donderdag 15 november 2018

Boek van de Maand 'De genezer' - Bookflash en WIN actie !!






De genezer van Toni Coppers is ons boek voor deze maand.
Gewoontegetrouw is er een leesfragment met een toffe winactie.
Hoe kun je winnen?
Lees de bookflash - beantwoord de vraag onderaan de bookflash - stuur een mailtje - duimen maar !

Tot een uur voor zijn dood was Daniël Bernaert er nog van overtuigd dat hij later, wanneer hij oud was, een zorgeloos en vooral rustig leven zou leiden.
Niet dat hij veel te klagen had, vond hij zelf. Zijn gezondheid was prima, hij werd gerespecteerd in de kringen die er voor hem toe deden, hij woonde in zijn eigen flat aan de Britselei en had een meer dan behoorlijk inkomen. Hij mocht het mooiste vak ter wereld geven aan – meestal – geïnteresseerde jonge mensen. De afwezigheid van zijn eerste grote liefde was een leegte die hij altijd zou blijven voelen, maar gelukkig was er die andere grote liefde: het bestuderen van middeleeuwse manuscripten. Hij kreeg er nooit genoeg van, zelfs al ging het, zoals nu, om een zeventiende-eeuwse kopie van een bestiarium, een manuscript dat hij sinds eergisteren in bruikleen had van het Museum Plantin-Moretus.
Bernaert slikte bij de gedachte aan zijn eigen manuscript. Als deze kopie al zo kostbaar was, wat zou dat geven als bekend werd wat hij ontdekt had?
Het zou wereldnieuws zijn, en terecht. Academici zouden het nauwelijks kunnen geloven.
Hij maakte met zijn loep een wijde boog over de prachtig versierde letters en bleef hangen bij de afbeelding van een manticore. Een monster zo groot als een forse leeuw, met een ruige, rode vacht en blauwe ogen. Het gezicht en de oren waren menselijk, maar de bek ontblootte drie rijen tanden. Het gedrocht had dodelijke stekels op zijn kop en staart. Zijn stem daarentegen, las Bernaert, was misleidend aangenaam, alsof tegelijk een panfluit en een trompet werden bespeeld. Zijn lievelingskostje? Mensenvlees.
Daniël glimlachte, rekte zich uit.
Een zorgeloos en rustig bestaan, ja, dat kon hem wel bekoren.
Op ogenblikken als deze zag hij zich op zijn oude dag in een stadje ergens op het Franse platteland wonen. Er moesten een middeleeuwse kerk, een restaurantje en een goede boekhandel zijn, al de rest was bijkomstig. Hij zou de lange, landerige dagen vullen met verhalen over ridders en rabauwen, over hoeren, heiligen en heksen, over monsters, zwarte missen en gewone mensen die angstig naar een wereld keken waarvan ze nauwelijks iets begrepen.
Hij boog zich opnieuw over het manuscript. Sloeg met gehandschoende vingers voorzichtig de pagina’s om en las de zinnen, die hij met prevelende lippen in het Nederlands vertaalde.
En bij volle maan zal hij veranderen in een weerwolf en die gedaanteverwisseling zal pijnlijk zijn en lang duren. Daarom zal de weerwolf nadat hij van gedaante is veranderd zeer hongerig zijn en zich willen voeden met mensenvlees. Als de weerwolf zich eenmaal gevoed heeft, zal hij zijn dorst willen lessen, en vervolgens zal hij willen slapen. In zijn slaap zal de weerwolf weer terugkeren tot zijn menselijke gedaante.

