donderdag 8 november 2018

‘Sluipwesp’ - Annerieke de Vries



Genre: thriller
Uitgever: de Crime Compagnie
ISBN:
9789461092984
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 300
Uitgave: september 2018

Dank aan uitgeverij de Crime Compagnie voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

Dit debuut van Annerieke de Vries werd bestempeld als originele thriller en daar ben ik het grotendeels mee eens. Het verhaal steekt zeker origineel in elkaar, al moest ik in het begin wel even wennen aan de hoofdpersonage. We maken in het begin kennis met Maud een vrouw die werkzaam is in het uitvaartcentrum en al snel wordt duidelijk dat haar leven niet geheel zonder zorgen is verlopen. De afgelopen jaren blijken niet fijn geweest te zijn voor Maud en als lezer kom je hier steeds meer over te weten met behulp van flashbacks.

De huidige tijd speelt zich af in een zeer korte tijdsbestek, namelijk vanaf de dood van een vriend van Maud tot aan de dag van zijn begrafenis. Bijzonder aan het verhaal vind ik bovendien dat het decor grotendeels het uitvaartcentrum is. Heel af en toe speelt het verhaal zich ergens anders af, maar het uitvaartcentrum is de hoofdlocatie. Wat ik erg goed vind aan het verhaal is dat dit decor perfect past bij de boodschap die ik uit het verhaal afleidde. Voor mij staat een uitvaartcentrum namelijk voor afscheid nemen om vervolgens door te kunnen met je leven. Dit is eigenlijk ook meteen wat Maud moet doen, ze moet eerst afscheid nemen van haar verleden alvorens door te kunnen.

Ondanks dat dit heel simpel klinkt, blijkt dit voor Maud erg lastig, vooral omdat haar verleden haar niet wil loslaten. Als vervolgens ook nog blijkt dat haar goede vriend ook nog een geheim met zich meedroeg, wil ze er alles aan doen om ervoor te zorgen dat dit geheim niet met hem mee het graf in zal gaan.
Juist door het korte tijdbestek van enkele dagen, blijft er echt vaart in het verhaal zitten. Sluipwesp wordt nergens langdradig en voor je het weet is het verhaal ten einde. De reden dat ik echter moeite had om in het verhaal te komen, was de hoofdpersonage. Ik kon me op geen enkele manier identificeren met Maud en ik ergerde me in het begin behoorlijk aan haar houding. Voor mijn gevoel had ze een schop onder haar kont nodig en bleef ze te veel hangen in het verleden. Ik moet hiervoor wel complimenten geven aan Annerieke want ik heb het idee dat dit precies de opzet was.

Al met al vond ik het dus een erg leuk boek om te lezen, vooral nadat ik wat meer gewend raakte aan Maud ging het lezen erg vlot. Het boek krijgt van mij dan ook 3,5 ster en ik denk dat Annerieke trots mag zijn op dit debuut.

Claudia van Koolwijk – recensent De Perfecte Buren

Geen opmerkingen: