maandag 31 december 2018

Inge dichtbij ... Drie regels voor een bestseller







Een week of wat geleden was ik bij mijn uitgever om de marketing van mijn nieuwe boek te bespreken. De ideeën vlogen over tafel: interviews, lezingen, een leesclub, boekhandel-tour, sociale mediacampagne… noem het maar op. Ik ben overal voor in en dat moet ook wel als je als onbekende schrijver je boek aan de man en vrouw probeert te brengen.

Wist je dat in Nederland per jaar maar 70 schrijvers daadwerkelijk kunnen leven van hun boeken? (bron: nrc.nl) Oef. Ik vind het best moeilijk om na zo’n bericht te blijven geloven in mijn schrijverschap. En ik weet het, ik weet het, ik kom net kijken, heb pas twee boeken op mijn naam staan, kom op zeg. Ik wil niet zeuren, ik wil geloven en opbouwen en erop vertrouwen dat ook mijn boeken een groot publiek zullen bereiken. Maar hoelang mag je daarvan dromen als je geen bekende Nederlander bent? Tegelijkertijd weet ik dat het kan, ik zie het een enkeling doen: als onbekende Nederlander een goed boek schrijven en doorbreken. Waar dat dan precies aan ligt weet niemand. Voorwaarde één lijkt me in ieder geval een goed geschreven boek, maar daarna? Meester-verteller Somerset Maugham zei eens: ‘Er zijn drie regels voor het schrijven van een bestseller. Helaas kent niemand ze.’ Een flinke portie lef en geluk lijken me niet onbelangrijk.

Een oud buurvrouw sprak me vanochtend op school aan. ‘Dankjewel voor de mooie uitnodiging voor je boekpresentatie. Wat knap dat je weer een boek geschreven hebt.’ Ik had haar een tijd niet gezien. En daar in die warme hal, omgeven door kerstversiering en joelende kinderen, raakte dat compliment me vol in mijn hoofd en hart. De drie regels voor een bestseller mogen dan onbekend zijn, doorzettingsvermogen komt altijd van pas.

De titel van mijn nieuwe roman is In je dromen ga jij en is een Marokkaans gezegde. Als bijvoorbeeld een dochter tegen haar moeder zegt: ‘Mama, ik ga vanavond stappen en kom laat thuis.’ Dan krijgt ze als antwoord: ‘In je dromen ga jij.’

De vraag die overblijft voor mij: gaat de dochter wel of niet? Laat ze zich tegenhouden door ongeschreven regels, door de angsten van haar omgeving of durft zij werkelijk te gaan? Ik ga ervoor, voor die bestseller, ook al ken ik de regels niet. Ga je mee? Je bent van harte uitgenodigd.

Ik schrijf met veel plezier deze maandelijkse blog en wens al mijn lezers een liefdevol, gezond en leesrijk nieuw jaar toe.

Mijn nieuwe roman In je dromen ga jij verschijnt 8 februari 2019 bij Luitingh Sijthoff.







De 2018 favorieten van ... Chester





De favoriet van Chester: 

De Buitenstaander van Stephen King - Uitgeverij The House of Books

De schrijfproductie van Stephen King is ongekend. Er gaat geen jaar voorbij of er komt een verhaal uit (soms 2). Als schrijver heeft hij zijn kunnen allang bewezen. 

Die man is een verhalenverteller pur sang. Technisch zijn z’n verhalen altijd tot in detail verzorgd; qua opbouw, karakters, dialogen, spanningsboog, achtergronden, geografie en snelheid. Of je nu liefhebber bent van zijn verhalen (zoals ik) of niet, zelfs de neutrale lezer zal moeten toegeven dat Stephen King het ambacht van het schrijven beheerst.


Aanraders volgens Chester: 

De Grafdelvers van Friefrichs & Barth
Strandvogel van Reinier Bresser 
Meisjes vermist van Agustin Martinez 

Lees HIER de recensie van 'De Buitenstaander' 




zondag 30 december 2018

De 2018 favorieten van ... Peter








Peter heeft een hekel aan lijstjes, is dol op muziek en weigert om die reden te stemmen op de Top 2000. Kiezen is niet zo moeilijk, er is genoeg moois. De consequentie van kiezen is echter dat je daarmee ook voor mooie dingen niet kiest, dat vind ik kwalijk. 

In willekeurige volgorde een aantal titels waarvan ik maximaal heb genoten in 2018:

En ze deed het – Edwin Winkels - Uitgeverij Brandt

Het boek vertelt over de voortdurende liefde tussen twee mensen die elkaar op De Parade in Amsterdam hebben ontmoet. Ook al leiden zij hun leven niet altijd in elkaars nabijheid, ze zijn nooit ver van elkaar verwijderd. Maar of dat zo kan blijven? Het is nog niet eerder voorgekomen dat ik een boek las dat mij zo stevig vasthield. Wat een prachtig boek. Wanneer je niet schrijft wat je bedoelt, maar schrijft wat je voelt, schrijf je een boek waarover nog lang gesproken zal worden. En dit boek verdient alle aandacht en liefde. Ik lees het minimaal nog een keer omdat ik de overtuiging heb dat het na een keer lezen nog niet al zijn geheimen heeft prijsgegeven.

Aanraders volgens Peter: 

- De Tattooverzamelaar van Alison Belsham 
- De Vossenjacht van Mohammed al Samawi 
- Verast van Hugo Luijten 
- Het Moerasmeisje van Delia Owens 

En omdat je bij lijstjes ook geweldige boeken niet kunt kiezen, ga ik met een ander prachtig boek op de foto. Maar dat had ook Räv van Tjeerd Langstraat kunnen zijn. Of Onzichtbaar van Edith van Walsum. Of….
Op een luister en leesrijk 2019!!!!!

Lees HIER de recensie van 'En ze deed het' 


De 2018 favorieten van ... Silke




De favoriet van Silke: 

Blackwell van Kevin Valgaeren - Uitgeverij Lannoo


Deze las ik reeds begin van dit jaar, maar toen al wist ik dat een ander boek deze moeilijk zou kunnen overtreffen en dat het hoogstwaarschijnlijk mijn nr 1 voor 2018 zou worden.

Als lezer weet je niet hoe je dit boek moet lezen, enerzijds ben je geprikkeld om te weten wat er verder gebeurt in het verhaal en wil je zo snel mogelijk lezen, anderzijds wil je alle woorden tot je laten komen en ervan genieten, want de auteur toont aan hoe rijk de Nederlandse taal wel niet is. Zelden heb ik een Nederlandstalig boek gelezen die op vlak van taalgebruik dit niveau haalt. Op beeldende en meeslepende manier wordt het verhaal verteld. Op deze manier is het onmogelijk als lezer om het boek opzij te leggen.

Aanraders volgens Silke:

- Rusteloos van Hilde Vandermeeren en Walter Damen
- Kinderen van de Rivier van  Lisa Wingate
- Beklemming van Franck Thilliez
- Liebe ist ünvergänglich van Astrid Pfister
- Tijden van Vuur van Kate Mosse

Lees HIER de recensie van 'Blackwell'

zaterdag 29 december 2018

De 2018 favorieten van ... Jeannie







Jeannie heeft geen favoriet boek uit 2018 maar een favoriete auteur!

In 2018 heb ik maar liefst drie boeken van Lucinda Riley mogen recenseren en alle drie de boeken heb ik met 5 sterren beloond. Er is dus geen sprake van kiezen!

Welke drie boeken waren dat dan?
Schaduw, het derde deel van De zeven zussen - Uitgeverij Xander
Parel, het vierde deel van De zeven zussen - Uitgeverij Xander
De nachtroos - Uitgeverij Xander


Lucinda Riley speelt met haar verhaallijnen tussen het heden en het verleden. Door haar gedegen research creëert ze niet alleen prachtige verhalen, ze lardeert ze met historische feiten en gebeurtenissen. In de serie De zeven zussen neemt de auteur ons bovendien ook nog mee op wereldreis. We zijn al in Zwitserland, Brazilië, Noorwegen, Groot-Brittannië, Thailand en Australië geweest. Ik kijk natuurlijk al uit naar het vijfde deel van De zeven zussen: Maan, op 8 januari 2019. Waar zal ze me nu mee naar toenemen?

Aanraders volgens Jeannie: 
Het begin ( het eerste deel uit de trilogie De bron) van Nora Roberts 
De straf die ze verdient van Elizabeth George 

Lees HIER de recensie van 'Schaduw'
Lees HIER de recensie van 'Parel'
Lees HIER de recensie van 'De nachtroos' 


Rasters draait door ... over haar speciale momenten uit 2018






Op de valreep van 2018 schrijf ik deze blog voor De Perfecte Buren. De poezen zitten op de keukentafel en de top 2000 staat op. De waterkoker geeft aan dat het water klaar is om in te schenken. Ik sta even op. Momentje.

Momentjes. Wat zijn ze belangrijk voor mij. Genietmomentjes. Ik heb er velen gehad het afgelopen jaar. Er verschenen maar liefst drie boeken van mij en elke keer weer genoot ik van het zien en voelen van de cover van het boek. De recensies kwamen als warme cadeautjes bij  me binnen. Dat schrijven is toch echt iets wat ik nodig schijn te hebben. Wanneer ik door drukte thuis of door lichamelijke beperkingen (rugpijn) niet kan schrijven, voel ik me ellendig van binnen. Mijn vingers moeten gewoon over dat toetsenbord razen zodat mijn geest tot rust kan komen. Haha.

Rust.
Ik vind dat moeilijk. Ooit schreef ik al ergens: ik drink mijn thee zonder thee, ik heb de rust niet om het zakje erin te laten hangen. Belachelijk. Daarom dwing ik mijzelf nu om echt van mijn kopje thee te genieten. Thee en Rust. Die twee concepten brachten mij op een idee en samen met dochter Sabijn begon ik #theegedichtjes te maken. Elke dag een nadenkertje op Instagram plaatsen. Mooi, zou je denken. Niet voor mij, er moest meer bij. Een website, een kalender en echte theegedichtjes als cadeautje. Ik kan er elke dag van genieten dat ik het heb gedaan. Zonder na te denken, gewoon maken en bestellen. Zit er iemand op te wachten? Geen idee. Ik word er blij van dus ik heb het gewoon gedaan.

Ik doe wel meer dingen waarvan ik blije vlinders in mijn buik krijg. In 2017-2018 liet ik armbandjes maken voor bij mijn boeken. Ze zijn prachtig geworden. Verkopen ze goed? Nee. Maar het zijn cadeautjes voor mezelf geworden die ik af en toe uitdeel.

Afscheid nemen en doorgaan.
Wat heb ik dit jaar nog meer gedaan? Twee grote dingen. Ik begon in september te schrijven aan een boek voor uitgeverij Boekerij. Een boek waarvan elke zin gepaard ging met tranen en herinneringen. Een boek waarvan ik af en toe letterlijk ziek werd. Zoveel verdriet en pijn zat erachter. En toch ging ik door en schreef ik verder. Het boek is af. Net voor de kerst nog. Ik deelde het boek met een paar bijzondere vrouwen, zij leefden mee. Ieder op haar eigen manier, waardoor ik deze dames ook beter leerde kennen. Dit boek, waarvoor er nog geen titel is, zal in september 2019 verschijnen. Het boek waarover ik aan diezelfde vriendinnen de oproep deed: wat gaat dit boek de mensen dan brengen?!

#herkenning #hoop #warmte #verwerking #erkenning #rouw

Ik hoop het zo. Het is een ode aan mijn in oktober overleden vriendinnetje. Ik hoop dat iedereen die dit boek leest van haar gaat houden en de warmte voelt. Na dit boek was ik moe. Mijn nek zat vast zoals hij nog nooit vast had gezeten en de puf was uit mijn lijf. Ik nam een paar dagen rust en begon toen aan mijn kinderboek Raf de Raaf. Het moest. Ik wilde even loskomen van het mooie zware boek en iets neerzetten voor mijn kinderen. Dat boek is nu ook af en ligt bij de illustrator. Nou, ik kan je vertellen: ik ben nog nooit zo nieuwsgierig geweest! Ik kan niet wachten op dit boekje! Ik hou van Raf de Raaf!

Daarnaast ben ik terug de tijd in gegaan met Mila. De Mila trilogie zal opnieuw tot leven gebracht worden bij uitgeverij Boekerij en samen hebben we bedacht om een Prequel te maken. Dus alles wat vooraf ging aan Follow. Dat was even schakelen voor me. Terug in de tijd, een tijd zonder whatsapp en Facebook. Maar gewoon een jonge vrolijke Mila. Ze leert nu net Lucien kennen en the rest as we know is history.

Tegelijkertijd ben ik begonnen met mijn nieuwe feelgood Hemelse Modder. Daar heb ik echt veel zin in! Gewoon lekker luchtig, alhoewel…? Natuurlijk zitten er ook diepere lagen in verstopt. Voor dit boek heb ik weer een paar dames gevraagd om mee te lezen en ik ben benieuwd wat daar uit gaat komen?! Met de dames die meelazen met mijn “moeilijke mooie boek” staat de afspraak om een weekendje samen weg te gaan. Ik schrijf dan het dankwoord voor dat boek. Samen met die vrouwen die me dierbaar geworden zijn. We gaan samen thee drinken, kletsen en even niks zeggen. R U S T

Veel liefs, Gaby


De 2018 favorieten van ... Joop







De favoriet van Joop:

Achterland van Arne Dahl – Uitgeverij De Geus

Arne Dahl is een Zweedse misdaadauteur die ook buiten Zweden grote bekendheid geniet. Zijn boeken over het A-team en de Opcop-serie ontvingen steevast goede kritieken en van het A-team is ook een verdienstelijke tv-serie gemaakt.


Achterland is het tweede deel van een trilogie met Sam Berger en Molly Blom in de hoofdrol, een heel apart speurdersduo. Het leek een bijna onmogelijke taak voor Arne Dahl om deze trilogie te schrijven en deze in kwaliteit te laten uitstijgen boven zijn eerdere werk maar hij is daar bijzonder goed in geslaagd. Je kunt gerust stellen dat deze boeken (Grensgebieden en Achterland) echte hoogtepunten zijn in de misdaadliteratuur. Het derde deel met als titel Middenwater is inmiddels aangekondigd en zal in april 2019 verschijnen bij Uitgeverij De Geus in Amsterdam.


Aanraders volgens Joop:

- De andere vrouw van Michael Robotham
- Het donkerste water van Sharon Bolton
- Wildernis van Jane Harper
- De kluizenaar van Jorn Lier Horst
- Ster van het Noorden – D.B. John

Lees HIER de recensie van 'Achterland' 

vrijdag 28 december 2018

De 2018 favorieten van ... Claudia







De favoriet van Claudia:

Dubio van Karin de Roos – uitgeverij Q

Dit titel van dit boek is erg toepasselijk want ik zat letterlijk in dubio welk boek voor mij de favoriet van 2018 was. Toch heb ik uiteindelijk voor dit verhaal gekozen omdat ik van iedere bladzijden genoten heb en ik me echt even in het verleden waande.


Dubio speelt zich ruim 1000 jaar geleden af in het oude Vlaardingen en we maken kennis met Bernulf die in het veenmoeras een meisje vindt. Zij weet niet waar ze vandaan komt en de familie van Bernulf nemen haar op in het gezin. Wanneer vervolgens in 2018 een jonge vrouw in een psychiatrische kliniek wordt opgenomen beweerd ze uit 1014 te komen.