Bernaert was zo geboeid dat hij, toen hij de zoemer van de buitendeur hoorde, eerst niet wilde reageren.
Maar de bel bleef zoemen als een lastige wesp en hij liep zuchtend naar de parlofoon.
Hij schrok toen hij het gezicht op het schermpje zag.
‘Wat kom jij hier doen?’
‘Ik moet je iets vertellen. Iets belangrijks.’
‘Ik heb geen tijd’, zei Bernaert nors. ‘Ik heb nog een hoop werk. En ik denk niet dat wij elkaar nog veel te zeggen hebben, na vorige week.’
‘Ik zal het kort houden. En het gaat precies over vorige week.’
Bernaert aarzelde. Toen drukte hij op de knop en hoorde de buitendeur opengaan.
Hij zette de deur van zijn flat op een kier en liep naar de leestafel om het manuscript voorzichtig dicht te doen.
Toen hij schuifelende voeten hoorde, liep hij terug naar de deur.
De volgende seconde kreeg hij zo’n harde klap dat alles hem inktzwart voor de ogen werd.
Hij kwam langzaam bij.
Het eerste wat hij gewaarwerd, was een doffe pijn die van zijn linkeroogkas naar zijn slaap uitstraalde. Zijn oog zat half dicht en hoezeer hij ook probeerde, hij kreeg het niet open.
Het tweede wat hij registreerde, was dat hij op een stoel zat en zich vrijwel niet kon bewegen.      
Verlengsnoeren, zag Bernaert, en toen dat tot zijn suffe hersenen doordrong, toen hij eindelijk besefte dat hij in zijn eigen flat was neergeslagen en met verlengsnoeren zat vastgesjord op een stoel, ramde zijn hart van angst tegen zijn ribben.
Hij probeerde helder te denken, zijn razende hartslag onder controle te krijgen, maar het lukte hem niet. Hij was nog groggy van de klap en alles wat hij rondom zich zag, was vreemd en onrustwekkend. Handschoenen.
Een mes. Een mes, Jezus christus, een mes!
‘Je had een bewijs, zei je. Ik wil dat hebben.’
Bernaert antwoordde niet. Hij voelde hoe de angst hem in bezit nam, hem overweldigde.
Toen ging het ineens snel.
Eén hand drukte zijn kaken samen, de andere stak het lemmet van het mes in zijn geopende mond en trok het er snel en ruw weer uit. Bernaerts onderlip schrijnde. Hij proefde bloed.
‘Het bewijs.’
‘Je bent gek!’ hijgde hij. Hij kon niet vatten wat er gebeurde. Zijn tong begon verschrikkelijk veel pijn te doen.
‘Het bewijs. Laatste kans.’
Daniël Bernaert voelde hoe hij zich beplaste. Hij huilde zachtjes.
‘In de kluis, achter het schilderij tegen de muur naast mijn bureau.’ Hij jammerde van de angst en de pijn.
‘En de code?’
Hij gaf ze.
Het duurde niet zo lang. Hij had zijn ogen gesloten en toen hij ze weer opende, zag hij de gehandschoende vingers bedachtzaam door een zwart notitieboekje gaan.
Het mes lag naast zijn stoel. Er hing wat bloed aan het lemmet, zijn bloed.
‘En dit is alles?’
Hij knikte, fluisterde: ‘Maak me los, alsjeblieft.’ Hij huilde weer, hij schaamde zich.
‘Ik moet er zeker van zijn dat je zult zwijgen.’
‘Ik zwijg, echt waar.’
‘Dat denk ik ook, ja.’
Daarop grepen de beide handen een van de verlengsnoeren vast, draaiden het snoer rond Bernaerts nek en trokken het aan.

Win De genezer!

Wat haalt de indringer uit de kluis?

- Stuur een mail met je antwoord naar perfecteburen@gmail.com met in het onderwerp 'Genezer'.
- Mail je antwoord voor zondag 25 november middernacht
- Vermeld in je mail - buiten je eigenlijke naam - je gebruikersnaam op Facebook en je adresgegevens
- Om mee te dingen naar onze win acties dien je lid te zijn van onze besloten groep op Facebook. Dus ben je dat nog niet (echt??) meld je dan snel aan via DEZE LINK
- Op deze groep kun je ook de oproep van deze winactie vinden én nog veel meer!

We zien je daar graag verschijnen, gezellig!



Geen opmerkingen: