donderdag 15 november 2018

Boek van de Maand 'De genezer' - Bookflash en WIN actie !!






De genezer van Toni Coppers is ons boek voor deze maand.
Gewoontegetrouw is er een leesfragment met een toffe winactie.
Hoe kun je winnen?
Lees de bookflash - beantwoord de vraag onderaan de bookflash - stuur een mailtje - duimen maar !

Tot een uur voor zijn dood was Daniël Bernaert er nog van overtuigd dat hij later, wanneer hij oud was, een zorgeloos en vooral rustig leven zou leiden.
Niet dat hij veel te klagen had, vond hij zelf. Zijn gezondheid was prima, hij werd gerespecteerd in de kringen die er voor hem toe deden, hij woonde in zijn eigen flat aan de Britselei en had een meer dan behoorlijk inkomen. Hij mocht het mooiste vak ter wereld geven aan – meestal – geïnteresseerde jonge mensen. De afwezigheid van zijn eerste grote liefde was een leegte die hij altijd zou blijven voelen, maar gelukkig was er die andere grote liefde: het bestuderen van middeleeuwse manuscripten. Hij kreeg er nooit genoeg van, zelfs al ging het, zoals nu, om een zeventiende-eeuwse kopie van een bestiarium, een manuscript dat hij sinds eergisteren in bruikleen had van het Museum Plantin-Moretus.
Bernaert slikte bij de gedachte aan zijn eigen manuscript. Als deze kopie al zo kostbaar was, wat zou dat geven als bekend werd wat hij ontdekt had?
Het zou wereldnieuws zijn, en terecht. Academici zouden het nauwelijks kunnen geloven.
Hij maakte met zijn loep een wijde boog over de prachtig versierde letters en bleef hangen bij de afbeelding van een manticore. Een monster zo groot als een forse leeuw, met een ruige, rode vacht en blauwe ogen. Het gezicht en de oren waren menselijk, maar de bek ontblootte drie rijen tanden. Het gedrocht had dodelijke stekels op zijn kop en staart. Zijn stem daarentegen, las Bernaert, was misleidend aangenaam, alsof tegelijk een panfluit en een trompet werden bespeeld. Zijn lievelingskostje? Mensenvlees.
Daniël glimlachte, rekte zich uit.
Een zorgeloos en rustig bestaan, ja, dat kon hem wel bekoren.
Op ogenblikken als deze zag hij zich op zijn oude dag in een stadje ergens op het Franse platteland wonen. Er moesten een middeleeuwse kerk, een restaurantje en een goede boekhandel zijn, al de rest was bijkomstig. Hij zou de lange, landerige dagen vullen met verhalen over ridders en rabauwen, over hoeren, heiligen en heksen, over monsters, zwarte missen en gewone mensen die angstig naar een wereld keken waarvan ze nauwelijks iets begrepen.
Hij boog zich opnieuw over het manuscript. Sloeg met gehandschoende vingers voorzichtig de pagina’s om en las de zinnen, die hij met prevelende lippen in het Nederlands vertaalde.
En bij volle maan zal hij veranderen in een weerwolf en die gedaanteverwisseling zal pijnlijk zijn en lang duren. Daarom zal de weerwolf nadat hij van gedaante is veranderd zeer hongerig zijn en zich willen voeden met mensenvlees. Als de weerwolf zich eenmaal gevoed heeft, zal hij zijn dorst willen lessen, en vervolgens zal hij willen slapen. In zijn slaap zal de weerwolf weer terugkeren tot zijn menselijke gedaante.

Bernaert was zo geboeid dat hij, toen hij de zoemer van de buitendeur hoorde, eerst niet wilde reageren.
Maar de bel bleef zoemen als een lastige wesp en hij liep zuchtend naar de parlofoon.
Hij schrok toen hij het gezicht op het schermpje zag.
‘Wat kom jij hier doen?’
‘Ik moet je iets vertellen. Iets belangrijks.’
‘Ik heb geen tijd’, zei Bernaert nors. ‘Ik heb nog een hoop werk. En ik denk niet dat wij elkaar nog veel te zeggen hebben, na vorige week.’
‘Ik zal het kort houden. En het gaat precies over vorige week.’
Bernaert aarzelde. Toen drukte hij op de knop en hoorde de buitendeur opengaan.
Hij zette de deur van zijn flat op een kier en liep naar de leestafel om het manuscript voorzichtig dicht te doen.
Toen hij schuifelende voeten hoorde, liep hij terug naar de deur.
De volgende seconde kreeg hij zo’n harde klap dat alles hem inktzwart voor de ogen werd.
Hij kwam langzaam bij.
Het eerste wat hij gewaarwerd, was een doffe pijn die van zijn linkeroogkas naar zijn slaap uitstraalde. Zijn oog zat half dicht en hoezeer hij ook probeerde, hij kreeg het niet open.
Het tweede wat hij registreerde, was dat hij op een stoel zat en zich vrijwel niet kon bewegen.      
Verlengsnoeren, zag Bernaert, en toen dat tot zijn suffe hersenen doordrong, toen hij eindelijk besefte dat hij in zijn eigen flat was neergeslagen en met verlengsnoeren zat vastgesjord op een stoel, ramde zijn hart van angst tegen zijn ribben.
Hij probeerde helder te denken, zijn razende hartslag onder controle te krijgen, maar het lukte hem niet. Hij was nog groggy van de klap en alles wat hij rondom zich zag, was vreemd en onrustwekkend. Handschoenen.
Een mes. Een mes, Jezus christus, een mes!
‘Je had een bewijs, zei je. Ik wil dat hebben.’
Bernaert antwoordde niet. Hij voelde hoe de angst hem in bezit nam, hem overweldigde.
Toen ging het ineens snel.
Eén hand drukte zijn kaken samen, de andere stak het lemmet van het mes in zijn geopende mond en trok het er snel en ruw weer uit. Bernaerts onderlip schrijnde. Hij proefde bloed.
‘Het bewijs.’
‘Je bent gek!’ hijgde hij. Hij kon niet vatten wat er gebeurde. Zijn tong begon verschrikkelijk veel pijn te doen.
‘Het bewijs. Laatste kans.’
Daniël Bernaert voelde hoe hij zich beplaste. Hij huilde zachtjes.
‘In de kluis, achter het schilderij tegen de muur naast mijn bureau.’ Hij jammerde van de angst en de pijn.
‘En de code?’
Hij gaf ze.
Het duurde niet zo lang. Hij had zijn ogen gesloten en toen hij ze weer opende, zag hij de gehandschoende vingers bedachtzaam door een zwart notitieboekje gaan.
Het mes lag naast zijn stoel. Er hing wat bloed aan het lemmet, zijn bloed.
‘En dit is alles?’
Hij knikte, fluisterde: ‘Maak me los, alsjeblieft.’ Hij huilde weer, hij schaamde zich.
‘Ik moet er zeker van zijn dat je zult zwijgen.’
‘Ik zwijg, echt waar.’
‘Dat denk ik ook, ja.’
Daarop grepen de beide handen een van de verlengsnoeren vast, draaiden het snoer rond Bernaerts nek en trokken het aan.

Win De genezer!

Wat haalt de indringer uit de kluis?

- Stuur een mail met je antwoord naar perfecteburen@gmail.com met in het onderwerp 'Genezer'.
- Mail je antwoord voor zondag 25 november middernacht
- Vermeld in je mail - buiten je eigenlijke naam - je gebruikersnaam op Facebook en je adresgegevens
- Om mee te dingen naar onze win acties dien je lid te zijn van onze besloten groep op Facebook. Dus ben je dat nog niet (echt??) meld je dan snel aan via DEZE LINK
- Op deze groep kun je ook de oproep van deze winactie vinden én nog veel meer!

We zien je daar graag verschijnen, gezellig!



‘Leespret met Sint en Piet’ – Pieter van Oudheusden en Daniëlle Roothooft



Genre: kinderboek (AVI M3)
Uitgever: Deltas
ISBN: 9789044753189
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 52
Uitgave: augustus 2018

Met dank aan uitgeverij Deltas voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Sinterklaas komt weer naar ons land! Hoe leuk om dan weer helemaal in de stemming te komen met boeken over Sint en Piet. Vanaf nu kan je de twee eerder verschenen verhalen, Aan de slag, Sint en Piet! (2007) en Piet wordt Sint, Sint wordt Piet (2006), in de boekwinkel vinden in dit ene boek, Leespret met Sint en Piet. In het eerste verhaal komt zus Klaar op bezoek om zich met haar broer Klaas te bemoeien. In het tweede verhaal wisselen Sint en Piet van rol, maar dit bevalt hen beide toch niet.

Hoofdletters worden niet gebruikt, wel leestekens. Verder valt op dat de woorden en zinnen zeer simpel zijn. Gelukkig is er wel voor gekozen om weinig gebruik te maken van alinea’s waardoor het geheel toch meer verhalend wordt. Door het simpele taalgebruik verwacht ik niet dat het gebrek aan alinea’s kinderen zal afschrikken. Wel zat er soms taalgebruik in het boek dat mij verbaasde. Klaar is bijvoorbeeld erg duidelijk over haar broer Klaas en vraagt zich af waar hij nou moe van is. ‘Sint doet geen klap. Dat noem ik lui.’ staat er bijvoorbeeld letterlijk. Dat ze thee saai vindt en liever bier wil dat kan, maar vond ik toch ook opmerkelijk.
‘Je zeurt, man. Je lijkt wel een klein kind’ staat er in het tweede verhaal. Dat zegt Sint tegen Piet. Voor de één zal dit net op het randje zijn en voor een ander eroverheen. Zelf vind ik dit niet erg gepast in een boek over Sint en Piet.

Het eerste verhaal viel het meeste in de smaak bij Helena. Ik denk ook dat dit komt doordat er voor het gevoel wat meer gebeurt in dat verhaal. Misschien komt het ook omdat er drie personages in dat verhaal zitten waardoor er wat meer dynamiek ontstaat. In het tweede verhaal komen alleen Sint en Piet voor en hoewel de grap is dat die twee van rol wisselen, mist er toch humor om hier een leuke en grappige situatie te maken. Een gemiste kans! Humor werkt als aantrekkingskracht en ondanks alle ruimte die er voor is, is hier geen gebruik van gemaakt. Doordat dit verhaal ook nog gedragen moet worden door maar twee personages, is het moeilijker om het verhaal interessant te houden.

De illustraties zijn erg mooi en kleurrijk. De kat (die blijkbaar bij Sint en Piet woont en die niet genoemd wordt) doet grappige dingen op de tekeningen. Hieraan zie je dat er aandacht is geweest voor de details. Deze details zorgen ervoor dat er wel veel interesse is in de tekeningen. De keuze voor de illustratie op de cover snap ik alleen niet. Hoewel het natuurlijk een typische Sinterklaas situatie weergeeft, komt een soortgelijke situatie niet voor in één van de verhalen. Deze illustratie past dus niet bij het boek.

Hoewel het zeker een leuk en vooral mooi vormgegeven boekje is voor deze tijd van het jaar, zijn er toch ook een aantal keuzes gemaakt die ik persoonlijk jammer vind. Dat maakt dat ik niet verder kom dan 2 sterren.

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren





‘De andere vrouw’ – Michael Robotham



Genre: thriller
Uitgever: Uitgeverij Cargo –  Amsterdam
ISBN: 978 94 031 4220 3
Uitvoering: digitaal boek
Aantal pagina's: 336
Uitgave: 11 oktober 2018



Joe O’Loughlin krijgt het bericht dat zijn vader William is overvallen en in het ziekenhuis is opgenomen waar hij in een kunstmatig coma wordt gehouden. Daar ontdekt Joe dat de vrouw die aan het bed van zijn vader zit niet zijn moeder is. Deze andere vrouw zegt de echtgenote van William te zijn. Het is voor Joe een schokkende ontdekking die hij aanvankelijk niet gelooft maar als hij samen met zijn vriend, de gepensioneerde politieman Vincent Ruiz, het leven van zijn vader en die andere vrouw gaat onderzoeken, komen geheimen uit een verborgen verleden naar de oppervlakte die Joes leven en dat van zijn familie op zijn kop zetten.

Michael Robotham (1960) is een Australische journalist en wereldreiziger die in 2004 als misdaadauteur debuteerde met de veel geprezen thriller De verdenking. Zijn boeken zijn in tweeëntwintig talen vertaald en uitgegeven in meer dan vijftig landen. De andere vrouw is de negende thriller in de serie over forensisch psycholoog Joseph O’Loughlin.

Michael Robotham staat er om bekend gedegen plots te bedenken en dat is met De andere vrouw ook het geval. Het is een intelligente en met zorg geconstrueerde thriller die spannend is vanaf de eerste bladzijde en vol zit met veel onverwachte en verrassende plotwendingen. De personages zijn goed beschreven en hebben diepte. Joe, die aan de ziekte van Parkinson lijdt en nog dagelijks het verdriet ervaart over het overlijden van zijn vrouw Julianne, is een doortastende man die zich goed kan inleven in andere mensen en daardoor conclusies trekt die een politie-inspecteur niet eens zou willen overwegen. Vincent Ruiz is zijn vriend die bij zijn onderzoeken steeds een belangrijke en onmisbare rol vervult. En dan is er Emma, Joes jongste dochter, die grote moeite heeft haar leven na het verlies van haar moeder op de rails te houden.

Er zijn in het boek steeds vage aanwijzingen die je het idee willen geven hoe het verhaal zich zal ontwikkelen en wie de dader zou kunnen zijn maar aan het einde van het verhaal kom je er achter dat Robotham je steeds op het verkeerde been heeft gezet. Zo behoort een goede thriller geschreven te worden. Het is uitermate intrigerend en boeiend om te zien hoe vernuftig hij het plot uitwerkt.

De andere vrouw is overtuigende thriller waarmee Michael Robotham laat zien dat hij terecht tot een van de beste misdaadauteurs van deze tijd wordt gerekend. 4 sterren.

Joop Liefaard – recensent De Perfecte Buren

woensdag 14 november 2018

Annemarie plukt de dag


In de ban van de ring.

Wij hadden vroeger een Cocker Spaniël genaamd Floris. Geen vuilnisbakkenras hoewel hij zich af en toe als een stofzuiger gedroeg. Waar mijn moeder was, was Floris. Zo ook toen mijn moeder in het voorjaar de kledingkast op de slaapkamer onder handen nam. Nadat alles weer op zijn plek lag en hing miste mijn moeder een ring van haar moeder zaliger. Opnieuw werd alles op de kop gezet maar de ring werd niet gevonden. Heilige Antonius werd aangeroepen maar ook dit mocht niet baten. Toen viel de verdenking op Floris die wel heel dicht bij de 'plaats delict' was geweest en geen alibi had maar zich verschool achter die droevige hondenogen.

De dagen erna leek het alsof Floris last kreeg van zijn darmen wat de verdenking versterkte. Bij elke uitlaatbeurt namen we een stokje mee. Floris kreeg zelfs van de dierenarts een laxeermiddel. Maar nog steeds zonder resultaat. Waarschijnlijk zouden er in deze tijd DNA sporen nagetrokken worden en zou onze Floris allang een scan hebben gehad.

De zomermaanden verstreken en het werd tijd om weer dichte schoenen aan te trekken. En toen kwam de ring tevoorschijn! Die moet tijdens de schoonmaak bij mijn moeder van de vinger geschoven en in een schoen beland zijn. Ze was dolgelukkig dat ze dit sieraad, waar vooral een emotionele waarde aan zat, weer gevonden had. Maar arme Floris, die lange tijd als schuldige aangewezen was tot eindelijk het tegendeel bewezen werd.

Annemarie

‘De koning van Amerika’ – R.J. Ellory


Genre: thriller
Uitgever: De Fontein
ISBN: 9789026145261
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 464
Uitgave: 11 september 2018

Dank aan Uitgeverij De Fontein voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

November 1937. In het politiek onrustige klimaat raakt de Ierse Danny McCabe betrokken bij een geweldincident met dodelijke afloop. Wanneer zijn geweten spreekt, verandert dat voorgoed zijn leven. Hij is op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, maar er is geen weg meer terug. Van een achttienjarige dromerige knul is hij nu ineens een gezocht man. Zijn droom om ooit professioneel bokser te worden, kan hij nu wel vergeten. Danny vreest voor zijn leven en het welzijn van zijn familie. Om te kunnen overleven neemt hij de enige uitweg die mogelijk is, een enkele reis naar Amerika.

Maart 1938. Nicky Mariani is jong en impulsief, altijd in om op een snelle manier geld te verdienen. Hij is samen met zijn zus Lucia vanuit Corsica naar New York gekomen in de hoop op een beter leven. Lucia droomt over een carrière in Hollywood en Nicky doet alles om zijn zus te helpen. Het is een kwestie van overleven en alles behalve een droom. Nicky moet een manier zien te vinden om heel snel flink wat geld te verdienen maar het gevaar ligt letterlijk op straat. Puur door toeval ontmoeten Danny en Nicky elkaar.

De boeken van Roger Ellory zijn altijd een genot. Hij is met elk boek zó goed dat het onbegrijpelijk is dat zijn werk nog niet is verfilmd. Deze auteur kan echt overal over schrijven en doet dat op hoog niveau. Vanaf het moment dat ik kennis maakte met zijn boeken was ik verkocht. Ellory schrijft gepassioneerd, beeldend, gedetailleerd en is een uitzonderlijk verteller. Alles klopt, voelt goed en waarheidsgetrouw aan. Doe je ogen dicht en je ziet alles zo voor je, als een film, elke keer weer. De krachtige personages, hun verhalen, emoties en de sfeer, alles komt moeiteloos op papier tot leven zodat je je als lezer volledig in het verhaal verliest. Nu met De koning van Amerika is dat niet anders.

Eind jaren 30 waren zowel New York, Los Angeles als Hollywood het werkterrein van de georganiseerde misdaad. Het is duidelijk dat Ellory de klassiekers kent en veel kennis heeft over deze periode. Wie de geschiedenis ook een beetje kent, herkent namen zoals Bugsy Siegel, Jack Dragna, Micky Cohen en die van de Casa Nostra. Ellory verhult niet hoe de vork in de steel zit en waaraan Hollywood en Las Vegas destijds hun exorbitante groei aan te danken hadden. Het toevoegen van deze feiten is echt een pluspunt. Vanaf de eerste pagina zit je volledig in het verhaal. Danny is een dromer, een lieve jongen die eigenlijk alleen maar op zoek is naar liefde en erkenning. Het waarmaken van zijn droom om bokser te worden ligt binnen bereik. De omstandigheden veranderen alles en eenmaal in Amerika wordt het er niet beter op, ook niet nadat hij Nicky en Lucia leert kennen. Danny lijkt niet voor het geluk geboren. Ellory zorgt dat je hen in je hart sluit en zelfs sympathie krijgt voor degene die dat niet verdienen. De prachtige boksscènes zorgen voor een adrenalinekick.
Maar dat is niet het enige. De noodzaak voor de jongelui om eerlijk werk te vinden terwijl de criminele praktijken een meer gemakkelijke uitweg biedt, zorgt voor onderlinge spanningen. Die emoties zijn levensecht. Geheimen, angst om te falen of verkeerde beslissingen te nemen worden extra gevoed door de omstandigheden, maar ondanks dat hebben ze alles voor elkaar over. En dus leveren Danny, Nicky en Lucia ieder hun eigen gevecht. Met alle gevolgen van dien.

Dit verhaal draait om het maken van keuzes, keer op keer komt dat terug in de diverse verhaallijnen. De personages krijgen te maken met ontberingen en succes maar vooral de druk daarmee om te gaan geeft het verhaal een extra dimensie. Dat levert levendige dialogen op waardoor je iedereen goed leert kennen. Subtiele cliffhangers en wisselingen van perspectief maken het plaatje compleet zodat De koning van Amerika een ware pageturner is geworden. Het gevecht tussen verleden en toekomst eindigt nooit. Dit verhaal kent geen winnaars.
   
Alle boeken van Ellory zijn tot nu toe steengoed terwijl inhoudelijk ieder boek totaal anders is. Deze auteur blijkt zo veelzijdig dat ik me afvraag of er iets is waarover hij niet kan schrijven. Voor mij is hij absoluut een van de beste auteurs die ik ken. De koning van Amerika krijgt dan ook het maximaal aantal sterren, 5

Patrice – Team De Perfecte Buren.


Link recensies
Gastblog Ellory:
Interview NL:

‘Weg met die krokodil’ – Paul van Loon - Met tekeningen van Hugo van Look


 
Genre: kinderboek (ongeveer 5-8 jaar)
Uitgever: Leopold
ISBN: 9789025876326
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina's: 100
Uitgave: oktober 2018 (eerste druk 1993)

Met dank aan uitgeverij Leopold voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Een veelzijdig boek heeft Van Loon neergezet met Weg met die krokodil. Zo is het verhaal absoluut leuk voor zowel jongens als meisjes, is het boek goed voor te lezen, maar oudere kinderen kunnen het ook prima zelf lezen. En waar de illustraties al inspelen op de humor van jongere kinderen, zitten er in het verhaal zelf genoeg grapjes voor de ouderen (ook voor de volwassenen!).

Het verhaal is een beetje absurd daar Bregje bij ouders woont die nogal onaardig tegen haar zijn. Niet alleen tegen haar trouwens, ook tegen oma. Op allerlei manieren proberen zij oma het huis uit te werken maar zij is niet zo gek als Bregjes ouders denken.

Voor haar verjaardag krijgt Bregje een goudvis. Ja, ze wilde dolgraag een huisdier, maar een goudvis? Daar kan je niks mee! Ze wordt zelfs uitgelachen door klasgenootje Leona die zelf een grote Deense Dog heeft. Als klap op de vuurpijl slobbert deze hond zo haar goudvis op!

Vlak voor dit bezoek van Leona heeft de postbode een pakje gebracht met hierin een ei. Bregje had meegedaan aan een tekenwedstrijd en zo dit ei gewonnen. De postbode tipte haar dat met echt keihard te willen, ze dingen voor elkaar kon krijgen. En zo kan het gebeuren dat Bregje een nieuw huisdier krijgt, een krokodil! Die ze Gilbert noemt.

Het mooie van boeken vind ik dat altijd alles mogelijk is. Omdat dit boek bol staat van de gekkigheden en omdat dit gewoon kán in een boek, is het niet storend. Ik denk dat dit zelfs heel aantrekkelijk kan werken voor kinderen. Daarnaast doet van Loon het heel goed door veel humor in het verhaal te gebruiken, maar ook ruimte te hebben voor spanning. De onaardige ouders, de vader die de huid van Gilbert wil gebruiken om schoenen van te maken, het moment waarop de dierentuin, politie en brandweer Gilbert mee willen nemen. Deze spanning houdt je bij het verhaal en maakt dat je wilt weten hoe het verder gaat.

Helena is nog maar net vijf jaar geworden en hoewel ze af en toe best wilde dat ik verder las, merkte ik dat het voor haar soms lastig was om bij het verhaal te blijven. Misschien is het geheel voor haar nog net iets te moeilijk. Wel kon ze erg genieten van de grapjes en sloegen de mooie tekeningen van Van Look erg aan.  Kleine Gilbert die uit het ei kwam of het moment waarop hij in de vissenkom zat waren bijvoorbeeld hele lieve, maar ook hele grappige plaatjes.

Ik denk dat het een groot voordeel is dat het boek zo divers is. Er is niks kinderachtigs aan het verhaal of de tekeningen terwijl, als je rekening houdt met de concentratieboog van een kind, het al wel op jonge leeftijd voorgelezen kan worden. Hierdoor blijft het boek lang leuk en is het geschikt voor een grote doelgroep. Weg met die krokodil verdient zeker 4 sterren!

Annelien Kruithof – recensent De Perfecte Buren



dinsdag 13 november 2018

‘Vlucht’ – Blake Crouch


 
Genre: thriller
Uitgever: Karakter Uitgevers B.V.
ISBN: 9789045212609
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 304
Uitgave: juli 2018

Met dank aan Karakter Uitgevers B.V. voor het recensie-exemplaar.


"There is no decent place to stand in a massacre." Leonard Cohen

Het verhaal
Het begon allemaal in de vorm van kleine incidenten die uitgroeiden tot enorme, agressieve en bloederige geweldsdelicten. Binnen een week was er geen stroom meer, geen internet, geen mobiele telefonie. Niemand weet de precieze reden waarom veel mensen zo gewelddadig worden. Het overkomt niet iedereen. Het geweld en de bijbehorende chaos verspreidt zich razendsnel. Op een gegeven moment worden er op de FM zender van de radio namen genoemd met het doel deze mensen op te jagen en te vermoorden. Terwijl Jack Colclough en zijn gezin zich voorbereiden om te vluchten naar een veilige plek, wordt Jacks naam plotseling genoemd op de radio. Dit is voor hem het teken om er onmiddellijk vandoor te gaan met zijn gezin om hun leven te redden.

Conclusie
Het boek begint met twee intrigerende artikelen. Je krijgt er al gelijk een unheimisch gevoel van. Het eerste hoofdstuk benadrukt dit gevoel nog meer, je voelt dat er nare en heftige dingen staan te gebeuren. De hoofdstukken zijn kort, wat goed bij het verhaal past: er zit hierdoor vaart in het verhaal, je wilt steeds nog even een extra hoofdstuk lezen, omdat er zoveel bizarre dingen gebeuren. Vanaf het allereerste begin zat ik in het verhaal en had ik moeite het boek weg te leggen. Wat kan Blake Crouch ontzettend goed spanning beschrijven. Het boek is in een hoog tempo geschreven en de schrijver weet zowel de spanning als dit tempo vast te houden.

Jack en zijn gezin komen meerdere malen in zeer benarde situaties te zitten en je leeft enorm met hen mee. Zullen ze het redden om het er levend vanaf te brengen? De stress van de vlucht en de angst het niet te zullen overleven begint ook zijn tol te eisen van het gezin. Daarnaast zien ze onderweg tot welk gruwelijk gedrag de mens in staat is. Je voelt de angst, de paniek van de personages heel goed, de vragen over wat er aan de hand is, de wanhoop of ze het zullen overleven. Het boek is één grote adrenalinekick, het verhaal sleept je mee en laat je niet los. Op een bepaald moment heeft Jack het erg zwaar en de schrijfstijl is daarop aangepast. De zinnen zijn korter, onvollediger. Dit zorgde ervoor dat ik mij nog beter in dit personage kon verplaatsen, in de zware en gruwelijke gebeurtenissen die Jake moet doorstaan:

"Hoorde de deur zachtjes achter zich dichtvallen. Liep naar voren naar de plek waar hij dacht dat de wastafels zouden zijn, maar botste tegen een muur. Keerde om en raakte gedesoriënteerd." (Pagina 234).

Wat schrijft Blake Crouch toch ongelooflijk goed. Zijn serie Wayward Pines was al fantastisch, Dark Matter is één van de beste boeken die ik ooit heb gelezen. En hij doet het weer: Vlucht is een meeslepend, fascinerend en intens verhaal, vol spanning. Het laat je tijdens en ook na het lezen niet los.

Ik kan niet wachten op zijn volgende boek, ik was al fan van Blake Crouch en dit met dit boek heeft hij bewezen dat hij bij de echt groten hoort in de categorie thrillers/spanning. Ik geef Vlucht graag 4,5 sterren.

Jeanine Feunekes-Both - Recensente De Perfecte Buren




‘Zomervacht’ – Jaap Robben


Genre: roman
Uitgever: De Geus
ISBN: 978 90 445 2501 4
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 316
Uitgave: 4 september 2018

Met dank aan uitgeverij De Geus voor dit recensie-exemplaar.

Samenvatting van het verhaal
De dertienjarige Brian Chevalier woont met zijn vader Maurice in een stacaravan op een terrein van 2 broers, Jean en bruine Henry. Het terrein geeft een nalatige indruk waar nog een loods en een andere afgedankte caravan op staat. Hier leven ze in armoedige omstandigheden want Maurice heeft geen werk noch geld en doet ook niet echt zijn best om er het beste van te maken voor hem en zijn zoon die hij ‘Brai’  of ‘Braike’ noemt.

Brian heeft een drie jaar oudere broer Lucien die zwaar gehandicapt is en die al jaar en dag in een verzorgingstehuis verblijft. De verzorging en het zware schuldgevoel dat op Brians moeder rustte, heeft er voor gezorgd dat de jongen nu daar verblijft en dat Brians ouders al jaren gescheiden zijn. Het is nu zo dat moeder vooral zorg draagt voor Lucien terwijl Brian bij zijn vader woont.
Het is maanden geleden dat ze nog eens op bezoek zijn geweest bij Lucien, maar vader besluit dat het tijd is om nog eens langs te gaan bij Lucien. Brian voelt zich altijd heel onwennig bij deze bezoekjes; hij weet niet hoe hij met zijn broer moet omgaan. Hij wordt ook altijd heel nerveus aangezien zijn vader er direct vanonder muist en zijn toevlucht zoekt in de rokerskamer.

In het verzorgingstehuis zijn verbouwingen aan de gang maar die lopen uit. De unitmanager vraagt aan Maurice of ze Lucien voor een tijdje kunnen huisvesten tijdens de zomermaanden. Brians moeder is vier weken niet beschikbaar aangezien ze op huwelijksreis is met haar tweede echtgenoot, dit feit is iets waar Brian ook geen weet van heeft. Maurice komt met een paar smoezen dat het niet lukt om voor zijn oudste zoon te zorgen, maar zodra hij de kassa hoort rinkelen, hapt hij toe. Geld is iets dat als muziek in de oren klinkt voor de vader en per slot van rekening is er nog altijd ‘Brai’ die voor zijn broertje kan zorgen …

“Wanneer ik me voorstelde dat Lucien half dinosaurus was en half broer, schaamde ik me minder voor wat andere mensen van hem dachten”


Toen ik vernam dat er een tweede roman van Jaap Robben verscheen, wilde ik die heel graag lezen. Zijn eerste roman Birk vond ik zo prachtig geschreven en was heel beklijvend. Vanaf het begin van dit relaas had ik al een deprimerend gevoel en dat bleef me vasthouden tot het einde van het boek. Het verhaal wordt vanuit Brians perspectief vertelt en door middel van flashbacks neemt hij ons mee naar de vroegere jaren toen zijn ouders nog samen waren en zijn broertje nog thuis was.

Zomervacht is een verhaal van een moedige dertienjarige jongen die, zonder dat hij het echt wilt, de verzorging van zijn broer op zich moet nemen. Op de hulp van zijn vader moet hij niet rekenen aangezien die bijna gans de dag van huis is. In zeer schrijnende omstandigheden en zo goed en zo kwaad als het kan neemt Brian de verzorging voor zijn rekening. Het blijkt al vanaf het begin niet eenvoudig te zijn. Brian moet het ook doen met de weinige middelen die echt beschikbaar zijn en dat zijn er heel weinig! Gelukkig kan hij wel op enige hulp en sympathie van een ander rekenen. Met vallen en opstaan, slaagt hij er bewonderenswaardig in. Je sluit Brian zo in je hart wat niet gezegd kan worden van de vader of de moeder.

De plaats waar dit afspeelt is ook niet om vrolijk van te worden. Een terrein waar rommel en rotzooi ligt en waar Brian zich weliswaar thuis voelt tussen de volwassenen en zijn twee honden, maar hij heeft niemand van zijn eigen leeftijd waar hij tegen kan praten. Noch heeft hij iemand die hem wijze raad kan geven en toch lijkt hij in veel opzichten tevreden te zijn met dit alles. Hij neemt gewoon alles zoals het komt en maakt er gewoon het beste van. Dit personage is heel sterk neergezet door Robben en je zou de jongen zo graag vertellen dat het anders kan en moet! Voor de vader daarentegen had ik van meet af aan een aversie; een volwassen vent die totaal geen zin voor verantwoordelijkheid heeft, iemand die sjachert en geen greintje schande kent, die Brian met momenten uitkaffert en die leeft zoals God in Frankrijk en wel zal zien wat morgen brengt. Ik had veel meer respect voor de dertienjarige die meer hersenen in zijn hoofd heeft dan zijn eigen vader.

Zomervacht is een heel rauw verhaal met weliswaar mooie beeldspraken. Het raakt je tot in het diepste van je ziel maar is zoals gezegd heel deprimerend. Ondanks dat dit een fictief verhaal is, had ik toch met sommige aspecten het heel moeilijk: geen controle vanuit het verzorgingstehuis op de levensomstandigheden waarin een jongen moet zien te overleven en waar er geen enkele controle is van sociale diensten laat staan van de moeder die niet in beeld komt. Ondanks dit gegeven is het een boek dat bijzonder vlot leest en je je constant afvraagt of het Brian wel gaat lukken om die zomermaanden door te komen. Verwacht hier ook geen sprookjesachtig einde zoals bij Birk want dan kom je bedrogen uit. Robben slabakt op het einde en het kon me niet bekoren. Zomervacht krijgt van mij 3 sterren.

Nancy – Team De Perfecte Buren


maandag 12 november 2018

‘Kroniek van een Erfenis’ - Ingeborg van ’t Pad Bosch



Genre: roman
Uitgever: Godijn Publishing
ISBN: 9789492115713
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 298
Uitgave: september 2018

Bij de lancering van de tien boeken van de Boek10 reeks van 2018 kreeg ik Kroniek van een Erfenis ter recensie. Mijn dank daarvoor gaat uit naar Godijn Publishing.

Het verhaal
Het verhaal begint rond 1880 wanneer de familie Van Weelen naar Amerika (New York) verhuist en daar hun geluk zoekt. Vader van Weelen verdient goed geld met zijn handel in menselijk haar. Zijn vrouw moet even aarden en wordt niet altijd even goed behandeld door haar man. Julia hun dochter is nog klein.

In 1885 wordt Christiaan geboren, ons hoofdpersonage. Christiaan is anders. Zijn ouders voeden hem op met christelijke waarden en het idee dat ‘hoe hij is’ niet geoorloofd is. Een mening die in die tijd door vrijwel iedereen werd gedeeld. Zijn liefde voor het mannelijke geslacht wordt afgekeurd en zijn ouders sturen hem naar dokters. Vooral met zijn vader heeft Christiaan geen goede band. Wanneer zijn ouders weer verhuizen naar Eindhoven, nemen ze hem mee. In Eindhoven gaat hij verder met de zoektocht naar zichzelf. Wanneer zijn vader overlijdt erft Christiaan iets dat zijn vader geheimzinnig verborgen houdt. 

Voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog groeit zijn liefde voor de kunst. Hij gaat er in handelen. Hij ontwikkelt gevoelens voor de lange Pé. We lezen over hoe het hen vergaat en over Pé’s dochter, die erg belangrijk is voor Christiaan. De erfenis die Christiaan van zijn vader erfde gaat naar haar, Hannah. De laatste hoofdstukken van het boek gaan over de kleinzoon van Hannah. Hij gaat op onderzoek naar het verhaal van Christiaan en blijkt meer op hem te lijken dan gedacht.

Mijn mening
Mijn grote dank gaat ook uit naar de auteur van dit bijzondere boek. Ingeborg van ’t Pad Bosch. Dit boek is haar debuut, en wat voor één. Chapeau!

Normaliter neem ik wanneer ik een recensieboek aan het lezen ben geen contact op met de auteur. Toen ik echter op pagina 60 van dit boek was gekomen, had ik de drang om Van ’t Pad Bosch toch een berichtje te sturen. Ik vertelde haar hoe goed ze het had gedaan. Ik als homoseksuele, christelijk opgevoede jongen kon mij zo erg vinden in het verhaal. Ik herkende mijzelf in zijn daden en gedachten. De auteur weet dit op zeer indringende, drukkende manier te beschrijven. 

Ingeborg heeft talent voor taal. Dat merk je wanneer je leest. Haar zinnen stralen kracht en emotie uit. Haar taalgevoel neemt ons mee door prachtige, haast literair aanvoelende zinnen. Een prachtige kroniek over je eigen identiteit vinden en de tanden van de tijd. De auteur heeft haar huiswerk goed gedaan. Ze weet New York met gemak in de historische context te plaatsen en loodst ons eveneens door Nederland anno 1900-1980.

Het boek is niet weg te leggen. Steeds wanneer ik het dichtsloeg wanneer dit moest (ja, moest, want ik wilde het liever niet) bleven mijn gedachten bij het boek en kon ik niet wachten op het moment dat ik het boek weer open kon slaan.

Een enorm talentvol debuut van een enorm getalenteerde auteur van wie wij in de toekomst nog veel gaan horen. Ingebord van ’t Pad Bosch is een naam om te onthouden, die gaat het ver schoppen. Daar ben ik van verzekerd! 
Een schitterend boek. Een juweeltje voor in je boekenkast. Meer woorden dan dit heb ik er gewoonweg niet voor. 5 sterren voor Kroniek van een Erfenis

Marc-Jan van Dam - recensent De Perfecte Buren

‘Liefde van je leven’ – N.i. Monteny



Genre: roman
Uitgever: uitgeverij Van Halewyck
ISBN: 9789461317322
Uitvoering: paperback
Aantal pagina's: 328
Uitgave: juli 2018

Met dank aan uitgeverij Van Halewyck voor dit recensie-exemplaar.

Liesl is een jonge vrouw, die zich volledig wegcijfert voor haar man en zijn kinderen. Maar haar leven komt volkomen op zijn kop te staan wanneer ze Euromillions wint. Ze haast zich naar huis om dit aan haar man Geert te vertellen. Maar per ongeluk hoort ze een gesprek tussen haar man en haar stiefdochter. Dit leidt ertoe dat ze van huis wegloopt en naar Rome vlucht.

In Rome heeft ze eindelijk tijd voor zichzelf. Ze maakt er snel nieuwe vrienden, ze bloeit er open, en ontmoet er een jonge, aantrekkelijke Italiaan. Ondertussen is haar man op zoek naar haar, maar die hoeft niet te rekenen op de hulp van zijn oudste dochter Rebecca. Die heeft het te druk met de Liefde van jawel twee jongens. Zowel Liesl als Rebecca moeten keuzes maken.

Het verhaal gaat over keuzes maken in de Liefde en in het Leven. Keuzes die iedereen ergens in zijn leven wel eens moet maken. Je voelt je al direct helemaal mee in het verhaal. De emoties die zowel Liesl als Rebecca meemaken zijn zeer levensecht beschreven. Je voelt als het ware hetzelfde als wat zij voelen.

Dit zijn emoties die echt uit het leven gegrepen zijn. Het is een verhaal met een aantal zeer realistische elementen enerzijds, maar anderzijds ook een aantal redelijk ongeloofwaardige gebeurtenissen. Maar dit stoort absoluut niet. Daar waar ik het vorige boek, Weg van jou, soms wat te braaf vond voor een chicklit, heeft de schrijfster in dit boek wel de juiste balans gevonden. Het doet je weg zwijmelen, zoals het een goede chicklit betaamd.

De verhaallijnen van Rebecca en Liesl lopen voor het grootste deel naast elkaar, met slechts een paar raakpuntjes. Deze hadden misschien wat meer met elkaar verweven mogen worden. Maar het hoofdthema is wel mooi door heel het verhaal aanwezig, op verschillende niveaus, soms zeer duidelijk, soms eerder subtiel. Keuzes maken in de Liefde en in het leven.
  
Het is een leuke chicklit met een toch enigszins verrassend einde. Het boek heeft misschien iets minder diepgang dan haar vorige boek Weg van jou, maar het is zeker een aanrader. Het laat je niet alleen wegdromen over wat je zou doen als je een groot geldbedrag zou winnen, maar ook over knappe, aantrekkelijke mannen. Daarnaast laat het je toch ook even stilstaan bij het feit dat je ook je eigen leven moet leiden en dat je niet alleen in de schaduw van anderen moet staan. Je moet ook jezelf de kans en ruimte geven om je te ontplooien.

Ik heb genoten op een aantal zwoele zomeravondjes, maar het is zeker ook geschikt voor grijze herfstdagen, of koude winteravonden. Wegdromen en genieten is de boodschap. Ik geef het boek 4 mooie sterren.

Peggy Van Aert - recensente De Perfecte Buren


vrijdag 9 november 2018

WIN actie !!! Win nu 'In de naam van de Vader' van Linda Jansma








Linda Jansma (1967) schrijft psychologische thrillers met een maatschappelijk thema, bijna allemaal gebaseerd op waargebeurde verhalen. 

Door haar filmische beschrijvingen en oog voor detail weet zij haar lezerspubliek aan zich te binden. Ook haar gedegen research draagt bij aan de authenticiteit van haar verhalen en zorgt ervoor dat ze als levensecht worden ervaren.

Heb jij het interview dat Roelant met Linda had al gelezen? Nee?
Klik dan vlug HIER , LEES en WIN !

Waarom nam Linda een rijke familie uit het Gooi als setting voor In naam van de Vader?

Stuur een mail met je antwoord naar perfecteburen@gmail.com met in het onderwerp 'Vader'.

Lees dit ook even door:

- Mail je antwoord voor vrijdag 16 november middernacht
- Vermeld in je mail - buiten je eigenlijke naam - je gebruikersnaam op Facebook en je adresgegevens
- Om mee te dingen naar onze winacties dien je lid te zijn van onze besloten groep op Facebook. Dus ben je dat nog niet (hoe kan dat nou??) meld je dan snel aan via DEZE LINK. Op deze groep kun je ook de oproep van deze winactie vinden én nog veel meer! We zien je daar graag verschijnen, gezellig!


Waar gaat In naam van de Vader over?
  
Een jaar nadat Francis van Foreest het prestigieuze Larense advocatenkantoor van zijn vader heeft overgenomen, begaat hij een grote fout die hij voor iedereen verborgen weet te houden. Vanaf dat moment leeft hij met de voortdurende angst dat zijn misstap ontdekt zal worden. 

Maar hij is niet de enige in de familie Foreest die iets verzwijgt. Zijn vrouw Renée zet het behoud van haar gezin op het spel als ze verliefd wordt op haar zwager. En terwijl ze heen en weer geslingerd wordt tussen gevoel en verstand, raakt zoon Ties betrokken bij een grote drugsdeal. Hij dreigt steeds verder af te zakken in de onderwereld, totdat hij Judith ontmoet, een dure prostituee die in een exclusieve seksclub werkt. 

Stevent de familie van Foreest af op de ondergang of zijn ze geraffineerd genoeg om alle schandalen te overleven?


Onze dank gaat uit naar De Crime Compagnie voor het mogelijk maken van deze winactie!!




’50 sterke vrouwen die de wereld veranderden’ - Chiara Pasqualetti Johnson



Genre: non fictie
Uitgever: Lecturis/Dato
ISBN: 9789462262829
Uitvoering: hardcover
Aantal pagina’s: 228
Uitgave: september 2018

Dank aan Uitgeverij Lecturis/Dato voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

"De twintigste eeuw was de eeuw van de vrouw. Het was de eeuw waarin ze, meer dan in enige andere eeuw, hun nek uitstaken, hun tanden lieten zien en op elke mogelijke manier opkwamen voor hun rechten".


Een quote die in het kort uitspreekt dat vrouwen met lef (of de spreekwoordelijke ballen) de wereld in de laatste honderd jaar wakker hebben geschud. Hoezo spreken vrouwen hun (conservatieve) man niet tegen, hoezo gaat een vrouw niet studeren en maakt carrière? En waarom zou een vrouw in het openbaar haar mond moeten houden, puur decoratief aanwezig moeten zijn en haar (politieke) mening voor zich moeten houden? Nog niet zo lang geleden waren bovengenoemde voorbeelden de normaalste zaak van de wereld. De ontwikkelingen ten aanzien van de rechten van de vrouw in de twintigste eeuw laten zien dat het een proces van lijden én leiden is geweest. Het schoppen tegen de conservatieve manier van denken die langzaam afbrokkelde vroeg om geduld, durf en doorzettingsvermogen.

Of het nu mensenrechten, politiek, wetenschap, kunst of het kiezen voor een carrière als piloot, arts, auteur of fotograaf betrof, er zou sprake zijn van weerstand. Puur omdat het de keuze of het woord was van een vrouw. Het gezegde ‘Naast iedere sterke man staat een sterke vrouw’, was andersom soms ook van toepassing. Gelukkig voelde niet iedere man zich bedreigd door de kennis of het succes van een vrouw. Aanmoedigingen, kansen creëren of zelfs samen een front vormen was voor échte kerels geen punt want die voelden zich juist niet bedreigd door sterke vrouwen. Het bleef een strijd die in dit boek mooi wordt weergegeven naarmate de jaren vorderen.

De cover van dit boek is een echte eyecatcher. De keuze voor Tamara de Lempicka, Prinses Diana, Grace Kelly en Anne Frank triggert enorm het boek in de hand te pakken, het valt op. Een goede keuze van de uitgever. Het mooie blijft echter niet beperkt tot de buitenkant, alles straalt klasse uit. De foto’s zijn in een woord waanzinnig, de indeling is overzichtelijk, de teksten zijn duidelijk en bevatten precies genoeg informatie voor dit concept naslagwerk. Mooi om te zien is dat vrouwen uit alle rangen en standen in dit boek staan vermeld. Verschillen doen er in de basis niet toe, het gaat hier om wat hen bindt; hun kracht om het doel te bereiken dat ze voor ogen hadden. In een goed opgebouwde tijdlijn maak je kennis met voorvechters van de emancipatie, ambitieuze vrouwen die hebben laten zien dat er meer is dan ‘de vrouw zijn van’, moeder worden of aan de zijlijn staan van een al dan niet sterke man. ‘Ik ben liever een rebel dan een slaaf’, riep Emmeline Pankhurst die vooral ten strijde trok voor het stemrecht. Het is dan begin jaren 1900. Haar vader schijnt te hebben gefluisterd: “Was ze maar een jongetje geweest.” Hij creëerde daarmee onbewust een feministe pur sang.
“Veel bijzondere vrouwen hebben eeuwen van vooroordelen overwonnen en de wetten van onze samenleving herschreven."

Bij het openslaan van het boek zie je een collage van kleine zwart-wit foto’s. Sommige vrouwen herken je meteen maar anderen doen niet meteen een belletje rinkelen. Dat verandert al snel wanneer je leest waar ze voor staan. In chronologische volgorde maak je een reis door de geschiedenis en ontdek je door middel van korte levensverhalen dingen die je wellicht nog niet wist; dat de grootste detectiveschrijfster ooit nooit naar is school gegaan, Agatha Christie. Dat de grondlegger van Pink Ribbon een cosmetica-imperium leidde, Estée Lauder. Maar er is nog zoveel meer. Bijzondere, ontroerende maar ook schokkende verhalen. Over overwinning maar ook verlies, successen en teleurstellingen, liefde en bedrog, oorlog en verraad. Het boek is een aaneenschakeling van levens die onze levens hebben veranderd, hoe je het ook wendt of keert.

Zoals in het voorwoord wordt benoemd is er een keuze gemaakt voor 50 vrouwen. Wellicht niet allemaal even bekend of onomstreden maar een inspiratie voor de vrouw van vandaag. Deze 50 zijn een spreekwoordelijk topje van de ijsberg. Het hadden er net zo goed honderd of duizend kunnen zijn. Persoonlijk kan ik me in nagenoeg alle voorgedragen vrouwen vinden. Voor de Nederlandse zeilster Laura Dekker had ik een andere keuze gemaakt, gevoelsmatig past zij niet in dit boek. Maar zoals gezegd in het voorwoord, niet iedereen zal het met alle keuzes eens zijn en dat mag.

50 sterke vrouwen die de wereld veranderden is een prachtig naslagwerk dat een groot leespubliek verdient. Het bevat een stuk onmis(ken)bare geschiedenis. Ik heb er oprecht van genoten en zal het nog vaak doorbladeren, mede ook vanwege die prachtige foto’s en de kracht die daarvan afstraalt. Complimenten daarvoor! Margaret Bourke-White en Josephine Baker zou ik meteen uitvergroot aan de muur hangen. In alle opzichten plaatjes! Een heel bijzonder, leerzaam en fascinerend boek dit.

Met volle overtuiging krijgt 50 sterke vrouwen die de wereld veranderden van mij dan ook 5 fonkelende sterren!

Patrice van Trigt – Team De Perfecte Buren

Via deze link kun je een indruk krijgen van de inhoud van het boek en de prachtige foto’s. https://lecturis.nl/product/50-sterke-vrouwen-die-de-wereld-veranderden/