De overgang tussen heden en verleden verloopt zo vlekkeloos in het verhaal dat je als lezer haast gaat geloven dat de vrouw inderdaad uit 1014 komt. In mijn recensie vermelde ik al dat dit boek waarschijnlijk hoog op mijn favorietenlijstje zou eindigen en nu aan het einde van het jaar kan ik vol vertrouwen zeggen dat dit boek zeker mijn favoriet van 2018 is.

Aanraders volgens Claudia:

- Egyptisch Blauw van Johnny Bollé
- Haar leugens van Abbi Glines
- Bloedspoor van Louise Boije af Gennäs
- Flirten met de baas van Natasha Madison

Lees HIER de recensie van 'Dubio'





De 2018 favorieten van ... Marc-Jan







De favoriet van Marc-Jan:

De onverklaarbare logica van mijn leven van Benjamin Alire Sáenz - Blossom Books
Ik was al enorm fan van het eerste boek van Sáenz en daarom wilde ik graag dit boek, dat als zijn tweede boek in het Nederlands verscheen, recenseren. En Sáenz stelt niet teleur!
Dit is het verhaal van Salvador (Sally), zijn (adoptie)vader Vincente en Sam (Sammy). Sally is de echte hoofdpersoon in dit boek. Hij groeit op als adoptiezoon bij Vincente, die homo is. Dit maakt Sally niets uit. Het is de beste vader die er is. Maar Sally merkt dat hij verandert. Hij vecht de laatste tijd niet alleen met woorden, heeft moeite zich te concentreren en heeft wisselende stemmingen. Er gebeuren dingen in zijn leven, in dat van Sammy en dat van Vincente. Goeie dingen en slechte dingen. Langzaam lijkt hij zichzelf te ontdekken.
Een prachtig verhaal en in mijn recensie jubelde ik dan ook: ‘Ik ben verliefd. Op Sally, op Sam, op Fito, op Vincente, op Mima, op Marcos, op iedereen. Op dit boek, op de schrijfkunsten van Benjamin Alire Sáenz. Verplichte kost op scholen, want dit zijn de boeken waardoor je ontwikkelt.’
Aanraders volgens Marc-Jan:

- Een verre plek vlakbij van Hayley Long
- Becks laatste zomer van Benedict Wells
- Kroniek van een erfenis van Ingeborg van ’t Pad Bosch
- Ik rouw van jou van Jonathan Tropper  
Lees HIER de recensie van 'De onverklaarbare logica van mijn leven'


donderdag 27 december 2018

De 2018 favorieten van ... Annelien







De favoriet van Annelien:

Mijn beeld van jou van Susan van Eyck - Uitgeverij De Fontein.

Dit boek kwam uit in januari 2018, per toeval zag ik hem voorbij komen op Facebook en werd mijn interesse gewekt. Al kon ik toen nog niet weten hoeveel indruk dit boek op mij zou maken.

Emma lijkt haar leventje prima voor elkaar te hebben en dan komt ze Boris tegen. Er is iets bijzonders tussen hen en vanaf dat moment staat hun wereld op zijn kop. Er is geen ontkomen aan, hoewel Boris in het begin hun contact af wil houden om Emma veel verdriet te besparen. Wanneer hij haar toch in zijn leven toelaat beleven ze samen een achtbaan aan emoties. Ik kon niet stoppen met lezen en de tranen bleven vloeien. Zo intens als van Eyck dit verhaal heeft kunnen schrijven, verdient een diepe buiging!

Aanraders volgens Annelien:

- Zoen me tot ik zwicht van Helen Hoang
- Eiland in bloei van Sarah Jio
- Laat maar komen! van Kim Postma en René Wokke
- De afdeling van Tammy Cohen
- Hallo liefde van Petra Vollinga


Lees HIER de recensie van 'Mijn beeld van jou' 

De 2018 favorieten van ... Jeanine








De favoriet van Jeanine:

Hart-Slag van Joanne Carlton - Hamley Books


Joanne Carlton heeft met Hart-Slag een zeer bijzonder verhaal neergezet. Het is ontroerend en heel mooi. Het gaat over loyaliteit, onvoorwaardelijke vriendschap, het volgen van je eigen dromen, kiezen voor je eigen geluk, vriendschappen voor het leven en afscheid. Het is intens, emotioneel, krachtig, rauw. Op het eind had ik tranen in mijn ogen. Dit verhaal zal mij nog lang bijblijven. (Genre: Young Adult)



Aanraders volgens Jeanine:

- Kleine moordenaar van Sophia Drenth
- Vlucht van Blake Crouch
- Zij die hoort van Patty van Delft
- Reflectie van J. Sharpe
- Zielenmenners van Terrence Lauerhohn
- Hunters Saga deel 2: Bloed en verraad van Chams Najée

Lees HIER de recensie van 'Hart-Slag'


woensdag 26 december 2018

De 2018 favorieten van ... Roelant







De favoriet van Roelant: 

1793 van Niklas Natt och Dag - Uitgeverij Prometheus

In prachtige stijl brengt hij de wereld van Stockholm in 1793 tot leven.  Alles zit in dit boek: het is zowel een spannende thriller, speurtocht naar een moordenaar en het ontrafelen van diens motief, als een liefdesgeschiedenis. Hard, rauw maar ook poëtisch en ongelooflijk mooi en ontroerend. Een passende opvolger van mijn favoriet van 2017: Het Dossier van Anya Niewierra.

Beste oorspronkelijk Nederlandse boek is voor mij: Arizona Blues van Elvin Post. Zeer originele thriller vol spanning en humor die geheel in stijl is met films van de gebroeders Coen zoals Fargo.

Aanraders volgens Roelant:

- Ster van het Noorden van D.B. John
- Drie Uur van Anders Roslund

Lees HIER de recensie van '1793'



De 2018 favorieten van ... Wilma







De favoriet van Wilma:

Oktober van Soren Sveistrup - Uitgeverij A.W. Bruna


Ik zet dus deze boven aan. Het is een thriller die de naam literaire thriller verdient. Prachtige zinnen, mooi contrast tussen de gruwelijk moorden en de persoonlijke motieven van de karakters. Het boek neemt je mee als in een achtbaan en een totaal verrassend slot. Daarnaast is het als boek zelf qua uitvoering ook prachtig! 


Aanraders volgens Wilma:

- Wildernis van Jane Harper
- Juffrouw Jane van Brad Watson
- Wij tegen jullie van Fredrik Backman
- Hoe de bij haar vleugels kreeg van Susan Carol Mcarthy
- Buiten de orde van Thomas Espedal

Lees HIER de recensie van 'Oktober'


dinsdag 25 december 2018

De 2018 favorieten van ... Peggy







De Favoriet van Peggy:

Meisje zonder huid van Mads Peder Nordbo - Uitgeverij Ambo/Anthos



Wanneer ik dit boek in juli voorbij zag komen, had het me onmiddellijk in de ban. En de speciale, intrigerende cover verbergt inderdaad een pareltje van een Nordic Noir Thriller.
Na een traumatische gebeurtenis, probeert Journalist Matthew Cave zijn leven terug op te bouwen in de Groenlandse hoofdstad Nuuk. Wanneer er een mummie gevonden wordt, van vermoedelijk een Viking, wordt hij eropuit gestuurd om een verslag te schrijven.

Maar dan verdwijnt de mummie en de politieman, die instond voor de bewaking, wordt vermoord teruggevonden. Hoewel dit in de doofpot wordt gestopt, laat Cave het hier niet bij. Hij ontdekt dat er in het verleden 4 andere identieke moorden zijn gebeurd. Hij wil te weten komen wat er is gebeurd en dat de schuldigen gestraft worden. De enige die hij vertrouwt bij zijn zoektocht, is Tupaanaq, een jonge vrouw die net uit de gevangenis is vrijgelaten.
Een donkere, ruwe, confronterende, ijzige thriller, die me niet in de koude kleren is gaan zitten. Op het puntje van mijn stoel heb ik letterlijk en figuurlijk mee gebibberd en gebeefd.


Aanraders volgens Peggy: 

- Lam van Hannelore Bedert
- De vrouw die terug moest van Lina Bengtsdotter
- Zeg dat je van mij bent van Elisabeth Norebäck


De 2018 favorieten van ... Karin







De favoriet van Karin: 

Samen van Julie Cohen – Uitgeverij De Fontein



Julie Cohen zet in Samen een verhaal neer over de kracht van ware liefde en waarom twee mensen voor elkaar kiezen. Verder is het een verhaal over keuzes maken, over schuld en onschuld en de gevolgen daarvan. Door haar creatieve opbouw – het verhaal wordt ‘achterstevoren’ gebracht – en haar soepele schrijfstijl wil je verder lezen. Het geheim van Emily en Robbie blijft tot de plot toe een raadsel. Het voelt als een ui die afgepeld wordt, laagje voor laagje. Hun verhaal heeft me echt geraakt. 



Aanraders volgens Karin:

- Gras van Koen Strobbe
- Oorsprong van Dan Brown
- Verast van Hugo Luijten
- De waarheid van Melanie Raabe

Lees HIER de recensie van 'Samen'




maandag 24 december 2018

De 2018 favorieten van ... Nancy









De favoriet van Nancy: 

Wat het hart verwoest van John Boyne – Uitgeverij Meulenhoff

Dit boek heb ik in februari gelezen en toen wist ik al dat zeker dat deze in mijn top 5 van dit jaar zou belanden.


John Boyne heeft een prachtig verhaal geschreven over het leven van Cyril die homoseksueel is en die opgroeit in het strenge katholieke Ierland en ook de hypocrisie die het met zich meebrengt. Hij schetst een beeld hoe het was om als homo door het leven te moeten gaan en wat daar de gevolgen van waren en nog altijd zijn! In dit boek zitten vele aspecten: liefde, geheimdoenerij, agressie, onbegrip, begeerte en acceptatie. Je wilt gewoon niet dat dit verhaal eindigt. Ondanks dat dit boek een dikke pil van 600 bladzijden is, heb ik van elke pagina genoten. Het heeft me heel diep ontroerd en dit boek zal me nog lang bijblijven. Boyne neemt je mee op een zeer emotionele reis, kortom, het is verbluffend mooi om te lezen!

Aanraders volgens Nancy:

- Rusteloos van Damen & Vandermeeren
- Ik ben Eleonor Oliphant van Gail Honeyman
- Kleine brandjes overal van Celeste Ng
- Oktober van Soren Sveistrup
- Een verre plek vlakbij van Hayley Long

Lees HIER de recensie van 'Wat het hart verwoest'






De 2018 favorieten van .... Patrice






Favoriet van Patrice:

De koning van Amerika - R.J. Ellory - Uitgeverij De Fontein


Deze roman bevat alle, maar dan ook echt álle ingrediënten die een goed verhaal moet hebben. Levensechte personages, beeldende omgevingen en gebeurtenissen die vanaf de pagina's tot leven komen. De levensverhalen van de drie hoofdrolspelers in De koning van Amerika zijn zó mooi, zó oprecht en hartverscheurend dat je van steen moet zijn om hier niet van onder de indruk te raken. 
Ellory is een woordkunstenaar, een ongeëvenaard auteur waarvan er maar weinig zijn. Keer op keer schrijft hij boeken van een ongekende hoge kwaliteit. Zowel qua verhaal, of ze in de jaren 30 afspelen of in het heden, maar ook de manier waarop hij schrijft is bijzonder. Hij brengt zijn verhalen dusdanig dat je blijft lezen, het combineren van fictie en non-fictie gebeurt met uitzonderlijke nauwkeurigheid. Hierdoor zijn de boeken van Ellory stuk voor stuk filmwaardig en absolute pageturners van ongekende klasse. Ik ben vanaf zijn eerste boek groot liefhebber en kijk telkens reikhalzend uit naar een nieuw boek. Elke keer weer is het wachten meer dan waard geweest, Ellory stelt nooit teleur. Nooit.

Lees HIER mijn recensie van De koning van Amerika

En dan de rest van mijn favorieten van dit jaar... 2018 was een 'anders dan anders' leesjaar voor mij. Waar in andere jaren het lezen vooral ontspanning bood, was het dit jaar vooral vaak een vlucht uit de realiteit. Even weg van moeilijke en verdrietige momenten.Het lezen blijkt ook dan een houvast te zijn die voelt als een warme jas en altijd beschikbaar is je de troost te bieden wanneer je daar behoefte aan hebt. En dat is heel waardevol.

Er is dit jaar veel moois aan boeken uitgekomen dat ik graag had gelezen maar tijdgebrek dwong me tot het maken van keuzes. En dat valt voor een boekverslaafde niet mee. Ik heb in 2018 vooral veel romans en non-fictie gelezen en wat een parels zaten daar tussen!


Aanraders volgens Patrice:

Een verre plek vlakbij van Hayley Long
- Maffiamoeders van Alex Perry
- Nooit meer bang van Gaby Rasters
- Zondagskind van Judith Visser
- Het eeuwige leven van Matt Haig
- Beste Obama van Jeanne Marie Laskas
- De laatste halte van Wendy Brokers
- Buiten blijft het zondag van Rita Vrancken


Op dit moment lees ik de non-fictie van Michelle Obama Mijn verhaal en de biografie van Tina Turner My Love Story en ook die horen bij mijn persoonlijke aanraders van 2018. 

Ik wens iedereen een liefdevol en vooral gezond 2019 toe met tijd voor mooie boeken.





vrijdag 21 december 2018

Een pakje onder de boom met 'Sluipwesp' van Annerieke de Vries - WINACTIE







WINNEN !!

Win Sluipwesp van Annerieke de Vries – De Crime Compagnie

Nog geen pakje onder de kerstboom?
Waag dan zeker je kans en wie weet….

Onlangs las Claudia voor ons Sluipwesp van Annerieke en Roelant - onze vliegende reporter - had een tof gesprek met haar. 
De recensie en het interview kun je nog eens nalezen door op de linken onderaan te klikken.

Annerieke vond het tijd voor een toffe winactie en dankzij haar mogen we 2 gesigneerde exemplaren van Sluipwesp weggeven onder onze volgers.
Doe je mee?

Annerieke zat in de Nederlandse zwemploeg. Welke zwemslag ging haar goed af?
Tip: kijk/zoek op ons blog :-)

Antwoord gevonden?
Stuur dan snel een mail naar perfecteburen@gmail.com met in het onderwerp ‘zwemmen’.
Je naam, adresgegevens en eventuele gebruikersnaam op Facebook ook graag vermelden.

Je hebt tot donderdag 27 december middernacht tijd om je mailtje te versturen.
Voorwaarde is dat je lid bent van de BESLOTEN groep op Facebook, want daar maken we de winnaar bekend.
Nog geen lid? Dat is gefikst in één KLIK.

Succes!

Lees hier de RECENSIE van Sluipwesp
Lees hier het INTERVIEW met Annerieke


In gesprek met ... Annerieke de Vries








Uit alle stapels manuscripten die uitgeverijen ontvangen, zit af en toe een hele bijzondere en originele bijdrage. Sluipwesp van Annerieke de Vries is zo’n manuscript. Kortom, hoog tijd om de auteur uit te nodigen voor een vraaggesprek. De locatie is een druk café vlak tegenover het OLVG waar Annerieke werkt als leidinggevende op de OK. Haar werkdag zit er op en we nippen voorzichtig aan een glaasje witte wijn.

Annerieke: ‘Het is wel heel grappig wat er allemaal gebeurt. Waar ik erg blij om ben, is dat mensen die nooit lezen mijn boek niet weg kunnen leggen. Ik heb zelfs een dyslect aan het lezen gekregen. Daar ben ik heel blij mee.’

Roelant: ‘Omdat de meeste lezers jou nog niet kennen zou je misschien iets kunnen vertellen over waar je vandaan komt, uit wat voor gezin en dergelijke?’

Annerieke: ‘Ik ben geboren aan de rand van Amsterdam. Kort na mijn geboorte overleed mijn vader. Heel erg traumatisch met name voor mijn moeder die opeens weduwe werd met twee kleine kinderen. Ik heb een 15 maanden oudere zus. Mijn moeder is toen met ons teruggegaan naar haar ouders in Amersfoort. Daar ben ik opgegroeid en naar school gegaan. Na de middelbare school wilde ik beginnen met een opleiding tot operatie-assistente. Een plek daarvoor vinden was destijds niet gemakkelijk. Alleen bij het academisch ziekenhuis in Leiden was er een mogelijkheid. Toen ging ik als heel jong, bleu meisje daar maar naartoe. Dat was een heftige periode. Ik weet nog heel goed toen ik, na drie maanden theorie, voor het eerst in een OK kwam. Terwijl ik, bij wijze van spreken, nog niet eens aan een pols durfde voelen, werd daar net een 16-jarig meisje binnen gebracht, wiens been eraf gereden was. Haar gekrijs hoor ik nog steeds. Ik heb achteraf wel een paar uur onder de douche staan huilen. En ondertussen mijzelf afvragend of dit echt wel iets voor mij was. Dat was mijn vuurdoop. Na een jaar in Leiden kon ik overgeplaatst worden naar een ziekenhuis in Amersfoort. Daar heb ik de opleiding afgemaakt en begonnen met werken als zodanig. Een leuk vak is het. Erg prettig om met een team ergens aan te werken. Je staat zo intensief met elkaar op de vierkante meter te werken dat dat ook een bepaalde band geeft.’

Roelant: ‘In je boek staan diverse verwijzingen naar het werk op een OK, en de sfeer daar. Erg grappig.’

‘Laatst was ik na een grote operatie van een vat tot op mijn onderbroek zeiknat van het bloed. Gedoe dat ik zonder boxer thuiskwam. Dacht ze dat ik met dat ding van de OK bezig was geweest. Je weet wel.’






Annerieke: ‘Ja, en weet je wat het erge is? Ik heb daar ook gewoon een naam bij. Er zitten inderdaad elementen in waarvan de mensen kunnen opmaken dat ik van huis uit operatie-assistente ben. Maar terwijl ik daar werkte dacht ik wel bij mijzelf dat ik dat niet tot mijn pensioen zou gaan doen. Ik ben een beetje zoekende geweest. Heb ondertussen wel mijn man daar leren kennen (collega op de OK), heb twee kinderen met hem gekregen en ben weer gescheiden. Hij zit een stukje in het boek. Hij komt uit een familie die allemaal aan golf doet.’

Roelant: ‘Ik maak uit jouw boek op dat je zelf niet golft.’

Annerieke: ‘Nee, klopt. Is dat zo duidelijk dan? Ook hoe ik het beschreef?
Nou ja, dat is niet zo erg want Maud weet ook niks van golfen. [we lachen beide hartelijk] Ik heb het vanuit Maud geschreven en die kijkt er ook met verbijstering naar, hahaha.’

“Ik staar door de glazen deur naar buiten. In de verte wappert een vlaggetje op een dunne stok. Er staan twee personen naast hun kar, ze kiezen een stok uit hun tas. Ze wandelen naar de vlag en een van hen hurkt bij een wit stipje op de grond… Hij vouwt zijn beide handen onder elkaar om de stok en kijkt van het stipje naar de vlag en weer naar de stip. Het lijkt minuten te duren voor hij in beweging komt, maar dan laat hij de stok schommelen als de slinger van de antieke pendule die vroeger bij mijn oma op de schoorsteenmantel stond.”

Annerieke: ‘Hoe ik met schrijven ben begonnen? Dat is wel een bizar verhaal eigenlijk. Toen mijn kids een jaar of vijf, zes waren zat ik bij mezelf te denken dat er meer op de wereld was dan de OK. Ik had zoveel commentaar op de leidinggevenden daar dat ik mijzelf een keuze uit twee dingen voorlegde: of ik kan mijn mond houden of ik kan het zelf gaan proberen. Ik koos voor het laatste en ben het leidinggevende vak ingegaan. Dat was heel goed, ook voor mijn persoonlijke ontwikkeling. Op een gegeven moment zat ik bij een congres voor leidinggevenden voor operatiekamers. Het was in zo’n volle zaal net na de lunch toen zo’n stuiterend blij ei de ingedutte boel wat kwam wakker schudden. Ik kreeg een microfoon voor mijn neus en moest zeggen wat ik het liefste zou willen doen. Daar floepte ik toen uit dat ik een boek zou willen schrijven. Achteraf daarover nadenkend was dat zo bizar dat ik besloot om het te gaan doen ook. Zo’n negen jaar geleden heb ik me opgegeven voor een schrijfcursus bij Sander Boom van uitgeverij Atlas-Contact. Als onderdeel van die cursus moesten we een IKje schrijven. Dat zijn korte anekdotes van maximaal 120 woorden. Sander was zeer positief over mijn bijdrage. Hij noemde het een complete roman in 120 woorden. Dat gaf mij veel goede moed om door te gaan. We hebben een echt schrijvers groepje gevormd. Ondertussen gebeurde er van alles: ik was ZZP-er, hopte van de ene opdracht naar de andere en ging scheiden. Ik wilde mijn vleugels uitslaan, mijzelf ontwikkelen. Mijn ex is echt een prima vent, maar hij groeide niet met me mee in mijn ontwikkeling. Bij een van mijn opdrachten moest ik doktersassistentes van het Radboud om laten scholen naar ander werk. Dan ga je in gesprekken aftasten wat ze leuk vinden en wat ze zouden willen doen. Een van die, wat oudere, dames voelde er voor om in een mortuarium te gaan werken. Dat vond ik zo’n apart idee dat ik me erin verdiept heb. Ik besloot dat ik mijn boek op die plek wilde laten afspelen. Over die setting was Sander erg enthousiast. Dat was alweer een motivator om door te gaan. Zo is Sluipwesp uiteindelijk ontstaan. Daar zijn nog vele veranderingen in doorgevoerd. Ik heb ook hulp gehad van mijn oom Willem, die diverse scenario’s geschreven had voor de tv. Aan zijn uiterst kritische opmerkingen heb ik veel gehad. In eerste instantie had ik Maud wat ouder gemaakt, met een kind van 18.’






Roelant: ‘Dat was de leeftijd een van jouw kinderen destijds!’

Annerieke: [lachend] ‘Ja, dat klopt. Je refereert toch in eerste instantie aan jezelf. Maar voor het verhaal is het beter als ze beide wat jonger zijn. Dan komt het des te meer binnen dat Maud de omgang met haar eigen kind ontzegd wordt. Meerdere plotlijnen bracht ik aan etcetera. Ondertussen was er privé van alles aan de hand. Nieuwe liefde, mijn moeder werd ernstig ziek, drukke baan, kinderen. Vandaar dat het nog jaren geduurd heeft voordat het boek in zijn huidige vorm gepresenteerd kon worden. Ondertussen heeft het overlijden van mijn moeder, die op alle manieren probeerde om haar ziekte een halt toe te roepen, mij ook iets duidelijk gemaakt. Zij had nog zoveel te vertellen. Nu ga ik daarmee door en vertel haar verhaal. Dat wordt mijn volgende boek. Dat wordt een roman, geen biografie. Omdat het geen thriller is, komt het uit bij een andere uitgeverij. Dat was voor mij ook een zoektocht. De OK-wereld is een gekke wereld, maar hoe al die uitgeverijen werken en doen, is ook een aparte wereld, hoor.’

Roelant: ‘Heb je een voorliefde voor wespen of had je die gewoon nodig in je verhaal?’

Annerieke: ‘Hommels, die vind ik super. Daar heb ik wat mee. Dan loop je bijvoorbeeld langs die kleine rozenstruiken en die ruiken heel erg lekker. Op die enkel bladerige roosjes zitten altijd zo verschrikkelijk veel van die mooie hommels in. Ik ben een hommel-freak, ja. Geen wespen.’

Roelant: ‘Je schrijft in je boek de volgende passage:

“Ik veranderde van een schuchter dorpsmeisje in een zelfverzekerde vrouw.”

Annerieke: ‘Dat is niet bewust zo opgeschreven dat dat mijn verhaal is. Maar nu je dat zo vraagt, denk ik dat het wel met die OK-wereld te maken heeft. Dat is wel een hele harde wereld. Ik zeg weleens: je staat met het bloed in je klompen en de kanker in je handen op de vierkante meter met elkaar samen te werken. Dat doet iets met een mens. Dat is heel heftig. Dat is een groot verschil met hoe mijn kinderen het nu hebben met hun studentenleven. Ik werd meteen in de grote, boze mensenwereld geworpen waar je met mensen moet samenwerken die je moeder kunnen zijn; de chirurg kan je opa zijn. Jouw verhalen over je eerste zoen bij het schuurtje doen er dan niet zo toe. Mijn verleden als topsporter heeft me wel geholpen om verder te gaan in moeilijke tijden. Ik zat in de Nederlandse zwemploeg. Met name rugslag ging mij goed af. Maar uiteindelijk vond ik de kroeg ook heel gezellig. In plaats van een Olympische medaille heb ik heel wat uurtjes gezellig in de kroeg doorgebracht [we lachen uitbundig]. Heel toepasselijk vindt dit interview ook in de kroeg plaats, hahaha.’

Dank je wel Annerieke voor dit bijzonder gezellige interview.

Roelant de By – vliegende reporter van De Perfecte Buren.

Lees HIER de recensie van 'Sluipwesp'