maandag 30 juli 2018

‘Junglekoorts’ - Bruno Buteneers



Genre: avontuurlijke thriller
Uitgever: Dunfy
ISBN: 9789090309309
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 330
Uitgave: 21 juni 2018

Mijn hartelijke dank aan de uitgeverij Dunfy en Bruno Buteneers voor dit recensie-exemplaar.

Flaptekst
De ultieme droomwens van een doodzieke tiener dreigt een huiveringwekkende nachtmerrie te worden.
Mijlenver weg van de bewoonde wereld, diep in het onherbergzame
Amazoneregenwoud van Ecuador, ligt een plek die de hemel op aarde evenaart. In Resort Kolibrie maken welstellende bezoekers in ongeziene luxe kennis met de pracht van de jungle. De doodzieke Sarah en haar vader voelen zich niet thuis in de groep onuitstaanbare gasten. Al snel komen ze er achter dat het woud geen enkele zwakheid van geest of lichaam duldt. De jungle verslindt zonder de minste aarzeling diegene die zijn zwakke plek toont. Een nieuwe strijd om wat langer te leven gaat van start.

Het verhaal
In Junglekoorts maken we kennis met de doodzieke Sarah. Ze heeft een zeldzame ziekte en een medicijn lijkt niet te bestaan. Samen met haar vader Wim blijft ze echter vechten. Het is de wens van Sarah om naar Resort Kolibri te gaan in Ecuador, midden in de jungle. Maar daar lijkt het niet helemaal pluis te zijn. Zijn ze hun leven wel zeker?

Conclusie
Bruno Buteneers heeft voor dit boek zijn research gedaan. Dat is iets dat al snel duidelijk wordt. Voor de lezer op zoek naar ontspanning geeft de auteur soms zelfs een overload aan informatie. Dit komt verscheidene keren terug en zorgt soms voor kriebels. Het lijkt, alsof de auteur graag zijn kennis wil showen. Een beetje is niet erg, te veel wordt irritant. 

Het boek begint rustig. In de eerste vijftig pagina’s lees je over een groot farmaceutisch bedrijf dat zijn hulp aanbiedt aan Sarah. Na deze 50 pagina’s lees je niets meer over dit bedrijf. Daardoor heeft het voor mij geen functie gehad voor het verhaal, dat zich heel goed zonder dit bedrijf had kunnen ontrollen.

Vooral in het midden van het boek was het spannend. Bruno Buteneers weet de spanning goed op te bouwen. Jammer genoeg viel deze spanning soms eventjes weg. De personages zijn goed uitgediept, al maakten ze wel eens keuzes waarvan ik dacht, dat die in deze situatie niet normaal zijn. Wanneer je van Nederlandse origine bent moet je in Junglekoorts ook even wennen aan het Vlaamse taalgebruik. Junglekoorts heeft vrij veel taalgebruik dat vooral in Vlaanderen voor zal komen. Bijvoorbeeld anders geformuleerde zinnen en gezegden die net iets anders zijn dan in Nederland. Maar daar hoef je je verder niet aan te storen. Ik geef Junglekoorts 3 sterren.

Marc-Jan van Dam - recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: