vrijdag 10 augustus 2018

Suzanna Esther .... Verveling






In principe is het woord verveling voor veel mensen negatief. ‘Ik verveel me,’ drukt een soort lamlendigheid en ledigheid uit, die de meesten onder ons schuwen.

Toch is verveling de basis voor heel veel mooie nieuwe impulsen. Bij mij is verveling een beginpunt van iets nieuws. Op het moment dat ik écht denk ‘ik verveel me’, dan is dat al een tijdje in ontwikkeling. Verveling komt nooit van het één op het andere moment, maar sluipt ons systeem binnen naarmate activiteiten tot stilstand komen, en er geen nieuwe activiteit in aanmaak is. Als er niet zo snel een activiteitsimpuls komt, dan ga ik mij op een bepaald moment vervelen.

Vervelen deed ik al op school. Man, wat heb ik mij daar een partij verveeld. Aangezien ik toen nog niet inzag dat verveling een doel diende, liep ik ervoor weg. Letterlijk. Ik stond erom bekend, dat ik halverwege de les gewoon de klas uitliep, om mij liever te gaan vervelen in het zwembad, of ergens in de natuur; tenzij het regende, dan ging ik thuis een boek lezen of een stukje schrijven …
Verveling is een geniale status. De mens is eigenlijk continu op zoek naar een moment van rust; een moment waar alles even stilstaat. Tijdens ‘verveling ‘ zijn op hol geslagen gedachten tot een halt geroepen, er is zelfs geen piekerdrang. De totale absentie van activiteit in lichaam en geest, voelt als een leegte. Toch is die grote lege uitgestrekte vlakte juist het beginpunt van iets nieuws.
Alleen vanuit het niets, kan iets totaal nieuws ontstaan.





Denk maar eens al jullie verveelmomenten? Wat ging je uiteindelijk doen? Waarschijnlijk iets wat je al heel lang had uitgesteld, of iets waar je de moed niet voor kon opbrengen?

Verveling is het beste wat jou en mij kan overkomen. Het leidt tot nieuwe, verrassende impulsen; omdat we niet in die staat van lamlendigheid en ledigheid willen blijven hangen, stappen we er liefst zo snel mogelijk uit door willekeurig iets te gaan doen.

Willekeurig is dat niet. Het speelde waarschijnlijk allang; een wensgedachte waar je de tijd en aandacht niet voor kon vinden. Juist als ik mij verveel komen de gekste dingen naar boven, die ik dan ook nog ga uitvoeren.
Zo ging ik dus een boek schrijven. Daarna nog één. Kunst maken. Het huis van boven tot onder schrobben. Die ene vriendin opbellen die ik al heel lang niet had gesproken. Wii dansen in mijn eentje. De keuken schilderen. Het hondje nieuwe kunstjes leren. Met de vader van mijn kinderen meerijden naar Italië, omdat ik zelf de reis niet kan betalen. Deze column schrijven. Mijn tropische spin handtam maken… etc.

Wat heb jij voor bijzonders gedaan nadat je je enorm verveelde?

Groetjes,

Ana Soof (Suzanna Esther)


Geen opmerkingen: