinciehoofdstad wordt opgeschrikt door een brutale moord op een zonderling. Commissaris Esther Kreif en Ilona Berkochek staan voor de moeilijke taak de dader zo snel mogelijk in te rekenen. Waarom werd die sukkelaar vermoord? Hoe heette hij? De vragen stapelen zich op. Esther en Ilona vallen van de ene verbazing in de andere als er een man komt beweren, dat ze de verkeerde hebben vermoord. Door die verklaring wordt de zaak steeds mysterieuzer en dat blijkt het begin van een zoektocht…

Voor mij een eerste kennismaking met deze auteur en ik moet zeggen dat ik erg moest wennen. Als Nederlandse heb ik vaker boeken van Vlaamse auteurs gelezen, maar daar was op een enkel woord na niet direct veel van te merken. Het taalgebruik van Jeannette Mimi Funk is enorm Vlaams, waardoor ik mij hier constant van bewust was. Dit is niet per se een negatief punt, maar dus wel behoorlijk wennen. Bepaalde bewoordingen en uitdrukking zijn mij niet bekend waardoor ik meer moeite moest doen om het verhaal vlot te lezen.
Verder had ik ook moeite met haar schrijfstijl. Vooral in het begin kwam ik totaal niet in het verhaal. De schrijfstijl voelde wat afstandelijk, alsof het verhaal wel verteld wordt maar de beleving ontbreekt. Ook worden er veel, misschien te veel, details beschreven. Zo komen er hele opsommingen voorbij, bijvoorbeeld van wat een slachtoffer in zijn zakken had of van wat er in een huis op een tafeltje werd gevonden. In plaats van dit in een mooie zin te verwerken, wordt het echt als een opsomming gebracht. Deze puntjes doen toch enige afbreuk aan Zoektocht.

Zoals gezegd, Esther en Ilona staan voor een moordzaak en al vrij snel ontdekken zij dat er iets niet klopt met het slachtoffer dat wordt gevonden. Gekleed in vodden maar wel goed verzorgd, verwondingen die niet overeenkomen met het mogelijke verhaal en bijzondere types waarmee ze te maken krijgen. De naam Hendrik duikt steeds weer op en is iedereen wel wie hij zegt te zijn? Personages hebben hun eigen agenda, wat de zaak er niet makkelijker op maakt.

De zaak is mysterieus en blijft verschillende kanten op gaan, zodat je langere tijd niet weet hoe het zit. Hieruit blijkt dat Zoektocht een goede titel heeft gekregen. Eenmaal halverwege het boek weet het verhaal de lezer iets meer te pakken en wordt het lezen aangenamer. Er wordt meer nieuwsgierigheid gewekt waardoor je meer interesse krijgt in hoe het verhaal nou echt in elkaar zit.
Het mysterie wordt ontrafeld en daar neemt Funk haar tijd voor. Dit is prettig al is het misschien wel daarom dat het vluchtige einde erg opvalt. Waar je in de rest van het boek wordt meegenomen in het verhaal, is het einde vrij abrupt.

Ik vond het lastig om dit boek een score te geven. De eerste helft van het boek was weinig pakkend waardoor ik aan 2 sterren dacht. Toen werd het in het tweede deel beter. De schrijfstijl leek vloeiender en eindelijk werd ik nieuwsgierig naar het verhaal. Hierdoor zou ik denken aan 3 sterren. Omdat ik vind dat ik het boek in zijn geheel moet beoordelen, ga ik in het midden zitten en is mijn eindconclusie 2,5 ster.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren




Geen opmerkingen: